Παρακολουθῆστε τὴν ἐκπομπὴ «Στὶς ἐπάλξεις» τῆς 7ης Μαΐου, μὲ θέμα «190 χρόνια ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασι», στὴν ὁποία καταρρίπτονται βάσει τῶν ἱστορικῶν πηγῶν οἱ ἀνιστόρητες θέσεις τοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ ΣΚΑΪ γιὰ τὸ 1821.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
22/3/11
Ἐθνικὰ καὶ θρησκευτικὰ ἐπίκαιρα
ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ & ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ
Ἕδρα: Ἀπόλλωνος 23Β 10557 Ἀθήνα
Ἀλληλογραφία : ΜΟΥΣΩΝ 14, 15452 ΨΥΧΙΚΟΝ, τηλ. 210 3254321-2 fax. 210 3236978
e-mail: fot_gram@otenet.gr ἱστοσελίς: www.fotgrammi.gr
Α.Φ.Μ. 090050859 * Ε´ Δ.Ο.Υ. ΑΘΗΝΩΝ
Ἕδρα: Ἀπόλλωνος 23Β 10557 Ἀθήνα
Ἀλληλογραφία : ΜΟΥΣΩΝ 14, 15452 ΨΥΧΙΚΟΝ, τηλ. 210 3254321-2 fax. 210 3236978
e-mail: fot_gram@otenet.gr ἱστοσελίς: www.fotgrammi.gr
Α.Φ.Μ. 090050859 * Ε´ Δ.Ο.Υ. ΑΘΗΝΩΝ
Ἐπιστολὴ 222/20.3.2011
ΕΘΝΙΚΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ
1. Ἡ Θεία Λειτουργία πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Νέου Ὁσιομάρτυρος Παύλου τοῦ ἐξ Ἀροανίας Καλαβρύτων, ὅπως εἶχε προαναγγελθῆ μὲ e-mail ἀπὸ 14.3.2011, ἐπραγματοποιήθη εἰς τὸν Ἱερὸν Ναὸν Ταξιαρχῶν τῆς πρώην Σχολῆς Χωροφυλακῆς μὲ λαμπρὰ ἐπιτυχία.
2. Μεγάλη ἐπιτυχία εἶχε ἐπίσης ἡ Πανηγυρικὴ Ἐκδήλωσις τῆς Παγκαλαβρυτινῆς Ἑνώσεως, γιὰ τὴν ἐπέτειο τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας.
3. Παρέστησαν πληθώρα ἐπισήμων καὶ ἐκπρόσωποι ἑκατοντάδων ὀργανώσεων καὶ φορέων.
4. Ὁ καθηγητὴς τῆς ἱστορίας Δόκτωρ Νικόλαος Ἀναστασόπουλος, ὁ πρόεδρος τῆς Παγκαλαβρυτινῆς Ἑνώσεως κ. Γεώργιος Κοσμᾶς καὶ ἄλλοι ὁμιλητὲς μὲ ἀκαταμάχητα ἐπιχειρήματα κατέρριψαν τοὺς ἀνιστόρητους ἰσχυρισμοὺς τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, ποὺ προβάλλονται μέσῳ τοῦ ΣΚΑΪ, ὅπου διαστρεβλώνεται βαναύσως ἡ ἱστορία μας, ὅπως ἐπιδιώκουν οἱ καταχθόνιες σκοτεινὲς δυνάμεις. Οἱ ἐπίσημοι καὶ οἱ ἑκατοντάδες ἐκπρόσωποι τῶν διαφόρων φορέων καταχειροκρότησαν τοὺς ὁμιλητὲς καὶ καταδίκασαν μὲ ὅλη τὴν δύναμι τῆς ψυχῆς τους τοὺς διαστρεβλωτὲς τῆς ἀληθείας.
4. Τὸ μέγιστο δὲ αἶσχος τῆς ὅλης προσπάθειας εἶναι ἡ συμβολὴ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ποὺ κατήντησε ἀντεθνικὴ καὶ ἐντολοδόχος τῆς Τουρκίας, καὶ χρηματοδοτεῖ καὶ αὐτὴ μὲ 1.000.000 € τὴν προσπάθεια τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, προφανῶς κατ᾿ ἐντολὴ τῆς Τουρκίας. Ὅπως ἀνεκοίνωσε ὁ Γεν. Γραμματεὺς τῆς Παγκαλαβρυτινῆς Ἑνώσεως, ἡ φλόγα, ποὺ καίει στὸ ἀκοίμητο καντήλι στὸν Ἄγνωστο Στρατιώτη, ἀναφέρεται στὸ ἐπίσημο ἱστορικὸ τοῦ μνημείου τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου, ὅτι εἶχε μεταφερθῆ τὸ 1932 ἀπὸ τὴν ἀκοίμητο κανδήλα τῆς Ἱερὰ Μονῆς Ἁγίας Λαύρας.
5. Ἐπειδὴ τὰ ἐλεεινὰ ὑποκείμενα, ἐξ ἰδίων κρίνοντες τὰ ἀλλότρια, προσπαθοῦν νὰ διασύρουν καὶ τὸν θρυλικὸ Γέρο τοῦ Μοριᾶ, ὡς κίναιδο, ἡ Παγκαλαβρυτινὴ Ἕνωσις ἐτίμησε ἐφέτος ἰδιαιτέρως τὸν ἐθνικό μας ἥρωα Θεόδωρο Κολοκοτρώνη καὶ τὸ πολυπληθέστατο ἀκροατήριο ἐκάκισε τὴν ἀνίαρη αὐτὴ προσπάθεια τοῦ διασυρμοῦ τῆς ὑστεροφημίας τοῦ Γέρου τοῦ Μοριᾶ…
6. Εἴθε, οἱ παρευρεθέντες ἐκπρόσωποι πολλῶν φορέων καὶ ἐκτὸς τῆς περιοχῆς Καλαβρύτων νὰ μεταφέρουν τὸ ἀγωνιστικὸ πνεῦμα τῆς Παγκαλαβρυτινῆς Ἑνώσεως καὶ νὰ συστρατευτοῦν νὰ μεταλαμπαδεύσουν τὴν ἀγωνιστικότητα τῆς Παγκαλαβρυτινῆς Ἑνώσεως καὶ νὰ δώσωμε ἕνα ἠχηρὸ μάθημα στοὺς ἐκπροσώπους τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, ὅτι ἀντελήφθημεν τὰ καταχθόνια σχέδιά τους καὶ νὰ τοὺς τονίσωμε, ὅτι εἶναι ἄκρως ἀνήθικο νὰ συρράφουν τὴν ἱστορία σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολὲς τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων.
10/2/11
Ἡ ἀνιστόρητη ἱστορία τοῦ 1821
γράφει ὁ κ. Κωνσταντῖνος Χολέβας, Πολιτικὸς Ἐπιστήμων
Ἐν ἀρχῇ ἦν ἡ κ. Ρεπούση, ποὺ προσπαθοῦσε νὰ πείση τὰ ἑλληνόπουλα ὅτι ἡ Τουρκοκρατία ἦταν μία ἰδανικὴ περίοδος γιὰ τοὺς προγόνους μας. Στὴν συνέχεια ἦλθε ἡ τετράτομη ἱστορία τῶν Βαλκανίων, ποὺ χρηματοδοτήθηκε ἀπὸ τὸν γνωστὸ χρηματιστὴ Τζὼρτζ Σόρος καὶ κινεῖται στὴν ἴδια γραμμὴ ὑπὲρ τῶν Ὀθωμανῶν.
Μετά ἦλθε στὴν ἐπικαιρότητα ἡ ἄποψις ὅτι πρὶν ἀπὸ τὸ 1821 δὲν ὑπῆρχε συγκεκροτημένη ἑλληνικὴ ἐθνικὴ συνείδησις, ἀλλὰ οἱ Εὐρωπαῖοι Διαφωτισταὶ μᾶς ἔμαθαν νὰ λέμε ὅτι εἴμαστε Ἕλληνες. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἰδεολογήματα συγκεντρώνονται σήμερα στὴν νέα τηλεοπτικὴ σειρὰ τοῦ ΣΚΑΪ γιὰ τὸ 1821. Δὲν προσχωρῶ σὲ συνωμοσιολογίες, ἀλλὰ πολλοὶ συμπατριῶτες μας εὐλόγως διερωτῶνται ἂν ὑπάρχη πολιτικὴ σκοπιμότης πίσω ἀπὸ τὴν ἐργώδη αὐτὴ προσπάθεια νὰ ξαναγραφῆ ἢ μᾶλλον νὰ σβησθῆ ὁριστικῶς ἡ Ἑλληνικὴ Ἱστορία. Ἀφήνω τὴν ἀπάντησι στὸν κάθε νουνεχῆ ἀναγνώστη καὶ θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν ἀμιγῶς ἱστορικὴ πλευρὰ τῆς ὑποθέσεως...
Ἐρώτημα πρῶτον: Ἔχει δίκιο ἡ ἄποψις ποὺ προβάλλεται στὴν σειρὰ τοῦ ΣΚΑΪ ὅτι ἡ ἐθνικὴ συνείδησις τῶν Νεοελλήνων διεμορφώθη μόλις λίγα χρόνια πρὶν ἀπὸ τὸ 1821;
Φυσικὰ ὄχι. Ἑκατοντάδες μαρτυρίες Ἑλλήνων καὶ ξένων, κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, περισσότερο ἢ λιγώτερο μορφωμένων διαψεύδουν τοὺς συντελεστὲς τῆς σειρᾶς.
Ἑλληνικὸ ἔθνος μὲ συνείδησι ἑνότητος ὑπάρχει ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα. Ἤδη τὸν 5ο αἰῶνα π.Χ. ὁ Ἡρόδοτος καταγράφει τὰ συνδετικὰ στοιχεῖα ποὺ ἕνωναν τὶς ἑλληνικὲς πόλεις κράτη: Ἡ κοινὴ καταγωγή, ἡ γλῶσσα, ἡ θρησκεία, τὰ ὁμότροπα ἤθη.
Συνεχίζεται αὐτὴ ἡ συνείδησις στὴν ἑλληνιστικὴ καὶ βυζαντινὴ περίοδο, μὲ ἀποκορύφωμα τὴν ἀπάντησι τοῦ Αὐτοκράτορος τῆς Νικαίας Ἰωάννου Βατάτζη πρὸς τὸν Πάπα Νικόλαο Θ΄ τὸ 1250: Εἴμαστε τὸ ἀρχαῖο γένος τῶν Ἑλλήνων, ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἄνθισε ἡ σοφία γιὰ ὅλον τὸν κόσμο.
Συνεχίζεται μὲ τὴν τελευταία ὁμιλία τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου ὅταν ὀνομάζη τὴν Κωνσταντινούπολι «ἐλπίδα καὶ χαρὰ πάντων τῶν Ἑλλήνων».
Γύρω στὸ 1700 ὁ φλογερὸς ἱεροκῆρυξ Ἠλίας Μηνιάτης παρακαλεῖ τὴν Παναγία ὡς ἑξῆς: «Ἕως πότε τὸ τρισάθλιον γένος τῶν Ἑλλήνων ἔχει νὰ εὑρίσκεται εἰς τὰ δεσμὰ μίας ἀνυποφέρτου δουλείας;».
Οἱ ὅροι Ρωμηός, Γραικὸς καὶ Ἕλλην χρησιμοποιοῦνται ταυτοχρόνως καὶ μὲ παρεμφερῆ σημασία. Χαρακτηριστικὸ εἶναι τὸ ποίημα τοῦ Ματθαίου Ἐπισκόπου Μυρέων, ὁ ὁποῖος τὸ 1619 θρηνεῖ γιὰ τὴν Ἅλωσι χρησιμοποιῶντας γιὰ τὸ ἔθνος μας καὶ τὰ τρία αὐτὰ ὀνόματα.
Ἀπὸ τὸ 1529 ἕως τὸ 1821 τὸ δημοφιλέστερο ἀνάγνωσμα τοῦ λαοῦ μᾶς ἦταν ἡ «Φυλλάδα τοῦ Μεγαλέξανδρου» ποὺ θύμιζε τὴν δόξα τῶν ἀρχαίων προγόνων. Τὸ 1708 ὁ Νικόλαος Μαυροκορδᾶτος στὸ ἔργο του «Φιλοθέου Πάρεργα» γράφει ὅτι εἴμαστε τὸ γένος τῶν «ἄγαν Ἑλλήνων», δηλαδὴ καθαρόαιμοι Ἕλληνες.
Καὶ οἱ καραβοκύρηδες ἐπὶ Τουρκοκρατίας τοποθετοῦσαν στὰ πλοῖα τους ὡς ἀκρόπρωρα τὶς μορφὲς τῶν Ἀρχαίων Ἑλλήνων. Λαός, λοιπόν, καὶ διανοούμενοι γνωρίζουν πολὺ καλὰ ὅτι ὑπάρχει συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Ἐρώτημα δεύτερον: Περνοῦσαν καλὰ οἱ Ἕλληνες ἐπὶ Τουρκοκρατίας, μὲ δικαιώματα καὶ ἐλευθερίες, ὅπως ἀκούσαμε ἀπὸ τὸν ΣΚΑΪ στὶς 25.1.2011;
Ἂς ἀφήσουμε τὶς μαρτυρίες τῆς ἐποχῆς ἐκείνης νὰ ἀπαντήσουν:
Στὰ μέσα τοῦ 17ου αἰῶνος, ὁ Γάλλος Ἰησουΐτης Ρισὰρ καταγράφει τὶς ἐντυπώσεις του ἀπὸ τὴν ὑπόδουλη Ἑλλάδα: «Νὰ σκεφθῆ κανεὶς ὅτι οὐδέποτε ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Νέρωνος, τοῦ Δομητιανοῦ καὶ τοῦ Διοκλητιανοῦ ἔχει ὑποστῆ ὁ Χριστιανισμὸς διωγμοὺς σκληρότερους ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἀντιμετωπίζει σήμερα ἡ ἀνατολικὴ Ἐκκλησία...».
Τὸν 17ο αἰῶνα, ὁ Μουσουλμάνος περιηγητὴς Ἐβλιγιὰ Τσελεμπῆ περιγράφει βιαίους ἐξισλαμισμοὺς καὶ παιδομάζωμα στὴν Βέροια, στὴν Ἔδεσα καὶ σὲ ἄλλες πόλεις. Τὸ δημοτικό μας τραγούδι ἔχει καταγράψει τὸν θρῆνο τῶν μανάδων γιὰ τὰ παιδιά τους ὡς ἑξῆς: «Ἀνάθεμά σε Βασιλιᾶ (σ.σ. Σουλτάνε) καὶ τρισανάθεμά σε... νὰ μάσης παιδομάζωμα, νὰ κάνης Γενιτσάρους... πέρσυ πῆραν τὸν γιόκα μου, φέτος τὸν ἀδελφό μου»!
Περὶ τὸ 1760, ὁ Ἰωάννης Πρίγκος ἀπὸ τὸ Πήλιο γράφει: «Τέτοιος βάρβαρος ἄδικος εἶναι ὁ Τοῦρκος».
Στὰ τέλη τοῦ 18ου αἰῶνος, ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης καταγράφει 87 ἀπὸ τὰ ἀναρίθμητα μαρτύρια Νεομαρτύρων, δηλαδὴ Χριστιανῶν ποὺ βασανίσθηκαν καὶ θανατώθηκαν λόγῳ τῆς Χριστιανικῆς τους πίστεως.
Ὁ Φωτάκος Χρυσανθόπουλος, ὑπασπιστὴς τοῦ Θ. Κολοκοτρώνη, στὰ Ἀπομνημονεύματά του μᾶς δίνει μαρτυρία κρυφοῦ σχολειοῦ ποὺ ὀργάνωναν οἱ ἱερεῖς φοβούμενοι τοὺς Τούρκους.
Ἐρώτημα τρίτον: Οἱ κλέφτες ἦσαν ἐθνικοὶ ἀγωνιστὲς ἢ φυγόδικοι ἐγκληματίες, ὅπως ἀκούσαμε ἀπὸ τὸν ΣΚΑΪ;
Ἂν κάποιος Ἕλληνας ἔβλεπε τὸν Τοῦρκο νὰ βιάζη τὴν ἀδελφή του καὶ ἐπετέθη στὸν βιαστή, τότε ναί, ἴσως κάποιοι ἀπὸ τοὺς κλέφτες τῶν βουνῶν νὰ ἦσαν φυγόδικοι. Ἀλλὰ ἀπὸ τὸ ἄδικο δικαστήριο τοῦ κατακτητοῦ. Σημαντικὴ λεπτομέρεια, ἡ ὁποία ἀπεσιωπήθη. Ὅσο δὲ γιὰ τὴν συνείδησι τῶν ἴδιων τῶν κλεφτῶν, τὴν ἐξηγεῖ ὁ Θ. Κολοκοτρώνης, ὁ ὁποῖος ἀνδρώθηκε μέσα στὴν κλεφτουριά. Λέγει, λοιπόν, στὸν Ἄγγλο Ναύαρχο Χάμιλτον ὅτι οἱ κλέφτες καὶ οἱ ἁρματολοὶ στὰ βουνὰ εἶναι ἡ φρουρὰ τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ἡ ὁποία συνεχίζει ἀκόμη νὰ πολεμᾷ.
Ἐρώτημα τέταρτον: Ἦσαν μόνο οἰκονομικὰ τὰ αἴτια τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως;
Αὐτὴν τὴν μονομερῆ ἑρμηνεία τὴν καθιέρωσαν κάποτε οἱ Ἕλληνες μαρξιστές, ἀλλὰ οἱ ἴδιοι τὴν ἀπέσυραν στὸ συνέδριο τοῦ Κέντρου Μαρξιστικῶν Ἐρευνῶν τὸ 1981. Ὅμως ἀξία ἔχει ἡ ἄποψις τῶν ἴδιων τῶν ἀγωνιστῶν: Μάχου ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος, διεκήρυξε ὁ Ἀλ. Ὑψηλάντης τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1821. Ἀγωνιζόμαστε γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὸν Λεωνίδα, ἔγραφε ἡ προκήρυξις τοῦ Ἀθανασίου Διάκου, ποὺ ἐδημοσιεύθη σὲ ἰταλικὴ ἐφημερίδα τῆς Τεργέστης.
Ἐν ἀρχῇ ἦν ἡ κ. Ρεπούση, ποὺ προσπαθοῦσε νὰ πείση τὰ ἑλληνόπουλα ὅτι ἡ Τουρκοκρατία ἦταν μία ἰδανικὴ περίοδος γιὰ τοὺς προγόνους μας. Στὴν συνέχεια ἦλθε ἡ τετράτομη ἱστορία τῶν Βαλκανίων, ποὺ χρηματοδοτήθηκε ἀπὸ τὸν γνωστὸ χρηματιστὴ Τζὼρτζ Σόρος καὶ κινεῖται στὴν ἴδια γραμμὴ ὑπὲρ τῶν Ὀθωμανῶν.
Μετά ἦλθε στὴν ἐπικαιρότητα ἡ ἄποψις ὅτι πρὶν ἀπὸ τὸ 1821 δὲν ὑπῆρχε συγκεκροτημένη ἑλληνικὴ ἐθνικὴ συνείδησις, ἀλλὰ οἱ Εὐρωπαῖοι Διαφωτισταὶ μᾶς ἔμαθαν νὰ λέμε ὅτι εἴμαστε Ἕλληνες. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἰδεολογήματα συγκεντρώνονται σήμερα στὴν νέα τηλεοπτικὴ σειρὰ τοῦ ΣΚΑΪ γιὰ τὸ 1821. Δὲν προσχωρῶ σὲ συνωμοσιολογίες, ἀλλὰ πολλοὶ συμπατριῶτες μας εὐλόγως διερωτῶνται ἂν ὑπάρχη πολιτικὴ σκοπιμότης πίσω ἀπὸ τὴν ἐργώδη αὐτὴ προσπάθεια νὰ ξαναγραφῆ ἢ μᾶλλον νὰ σβησθῆ ὁριστικῶς ἡ Ἑλληνικὴ Ἱστορία. Ἀφήνω τὴν ἀπάντησι στὸν κάθε νουνεχῆ ἀναγνώστη καὶ θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν ἀμιγῶς ἱστορικὴ πλευρὰ τῆς ὑποθέσεως...
Ἐρώτημα πρῶτον: Ἔχει δίκιο ἡ ἄποψις ποὺ προβάλλεται στὴν σειρὰ τοῦ ΣΚΑΪ ὅτι ἡ ἐθνικὴ συνείδησις τῶν Νεοελλήνων διεμορφώθη μόλις λίγα χρόνια πρὶν ἀπὸ τὸ 1821;
Φυσικὰ ὄχι. Ἑκατοντάδες μαρτυρίες Ἑλλήνων καὶ ξένων, κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, περισσότερο ἢ λιγώτερο μορφωμένων διαψεύδουν τοὺς συντελεστὲς τῆς σειρᾶς.
Ἑλληνικὸ ἔθνος μὲ συνείδησι ἑνότητος ὑπάρχει ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα. Ἤδη τὸν 5ο αἰῶνα π.Χ. ὁ Ἡρόδοτος καταγράφει τὰ συνδετικὰ στοιχεῖα ποὺ ἕνωναν τὶς ἑλληνικὲς πόλεις κράτη: Ἡ κοινὴ καταγωγή, ἡ γλῶσσα, ἡ θρησκεία, τὰ ὁμότροπα ἤθη.
Συνεχίζεται αὐτὴ ἡ συνείδησις στὴν ἑλληνιστικὴ καὶ βυζαντινὴ περίοδο, μὲ ἀποκορύφωμα τὴν ἀπάντησι τοῦ Αὐτοκράτορος τῆς Νικαίας Ἰωάννου Βατάτζη πρὸς τὸν Πάπα Νικόλαο Θ΄ τὸ 1250: Εἴμαστε τὸ ἀρχαῖο γένος τῶν Ἑλλήνων, ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἄνθισε ἡ σοφία γιὰ ὅλον τὸν κόσμο.
Συνεχίζεται μὲ τὴν τελευταία ὁμιλία τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου ὅταν ὀνομάζη τὴν Κωνσταντινούπολι «ἐλπίδα καὶ χαρὰ πάντων τῶν Ἑλλήνων».
Γύρω στὸ 1700 ὁ φλογερὸς ἱεροκῆρυξ Ἠλίας Μηνιάτης παρακαλεῖ τὴν Παναγία ὡς ἑξῆς: «Ἕως πότε τὸ τρισάθλιον γένος τῶν Ἑλλήνων ἔχει νὰ εὑρίσκεται εἰς τὰ δεσμὰ μίας ἀνυποφέρτου δουλείας;».
Οἱ ὅροι Ρωμηός, Γραικὸς καὶ Ἕλλην χρησιμοποιοῦνται ταυτοχρόνως καὶ μὲ παρεμφερῆ σημασία. Χαρακτηριστικὸ εἶναι τὸ ποίημα τοῦ Ματθαίου Ἐπισκόπου Μυρέων, ὁ ὁποῖος τὸ 1619 θρηνεῖ γιὰ τὴν Ἅλωσι χρησιμοποιῶντας γιὰ τὸ ἔθνος μας καὶ τὰ τρία αὐτὰ ὀνόματα.
Ἀπὸ τὸ 1529 ἕως τὸ 1821 τὸ δημοφιλέστερο ἀνάγνωσμα τοῦ λαοῦ μᾶς ἦταν ἡ «Φυλλάδα τοῦ Μεγαλέξανδρου» ποὺ θύμιζε τὴν δόξα τῶν ἀρχαίων προγόνων. Τὸ 1708 ὁ Νικόλαος Μαυροκορδᾶτος στὸ ἔργο του «Φιλοθέου Πάρεργα» γράφει ὅτι εἴμαστε τὸ γένος τῶν «ἄγαν Ἑλλήνων», δηλαδὴ καθαρόαιμοι Ἕλληνες.
Καὶ οἱ καραβοκύρηδες ἐπὶ Τουρκοκρατίας τοποθετοῦσαν στὰ πλοῖα τους ὡς ἀκρόπρωρα τὶς μορφὲς τῶν Ἀρχαίων Ἑλλήνων. Λαός, λοιπόν, καὶ διανοούμενοι γνωρίζουν πολὺ καλὰ ὅτι ὑπάρχει συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Ἐρώτημα δεύτερον: Περνοῦσαν καλὰ οἱ Ἕλληνες ἐπὶ Τουρκοκρατίας, μὲ δικαιώματα καὶ ἐλευθερίες, ὅπως ἀκούσαμε ἀπὸ τὸν ΣΚΑΪ στὶς 25.1.2011;
Ἂς ἀφήσουμε τὶς μαρτυρίες τῆς ἐποχῆς ἐκείνης νὰ ἀπαντήσουν:
Στὰ μέσα τοῦ 17ου αἰῶνος, ὁ Γάλλος Ἰησουΐτης Ρισὰρ καταγράφει τὶς ἐντυπώσεις του ἀπὸ τὴν ὑπόδουλη Ἑλλάδα: «Νὰ σκεφθῆ κανεὶς ὅτι οὐδέποτε ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Νέρωνος, τοῦ Δομητιανοῦ καὶ τοῦ Διοκλητιανοῦ ἔχει ὑποστῆ ὁ Χριστιανισμὸς διωγμοὺς σκληρότερους ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἀντιμετωπίζει σήμερα ἡ ἀνατολικὴ Ἐκκλησία...».
Τὸν 17ο αἰῶνα, ὁ Μουσουλμάνος περιηγητὴς Ἐβλιγιὰ Τσελεμπῆ περιγράφει βιαίους ἐξισλαμισμοὺς καὶ παιδομάζωμα στὴν Βέροια, στὴν Ἔδεσα καὶ σὲ ἄλλες πόλεις. Τὸ δημοτικό μας τραγούδι ἔχει καταγράψει τὸν θρῆνο τῶν μανάδων γιὰ τὰ παιδιά τους ὡς ἑξῆς: «Ἀνάθεμά σε Βασιλιᾶ (σ.σ. Σουλτάνε) καὶ τρισανάθεμά σε... νὰ μάσης παιδομάζωμα, νὰ κάνης Γενιτσάρους... πέρσυ πῆραν τὸν γιόκα μου, φέτος τὸν ἀδελφό μου»!
Περὶ τὸ 1760, ὁ Ἰωάννης Πρίγκος ἀπὸ τὸ Πήλιο γράφει: «Τέτοιος βάρβαρος ἄδικος εἶναι ὁ Τοῦρκος».
Στὰ τέλη τοῦ 18ου αἰῶνος, ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης καταγράφει 87 ἀπὸ τὰ ἀναρίθμητα μαρτύρια Νεομαρτύρων, δηλαδὴ Χριστιανῶν ποὺ βασανίσθηκαν καὶ θανατώθηκαν λόγῳ τῆς Χριστιανικῆς τους πίστεως.
Ὁ Φωτάκος Χρυσανθόπουλος, ὑπασπιστὴς τοῦ Θ. Κολοκοτρώνη, στὰ Ἀπομνημονεύματά του μᾶς δίνει μαρτυρία κρυφοῦ σχολειοῦ ποὺ ὀργάνωναν οἱ ἱερεῖς φοβούμενοι τοὺς Τούρκους.
Ἐρώτημα τρίτον: Οἱ κλέφτες ἦσαν ἐθνικοὶ ἀγωνιστὲς ἢ φυγόδικοι ἐγκληματίες, ὅπως ἀκούσαμε ἀπὸ τὸν ΣΚΑΪ;
Ἂν κάποιος Ἕλληνας ἔβλεπε τὸν Τοῦρκο νὰ βιάζη τὴν ἀδελφή του καὶ ἐπετέθη στὸν βιαστή, τότε ναί, ἴσως κάποιοι ἀπὸ τοὺς κλέφτες τῶν βουνῶν νὰ ἦσαν φυγόδικοι. Ἀλλὰ ἀπὸ τὸ ἄδικο δικαστήριο τοῦ κατακτητοῦ. Σημαντικὴ λεπτομέρεια, ἡ ὁποία ἀπεσιωπήθη. Ὅσο δὲ γιὰ τὴν συνείδησι τῶν ἴδιων τῶν κλεφτῶν, τὴν ἐξηγεῖ ὁ Θ. Κολοκοτρώνης, ὁ ὁποῖος ἀνδρώθηκε μέσα στὴν κλεφτουριά. Λέγει, λοιπόν, στὸν Ἄγγλο Ναύαρχο Χάμιλτον ὅτι οἱ κλέφτες καὶ οἱ ἁρματολοὶ στὰ βουνὰ εἶναι ἡ φρουρὰ τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ἡ ὁποία συνεχίζει ἀκόμη νὰ πολεμᾷ.
Ἐρώτημα τέταρτον: Ἦσαν μόνο οἰκονομικὰ τὰ αἴτια τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως;
Αὐτὴν τὴν μονομερῆ ἑρμηνεία τὴν καθιέρωσαν κάποτε οἱ Ἕλληνες μαρξιστές, ἀλλὰ οἱ ἴδιοι τὴν ἀπέσυραν στὸ συνέδριο τοῦ Κέντρου Μαρξιστικῶν Ἐρευνῶν τὸ 1981. Ὅμως ἀξία ἔχει ἡ ἄποψις τῶν ἴδιων τῶν ἀγωνιστῶν: Μάχου ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος, διεκήρυξε ὁ Ἀλ. Ὑψηλάντης τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1821. Ἀγωνιζόμαστε γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὸν Λεωνίδα, ἔγραφε ἡ προκήρυξις τοῦ Ἀθανασίου Διάκου, ποὺ ἐδημοσιεύθη σὲ ἰταλικὴ ἐφημερίδα τῆς Τεργέστης.
Αὐτὰ πρὸς τὸ παρόν.
Πηγή: Ἐφημερὶς «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»
18/11/09
Τί ἔχει σειρὰ μετά;
τοῦ Ἰακώβου Γ. Μπρίλη, προέδρου τοῦ «Δεσμοῦ τοῦ Φραγκομαχαλᾶ»
Μακάρι νὰ βγοῦμε ὅλοι ψεῦτες σχετικῶς μὲ τὶς προθέσεις τῆς 3ης Ἐφορείας Βυζαντινῶν Ἀρχαιοτήτων καὶ τοῦ ὑπουργείου Πολιτισμοῦ γιὰ τὸν πίνακα τῆς «Σφαγῆς τῆς Χίου». Ὁ πίνακας-ἔργο Τέχνης τοῦ Ντελακρουὰ ξεσήκωσε τὴν Εὐρώπη καὶ τὴν ἔθεσε ἀντιμέτωπη μὲ τὴν τουρκικὴ θηριωδία εἰς βάρος τοῦ χιώτικου καὶ κατ’ ἐπέκτασιν τοῦ ἑλληνικοῦ ἐπαναστατημένου λαοῦ ποὺ μαχόταν γιὰ τὴν λευτεριά του τὸ 1822.
Τὸν ἔφεραν τὸν ἱστορικὸ αὐτὸ πίνακα λοιπὸν ἀπὸ τὸ Μετζητιὲ Τζαμὶ τῆς πλατείας καὶ τὸν ἀποθήκευσαν στὸ Ὀσμανιὲ Τζαμὶ Φραγκομαχαλᾶ, δῆθεν πὼς θὰ τὸν ἐκθέσουν ἐδῶ ἀργότερα.
Ἐμεῖς ὅμως ἐδῶ στὸν Φραγκομαχαλᾶ ἔχουμε μνήμη καὶ θυμόμαστε ὅτι τὸ Ὀσμανιὲ Τζαμὶ ἀπὸ τότε ποὺ τὸ ἀγόρασαν καὶ τὸ ἐπεσκεύασαν τὸ ἔχουν κλειστὸ καὶ μαντρωμένο καὶ δὲν ἐπιτρέπουν σὲ κανένα νὰ πάη κοντά. Ἔκαναν δὲ μόνο μία φορὰ ἔκθεσι ἔργων ἁπλῶς καὶ μόνον γιὰ νὰ μᾶς ἀποφύγουν ποὺ ζητήσαμε τὸν χῶρο γιὰ πολιτιστικὲς δράσεις τοῦ Συλλόγου μας. Ὅμως τονίζουμε ὅτι σὲ μία ἑβδομάδα λειτουργίας τῆς ἐκθέσεως ἐκείνης ἐνεφανίσθησαν ἕνας ἢ δύο ἐπισκέπτες ὅλοι κι ὅλοι!
Σ΄ αὐτὸν τὸν χῶρο τοῦ Ὀσμανιὲ Τζαμιοῦ, τὸ λένε σοβαρὰ ὅτι σκέπτονται νὰ ἐκθέσουν ὅπως δήλωσε ἡ κ. Μαρ. Βλαζάκη, Γενικὴ Διευθύντρια τοῦ ΥΠ.ΠΟ., τὸν θαυμαστὸ πίνακα τῆς Σφαγῆς! Ξέρει ἡ κ. Βλαζάκη ὅτι τὸν ἔφεραν γιὰ νὰ τὸν βλέπουν τὰ φαντάσματα καὶ τὰ ποντίκια, μιᾶς καὶ ἐπισκέπτες τοῦ χώρου δὲν ὑπάρχουν, ἀφοῦ μονίμως εἶναι ἐδῶ κλειστά; Ἐκτὸς κι ἂν τὴν πληροφόρησε ὄντως ἡ διευθύντρια τῆς 3ης Ε.Β.Α. κ. Καββαδία γιὰ τὸ κλειστὸ Τζαμὶ καὶ σιωπηλῶς συμφωνεῖ ἀπόλυτα.
Ὡστόσο, μήπως ὄντως ὑπάρχει ἐντολὴ γιὰ λόγους ἐξωτερικῆς πολιτικῆς νὰ ἀλλοιώσουμε, νὰ παραχαράξουμε, νὰ ξεχάσουμε τὴν ἱστορία μας ποὺ συνδέεται μὲ τὶς κακὲς ὄψεις τῆς Τουρκίας καὶ νὰ καταχωνιάσουμε τὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα της στὰ… τάρταρα;
Διότι γιὰ τὰ τάρταρα πρόκειται κι ἂς μὴ τὸ ὁμολογοῦν. Ἀλλοιῶς, ἂν δεχθοῦμε ὅτι δὲν ταιρίαζε πλέον ἡ σφαγὴ τῆς Χίου μέσα στὸ Τζαμί-Βυζαντινὸ Μουσεῖο Βουνακίου, ἂς τὸν πήγαιναν στὴν εἴσοδο ἔστω τοῦ Ἀρχαιολογικοῦ ἢ στὸ παλατάκι Ἰουστινιάνη ὥστε νὰ τὸ δοῦν καὶ κάποιοι ἐπισκέπτες.
Πάνω σ’ αὐτὰ ὀφείλουν νὰ ἀπαντήσουν οἱ νεοεκλεγέντες Ὑπουργοὶ Πολιτισμοῦ καὶ Ἐξωτερικῶν, ἀλλὰ μέχρι τότε ἐμεῖς περιμένουμε νὰ δοῦμε ἄμεσες ἐνέργειες ἐπὶ τοῦ θέματος, πρωτίστως ἀπὸ τοὺς Βουλευτές μας καὶ ἰδιαιτέρως νὰ δοῦμε δημοσίως τὴν θέσι τῆς κυβερνητικῆς βουλευτοῦ μας.
Ἂν δὲν ὑπάρξουν τέτοιες ἀπαντήσεις, τότε ὁ καθένας καταλαβαίνει ἄριστα ὅτι μᾶς πᾶνε ὁριστικὰ στὸν δρόμο τῆς λήθης γιὰ νὰ μᾶς καταβροχθίσουν οἱ μεγάλοι του κόσμου δίχως ἀντίστασι. Σὲ λίγο πάλι ἕπεται ἡ Νέα Μονὴ κι ὁ Ἅγιος Μηνᾶς γιά…νὰ θάψουμε τὰ λείψανα τῶν σφαγιασθέντων, ὅπως τὸ ξαναζήτησαν παλαιότερα.
Πάντως εἶναι ντροπὴ γιὰ ὅλους τους Ἕλληνες καὶ προσβολὴ γιὰ ἐμᾶς τοὺς Χιῶτες ποὺ ἀνεχόμαστε τέτοιου εἴδους ἀποφάσεις τους!
Πηγή: Ἐφημερὶς «'Αλήθεια»
Μακάρι νὰ βγοῦμε ὅλοι ψεῦτες σχετικῶς μὲ τὶς προθέσεις τῆς 3ης Ἐφορείας Βυζαντινῶν Ἀρχαιοτήτων καὶ τοῦ ὑπουργείου Πολιτισμοῦ γιὰ τὸν πίνακα τῆς «Σφαγῆς τῆς Χίου». Ὁ πίνακας-ἔργο Τέχνης τοῦ Ντελακρουὰ ξεσήκωσε τὴν Εὐρώπη καὶ τὴν ἔθεσε ἀντιμέτωπη μὲ τὴν τουρκικὴ θηριωδία εἰς βάρος τοῦ χιώτικου καὶ κατ’ ἐπέκτασιν τοῦ ἑλληνικοῦ ἐπαναστατημένου λαοῦ ποὺ μαχόταν γιὰ τὴν λευτεριά του τὸ 1822.
Τὸν ἔφεραν τὸν ἱστορικὸ αὐτὸ πίνακα λοιπὸν ἀπὸ τὸ Μετζητιὲ Τζαμὶ τῆς πλατείας καὶ τὸν ἀποθήκευσαν στὸ Ὀσμανιὲ Τζαμὶ Φραγκομαχαλᾶ, δῆθεν πὼς θὰ τὸν ἐκθέσουν ἐδῶ ἀργότερα.Ἐμεῖς ὅμως ἐδῶ στὸν Φραγκομαχαλᾶ ἔχουμε μνήμη καὶ θυμόμαστε ὅτι τὸ Ὀσμανιὲ Τζαμὶ ἀπὸ τότε ποὺ τὸ ἀγόρασαν καὶ τὸ ἐπεσκεύασαν τὸ ἔχουν κλειστὸ καὶ μαντρωμένο καὶ δὲν ἐπιτρέπουν σὲ κανένα νὰ πάη κοντά. Ἔκαναν δὲ μόνο μία φορὰ ἔκθεσι ἔργων ἁπλῶς καὶ μόνον γιὰ νὰ μᾶς ἀποφύγουν ποὺ ζητήσαμε τὸν χῶρο γιὰ πολιτιστικὲς δράσεις τοῦ Συλλόγου μας. Ὅμως τονίζουμε ὅτι σὲ μία ἑβδομάδα λειτουργίας τῆς ἐκθέσεως ἐκείνης ἐνεφανίσθησαν ἕνας ἢ δύο ἐπισκέπτες ὅλοι κι ὅλοι!
Σ΄ αὐτὸν τὸν χῶρο τοῦ Ὀσμανιὲ Τζαμιοῦ, τὸ λένε σοβαρὰ ὅτι σκέπτονται νὰ ἐκθέσουν ὅπως δήλωσε ἡ κ. Μαρ. Βλαζάκη, Γενικὴ Διευθύντρια τοῦ ΥΠ.ΠΟ., τὸν θαυμαστὸ πίνακα τῆς Σφαγῆς! Ξέρει ἡ κ. Βλαζάκη ὅτι τὸν ἔφεραν γιὰ νὰ τὸν βλέπουν τὰ φαντάσματα καὶ τὰ ποντίκια, μιᾶς καὶ ἐπισκέπτες τοῦ χώρου δὲν ὑπάρχουν, ἀφοῦ μονίμως εἶναι ἐδῶ κλειστά; Ἐκτὸς κι ἂν τὴν πληροφόρησε ὄντως ἡ διευθύντρια τῆς 3ης Ε.Β.Α. κ. Καββαδία γιὰ τὸ κλειστὸ Τζαμὶ καὶ σιωπηλῶς συμφωνεῖ ἀπόλυτα.
Ὡστόσο, μήπως ὄντως ὑπάρχει ἐντολὴ γιὰ λόγους ἐξωτερικῆς πολιτικῆς νὰ ἀλλοιώσουμε, νὰ παραχαράξουμε, νὰ ξεχάσουμε τὴν ἱστορία μας ποὺ συνδέεται μὲ τὶς κακὲς ὄψεις τῆς Τουρκίας καὶ νὰ καταχωνιάσουμε τὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα της στὰ… τάρταρα;
Διότι γιὰ τὰ τάρταρα πρόκειται κι ἂς μὴ τὸ ὁμολογοῦν. Ἀλλοιῶς, ἂν δεχθοῦμε ὅτι δὲν ταιρίαζε πλέον ἡ σφαγὴ τῆς Χίου μέσα στὸ Τζαμί-Βυζαντινὸ Μουσεῖο Βουνακίου, ἂς τὸν πήγαιναν στὴν εἴσοδο ἔστω τοῦ Ἀρχαιολογικοῦ ἢ στὸ παλατάκι Ἰουστινιάνη ὥστε νὰ τὸ δοῦν καὶ κάποιοι ἐπισκέπτες.
Πάνω σ’ αὐτὰ ὀφείλουν νὰ ἀπαντήσουν οἱ νεοεκλεγέντες Ὑπουργοὶ Πολιτισμοῦ καὶ Ἐξωτερικῶν, ἀλλὰ μέχρι τότε ἐμεῖς περιμένουμε νὰ δοῦμε ἄμεσες ἐνέργειες ἐπὶ τοῦ θέματος, πρωτίστως ἀπὸ τοὺς Βουλευτές μας καὶ ἰδιαιτέρως νὰ δοῦμε δημοσίως τὴν θέσι τῆς κυβερνητικῆς βουλευτοῦ μας.
Ἂν δὲν ὑπάρξουν τέτοιες ἀπαντήσεις, τότε ὁ καθένας καταλαβαίνει ἄριστα ὅτι μᾶς πᾶνε ὁριστικὰ στὸν δρόμο τῆς λήθης γιὰ νὰ μᾶς καταβροχθίσουν οἱ μεγάλοι του κόσμου δίχως ἀντίστασι. Σὲ λίγο πάλι ἕπεται ἡ Νέα Μονὴ κι ὁ Ἅγιος Μηνᾶς γιά…νὰ θάψουμε τὰ λείψανα τῶν σφαγιασθέντων, ὅπως τὸ ξαναζήτησαν παλαιότερα.
Πάντως εἶναι ντροπὴ γιὰ ὅλους τους Ἕλληνες καὶ προσβολὴ γιὰ ἐμᾶς τοὺς Χιῶτες ποὺ ἀνεχόμαστε τέτοιου εἴδους ἀποφάσεις τους!
Πηγή: Ἐφημερὶς «'Αλήθεια»
25/3/09
Στ' ἅρματα ἀδέρφια
τοῦ Ὀδυσσέως Ἀνδρούτσου
Καθὼς ξημερώνει ἡ μεγάλη ἐθνικὴ καὶ θρησκευτικὴ ἑορτὴ τῆς 25ης Μαρτίου, ἀναδημοσιεύουμε* τὸ γράμμα αὐτὸ τοῦ «λιονταριοῦ τῆς Ρούμελης», χαρακτηριστικὸ τοῦ ἡρωϊσμοῦ καὶ τῆς φιλοπατρίας τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ '21, ὡς ἐλάχιστο φόρο τιμῆς πρὸς αὐτοὺς καὶ ὡς ὁδοδείκτη γιὰ ὅλους ἐμᾶς, τοὺς Ἕλληνες τῆς 3ης μετὰ Χριστὸν χιλιετίας.
Χρόνια πολλά!
Ἡ συντακτικὴ ἐπιτροπή
Ἠγαπημένοι μου Γαλαξιδιῶταις.
Ἤτανε βέβαια ἀπὸ τὸν Θεὸ γραμμένο νὰ ἀδράξωμε τὰ ἅρματα μιὰ ἡμέρα, καὶ νὰ χυθοῦμε κατὰ πάνου στοὺς τυρράνους μας, ποὺ τόσα χρόνια ἀνελεήμονα μᾶς τυραγνεύουν. Τί τὴν θέλομε, ὀρὲ ἀδέρφια, αὐτὴ τὴν πολυπικραμένη ζωή, νὰ ζοῦμε ἀποκάτου στὴν σκλαβιά, καὶ τὸ σπαθὶ τῶν Τούρκων νὰ ἀκονιέται στὰ κεφάλια μας; Δὲν τηρᾶτε ποὺ τίποτα δὲν μᾶς ἀπόμεινε; Αἱ ἐκκλησιαῖς μας γενήκανε τζαμιὰ καὶ ἀχούρια τῶν Τούρκων· κανένας δὲν μπορεῖ νὰ πῇ πὼς τάχα ἔχει τίποτα ἐδικό του γιατὶ τὸ ταχὺ βρίσκεται φτωχός, σὰν διακονιάρης στὴν στράτα· αἱ φαμελιές μας καὶ τὰ παιδιά μας εἶναι στὰ χέρια καὶ στὴν διάκρισι τῶν Τουρκῶν. Τίποτε, ἀδέρφια, δὲν μᾶς ἔμεινε· δὲν εἶναι πρέποντας νὰ σταυρώσωμε τὰ χέρια, καὶ νὰ τηρᾶμε τὸν οὐρανό· ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωκε χέρια, γνῶσι καὶ νοῦ· ἂς ρωτήσωμε τὴν καρδιά μας καὶ ὅτι μᾶς ἀπαντυχαίνει ἂς τὸ βάλωμε γρήγορα σὲ πρᾶξιν, καὶ ἂς εἴμεθα ἀδέρφια, βέβαιοι, τὸ πὼς ὁ Χριστός μας ὁ πολυαγαπημένος θὰ βάλῃ τὸ χέρι ἀπάνου μας. Ὅ,τι θὰ κάμωμε, πρέποντας εἶναι νὰ τὸ κάμωμεν μίαν ὥραν ἀρχήτερα, γιατὶ ὕστερα θὰ χτυπᾶμε τὰ κεφάλια μας. Τώρα ἡ Τουρκιὰ εἶναι μπερδεμένη σὲ πολέμους καὶ δὲν ἔχει ἀσκέρια νὰ στείλῃ κατὰ πάνου μας. Ἂς ὠφεληθοῦμε ἀπὸ τὴν περίστασι, ὁποῦ ὁ Θεός, ἀκούοντας τὰ δίκαια παράπονά μας, μᾶς ἔστειλε διὰ ἐλόγου μας· μία ὥρα πρέποντας εἶναι νὰ ξεσπάσῃ αὐτὸ τὸ μαράζι, ὅπου μᾶς τρώγει τὴν καρδιά. Στὰ ἅρματα ἀδέρφια· ἢ νὰ ξεσκλαβωθοῦμε ἢ ὁλοι νὰ πεθάνωμε· καὶ βέβαια καλύτερο θάνατο δὲν μπορεῖ νὰ προτιμήσῃ κάθε χριστιανὸς καὶ Ἕλληνας.Ἐγώ, καθὼς τὸ γνωρίζετε καλότατα, ἀγαπητοί μου Γαλαξιδιῶταις, ἠμπορῶ νὰ ζήσω βασιλικά, μὲ πλούτια, τιμαῖς καὶ δόξαις· οἱ Τοῦρκοι ὅ,τι καὶ ἂν ζητήσω μοῦ δίνουνε παρακαλώντας, γιατὶ τὸ σπαθὶ τοῦ Ὀδυσσέα δὲν χωρατεύει. Ἔπειτα κοντὰ στὰ ἄλλα ἐνθυμοῦνται τὸν πατέρα μου, ποὺ τοὺς ἐζεμάτισε. Μὰ σᾶς λέγω τὴν πᾶσαν ἀλήθεια, ἀδέρφια, δὲν θέλω ἐγὼ μονάχα νὰ καλοπερνάω, καὶ τὸ γένος μου νὰ βογκάῃ στὴν σκλαβιά· μοῦ καίεται ἡ καρδιά μου, σὰν βλέπω καὶ συλλογιοῦμαι πὼς ἀκόμα οἱ Τοῦρκοι μᾶς τυραγνεύουν.
Ἀπὸ τὸν Μοριᾶ μοῦ στείλανε γράμματα, πὼς εἶναι τὰ πάντα ἕτοιμα. Ἐγὼ εἶμαι στὸ ποδάρι μὲ τὰ παλληκάρια μου· μὰ θέλω πρῶτα νὰ ἦμαι βέβαιος τὸ πὼς θὰ μὲ ἀκολουθήσετε καὶ ἐσεῖς· ἂν ἐσεῖς κάμετε ἀρχὴ ἀπὸ τὴν μιὰ μεριά, καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὴν ἄλλη, θὰ σηκωθῆ ὅλη ἡ Ρούμελη· γιατὶ ὁ κόσμος φοβᾶται· μὰ σὰν ἰδῇ ἐλόγουσας, ποὺ ἔχετε τὰ καράβια, καὶ ξέρετε καλύτερα τὰ πράγματα, τὸ πὼς σηκώνετε τὸ μπαεράκι, θανὰ ξεθαρρέψῃ καὶ τελειώσῃ ὄχι καλύτερα τὸ πρᾶγμα.
Περιμένω ἀπόκρισι μὲ τὸν ἴδιον ποὺ φέρνει τὸ γράμμα μου. Τὴν μπαρούτη καὶ τὰ βόλια τὰ ἔλαβα, καὶ τὰ ἐμοίρασα· νὰ μὲ οἰκονομήσετε καὶ στουρνάρια καὶ ἂν σᾶς περισσεύῃ καὶ ἄλλη μπαρούτη νὰ μοῦ στείλετε γιατὶ θὰ τὴν δώσω στοὺς Πατρατσικιώταις.
Τοῦ Πανουριᾶ τὰ λόγια μὴ πολυακοῦτε. Εἶναι φοβιτσιάρης· μὰ σὰν τὸ σηκώσωμε ἐμεῖς, ἀλλέως δὲν μπορεῖ νὰ φκιάσῃ, πάρεξ νὰ ἔρθῃ μὲ τὸ μέρος μας.
Αὔριο τὸ βράδυ νὰ ἔρθῃ ἕνας στὸ μοναστῆρι καὶ θὰ εὕρῃ τὸν Γκούρα γιὰ νὰ ὁμιλήσῃ, σὰν νὰ ἤμουνα ἐγὼ ὁ ἴδιος. Τὸν Γκούρα νὰ τὸν ἀγαπᾶτε· εἶναι παιδὶ δικό μου καὶ καλὸ παλληκάρι.
Χαιρετίσματα σὲ ὅλους τοὺς φίλους πέρα καὶ πέρα.
Σᾶς χαιρετῶ καὶ σᾶς γλυκοφιλῶ.
22 Μαρτίου 1821
Ὁ ἀγαπητός σας
Ὀδυσσεὺς Ἀνδροῦτσος
* Πηγή: Περιοδικὸ «Παρακαταθήκη»
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)