Πρὸς τοὺς Ἕλληνες «ἐθνικιστές»

 Πάντοτε ἤμουν ὑπερήφανη πού γεννήθηκα Ἑλληνίδα καί ὡς Μανιάτισσα ἤμουν διπλᾶ ὑπερήφανη ἐπειδή θεωροῦσα τόν ἑαυτό μου ἀπόγονο τῶν θρυλικῶν Σπαρτιατισσῶν. Ἡ μακραίωνη ἱστορία μας εἶναι γεμάτη ἡρωικές γυναῖκες, εἴτε ὡς πολεμίστριες, εἴτε στά μετόπισθεν, ὡς μητέρες, ἀδελφές, συζύγους, συντρόφους… ἁπλές γυναῖκες… Μεγάλωσα, δύσκολα μέν σέ μία παραδοσιακή οἰκογένεια, σέ μία ἐποχή καί μέ μία νοοτροπία ὅπου «τά θηλυκά» δέν ἔχαιραν ἴσης… ἐκτιμήσεως μέ «τά ἀρσενικά», ἀλλά ἀκούγοντας ἀπό τούς παππούδες μου καί τίς γιαγιάδες μου, ἱστορίες ἀπό τούς πολέμους πού ἔζησαν καί ἔλαβαν μέρος οἱ ἴδιοι ἤ οἱ πατεράδες τους.

 Μεγαλώνοντας, ἐνέταξα τόν ἑαυτό μου ἰδεολογικά στόν εὑρύτερο χῶρο τῶν Ἐθνικιστῶν ἤ Ἀκροδεξιῶν (χωρίς νά συμμετέχω σέ κάποιο κόμμα, παράταξι ἤ ὀργάνωσι, ὑπακούοντας στίς ὑποδείξεις τῶν γονέων μου) γιατί ἐπίστευα ὅτι αὐτοί μέ ἀντιπροσώπευαν, γιατί ἐπίστευα ὅτι αὐτοί πού μιλοῦσαν γιά τό Ἔθνος μας, τήν Φυλή μας, τό μεγαλεῖο τῆς Ἑλλάδος, ἦταν ὁμοϊδεᾶτες μου. 

 Προσφάτως, καί βλέποντας σέ τί χάλι ἔχει περιέλθει ἡ Πατρίδα μας, ἀποφάσισα νά δραστηριοποιηθῶ μέσα ἀπό μιά ὁποιαδήποτε ὀμάδα ὁμοϊδεατῶν μου… συνελλήνων… συνεθνικιστῶν… θεωρῶντας ὅτι δέν θά βρεθῶ στό δίλημμα τῆς ἐπιλογῆς. Ψάχτηκα ἀπό ἐδῶ, ψάχτηκα ἀπό ἐκεῖ… πῆγα στήν μία ὁμάδα… ἔφυγα ἀπό τήν ἄλλη… παρακολούθησα ὁμιλίες… ὁμιλίες… ὁμιλίες… ἄλλες μέ κάποιο νόημα, ἄλλες –οἱ περισσότερες– παραληρήματα… Ἄκουσα καί ξανάκουσα καί ξανάκουσα γιά τό ἔνδοξο παρελθόν μας… γιά τό τωρινό χάλι μας… γιά τόν τάδε ἥρωα… γιά τόν δεῖνα προδότη… γιά Θερμοπύλες… γιά Γουδί… γιά Κομμουνιστές… 

 Ἐγνώρισα πολλῶν εἰδῶν Ἐθνικιστές, οἱ ὁποῖοι ἀπαξιοῦσαν τούς Ἐθνικιστές τῆς ἄλλης ὀμάδος γιά πολλούς καί διαφόρους λόγους ἥσσονος σημασίας σέ σχέσι μέ τό πρόβλημα πού ἀντιμετωπίζει ἡ Πατρίδα μας. 

 Ἐγνώρισα «Ἐθνικιστές» τῆς «Ἀρίας Φυλῆς»(;;;) οἱ ὁποῖοι δέν ἔχω καταλάβει τί σχέσι ἔχουν μέ τό Ἔθνος τῶν Ἑλλήνων. Ἐγνώρισα «Ἐθνικιστές» «Δωδεκαθεϊστές» οἱ ὁποῖοι θεωροῦν τούς ἑαυτούς τους μοναδικούς Ἕλληνες (σέ ἀντίθεσι μέ τούς «προδότες καί σφαγεῖς» Ἕλληνες Χριστιανούς) καί μετατρέπουν τήν ἀρχαία μας θρηκεία σέ ἐμπαθές δόγμα ἀνατολίτικου τύπου. Ἐγνώρισα ὁμάδες «Ἐθνικιστῶν» τῶν ὁποίων οἱ ἀρχηγοί ἦταν καλλίτεροι «Ἕλληνες» ἀπό τούς ἀρχηγούς τῶν ἄλλων «Ἐθνικιστικῶν» ὀμάδων… (ἐκεῖνο πού κατάλαβα ἐγώ ἦταν ὅτι πολλοί ἔχουν τό ψώνιο νά εἶναι ἀρχηγοί, κάνουν ἕναν μικρό πυρῆνα ἀπό ὀπαδούς καί αὐτοχειροκροτοῦνται γιά τίς ὡραῖες ἰδέες πού κατεβάζουν). 

 Ἐκεῖνο ὅμως πού μέ πείραξε… μέ πείραξε πολύ ὡς Ἑλληνίδα, κόρη, ἀδελφή, σύζυγο, καί κυρίως ΜΑΝΑ… ἦταν οἱ ἀπόψεις πολλῶν ἀπό τούς ὀπαδούς τῶν ἐπικρατεστέρων ἀπό αὐτές τίς ὁμάδες τῶν «Ἐθνικιστῶν» ὅσον ἀφορᾶ τήν Ἑλληνίδα. Τό σόκ ἦταν μεγάλο γιά ἐμένα ὅταν πρωτάκουσα τήν φράσι ἀπό ὑψηλόβαθμο στέλεχος Ἐθνικιστικῆς ὀργανώσεως, ὅτι «οἱ Ἕλληνίδες δέν κάνουν γιά σπίτι καί οἰκογένεια, κυττάζουν μόνο τήν καρριέρα τους καί τό life style…», «Εἶναι κομπλεξικές, ἀπαιτητικές καί καταπιεστικές στούς ἄνδρες τους» καί ἄλλα πολλά. Γιά νά στηρίξουν δέ τήν ἀπαξίωσί τους πρός τίς Ἑλληνίδες ἔπιασαν στό στόμα τους τίς Ἑλληνίδες μάνες πού κανακεύουν τά ἀγόρια τους καί τά ἔχουν κάνει «φλούφληδες» καί τά κορίτσια τους κομπλεξικά καί ἀπαιτητικά. Συζητῶντας τό παράπονό μου μέ ἄλλες ὁμάδες ἀνακάλυψα μέ φρίκη ὅτι στίς περισσότερες ἐπικρατεῖ αὐτή ἡ ἀντίληψις καί μάλιστα προχωρώντας παρακάτω, δικαιολογοῦν ἔτσι τήν «ἀνάγκη τους» νά νυμφεύωνται γυναῖκες ἀλλοδαπές, κυρίως ἀπό τίς βόρειες χῶρες τῆς πρώην Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. 

 Παρεμπιπτόντως, αὐτό μοῦ θυμίζει τήν νοοτροπία τῶν Ἑλλήνων ναυτικῶν τῆς δεκαετίας τοῦ 70 νά νυμφεύωνται γυναῖκες ἀπό τήν Βραζιλία, τήν Ἀργεντινή καί τίς Φιλιππίνες γιατί οἱ Ἑλληνίδες εἶχαν μεγάλο… πωπό, μέ ἀποτέλεσμα νά γεμίση ἡ Ἑλλάδα ἀπό ξέμπαρκες Βραζιλιάνες, Ἀργεντινές, Φιλιππινέζες καί ἡ Φυλή μας ἀπό μιγάδες. 

 Ἡ γιαγιά μου, πού ἔχασε τά 5 ἀδέλφια της στούς Βαλκανικούς καί στήν Ἀλβανία, καί εἶχε 4 γιούς, ὅταν τῆς παραπονιόμουν γιατί κανακεύουν τά ἀδέλφια μου περισσότερο ἀπό ἐμᾶς τά κορίτσια, μοῦ ἔλεγε ὅτι αὐτά εἶναι οἱ προστάτες μας καί πρέπει νά τά καλοπιάνουμε σάν μανάδες καί νά τά χαιρώμαστε ὅσο μποροῦμε, γιατί θά ἔρθη καιρός πού θά πρέπη νά εὐλογήσουμε τά ὅπλα τους καί νά τούς στείλουμε νά ὑπερασπίσουν τήν Πατρίδα, τήν Οἰκογένεια, τήν Θρησκεία, τό ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ. Θά πρέπη, ὅταν θά ἔρθη ἡ κακιά ἡ ὥρα, ὡς ἄλλες Σπαρτιάτισσες νά σφίξουμε τήν καρδιά μας καί νά τούς ποῦμε τό «ἤ τάν ἤ ἐπὶ τᾶς». 

 Οἱ γιαγιάδες μου μοῦ ἔμαθαν τό «παπούτσι ἀπό τόν τόπο σου καί ἄς εἶναι μπαλωμένο». Αὐτές μοῦ ἔμαθαν, παρ’ ὅλο πού ἦταν ἀγράμματες, τό «Πᾶς μή Ἕλλην Βάρβαρος». Καί σέ αὐτές τό ἔμαθαν οἱ γιαγιάδες τους. 

 Ἀπ’ ὅτι φαίνεται οἱ Ἑλληνίδες Μάνες αὐτῶν τῶν ἀνδρῶν κάτι ἔκαναν λάθος στήν μεταλαμπάδευσι τῶν παραδοσιακῶν ἀξιῶν μας πρός τούς υἱούς τους. Δέν μπορεῖς νά λέγεσαι Ἕλληνας, καί μάλιστα Ἐθνικιστής, καί νά νυμφεύεσαι ἀλλοδαπή. Καί οἱ δικαιολογίες περί «Ἀρίας Φυλῆς» καί ἀκόμα χειρότερο «Ἰνδοευρωπαϊκῆς Φυλῆς» δέν στέκουν. Οἱ πρόγονοί μας ἦταν ξεκάθαροι. ΠΑΣ ΜΗ ΕΛΛΗΝ ΒΑΡΒΑΡΟΣ. Δέν ἤξεραν οὔτε γιά ἀρίους, οὔτε γιά ἰνδοευρωπαίους. Πῶς μπορεῖ νά εἶναι συγγενεῖς μας, οἱ Γερμανοί π.χ., πού ὅταν οἱ Ἕλληνες ἦταν στήν παρακμή ἑνός ἀπό τούς πάμπολλους πολιτισμούς τους αὐτοί ἁλώνιζαν τίς στέπες τῆς βορείου Εὐρώπης στριβογυρίζοντας τό ρόπαλο τους καί τρώγοντας σάρκες μικρῶν παιδιῶν. 

 Δέν θά ἰσχυριστῶ ὅτι στό πέρασμα τόσων κατακτητῶν ἀπό τήν Ἑλλάδα παραμείναμε ἀνέγγικτοι καί καθαροί. Οἱ Σλάβοι καί οἱ Τούρκοι ἔμειναν ὡς κατακτητές πολλούς αἰῶνες στά ἐδάφη μας. Ἀπό τότε ὅμως ἔχουν περάσει πολλές γενεές καί τό ἰσχυρό γονίδιο τῶν Ἑλλήνων ἔχει ἀποβάλει ἀπό τήν μνήμη του τίς τυχόν ὀλίγες ξένες προσμίξεις. Ἔτσι δέν θά δεχθῶ σέ καμμία περίπτωσι τήν δικαιολογία ὅτι ἀφοῦ οὔτως ἤ ἄλλως δέν εἴμαστε καθαροί Ἕλληνες τί πειράζει νά ἀναμιχθοῦμε καί μέ ἄλλες ἄριες φυλές ἤ τό ἀκόμα χειρότερο ὅτι «πρέπει νά ἀναμιχθοῦμε μέ ἄλλες ἄριες φυλές(;!) γιά νά ἀναβαθμίσουμε(!!!!) τήν ποιότητα τῆς Φυλῆς μας»(!!!). 

 Καί ὅλα αὐτά ἀπό Ἕλληνες καί μάλιστα… Ἐθνικιστές! Ἔτσι λοιπόν ἐξηγεῖται πῶς φτάσαμε σέ αὐτήν τήν κατάντια. Ὅταν τά ἄτομα που ἀπαρτίζουν τόν Ἐθνικό χῶρο κάνουν ἔκπτωσι στόν Πατριωτισμό τους γιά νά ἱκανοποιήσουν προσωπικές φιλοδοξίες, ἀνάγκες, φαντασιώσεις… νά μή ἀποροῦμε πῶς ἡ Πατρίδα μας κατάντησε «πολυπολιτισμική χαβούζα». 

 Στό κάτω κάτω τῆς γραφῆς, ὁ καθένας εἶναι τόσο Ἕλληνας ὅσο αἰσθάνεται. Ἡ φωνή τοῦ αἵματος δέν κάνει λάθος, δέν πέφτει ποτέ ἔξω…

Δήμητρα, μία Ἑλληνίδα Μάνα

Τὸ ἄλλο της μάτι...

Ἡ μητέρα του εἶχε μόνο ἕνα μάτι...
Ντρεπόταν γι' αὐτὴν κι ὧρες-ὧρες τὴν μισοῦσε.
Ἡ δουλειά της ἦταν μαγείρισσα στὴν φοιτητικὴ λέσχη. Μαγείρευε γιὰ τοὺς φοιτητὲς καὶ τοὺς καθηγητὲς γιὰ νὰ βγάζη τὰ ἔξοδά τους.
Δὲν ἤθελε νὰ τοῦ μιλάη γιὰ νὰ μὴ μαθαίνουν ὅτι εἶναι παιδὶ μίας μητέρας μὲ ...ἕνα μάτι! Οἱ φοιτήτριες ἔφευγαν γρήγορα, ὅποτε τὴν ἔβλεπαν νὰ βγαίνη γιὰ λίγο ἀπὸ τὴν κουζίνα κι ἔλεγαν πὼς δὲν ἄντεχαν τὸ θέαμα καὶ πὼς τοὺς προκαλοῦσε ἀνυπόφορη ἀνατριχίλα...
Μὰ ἀπὸ μικρὸς εἶχε πρόβλημα μὲ τὴν εἰκόνα τῆς μητέρας του.
Μιὰ μέρα, ὅταν ἀκόμη πήγαινε στὸ δημοτικό, πέρασε ἡ μητέρα του στὸ διάλειμμα γιὰ νὰ τοῦ πῆ ἕνα γειά.

Ἔνοιωσε πολὺ στενοχωρημένος. «Πῶς μπόρεσε νὰ μοῦ τὸ κάνη αὐτό;», ἀναρωτιόταν...
Τὴν ἀγνόησε, τῆς ἔρριξε μόνο ἕνα μισητὸ βλέμμα κι ἔτρεξε.
Τὴν ἑπομένη ἡμέρα, ἕνας ἀπὸ τοὺς συμμαθητές του τοῦ φώναξε: «Ἔεεε, ἡ μητέρα σου ἔχει μόνο ἕνα μάτι...»
Ἤθελε νὰ πεθάνη, νὰ ἐξαφανισθῆ.
Ὅταν γύρισε στὸ σπίτι, τῆς εἶπε: «Ἂν εἶναι ὅλοι νὰ γελᾶνε μαζί μου ἐξ' αἰτίας σου, τότε καλύτερα νὰ πεθάνης!»
Αὐτὴ δὲν τοῦ ἀπήντησε...
«Δὲν μὲ νοιάζει τί εἶπα ἢ τί αἰσθάνθηκε, διότι ἤμουν πολὺ νευριασμένος», ἔλεγε ἀργότερα σ' ἕνα φίλο του.
«Ἤθελα νὰ φύγω ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ σπίτι καὶ νὰ μὴν ἔχω καμμία σχέσι μαζί της. Ἔτσι, διάβασα πάρα πολὺ σκληρά, μὲ σκοπὸ νὰ φύγω μιὰ μέρα μακρυὰ γιὰ σπουδὲς καὶ τὰ κατάφερα, μὰ ἦλθε κι ἔπιασε αὐτὴν τὴν δουλειὰ στὴν λέσχη γιὰ νὰ μὲ βοηθάη...
Δὲν μποροῦσε νὰ πάη πουθενὰ ἀλλοῦ;»
Ἀργότερα νυμφεύθηκε. Ἀγόρασε ἕνα δικό του σπίτι. Ἔκανε δικά του παιδιὰ κι ἦταν εὐχαριστημένος μὲ τὴν ζωή του, τὰ παιδιά του, τὴν γυναῖκα του καὶ τὴν δουλειά του.
Μιὰ μέρα -μετὰ ἀπὸ χρόνια ἀπουσίας, ὅπως ὁ ἴδιος τῆς ζήτησε- ἡ μητέρα του πῆγε νὰ τὸν ἐπισκεφθῆ. Δὲν εἶχε δῆ ποτὲ ἀπὸ κοντὰ τὰ ἐγγόνια της. Μόλις ἐμφανίσθηκε στὴν πόρτα, τὰ παιδιά του ἄρχισαν νὰ γελοῦν. Θύμωσε, ἐπειδὴ εἶχε πάει χωρὶς νὰ τοῦ τὸ ζητήση καὶ χωρὶς νὰ τὸν προειδοποιήση.
Τότε τῆς φώναξε: «Πῶς τολμᾶς νὰ ἔρχεσαι ξαφνικὰ στὸ σπίτι μου καὶ νὰ τρομάζης τὰ παιδιά μου; Βγὲς ἔξω! Φύγε!»
Ἡ μητέρα του ἀπήντησε γαλήνια: «Ἄ, πόσο λυπᾶμαι, κύριε! Μᾶλλον μοῦ ἔδωσαν λάθος διεύθυνσι!» κι ἐξαφανίσθηκε, χωρὶς νὰ καταλάβουν τὰ μικρὰ πὼς εἶναι γιαγιά τους...
Πέρασαν χρόνια καὶ μιὰ μέρα βρῆκε στὸ γραμματοκιβώτιο τοῦ σπιτιοῦ του μία ἐπιστολὴ γιὰ τὴν σχολικὴ συγκέντρωσι τῆς τάξεώς του ἀπὸ τὸ δημοτικὸ σχολεῖο, ποὺ θὰ γινόταν στὴν πόλι ποὺ γεννήθηκε...
Εἶπε ψέμματα στὴν γυναῖκα του, ὅτι θὰ ἔκανε ἕνα ἐπαγγελματικὸ ταξείδι καὶ πῆγε.
Ὅταν τελείωσε ἡ συγκέντρωσις τῶν συμμαθητῶν, πῆγε στὸ σπίτι ὅπου μεγάλωσε, ἀπὸ περιέργεια...
Οἱ γείτονες τοῦ εἶπαν ὅτι ἡ μητέρα του εἶχε πεθάνει προσφάτως.
Δὲν ἔβγαλε οὒτε ἕνα δάκρυ.
Τοῦ ἔδωσαν ἕνα γράμμα, ποὺ εἶχε ἀφήσει γι' αὐτόν:

«Ἀγαπημένε μου γυιέ, σὲ σκέφτομαι συνεχῶς.
Λυπᾶμαι ποὺ ἦρθα στὸ σπίτι σου καὶ φόβισα τὰ παιδιά σου.
Ἔμαθα ὅτι ἔρχεσαι γιὰ τὴν σχολικὴ συγκέντρωσι κι ἔνοιωσα χαρούμενη.
Ἀλλὰ φοβᾶμαι ὅτι μπορεῖ νὰ μὴν εἶμαι σὲ θέσι νὰ σηκωθῶ ἀπὸ τὸ κρεββάτι γιὰ νὰ ἔρθω νὰ σὲ δῶ.
Ἔγραψα αὐτὸ τὸ γράμμα γιὰ νὰ σοῦ τὸ δώσουν, ἂν δὲν μὲ προφθάσης.
Στενοχωριέμαι ποὺ σ' ἔφερνα σὲ δύσκολη θέσι καὶ ντρεπόσουν γιὰ μένα ὅσο ἤσουν μικρός.
Βλέπεις ...ὅταν ἤσουν πολὺ μικρός, εἶχες ἕνα σοβαρὸ ἀτύχημα κι ἔχασες τὸ μάτι σου.
Δὲν θὰ μποροῦσα νὰ σὲ βλέπω νὰ μεγαλώνης μὲ ἕνα μάτι.
Ἔτσι, σοῦ ἔδωσα τὸ δικό μου.
Ἤμουν τόσο ὑπερήφανη, ποὺ ὁ γυιός μου θὰ ἔβλεπε τὸν κόσμο μὲ τὴν δική μου βοήθεια, μὲ τὸ δικό μου μάτι...
Ἔχεις πάντα ὅλη τὴν ἀγάπη μου.
Ἡ μητέρα σου.»

Ἡ σιωπηλὴ κραυγή!

τοῦ Richard D. Glasow, Ph.D*

Ἀπὸ τὴν δραματικὴ πανεθνικὴ (σ.σ. στὶς ΗΠΑ) ἀποκάλυψι ποὺ ἔκανε ἡ ταινία «Σιωπηλὴ Κραυγὴ» τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1985, οἱ κριτικὲς τῶν ὀπαδῶν τῶν ἐκτρώσεων κατευθύνονται ἐναντίον τῆς αὐθεντικότητος τῆς παρουσιάσεως καὶ τῆς ἀξιοπιστίας τοῦ ἀφηγητοῦ, Dr. Bernard Nathanson. Ἡ λεπτομερὴς ἀνασκευὴ αὐτῶν τῶν κριτικῶν παρακάτω, ἀποδεικνύει ὅτι, χωρὶς ἐξαίρεσι, οἱ κριτικὲς τῶν δυνάμεων κατὰ τῆς ζωῆς εἶναι σὰν θύελλα μέσα σ’ ἕνα φλυτζάνι τσαγιοῦ: ἠχοῦν ἐντυπωσιακὲς ὥσπου νὰ ἐξετάση κανεὶς τὶς κατηγορίες σημεῖο πρὸς σημεῖο.

Τὸ κεντρικὸ μήνυμα τῆς ταινίας

Ἡ δημοσιότης καὶ οἱ ἐπικρίσεις ποὺ περιβάλλουν τὴν «Σιωπηλὴ Κραυγὴ» δὲν πρέπει νὰ ἐκτρέπουν τὴν προσοχὴ τοῦ θεατοῦ ἀπὸ τὸ κεντρικὸ καὶ ἀκαταμάχητο μήνυμα τῆς ταινίας. Ὅπως δήλωσε ὁ Dr. Nathanson στὴν ἐκπομπὴ CBS Morning News, «ὑπάρχουν μόνο τέσσερα ἐρωτήματα οὐσιαστικοῦ ἐνδιαφέροντος ἐδῶ:
1. Πρόκειται γιὰ κινηματογράφησι ὑπερηχογραφήματος σὲ πραγματικὸ χρόνο;
2. Αὐτὸ στὴν ὀθόνη εἶναι ἕνα ἀγέννητο παιδὶ ἀνθρώπου;
3. Πρόκειται γιὰ καταγραφὴ τῆς ἀμβλώσεως ἀγέννητου παιδιοῦ σὲ ὑπερηχογράφημα σὲ πραγματικὸ χρόνο;
4. Στὸ τέλος τῆς ταινίας, ἔχει ἐξολοθρευθῆ ἡ ζωὴ τοῦ παιδιοῦ, καθὼς ἀπὸ τὸ σῶμα ἔχει ἀποκοπῆ τὸ κεφάλι, καὶ τὸ κεφάλι ἔχει συντριβῆ καὶ ἀφαιρεθῆ σὲ κομμάτια; Ἀκόμα καὶ οἱ “οὐδέτεροι’’ εἰδικοί μας θὰ συμφωνήσουν, ἂν καὶ ἀπρόθυμα», συνέχισε ὁ Dr. Nathanson, «ὅτι ἡ ἀπάντησις σ’ αὐτὲς τὶς ἐρωτήσεις εἶναι “ναί”».

Γεγονότα σχετικὰ μὲ τὸν ἀφηγητή

Ὁ Bernard N. Nathanson, M.D., εἶναι ἀπὸ τὶς ἐξέχουσες αὐθεντίες στὴν ἄμβλωσι. Συνιδρυτὴς τῆς «Ἐθνικῆς Ὁμάδος Δράσεως γιὰ τὸ Δικαίωμα στὴν Ἄμβλωσι» (National Abortion Rights Action League, συντομογραφία NARAL) διηύθυνε τὴν μεγαλύτερη ἐκτρωτικὴ κλινικὴ στὸν μὴ κομμουνιστικὸ κόσμο, ὅπου ἐπέβλεψε τὴν ἐκτέλεσι 60.000 περίπου ἀμβλώσεων καὶ πραγματοποίησε προσωπικῶς πάνω ἀπὸ 5.000.

Μετάθεσις τῆς ἑστίας τῆς διαμάχης γιὰ τὶς ἀμβλώσεις

Ἀπὸ τὴν πρεμιέρα τῆς «Σιωπηλῆς κραυγῆς», ἡ ἑστία τῆς διαμάχης γιὰ τὶς ἀμβλώσεις ἔχει μετατοπιστῆ στὸν χῶρο τῆς ὑψηλῆς τεχνολογίας, γιὰ νὰ καταδειχθῆ ὅτι ἡ ἔκτρωσις ἔχει δύο θύματα – τὴν γυναίκα μὲ τὴν ἀνεπιθύμητη ἐγκυμοσύνη καὶ τὸ ἀγέννητο παιδί της ποὺ μπορεῖ νὰ ἀπεικονισθῆ μέσῳ τῶν ὑπερήχων.
Σὲ μία συνέντευξι, ὁ Dr. Nathanson συνόψισε εὔγλωττα τὸ εὐρύτερο μήνυμα τῆς «Σιωπηλῆς Κραυγῆς»: «Ἐνῷ τὸ θέμα τοῦ ἐμβρυακοῦ πόνου εἶναι ‘‘ἐνδιαφέρον’’ καὶ κυριαρχεῖ στὶς συζητήσεις σχετικὰ μὲ τὴν ταινία», εἶπε, «ἡ ταινία ἔχει ἕνα εὐρύτερο μήνυμα: Γινόμαστε γιὰ πρώτη φορὰ μάρτυρες στὴν συστηματική, ἐν ψυχρῷ καταστροφὴ ἑνὸς ἀνθρωπίνου ὄντος.
Τὸ φὶλμ ξεκινᾷ μὲ ἕνα ἀρτιμελές, ὑγιές, ἀγέννητο παιδί, καὶ τελειώνει μὲ τὰ ἄκρα τοῦ παιδιοῦ νὰ ἔχουν ἀποκοπῆ ἀπὸ τὸ σῶμα, καὶ τὸ σῶμα ἀπὸ τὸ κεφάλι του, καὶ τὸ κεφάλι του νὰ ἐπιπλέη μέσα στὴν μήτρα, στὸ ἔλεος τοῦ κρανιοθρύπτη τοῦ ἰατροῦ ποὺ ἐκτελεῖ τὴν ἔκτρωσι.
Αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς πράξεως τώρα –τῆς πράξεως τῆς ὁποίας γίναμε αὐτόπτες μάρτυρες στὴν ὀθόνη– δὲν εἶναι, κατὰ τὴν ἐκτίμησί μου, συμβατὸ μὲ τὰ δηλωμένα ἠθικὰ ἐχέγγυα τῆς ὁποιασδήποτε πολιτισμένης ἀνθρώπινης κοινωνίας».

Οἱ κατηγορίες τῶν ἐπικρίσεων

Ὑπάρχουν τρεῖς γενικὲς κατηγορίες ἐπικρίσεων. Πρῶτον, ἐκπρόσωποι τῆς ἀμερικανικῆς Ὁμοσπονδίας γιὰ τὸν Προγραμματισμὸ τῶν Γεννήσεων (Planned Parenthood Federation of America, PPFA) καὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ γιὰ τὶς Γυναῖκες (National Organization for Women) καταγγέλλουν τὴν περιγραφὴ τοῦ Dr. Nathanson σχετικὰ μὲ τὰ ἀνθρώπινα χαρακτηριστικὰ τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ ποὺ ἐκτρώνεται. Δεύτερον, προσπαθοῦν νὰ ἀμφισβητήσουν τὶς τεχνικὲς πλευρὲς τῆς ταινίας, ὅπως τὶς εἰκόνες τοῦ ὑπερηχογραφήματος καὶ τὴν μέθοδο τῆς ἐκτρώσεως ποὺ παρουσιάζεται. Καὶ τρίτον, οἱ ὁμάδες ὑπὲρ τῶν ἐκτρώσεων ἐπιτίθενται μὲ δριμύτητα –καὶ κάποιες φορὲς μὲ κακοήθεια– προσωπικῶς στὸν Dr. Nathanson, καὶ στὴν ἐκτίμησί του σχετικῶς μὲ τὸ πῶς ἡ βιομηχανία τῶν ἀμβλώσεων παραπλανᾷ καὶ κακομεταχειρίζεται τὶς γυναῖκες ποὺ κάνουν ἐκτρώσεις.²
Αὐτὸ τὸ φυλλάδιο ἀπαντᾷ πρῶτα στὶς κριτικὲς γιὰ τὰ ἀνθρώπινα χαρακτηριστικὰ τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ καὶ τὶς τεχνικὲς πλευρὲς τῆς ταινίας, καὶ μετὰ ἀπαντᾷ στὶς πιὸ ἔντονες ἐπικρίσεις καὶ στὶς προσωπικὲς ἐπιθέσεις τῶν ὁμάδων ὑπὲρ τῶν ἀμβλώσεων.

Αἰσθάνεται τὸ ἔμβρυο πόνο, καὶ ἀντιδρᾷ γιὰ νὰ τὸν ἀποφύγη;

Ἐπίκρισις 1: Ἡ ταινία παραπλανᾷ, ἐπειδὴ ὁ ἐγκεφαλικὸς φλοιὸς τοῦ ἐμβρύου δὲν εἶναι ἐπαρκῶς ἀνεπτυγμένος ὥστε νὰ αἰσθάνεται πόνο τὸ ἔμβρυο.

Ἀπάντησις: Ἕνα ἀγέννητο παιδὶ 12 ἑβδομάδων ἔχει ἀναπτύξει τὰ μέρη τοῦ σώματος ποὺ ἀπαιτοῦνται γιὰ νὰ ἔχη ἐμπειρία τοῦ πόνου. Ἐπὶ πλέον, ὁ ἐγκεφαλικὸς φλοιὸς δὲν εἶναι ἀπαραίτητος γιὰ νὰ γίνη ὁ πόνος αἰσθητός. Ὁ καθηγητὴς Daniel N. Robinson, νευροψυχολόγος στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Georgetown καὶ διεθνῶς γνωστὸς εἰδικὸς ἐπὶ τῆς λειτουργίας τοῦ ἐγκεφάλου, δήλωσε σὲ κατάθεσί του στὸ Κογκρέσσο ὅτι «κανένα ἀπὸ τὰ μέρη τοῦ σώματος ποὺ γνωρίζουμε σήμερα ὅτι ἐμπλέκονται στὴν ἔναρξι, διάδοσι ἢ ἔλεγχο τῶν σημάτων πόνου (pain-signals) δὲν περιλαμβάνει τὸν ἐγκεφαλικὸ φλοιό».
Ὅλα τὰ νεῦρα, καθὼς καὶ ὁ νωτιαῖος μυελὸς καὶ ὁ ὑποθάλαμος (thalamus), ποὺ ἀρκοῦν γιὰ νὰ γίνη αἰσθητὸς ὁ πόνος, εἶναι ἀνεπτυγμένα στὸ ἀγέννητο παιδὶ τῶν 12 ἑβδομάδων. Τὰ νεῦρα ποὺ ξεκινοῦν ἀπὸ τὸ δέρμα φέρνουν τὸ ἐρέθισμα τοῦ πόνου στὸν νωτιαῖο μυελό, ὁ ὁποῖος ἔπειτα μεταφέρει τὸ ἐρέθισμα στὸν ὑποθάλαμο.
Ὁ ὑποθάλαμος τοῦ ἐγκεφάλου εἶναι τὸ κέντρο «ὅπου πρωτογίνονται συνειδητὲς αἰσθήσεις ὅπως τῆς ζέστης, τοῦ κρύου, τοῦ πόνου καὶ τῆς ἁφῆς», σύμφωνα μὲ ἄρθρο τοῦ ΤΙΜΕ τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1984, μὲ τίτλο «Γιατί ὁ πόνος προκαλεῖ πόνο: Ἀποκαλύπτοντας ἕνα ὀδυνηρὸ μυστήριο». Μὲ αὐτὴν τὴν ἐκτίμησι, τὸ ἔγκυρο Ἐγχειρίδιο Ἰατρικῆς Φυσιολογίας τοῦ καθηγητοῦ Arthur C. Guyton δηλώνει ὅτι «πιστεύεται ὅτι τὰ ἐρεθίσματα πόνου ποὺ εἰσέρχονται μόνο στὸν ὑποθάλαμο καὶ ἄλλα κατώτερα κέντρα (τοῦ ἐγκεφάλου), προκαλοῦν τουλάχιστον κάποια συνειδητὴ ἀντίληψι πόνου».³
Ὁ ἐγκεφαλικὸς φλοιὸς δὲν εἶναι ἀπαραίτητος γιὰ νὰ ὑπάρξη ἐμπειρία τοῦ πόνου. Ἐπὶ πλέον, ἕνας πλήρως ἀνεπτυγμένος ἐγκεφαλικὸς φλοιὸς δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητος γιὰ τὴν κανονικὴ ἀνθρώπινη δραστηριότητα. Στὴν ἐκπομπὴ "CBS Morning News", ὁ καθηγητὴς Robinson τόνισε ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς τῶν ἐπικριτῶν ὅτι «ὁ ἐγκεφαλικὸς φλοιὸς εἶναι ποὺ ἔχει σημασία καὶ μᾶς κάνει ἀνθρώπους, διαψεύδεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι παιδιὰ ποὺ ἔχουν γεννηθῆ μὲ πολὺ ἐλαττωμένα ἐγκεφαλικὰ ἠμισφαίρια καὶ ποὺ ἀναπτύσσονται μὲ σχετικὰ μικρὴ ἐγκεφαλικὴ μᾶζα... μποροῦν ν’ ἀναπτυχθοῦν ἐντελῶς κανονικὰ καὶ ἀκόμα κι ἐξαιρετικά».⁴
Ὅσοι ἐκτελοῦν ἐκτρώσεις, δὲν κάνουν ἀναισθησία στὸ ἀγέννητο μωρὸ κατὰ τὴν ἄμβλωσι, καὶ τὸ κίνημα ὑπὲρ τῶν ἀμβλώσεων ἀντιτίθεται στὴν νομοθεσία ποὺ ἀπαιτεῖ τὴν χρῆσι ἀναισθησίας.⁵

Ἐπίκρισις 2: Η Planned Parenthood ἰσχυρίζεται ὅτι ἕνα ἔμβρυο 12 ἑβδομάδων δὲν εἶναι ἱκανὸ νὰ κάνη σκόπιμες κινήσεις. «Σ’ αὐτὸ τὸ στάδιο τῆς κυήσεως, ὅλες οἱ ἐμβρυακὲς κινήσεις εἶναι ἀντανακλαστικῆς φύσεως, κι ὄχι σκόπιμες».

Ἀπάντησις: Ἡ συμπεριφορὰ τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ κατὰ τὴν ἄμβλωσι ἀπέδειξε ὅτι ἀντιδροῦσε γιὰ ν’ ἀποφύγη τὸ ὀδυνηρὸ ἐρέθισμα. Αὐτοῦ τοῦ τύπου ἡ ἀντίδρασις στὸν πόνο εἶναι τοὐλάχιστον ἀρχικῶς ἀνακλαστικὴ σὲ ὅλα τὰ ἀνθρώπινα ὄντα, ἀνεξαρτήτως ἡλικίας. Ὅπως παρετήρησε ὁ καθηγητὴς Robinson στὴν ἐκπομπὴ CBS Morning News, «ἡ καθιερωμένη ἀντίδρασις στὸν πόνο εἶναι μία ἀνακλαστικὴ ἀντίδρασις, εἴτε πρόκειται γιὰ ἕνα ἔμβρυο 12 ἑβδομάδων εἴτε γιὰ ἕναν ἐνήλικο».⁶

Ἐφ’ ὅσον τὸ ἔμβρυο δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς μιλήση, πρέπει νὰ παρατηρήσουμε τὴν συμπεριφορά του γιὰ νὰ κρίνουμε ἂν πονᾷ. Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ φίλμ, τὸ ἀγέννητο παιδὶ ἐπέδειξε συμπεριφορὰ χαρακτηριστικὴ τοῦ ὅτι βρισκόταν σὲ ἀγωνία, μὲ τὸ νὰ κινῆται μακριὰ ἀπὸ τὸ ἐκτρωτικὸ ἐργαλεῖο καὶ νὰ ἔχη ἐπιταχυμένο καρδιακὸ παλμό. Ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει καὶ σ’ ἕναν ἐνήλικο, αὐτὲς οἱ κινήσεις διαφυγῆς πηγάζουν ἀπὸ τὸ ἐπίπεδο τοῦ νωτιαίου μυελοῦ κι ὄχι ἀπὸ τὸν ἐγκεφαλικὸ φλοιό. Ἡ Dr. Micheline Mathews-Roth τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Harvard παρετήρησε στὴν ἐκπομπὴ CBS Morning News ὅτι «οἱ συνδέσεις ἐδῶ εἶναι ἀπὸ τὸ δέρμα στὸν νωτιαῖο μυελό, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ στὸν ὑποθάλαμο καὶ ἀπὸ ἐκεῖ στὸν ἐγκέφαλο γιὰ νὰ πῆ «κινήθηκα, πόνεσα». Καὶ σημείωσε ὅτι ὅταν ὁ ἐγκεφαλικὸς φλοιὸς εἶναι πλήρως ἀνεπτυγμένος, παρέχει μία ἐπιπρόσθετη λειτουργία: «ἐπιτρέπει νὰ πάρουμε μία εὐφυῆ ἀπόφασι σχετικῶς μὲ τὸν πόνο».⁷
Αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Dr. Nathanson στὴν ταινία, εἶναι ὅτι τὸ ἔμβρυο κινεῖται «μὲ πιὸ σκόπιμο τρόπο» ὅταν αἰσθάνεται τὴν «ἐπίθεσι στὸ καταφύγιό του» μέσῳ τῆς ἀναρροφητικῆς αἰχμῆς τοῦ ἐκτρωτικοῦ ἐργαλείου. Σὲ συνέντευξί του στὴν USA Today, ὁ Dr. Nathanson ἐπεσήμανε ὅτι ὅλα τὰ ἀνθρώπινα ὄντα ποὺ ἀντιμετωπίζουν ἐπίθεσι, ἐμφανίζουν ἐπιτάχυνσι τοῦ καρδιακοῦ παλμοῦ καὶ ἀνακλαστικὴ ἀντίδρασι διαφυγῆς.⁸

Ἐπίκρισις 3: Δὲν μπορεῖ νὰ προκύψη κραυγὴ χωρὶς ἀέρα στοὺς πνεύμονες. Ἐπὶ πλέον, ὁ θεατὴς δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι σίγουρος ὅτι αὐτὸ ποὺ προσδιορίζεται ὡς τὸ στόμα τοῦ μωροῦ, δὲν εἶναι κάποιο ἄλλο ἀνατομικὸ σημεῖο του.

Ἀπάντησις: Ἀκόμη καὶ ὁ Dr. John Hobbins, ἕνας ἐπικριτὴς τῆς ταινίας, παραδέχτηκε στὴν ἐκπομπὴ "CBS Morning News" ὅτι τὸ στόμα τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ ἦταν ὁρατό.⁹ Ὁ Dr. Ian Donald, καθηγητὴς Γυναικολογίας στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Γλασκώβης (University of Glasgow), διεθνῶς γνωστὸς ἐρευνητὴς καὶ ἐφευρέτης τῆς τεχνολογίας ὑπερήχων, κατέθεσε ἐπίσης σχετικῶς μὲ τὴν αὐθεντικότητα τοῦ ὑπερηχογραφήματος.
Ἐπιπροσθέτως, τὸ ἔγκυρο ἐγχειρίδιο «Williams Obstetrics», λέει ὅτι ἕνα ἔμβρυο 12 ἑβδομάδων «εἶναι ἱκανὸ γιὰ ἀναπνευστικὲς κινήσεις ἀρκετὰ ἔντονες, ὥστε τὸ ἀμνιακὸ ὑγρὸ νὰ κινῆται μέσα κι ἔξω ἀπὸ τὴν ἀναπνευστικὴ ὁδό».¹⁰
Ἐπίσης, ὁ Dr. Alfred W. Liley, ἀπὸ τὶς πιὸ ἐπιφανεῖς αὐθεντίες στὴν ἐμβρυολογία, ἀνέφερε σὲ κατάθεσί του στὸ Κογκρέσσο μία δεκαετία πρίν, ἕνα ἀξιοπρόσεκτο περιστατικό, κατὰ τὸ ὁποῖο ἕνα ἀγέννητο παιδὶ (προφανῶς στὸ δεύτερο τρίμηνο ἢ στὴν ἀρχὴ τοῦ τρίτου), περιεβλήθη ἀπὸ ἀέρα, καὶ «ἡ παρουσία ἄφθονης ποσότητος ἀέρος μέσα στὸ ἀμνιακὸ ὑγρό, ὡδήγησε σὲ παρατεταμένο δυνατὸ ἐμβρυακὸ κλάμα».¹¹
Ἡ ἀναλογία ἑνὸς παιδιοῦ ποὺ πνίγεται κάτω ἀπὸ τὸ νερὸ σὲ λίμνη ἢ πισίνα καὶ τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ στὴν ταινία, ποὺ βγάζει μία σιωπηλὴ κραυγὴ καθὼς ἀπειλεῖται ἡ ζωή του, εἶναι χρήσιμη. Σὲ καμμιὰ ἀπ’ τὶς δύο περιπτώσεις οἱ κραυγές τους δὲν θ’ ἀκούγονταν, διότι δὲν ὑπάρχει ἀέρας νὰ μεταφέρη τὸν ἦχο.

Πόσο ἀνθρώπινο εἶναι ἕνα ἔμβρυο 12 ἑβδομάδων;

Ἐπίκρισις 4: Ἀντίθετα μὲ τὴν δήλωσι τοῦ Dr. Nathanson στὴν ταινία, ὁ ρυθμὸς τῆς καρδιᾶς τοῦ ἐμβρύου δὲν ἀλλάζει ἀπὸ 140 σὲ 200 παλμοὺς τὸ λεπτὸ κατὰ τὴν ἄμβλωσι. Ἀκόμα κι ἂν ἄλλαζε, διακόσιοι παλμοὶ τὸ λεπτὸ εἶναι κάτι φυσιολογικὸ σ’ ἕνα ἔμβρυο αὐτῆς τῆς ἡλικίας.

Ἀπάντησις: Τὸ πρῶτο μέρος τῆς ἐπικρίσεως εἶναι ἁπλούστατα μία ἐσφαλμένη δήλωσις. Ἡ ταινία παρουσιάζει ἀναντίρρητα μία ἔντονη αὔξησι τῶν παλμῶν τῆς ἐμβρυακῆς καρδιᾶς, καθὼς τὸ ἀγέννητο παιδὶ ἀντιμετωπίζει τὸν θάνατο. Ἕνας καρδιακὸς παλμὸς 200 χτύπων ἀνὰ λεπτὸ εἶναι ἀνώμαλος σὲ κάθε σημεῖο τῆς κυήσεως.
Σύμφωνα μὲ τὸ ἔγκυρο ἐγχειρίδιο Williams Obstretrics, «κανονικά, ὁ ἐμβρυακὸς καρδιακὸς ρυθμὸς κυμαίνεται ἀπὸ 120-160 παλμοὺς τὸ λεπτό». Ἐπὶ πλέον, ἐπιστημονικὰ ὄργανα «μποροῦν νὰ χρησιμοποιηθοῦν γιὰ νὰ ἐντοπίσουν τὴν δραστηριότητα τῆς ἐμβρυακῆς καρδιᾶς ἀκόμα καὶ 48 ἡμέρες μετὰ τὴν πρώτη ἡμέρα τῆς τελευταίας κανονικῆς ἐμμηνόρροιας».¹²

Ἐπίκρισις 5: Τὸ ἔμβρυο δὲν ἔχει γνήσια ἐγκεφαλικὰ κύματα μέχρι τὸ τρίτο τρίμηνο τῆς ἐγκυμοσύνης.

Ἀπάντησις: Ἐγκεφαλικὰ κύματα ἀγέννητων παιδιῶν ἔχουν καταγραφῆ ἀπὸ ἐπιστημονικὰ ὄργανα ἀκόμη καὶ 40 ἡμέρες μετὰ τὴν γονιμοποίησι.¹³ Ἡ χρῆσις τῆς λέξεως «γνήσια» εἶναι προπέτασμα καπνοῦ. Τὰ ἐγκεφαλικὰ κύματα εἴτε ὑπάρχουν, εἴτε δὲν ὑπάρχουν. Στὴν ἄλλη ἄκρη τοῦ φάσματος τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, ὅταν συζητᾶμε γιὰ τὰ ἐγκεφαλικὰ κύματα στοὺς ἡλικιωμένους, ποτὲ δὲν ἐγείρεται θέμα «γνησίων» ἐγκεφαλικῶν κυμάτων.

Ἐπίκρισις 6: Τὸ ἔμβρυο τῆς ταινίας εἶναι μεγαλύτερο τῶν 12 ἑβδομάδων, προφανῶς εἶναι στὴν 14η ἑβδομάδα τῆς κυήσεως.

Ἀπάντησις: Ἴσως ἡ πιὸ ἀνέντιμη ἐπίκρισις ἦταν ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι τὸ ἔμβρυο εἶναι μεγαλύτερο τῶν 12 ἑβδομάδων. Ὁ «πατέρας τῶν ὑπερήχων», Dr. Ian Donald, κατέθεσε γιὰ τὴν ἀκρίβεια ὁλοκλήρου τοῦ ὑπερηχογραφήματος. Ἕνας ἀνεξάρτητος εἰδικὸς στὰ ὑπερηχογραφήματα, μέτρησε τὸ μέγεθος τῆς κεφαλῆς τοῦ μωροῦ, χρησιμοποιῶντας σημάδια διαμετρήσεως (calibration markings) στὴν ὀθόνη καὶ ἐπεβεβαίωσε ὅτι τὸ μωρὸ ἦταν 12 ἑβδομάδων. Ἐπὶ πλέον, ἀκόμη καὶ δύο ἐπικριτὲς τῆς ταινίας στὴν ἐκπομπὴ CBS Morning News, ὁ Dr. Hobbins καὶ ἡ Jennifer Niebyl, δὲν ἀμφισβήτησαν τὸ ὅτι τὸ ἔμβρυο ἦταν 12 ἑβδομάδων.¹⁴
Θεατὲς τῆς βιντεοταινίας ἀπὸ τὴν Planned Parenthood τοῦ Seattle-King County μπορεῖ νὰ μπερδεύτηκαν ἀπὸ τὰ σχόλια σχετικῶς μὲ τὶς ἑβδομάδες τῆς κυήσεως. Ἡ περιγραφὴ τοῦ Dr. Nathanson ὅτι ἡ ἄμβλωσις ἔγινε στὶς 12 ἑβδομάδες ἦταν ἀπόλυτα συνεπὴς μὲ τὴν ὁρολογία ποὺ χρησιμοποιεῖ τόσο ἡ ἰατρικὴ κοινότης ὅσο καὶ τὸ κοινὸ γενικῶς. Ἕνας ἐπικριτὴς στὴν βιντεοταινία ἀπὸ τὴν Planned Parenthood τοῦ Seattle ὁμολόγησε ὅτι οἱ γιατροὶ καὶ τὸ κοινὸ μιλοῦν συνήθως γιὰ τὸ μῆκος τῆς ἐγκυμοσύνης μετρῶντας τὸν ἀριθμὸ τῶν ἑβδομάδων ἀπὸ τὴν τελευταία περίοδο τῆς μητέρας. Ἡ ἄμβλωσις ποὺ δείχνει αὐτὴ ἡ ταινία ἔλαβε χώρα στὶς δώδεκα ἑβδομάδες μετὰ τὴν τελευταία περίοδο ὅταν τὸ ἀγέννητο μωρὸ ἦταν 10 ἑβδομάδων (μετρῶντας ἀπὸ τὴ στιγμὴ τῆς συλλήψεως).

Ἐπίκρισις 7: Εἶναι ἀνάρμοστο νὰ ἀναφέρη ὁ Dr. Nathanson τὸ ἔμβρυο ὡς ἀγέννητο παιδί, ὅμοιο μὲ τὸν καθένα μας.

Ἀπάντησις: Τὸ ἀγέννητο παιδὶ εἶναι σαφῶς ἕνα ἀνθρώπινο ὂν στὸ ὁποῖο πρέπει νὰ ἀποδίδωνται πολιτικὰ δικαιώματα, καὶ εἰδικῶς τὸ δικαίωμα στὴν ζωή. Μία ἔγκυος ἀναφέρει τακτικὰ τὸ «ἔμβρυό» της ὡς «ἀγέννητο παιδί». «Ἔμβρυο» εἶναι ἕνας ἰατρικὸς ὅρος ποὺ χρησιμοποιεῖται γιὰ νὰ περιγράψη τὸ ἀγέννητο παιδὶ σὲ μία συγκεκριμένη περίοδο τῆς ἐνδομητρίου ἀναπτύξεώς του, καὶ οἱ ὑπέρμαχοι τῶν ἐκτρώσεων χρησιμοποιοῦν τὸν ὄρο σὲ μία προσπάθεια νὰ καταστήσουν ἀπρόσωπο τὸ παιδὶ τοῦ ὁποίου ἡ ζωὴ ἀπειλεῖται ἀπὸ τὴν ἄμβλωσι.
Ὅπως τονίζει στὴν ταινία ὁ Dr. Nathanson, τὸ ἀγέννητο παιδὶ τῶν 12 ἑβδομάδων «ἔχει ἐγκεφαλικὰ κύματα γιὰ 6 ἑβδομάδες τοὐλάχιστον, ἡ καρδιά του λειτουργεῖ γιὰ 8 ἴσως ἑβδομάδες, καὶ ὅλες οἱ ὑπόλοιπες λειτουργίες του εἶναι ὅμοιες μὲ τοῦ καθενὸς ἀπὸ ἐμᾶς».
Ἐπιπροσθέτως, τὰ δακτυλικὰ ἀποτυπώματα σχηματίζονται στὶς 8 ἑβδομάδες καὶ δὲν θ’ ἀλλάξουν ποτέ, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ μέγεθός τους. Στὴν ἐνάτη καὶ δεκάτη ἑβδομάδα, τὸ μωρὸ πιπιλίζει τὸν ἀντίχειρά του, κάνει τοῦμπες, πηδάει, μπορεῖ νὰ λοξοκοιτάξη, νὰ καταπιῆ καὶ νὰ κινήση τὴν γλῶσσα του. Οἱ σεξουαλικὲς ὁρμόνες εἶναι ἤδη παροῦσες, καὶ 95% τῶν γνωστῶν δομῶν, χαρακτηριστικῶν καὶ ὀργάνων, ἀπὸ τὰ μικροσκοπικὰ νεῦρα μέχρι τὰ δάκτυλα καὶ τοὺς μῦες, εἶναι στὴν θέσι τους. Ὁ θυρεοειδὴς ἀδένας καὶ τὰ ἐπινεφρίδια λειτουργοῦν.¹⁵


Ἦταν ἡ σάρωσις τῆς ἀμβλώσεως μὲ ὑπερήχους ἀκριβής;

Ἐπίκρισις 8: Οἱ εἰκόνες τοῦ ὑπερηχογραφήματος τροποποιήθηκαν ἰδιοτελῶς, δηλ. ἐπιταχύνθηκαν καὶ μεγεθύνθηκαν. Ἐπὶ πλέον, στὴν ταινία χρησιμοποιήθηκαν 2 τύποι ὑπερήχων καὶ ὁ τύπος ποὺ χρησιμοποιήθηκε στὴν ἄμβλωσι ἦταν πιὸ δυσδιάκριτος.

Ἀπάντησις: Οἱ εἰκόνες τοῦ ὑπερηχογραφήματος δὲν τροποποιήθηκαν. Ὁ Dr. Nathanson ἐξήγησε καθαρὰ στὸν θεατὴ τὸν χειρισμὸ τοῦ ἐξοπλισμοῦ καὶ πῶς χρησιμοποιήθηκε αὐτός.
Στὴν ἀρχὴ τῆς ταινίας, ὁ Dr. Nathanson ἐπέδειξε τὴν λειτουργία τῆς τεχνολογίας ὑπερήχων περιλαμβάνοντας τοὺς δύο τύπους σαρώσεως, τὸν ἕνα ποὺ εἶναι κατάλληλος γιὰ μικρὲς ἐγκυμοσύνες (sector scan) καὶ τὸν ἄλλον γιὰ τὶς προχωρημένες (linear scan). Οἱ εἰκόνες τοῦ παιδιοῦ μὲ ὑπέρηχο στὴν ἀρχὴ τῆς ταινίας ἐπεδείχθησαν μόνο γιὰ νὰ ἐπιτραπῆ μία πιὸ προσεκτικὴ μελέτη τοῦ παιδιοῦ καὶ νὰ ἐπιδειχθῆ τὸ πῶς λειτουργεῖ ἡ τεχνολογία.
Στὴν ἀκολουθία σκηνῶν τῆς ἀμβλώσεως, χρησιμοποιήθηκε sector scan, οἱ εἰκόνες τοῦ ὑπερηχογραφήματος ἦσαν στὴν κανονικὴ ταχύτητα, καὶ κάποια πλάνα ἀκινητοποιήθηκαν γιὰ νὰ διευκρινισθῆ ἕνα σημεῖο. Δὲν ἐπιταχύνθηκαν καθόλου. Ὁ Dr. E. Michael Linzey, καθηγητὴς Μαιευτικῆς καὶ Γυναικολογίας στὸ τμῆμα Μητρικῆς-Ἐμβρυακῆς Ἰατρικῆς τοῦ Πανεπιστημίου τῆς California, στὸ Irvine, ἔχει γράψει ὅτι «Ἡ Σιωπηλὴ Κραυγὴ εἶναι μία ἀκριβὴς ἀπεικόνισις τοῦ τί λαμβάνει χώρα σὲ μία ἄμβλωσι 12 ἑβδομάδων... Ἡ δραστηριότης τοῦ ἐμβρύου δὲν εἶναι μεγαλοποιημένη κίνησις τοῦ μορφομετατροπέως (transducer) τοῦ ὑπερηχογράφου, ἀλλὰ μία ἀκριβὴς ἀπεικόνισις τοῦ τί συμβαίνει κατὰ τὴν διάρκεια μίας ἐκτρώσεως.¹⁶
Ὁ Dr. Nathanson κανόνισε νὰ ἔχη τὴν εἰκόνα τοῦ ὑπερηχογραφήματος (ποὺ συνήθως καταγράφεται σὲ ὀθόνη τῶν 4 ἰντσῶν) σὲ τηλεοπτικὴ ὀθόνη τῶν 21 ἰντσῶν ὥστε οἱ θεατὲς νὰ βλέπουν τί συμβαίνει. Ὅπως μπορεῖ νὰ ἀντιληφθῆ ὁ κάθε τηλεθεατής, ἡ εἰκόνα τοῦ μωροῦ ἦταν μεγαλύτερη ἀπὸ τὸ φυσικὸ μέγεθος, χωρὶς πρόθεσι ἐξαπατήσεως.

Ἐπίκρισις 9: Μία ἔκτρωσις 12 ἑβδομάδων δὲν ἀπαιτεῖ τὴν χρῆσι γενικῆς ἀναισθησίας γιὰ τὴν γυναίκα ἢ θρυπτικῶν ἐργαλείων, γιὰ νὰ βγάλη ὁ ἐκτρωσιολόγος τὸ κεφάλι τοῦ παιδιοῦ.

Ἀπάντησις: Ἔγκυροι ἐκπρόσωποι ὁμάδων ὑπὲρ τῶν ἐκτρώσεων συμφωνοῦν μὲ τὸν Dr. Nathanson ὅτι καὶ ἡ γενικὴ ἀναισθησία καὶ τὰ θρυπτικὰ ἐργαλεῖα χρησιμοποιοῦνται εὐρέως σὲ ἀμβλώσεις παιδιῶν 12 ἑβδομάδων. Ὁ Dr. Warren Hern, ποὺ ἐκτελεῖ ἀμβλώσεις, συγγραφεὺς ἑνὸς ἐγκύρου βιβλίου τοῦ 1984 σχετικῶς μὲ τὴν πραγματοποίησι ἀμβλώσεων, γράφει ὅτι λαβίδες χρησιμοποιοῦνται κατὰ τὶς ἐκτρώσεις 11 καὶ 12 ἑβδομάδων «γιὰ νὰ προσδιορισθῆ ἂν παραμένη σημαντικὴ ποσότης ἱστοῦ». Οἱ λαβίδες εἶναι ἀναγκαῖες γιὰ νὰ συντριβῆ καὶ νὰ ἀφαιρεθῆ τὸ κεφάλι σὲ ἀμβλώσεις 11 καὶ 12 ἑβδομάδων ἀφοῦ τὸ κεφάλι εἶναι πολὺ μεγάλο γιὰ νὰ βγῆ ἀπὸ τὸν διεσταλμένο τράχηλο τῆς μήτρας μὲ τὸν ἀπορροφητικὸ σωλῆνα. Σύμφωνα μὲ τὸν Dr. Hern, (ποὺ διεξήγαγε ἐκτεταμένη σειρὰ μετρήσεων μεγέθους κεφαλῆς καὶ ποδιῶν σὲ ἐκτρωμένα μωρά), ἡ διάμετρος κεφαλῆς ἑνὸς ἀγέννητου μωροῦ 12 ἑβδομάδων κυμαίνεται ἀπὸ 17-21 χιλιοστά, μὲ μέσο ὄρο διαμέτρου τὰ 18 χιλιοστὰ (σχεδὸν ¾ τῆς ἴντσας).¹⁷
Αὐτὴ ἡ σύνθλιψις εἶναι ἀπαραίτητη ἐπειδὴ γιὰ μία ἄμβλωσι 12 ἑβδομάδων ὁ τράχηλος δὲν διαστέλλεται πάνω ἀπὸ 10 χιλιοστά. Περαιτέρω διαστολὴ αὐξάνει «τὴν πιθανότητα διατρήσεως ἢ μόνιμης βλάβης στὸν τράχηλο» σύμφωνα μὲ ἕνα κεφάλαιο σχετικῶς μὲ τὶς πρακτικὲς ἀμβλώσεων στὸ πρῶτο τρίμηνο, ποὺ ἔχουν γράψει οἱ Kaunitz καὶ Grimes σὲ ἕνα νέο βιβλίο, ποὺ ἔχει συνεκδώσει ἡ Louise Tyrer, διευθύνουσα ἰατρικὴ σύμβουλος τῆς PPFA.¹⁸
Ὁ Dr. Nathanson ἦταν ἐπίσης ἀπολύτως ἀκριβὴς στὴν περιγραφή του γιὰ τὴν χρῆσι γενικῆς ἀναισθησίας στὴν ἄμβλωσι 12 ἑβδομάδων. Οἱ Kaunitz καὶ Grimes ἀναφέρουν ὅτι «τοπικὴ καὶ γενικὴ ἀναισθησία εἶναι σὲ κοινὴ χρῆσι στὶς ἀμβλώσεις πρώτου τριμήνου στὶς ΗΠΑ». Ἐπίσης, μία ἔρευνα ποὺ διεξήγαγε τὸ 1981 ἡ Ἐθνικὴ Ὁμοσπονδία Ἀμβλώσεων (National Abortion Federation) (ὁ συντεχνιακὸς σύνδεσμος τῆς βιομηχανίας τῶν ἐκτρώσεων) ἔδειξε ὅτι ἡ γενικὴ ἀναισθησία ἐχρησιμοποιεῖτο εὐρέως ἀπὸ μεγάλο ἀριθμὸ παροχέων ἐκτρώσεως στὶς ἀμβλώσεις πρώτου τριμήνου.¹⁹
Ὁ Dr. Nathanson εἶναι ἀπὸ τὶς ἐξέχουσες αὐθεντίες στὴν ἄμβλωσι. Διηύθυνε τὴν μεγαλύτερη ἐκτρωτικὴ κλινικὴ στὸν μὴ κομμουνιστικὸ κόσμο, ὅπου ἐπέβλεψε τὴν ἐκτέλεσι 60.000 περίπου ἀμβλώσεων καὶ ἐπραγματοποίησε προσωπικῶς πάνω ἀπὸ 5.000.

Ἐπίκρισις 10: Ἡ ἄμβλωσις στὴν ταινία διαρκεῖ περισσότερο ἀπὸ τὸ συνηθισμένο. Ἡ PPFA εἶπε ὅτι «μία ἄμβλωσις πρώτου τριμήνου χωρὶς ἐπιπλοκὲς συνήθως χρειάζεται λιγώτερο ἀπὸ 10 λεπτά».

Ἀπάντησις: Ἡ ἄμβλωσις στὴν ταινία δὲν διήρκεσε περισσότερο ἀπὸ τὸ συνηθισμένο, στὴν πραγματικότητα διήρκεσε λιγώτερο ἀπὸ 7 λεπτά. Ἡ ὑπόλοιπη διάρκεια τῆς ταινίας τῶν 28 λεπτῶν, περιλαμβάνει ἐξήγησι τῆς τεχνικῆς τῶν ὑπερήχων, ἐμβρυολογία, μεθόδους ἐκτρώσεως, καὶ τὶς δυσμενεῖς ἐπιπτώσεις τῶν νομίμων ἀμβλώσεων στὶς γυναῖκες καὶ τὴν ἀμερικανικὴ κοινωνία.

Ἐπίκρισις 11: Τὸ μοντέλο ἐμβρύου ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ Dr. Nathanson κατὰ τὴν ἄμβλωσι εἶναι μεγαλύτερο ἀπὸ ἕνα ἔμβρυο στὶς 12 ἑβδομάδες τῆς κυήσεως.

Ἀπάντησις: Ὁ Dr. Nathanson ἐπέδειξε δύο φορὲς τὸ σχετικὸ μέγεθος ἑνὸς ἐμβρύου 12 ἑβδομάδων καὶ μετά, κατὰ τὴν ἔκτρωσι, ἐχρησιμοποίησε ἕνα μεγαλύτερο μοντέλο, σὰν βοήθημα γιὰ νὰ δείξη τὸν σχετικὸ προσανατολισμὸ τοῦ παιδιοῦ μέσα στὴν μήτρα.
Στὰ ἀρχικὰ μέρη τοῦ φίλμ, ὁ Dr. Nathanson ἔκανε χρῆσι ἑνὸς μοντέλου ἀγέννητου παιδιοῦ 12 ἑβδομάδων, ὅταν περιέγραφε τὴν ἐμβρυακὴ ἀνάπτυξι κι ἐπεδείκνυε πῶς χρησιμοποιοῦνται τὰ ἐργαλεῖα τῆς ἀμβλώσεως.
Ἀργότερα, κατὰ τὸ ὑπερηχογράφημα τῆς ἀμβλώσεως, ἐχρησιμοποίησε τὸ μεγαλύτερο μοντέλο σὰν βοήθημα γιὰ νὰ ἐπιδείξη τὸν σχετικὸ προσανατολισμὸ τοῦ παιδιοῦ στὴν μήτρα, καὶ πῶς ὁ ἐκτρωτικὸς ἀπορροφητικὸς σωλήνας τεμάχιζε τὸ παιδί.
Στὴν βιντεοταινία ἀπὸ τὴν Planned Parenthood τοῦ Seattle-King County, δύο ἀπὸ τοὺς «ἰατρικοὺς εἰδήμονες» διαφωνοῦν σχετικὰ μὲ τὸ μέγεθος τοῦ μοντέλου ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ Dr. Nathanson.

Παρουσιάζει ὁ Dr. Nathanson δικαίως τὰ στοιχεῖα;

Ἐπίκρισις 12: Οἱ φωτογραφίες τῶν ἐμβρύων στὰ δοχεῖα ἀπορριμμάτων ποὺ βλέπουμε στὴν ταινία εἶναι στὴν πραγματικότητα νεογέννητα (ἀφοῦ εἶναι τόσο μεγάλα) καὶ ὄχι τὸ ἀποτέλεσμα ἀμβλώσεων.

Ἀπάντησις: Οἱ φωτογραφίες δείχνουν μωρὰ ποὺ σκοτώθηκαν μὲ ἄμβλωσι. Προέρχονται ἀπὸ ἐντοπισμὸ 16.500 ἐκτρωμένων ἐμβρύων στὸ Λὸς Ἄντζελες τὸ 1982.²⁰
Κάθε χρόνο γίνονται 15.000 ἀμβλώσεις μωρῶν τέτοιου μεγέθους, σύμφωνα μὲ τὸ Ἰνστιτοῦτο Alan Guttmacher, τὸ ἐρευνητικὸ ὄργανο τῆς Planned Parenthood. Οἱ στατιστικὲς ποὺ συγκεντρώνει δείχνουν ὅτι 1% τῶν 1.600.000 ἀμβλώσεων ποὺ γίνονται ἐτησίως στὶς ΗΠΑ ἀφοροῦν μωρὰ 21 ἑβδομάδων καὶ μεγαλύτερα (σ.σ. τέτοιες ἀμβλώσεις εἶναι νόμιμες στὶς ΗΠΑ). Ἕνα κύριο εἰδησεογραφικὸ ἄρθρο τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1981 στὸ κυριακάτικο περιοδικὸ Philadelphia Inquirer ἀνέφερε ὅτι τοὐλάχιστον 500 ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἐκτρωμένα μωρὰ γεννιοῦνται κάθε χρόνο ζωντανά. Κάποια μωρὰ ἔχουν ἐπιζήσει, ἀλλὰ τὰ περισσότερα ἀφήνονται νὰ πεθάνουν μετὰ τὴν ἄμβλωσι.²¹

Ἐπίκρισις 13: Ἡ ἐκτίμησις τοῦ Dr. Nathanson γιὰ 100.000 παράνομες ἀμβλώσεις τὸ 1963 εἶναι πολὺ μικρή. Ἡ PPFA δηλώνει ὅτι «ὁ Dr. Christopher Tietze... ἐξετίμησε ὅτι τὸ 1963 οἱ ἀριθμοὶ κυμαίνονταν ἀπὸ 200.000 ἕως 1.200.000 ἀμβλώσεις. Γενικῶς πιστεύεται ὅτι ὁ ἀριθμὸς ἦταν κοντὰ στὸ ἄνω ὅριο.

Ἀπάντησις: Ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Γερουσίας τῶν ΗΠΑ ἀνέφερε τὸ 1983 μετὰ ἀπὸ ἐκτεταμένη μελέτη ὅτι ἡ νομιμοποίηση τῶν ἀμβλώσεων προκάλεσε δραματικὴ αὔξηση στὸν ἀριθμὸ τῶν ἀμβλώσεων ποὺ πραγματοποιοῦνταν ἐτησίως, ἀπὸ 100.000 περίπου τὸ 1963, σὲ πάνω ἀπὸ 1,6 ἑκατομμύρια 20 χρόνια ἀργότερα.²²
Η PPFA παρερμήνευσε αὐτὰ ποὺ εἶπε ὁ Tietze γιὰ τὸν ἀριθμὸ τῶν παράνομων ἀμβλώσεων. Ἡ ἀναφορὰ τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Γερουσίας τόνιζε ὅτι μία μελέτη ἀπὸ μία διάσκεψή της ποὺ ἐκδόθηκε τὸ 1958 «ἐκτιμοῦσε ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν παράνομων ἀμβλώσεων ‘μποροῦσε νὰ εἶναι τόσο χαμηλὸς ὅσο 200.000 ἐτησίως, ἀλλὰ καὶ τόσο ὑψηλὸς ὅσο 1.200.000 ἐτησίως’, προσθέτοντας ὅτι ‘δὲν ὑπάρχει ἀντικειμενικὴ βάση γιὰ τὴν ἐπιλογὴ συγκεκριμένης τιμῆς μεταξὺ αὐτῶν τῶν δύο ἐκτιμήσεων, σὰν μία προσέγγιση τῆς πραγματικῆς συχνότητας». Τὸ 1969, ὁ Dr. Christopher Tietze τοῦ Συμβουλίου Πληθυσμοῦ (Population Council) ἀνέφερε ὅτι «δὲν ἔχουν γίνει διαθέσιμα νέα δεδομένα, πάνω στὰ ὁποῖα θὰ μποροῦσε νὰ στηριχθεῖ μία πιὸ ἀξιόπιστη ἐκτίμηση».²³
Ἡ μελέτη τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Γερουσίας συμφώνησε μὲ τὴν βασικὴ ἄποψη τοῦ Dr. Nathanson ὅτι «μικρὴ ἀμφιβολία μπορεῖ νὰ ὑπάρξει γιὰ τὸ ὅτι ἡ νομιμοποίηση καὶ ἡ ἐπακόλουθη θεσμοποίηση τῆς ἄμβλωσης εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα σημαντικὴ αὔξηση στὸ συνολικὸ ἀριθμὸ τῶν ἀμβλώσεων». Ἡ Ἐπιτροπὴ παρέθεσε μία ἔρευνα τριῶν ἀνεξάρτητων ἐρευνητῶν τοῦ 1981 ποὺ ἔδειχνε ὅτι οἱ ἐκτιμήσεις τῆς Planned Parenthood καὶ ἄλλων σχετικὰ μὲ τὶς παράνομες ἀμβλώσεις, εἶχαν «ἐμφανῶς ὑπερβάλλει» τὸν πραγματικὸ ἀριθμὸ τέτοιων ἀμβλώσεων. Χρησιμοποιώντας ἕνα καλύτερο μαθηματικὸ μοντέλο γιὰ νὰ προσδιορίσουν τοὺς ἀριθμούς, ἡ ἔρευνα ἐκτιμοῦσε ὅτι οἱ παράνομες ἀμβλώσεις ποὺ πραγματοποιήθηκαν ἀπὸ τὸ 1950 ἕως τὸ 1977 «κυμαίνονταν ἀπὸ ἕναν χαμηλὸ ἀριθμὸ 39.000 ἀμβλώσεων (τὸ 1950) μέχρι τὸν ὑψηλὸ τῶν 210.000 (τὸ 1961) μὲ ἕνα μέσο ὄρο 98.000 ἀμβλώσεων ἐτησίως», ἔλεγε ἡ Ἀναφορὰ τῆς Γερουσίας. Ἡ μελέτη συμπέραινε ὅτι ἡ νομιμοποίηση τῶν ἀμβλώσεων εἶχε αὐξήσει τὸν συνολικὸ ἀριθμὸ τῶν ἐκτελούμενων ἀμβλώσεων, ἀνέφερε ἡ Ἐπιτροπή, «6 ἕως 11 φορές».²⁴

Ἐπίκριση 14: Η PPFA ρώτησε «ἂν ὁ Dr. Nathanson εἶναι κατὰ τῶν ἀμβλώσεων, πῶς μπόρεσε νὰ συμμετάσχει στὴν κινηματογράφηση μίας πραγματικῆς ἐκτρωτικῆς διαδικασίας;» Ἡ ἀπάντησή τους ἦταν ὅτι αὐτὸς ἦταν «ζηλωτής», καὶ «οἱ ζηλωτὲς δὲν σταματοῦν σὲ τίποτα στὴν προσπάθειά τους νὰ πετύχουν τὸ σκοπό τους».

Ἀπάντηση: Ο Dr. Nathanson δὲν ἦταν παρὼν καὶ δὲν ἔλαβε μέρος στὴν ἄμβλωση. Αὐτὴ ἡ ἄμβλωση ἐπρόκειτο νὰ λάβει χώρα ἔτσι κι ἀλλιῶς, εἴτε τὴν κινηματογραφοῦσαν εἴτε ὄχι. Αὐτὴ ἡ κριτικὴ ἰσοδυναμεῖ μὲ προσωπικὴ ἐπίθεση ἀπὸ τοὺς ὑπέρμαχους τῶν ἀμβλώσεων, γιὰ νὰ ἀποσπάσουν τὴν προσοχὴ ἀπὸ τὸ περιεχόμενο τῆς ταινίας.
Σύμφωνα μὲ ἄρθρο τοῦ Philadelphia Inquirer, ὁ ἀγνώστου ταυτότητος γιατρὸς ἔκανε ταινίες μὲ ὑπερηχογραφήματα ἀπὸ 20 ἕως 25 ἄλλων ἀμβλώσεων, ποὺ πραγματοποίησε σὲ ἐγκύους ἕως 12 ἑβδομάδων. Ἀφοῦ ἐξέτασε τὶς ταινίες μαζὶ μὲ τὸν Dr. Nathanson, σταμάτησε νὰ κάνει ἀμβλώσεις.²⁵

Ἐπίκριση 15: Ἀντίθετα μὲ τὸν ἰσχυρισμὸ τοῦ Dr. Nathanson ὅτι ἡ PPFA καὶ ἄλλοι παροχεῖς ἀμβλώσεων δὲν πετυχαίνουν ἐπαρκῶς πληροφορημένη συγκατάθεση ἀπὸ τὶς γυναῖκες πρὶν ἀπὸ τὴν ἄμβλωση, ἡ PPFA δηλώνει ὅτι «δείχνει μεγάλη φροντίδα στὸ νὰ συμβουλεύει καὶ νὰ καθοδηγεῖ τὶς γυναῖκες καὶ τοὺς συντρόφους τους σὲ διάφορα δικαιώματα ἐπιλογῆς γιὰ τὴν διαχείριση μίας ἀνεπιθύμητης ἐγκυμοσύνης».

Ἀπάντηση: Ὅπως τόνισε ὁ Dr. Nathanson, ἡ βιομηχανία τῶν ἀμβλώσεων διεξάγει «μία συνεχῆ συνωμοσία σιωπῆς γιὰ νὰ κρατᾶ τὶς γυναῖκες στὸ σκοτάδι σχετικὰ μὲ τὴν πραγματικὴ φύση τῆς ἄμβλωσης».
Σὲ κατάθεση ποὺ ἔκανε τὸν Ἰούνιο τοῦ 1983 στὸ Κογκρέσο ἡ Nancy Jo Mann, ἱδρύτρια τῶν «γυναικὼν ποὺ ἐκμεταλλεύθηκε ἡ ἄμβλωση», μίας ὁμάδας ἀπὸ γυναῖκες ποὺ ἔκαναν ἐκτρώσεις καὶ τώρα ἀναγνωρίζουν ὅτι ἦταν λάθος ἀπόφαση, ὑποστήριξε τὸν ἰσχυρισμὸ τοῦ Dr. Nathanson. Εἶπε στὴν ἐπιτροπὴ τοῦ (Λευκοῦ) Οἴκου ὅτι «δὲν μᾶς εἶπαν τὴν ἀλήθεια, μέχρις ὅτου ἦταν πολὺ ἀργά. Οἱ γυναῖκες δὲν ἔτυχαν ἐκτενοῦς συμβουλευτικῆς, καὶ ρωτάω ‘γιατί ὄχι;’. Τί φοβόντουσαν οἱ σύμβουλοι; ...οἱ γυναῖκες εἶναι ἱκανὲς νὰ παίρνουν πολὺ ἔξυπνες ἀποφάσεις, ἀλλὰ μπορεῖ κάποιος νὰ πάρει ἀληθινὰ μία ἔξυπνη ἀπόφαση ὅταν δὲν ἔχει πληροφορηθεῖ γιὰ ὅλες τὶς πλευρὲς καὶ τὶς πιθανὲς ἐπιπλοκές;...»
Η PPFA καὶ οἱ ἄλλοι κερδοσκόποι τῶν ἀμβλώσεων ἀρνοῦνται νὰ δείξουν στὶς γυναῖκες ὑπερηχογραφήματα τῶν ἀγέννητων παιδιῶν τους, γιατί αὐτὸ θὰ τὶς ἀπέτρεπε ἀπ’ τὸ νὰ κάνουν τὴν ἄμβλωση. Οἱ ἰατρικοὶ ἐρευνητὲς ἔχουν διαπιστώσει ὅτι μία ἔγκυος ποὺ βλέπει τὸ ὑπερηχογράφημα τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ της, ἀναπτύσσει μητρικὸ δεσμὸ μὲ τὸ παιδί. Μὲ τὰ λόγια τῶν ἐρευνητῶν ποὺ ἀναφέρουν αὐτὰ τὰ εὐρήματα, αὐτὸ τὸ θέαμα μπορεῖ νὰ «ἐπηρεάσει τὴν ἐπίλυση ὁποιασδήποτε ἀμφιθυμίας πρὸς τὴν ἴδια τὴν ἐγκυμοσύνη, πρὸς ὄφελος τοῦ παιδιοῦ. Ἡ ἐξέταση τοῦ ὑπερηχογραφήματος μπορεῖ ἔτσι νὰ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα λιγότερες ἀμβλώσεις καὶ περισσότερες ἐπιθυμητὲς ἐγκυμοσύνες».²⁶

Ἐπίκριση 16: Η PPFA ἰσχυρίζεται ὅτι ὁ Dr. Nathanson ἐπικαλέστηκε τὸ βιβλίο Williams Obstetrics τὸ ὁποῖο δηλώνει ὅτι τὸ ἔμβρυο εἶναι ἐπιδεκτικὸ ἐνδομήτριας θεραπείας, καὶ πρέπει νὰ θεωρεῖται ὡς «δεύτερος ἀσθενής». Ο Nathanson ἑστιάστηκε, εἶπαν, «μόνο στὸ ἔμβρυο, ἀγνοώντας τελείως τὴν ἔγκυο γυναίκα, ἡ ὁποία εἶναι ὁ πρῶτος ἀσθενὴς καὶ τὸ ἐπίκεντρό της προσοχῆς στὸ κείμενο. Παρερμηνεύει τὴ δήλωση τοῦ Williams καὶ ὑπονοεῖ ὅτι ὁ Dr. Nathanson θεωρεῖ τὸ ἔμβρυο ὡς πρῶτο ἀσθενῆ – μία βάση συλλογισμοῦ ἀπαράδεκτη κάτω ἀπὸ ὁποιεσδήποτε συνθῆκες».

Ἀπάντηση: Ἡ ἐπίκριση ὅτι τὸ ἔμβρυο θεωρεῖται «ὁ δεύτερος ἀσθενὴς» ἐνῶ ἡ μητέρα ἀγνοεῖται εἶναι γελοῖος γιατί αὐτοδιαψεύδεται. Πρῶτα, ἡ PPFA ὑποστήριξε ὅτι ὁ Nathanson εἶπε ὅτι τὸ ἔμβρυο εἶναι ὁ δεύτερος ἀσθενὴς (πράγμα ποὺ εἶναι ἀλήθεια) καὶ μετὰ ἡ PPFA αὐτοδιαψεύσθηκε ἰσχυριζόμενη ὅτι ὁ Nathanson εἶπε ὅτι τὸ ἔμβρυο εἶναι ὁ πρῶτος ἀσθενής. Ο Nathanson ἀνέφερε τὸν Williams, καὶ ἡ PPFA προσπάθησε νὰ διαβάσει τὶς δικές της προκαταλήψεις ἐναντίον ὁποιουδήποτε ὑπολογισμοῦ τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ μέσα στὴν δήλωση.


Ἐπίκριση 17: Η PPFA δήλωσε ὅτι «ἡ ταινία ἀγνοεῖ τὴ δυσχερῆ θέση τῶν γυναικὼν ποὺ ἐπιζητοῦν τὴν ἄμβλωση καὶ ἀντίθετα προσπαθεῖ νὰ ἑστιάσει στὸ ἔμβρυο».

Ἀπάντηση: Ο Dr. Nathanson δηλώνει στὴν ταινία ὅτι «οἱ ἴδιες οἱ γυναῖκες εἶναι θύματα ὅπως εἶναι καὶ τὰ ἀγέννητα παιδιά».
Στὴν ἀρχὴ τοῦ φὶλμ ὁ Dr. Nathanson τόνισε πῶς ἡ πρόσφατη ἀξιοποίηση τῶν θαυμάτων τῆς ἐπιστήμης μᾶς ἔδωσε πρόσθετη ἐπίγνωση τῆς ἀνάπτυξης τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ, ποὺ δείχνει ὅτι μέσα στὴ μήτρα ὑπάρχει ἕνα ἀνθρώπινο ὂν ποὺ ἀξίζει νὰ προστατευθεῖ. Ἑστίασε στὸ παιδὶ στὴ μήτρα, τὸ ὁποῖο εἶχε ἀγνοηθεῖ κατὰ τὴ συζήτηση τοῦ «δικαιώματος στὴν ἔκτρωση».
Πρὸς τὸ τέλος τῆς ταινίας κατηγόρησε τὴ βιομηχανία τῶν ἀμβλώσεων, συμπεριλαμβανομένης τῆς Planned Parenthood, γιὰ ἐκμετάλλευση τῶν γυναικών. «Οἱ ἴδιες οἱ γυναῖκες» εἶπε, «εἶναι θύματα ὅπως εἶναι καὶ τὰ ἀγέννητα παιδιά». Οἱ γυναῖκες θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν περισσότερη πληροφόρηση, ὅπως αὐτὴ ἡ ταινία, γιὰ νὰ ζητᾶται ἡ συγκατάθεσή τους στὴν ἄμβλωση μετὰ ἀπὸ πραγματικὴ ἐνημέρωση.
Κάποια συμπληρωματικὰ σημεῖα:

Πρῶτον, τρεῖς ἀπὸ τοὺς δῆθεν «οὐδέτερους ἐμπειρογνώμονες ἰατροὺς» ποὺ ἐμφανίστηκαν στὴν ἐκπομπὴ "CBS Morning News" καὶ ποὺ ἐκπροσώπησαν τὴν PPFA, διενεργοῦσαν ἀμβλώσεις στὶς ἀρχὲς τοῦ 1970 στὴν ἐκτρωτικὴ κλινικὴ «Κέντρο γιὰ τὴν ἀναπαραγωγικὴ καὶ σεξουαλικὴ ὑγεία» (Center for Reproductive and Sexual Health) ποὺ διηύθυνε ὁ Dr. Nathanson: ὁ Dr. Richard Berkowitz ἐμφανίστηκε στὴν ἐκπομπὴ τοῦ CBS, καὶ οἱ γιατροὶ William Rashbaum and Ming-Neng Yeh ἐκπροσώπησαν τὴν PPFA.

Δεύτερον οἱ ἐκπρόσωποι τῆς PPFA μπορεῖ νὰ προσπαθοῦν νὰ παρουσιαστοῦν ὡς οὐδέτεροι ἐμπειρογνώμονες στὸ θέμα τῆς ἔκτρωσης. Η PPFA ἀσκεῖ πίεση στὸ Κογκρέσο καὶ στὶς πρωτεύουσες πολιτειῶν (state capitals) ὑπὲρ τῶν ἀμβλώσεων χωρὶς περιορισμοὺς κι ἐπίσης διευθύνει τὴ μεγαλύτερη ἁλυσίδα ἐκτρωτικῶν κλινικῶν στὶς ΗΠΑ σὲ πάνω ἀπὸ 60 διαφορετικὲς τοποθεσίες. 51 συνεργάτες (affiliates) τῆς διενέργησαν 111.189 ἀμβλώσεις τὸ 1988 μὲ προσόδους ποὺ ὑπολογίζονται συντηρητικὰ σὲ περισσότερα ἀπὸ 23,7 ἑκατομμύρια δολάρια. Οἱ συνεργάτες τῆς PPFA ποὺ δὲν ἐκτελοῦν ἐκτρώσεις παραπέμπουν τὶς πελάτισσες (κυρίως ἀνήλικες) σὲ ἐκτρωτικὲς κλινικές. Ἐπὶ πλέον, κάθε συνεργάτης τῆς PPFA πρέπει νὰ πληρώνει στὰ ἐθνικὰ κεντρικὰ γραφεῖα τοῦ ὀργανισμοῦ τέλη, τὰ ὁποῖα συγκεντρώνονται μὲ ἄλλες εἰσφορὲς γιὰ νὰ χρηματοδοτήσουν τὴν διαφήμιση καὶ πίεση ὑπὲρ τῶν ἀμβλώσεων. (Πηγές: Ὑπηρεσιακὴ Ἀναφορὰ τῆς PPFA γιὰ τὸ 1989. Τοπικοὶ νόμοι τῆς PPFA. Τὸ ἐκτιμώμενο εἰσόδημα ὑπολογίζεται μὲ 215 δολλάρια ἀνὰ ἔκτρωσι).

Τρίτον, ὅταν ἔχει κανεὶς νὰ κάνει μὲ τὴν βιντεοταινία ἀπὸ τὴν PP τοῦ Seattle-King County, ἴσως εἶναι χρήσιμο νὰ γνωρίζει ὅτι ἐγείρονται τὰ ἀκόλουθα γενικὰ ἐπιχειρήματα ὑπὲρ τῶν ἀμβλώσεων:
1.Ἰσχυρισμὸς ὅτι ἡ ἄμβλωση εἶναι λιγότερο ἐπικίνδυνη γιὰ τὴν ὑγεία ἀπὸ τὴν ἐγκυμοσύνη. (Βλ. NRL Ed. Trust Fund pamphlet "Abortion: Some Medical Facts)
2.Ἰσχυρισμὸς ὅτι οἱ δημοσκοπήσεις κοινῆς γνώμης δείχνουν ὑποστήριξη γιὰ τὴν ἄμβλωση μετὰ ἀπὸ ἐπιθυμία τῆς ἐνδιαφερομένης (abortion on demand). (Βλ. NRL Ed. Trust Fund publication "Abortion and Public Opinion in the United States" by Professor Raymond Adamek.)
3.Δῆθεν δυσμενεῖς ψυχολογικὲς ἐπιπτώσεις ὅταν δὲν ἐπιτυγχάνεται ἡ ἄμβλωση (Βλ. NRL Ed. Trust Fund pamphlet "Abortion: Some Medical Facts")
Ὁ γιατρὸς ποὺ πραγματοποίησε τὴν ἄμβλωση στὴν «Σιωπηλὴ Κραυγή», ὁ Dr. Jay Kelinson, κατέθεσε γιὰ τὴν αὐθεντικότητα τῆς καταγραφῆς τοῦ ὑπερηχογραφήματος σὲ μία συνέντευξη σὲ βίντεο διαρκείας 12 λεπτῶν, μὲ τίτλο «ἡ ἀπάντηση», ποὺ διατίθεται ἀπὸ τὴν Bernadell, Inc., P.O. Box 1897, Old Chelsea Station, New York 10011, τήλ. (212) 463-7000.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

1 Nathanson, Bernard N., M.D. with Richard Ostling, Aborting America (New York: Doubleday, 1979).
2 Planned Parenthood Federation of America, "The Facts Speak Louder: Planned Parenthood's Critique of "The Silent Scream'," pamphlet ( ca. May 1985). Also Wattleton, Faye, Memorandum to House and Senate staff on "The Silent Scream," (March 1,1985). Judy Goldsmith, president, National Organization for Women, memorandum, "The Silent Scream," (ca. April 1985). Planned Parenthood of Seattle-King County, Washington, "A Planned Parenthood Response to "The Silent Scream'," videotape (ca. March 1985).
3 Robinson, Daniel N., testimony, hearing on Fetal Pain, U.S. Congress, Senate Judiciary Subcommittee on the Constitution, May 21, 1985. "Why Pain Hurts: Unlocking An Agonizing Mystery," TIME\. 123, no. 24 (June 11, 1984), p. 61. Arthur C. Guyton, M.D., Textbook of Medical Physiology, 6th ed. ( Philadelphia: W.B. Saunders Co., 1981), p. 615.
4 "CBS Morning News" (March 4, 1985).
5 Merriner, Jim, "New Abortion Law Challenged by ACLU," Chicago Sun-Times (July 2, 1985), p. 10.
6 Op. Cit., note 4.
7 Ibid., A short paper by Dr. Mathews-Roth with a list of references is available by writing NRD Ed. Trust Fund at the address listed in this pamphlet.
8 Clark, Kristin, "Inquiry. Topic: 'The Silent Scream'," USA Today (March 21, 1985), p. 13A.
9 Op. Cit., note 4
10 Pritchard, Jack A. M.D., et al., Williams Obstetrics, 17th ed. (Norwalk, CT: Appleton-Century-Crofts, 1985), p. 163.
11 Albert W. Liley, M.D., testimony, U.S. Congress, Senate Committee on the Judiciary, "Abortion—Part 2," hearing, S.J. 119 and 130, 93rd Congress, 2nd Session, 1976, Vol. 2, p. 233.
12 Op. Cit., note 10, pg. 211.
13 Hamlin, H., M.D., "Life Or Death by E.E.G.,' Journal of the American Medical Assn. (October 12, 1964).
14 Op. Cit., note 4, Patry, March, M.D., letter to Mrs. Betty Smith, February 27, 1985.
15 Rugh, Robert, Ph.D. and Landrum B. Shettles, Ph.D., M.D. From Conception To Birth: The Drama of Life's Beginnings, (New York: Harper and Row, 1971), p. 58-59. Jerome Lejeune, M.D., testimony, U.S. Congress, Senate Committee on the Judiciary, The Human Life Bill, S. 158, 97th Congress, 1st Session 1983, Vol. I, p. 9-10.
16 E. Michael Iindzey, M.D., affidavit on "The Silent Scream," (Irvine, Α: April 10, 1985).
17 Hern, Warren M., M.D., Abortion Practice (New York: J.B. Iippincott, Co. 1984), p. 116
18 Kaunitz, Andrew M. and David A. Grimes, "First-Trimester Abortion Technology," in Corson, Stephen L, M.D., Richard J. Derman, M.D., and Louise B. Tyrer, M.D., ed., Fertility Control (Boston: Little, Brown and Co., 1985), p. Fertility Control (Boston: Little, Brown and Co., 1985), p. 66.
19 Ibid., p. 68. Landy, Uta and Sarah Lewit, "Administrative, Counseling and Medical Practices In National Abortion Federation Facilities," Family Planning Perspectives, v. 14, no. 5 (Sept./Oct., 1982), p. 261.
20 "Fetuses, Medical Waste Found in Shipping Carton," Daily Breeze (Torrance, Α) (February 6, 1982), p. 1. "No Charge Filed in Abortions of 16,431 Fetuses," LosAngeles Times (August 20, 1983), p. 1.
21 Henshaw, Stanley K, et al., "A Portrait of American Women Who Obtain Abortions," Family Planning Perspectives, v. 17, no. 2 (March/April 1985), p. 92. Jeffries, Liz and Rick Edmonds, "Abortion: The Dreaded Complication," Today, The [Philadelphia] Inquirer Magazine (August 2,1981), p. 14.
22 U.S. Congress, Senate, Report of the Committee on the Judiciary, Human Life Federalism Amendment, Senate Joint Resolution 3, 98th Congress, 1st Session, legislative day June 6, 1983, p. 38.
23 Ibid..
24 Ibid..
25 Vrazo, Fawn, "Causing An Outcry With A 'Silent Scream'," The Phila-delpia Inquirer (March 5, 1985), p. 8E.
26 Fletcher, John C, Ph.D. and Mark I Evans, M.D., "Maternal Bonding in Early Fetal Ultrasound Examinations," The New England Journal of Medicine, v. 308, no. 7 (Feb 17, 1983), pp. 392-3.

* Ο Richard D. Glasow κατέχει διδακτορικὸ τίτλο στὴν ἱστορία τῆς τεχνολογίας καὶ τῆς ἐπιστήμης ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Delaware. Εἶναι ἀπόφοιτός της Ναυτικῆς Ἀκαδημίας τῶν ΗΠΑ στὴν Annapolis, ἔχει διδάξει ἱστορία στὸ κρατικὸ πανεπιστήμιο τῆς Πενσυλβάνια καὶ ἔχει ὑπηρετήσει ὡς Διευθυντὴς Ἐκπαίδευσης τοῦ National Right to Life Educational Trust Fund ἀπὸ τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1981.

* Τὴν μετάφρασι τοῦ ἄρθρου στὰ ἑλληνικὰ ἔκανε ἡ Μαρία Δημητριάδου.

Δημογραφικό, ὥρα μηδέν!

τοῦ Στεφάνου Σωτηρίου

Τὸ δημογραφικὸ εἶναι τὸ σημαντικώτερο ἐθνικό, κοινωνικὸ καὶ οἰκονομικὸ πρόβλημα, ποὺ ἀντιμετώπισε τὸ νεώτερο ἑλληνικὸ κράτος. Καὶ ἐνῷ ὅλοι τὸ ἀναγνωρίζουν, κρατικοί, δημοτικοὶ καὶ ἐπιχειρηματικοὶ φορεῖς, διαπιστώνουμε ὅτι ὅλο αὐτὸ τὸ ἐνδιαφέρον καὶ οἱ κραυγὲς δὲν εἶναι παρὰ μόνο μία φλυαρία. Λόγος νὰ γίνεται! Ἀπὸ πράξεις ὅμως τίποτε.
Ἂς δοῦμε, λοιπόν, ἀναλυτικῶς πῶς ἔχουν τὰ πράγματα καὶ ποῦ βαδίζουμε.

α) Ὑπογεννητικότης
Ἡ ὑπογεννητικότης στὴν Ἑλλάδα εἶναι ἡ τρίτη στὸν κόσμο μὲ 0,9 παιδιὰ ἀνὰ οἰκογένεια (οὔτε ἕνα παιδὶ δηλαδή) μαζὶ μὲ τὴν δικαιολογημένη ἀπὸ τὸν 10ετῆ πόλεμο καὶ τὴν πρωτοφανῆ μόλυνσι Σερβία, καὶ τὴν Βουλγαρία.

β) Ἐκτρώσεις
Οἱ ἐκτρώσεις, ποὺ ξεπερνοῦν τὶς 250.000 τὸν χρόνο, φέρνουν ἐπίσημα τὴν Ἑλλάδα στὴν τρίτη θέσι παγκοσμίως, μετὰ τὴν Σερβία (ἐκεῖ σὲ ὡρισμένες περιοχὲς τὶς ἐπιβάλλουν πλέον οἱ γιατροὶ ἐλέῳ ΝΑΤΟ) καὶ τὴν Βραζιλία.

γ) Ἀνικανότης συλλήψεως
Ἐξ αἰτίας τῶν πολλῶν ἐκτρώσεων, τοῦ τρόπου ζωῆς καὶ τῆς καταναλώσεως ἀλκοὸλ καὶ διαφόρων οὐσιῶν, πολλὲς ἀπὸ τὶς Ἑλληνίδες, ποὺ κάνουν οἰκογένεια, ἀδυνατοῦν πλέον νὰ ἀποκτήσουν παιδί, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ὑπάρχουν σήμερα πάνω ἀπὸ 250.000 ζευγάρια, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ τεκνοποιήσουν, οὔτε κἂν μὲ τὶς τεχνητὲς μεθόδους γονιμοποιήσεως. Ἔρευνα τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ἔδειξε ὅτι τὸ 42% τῶν νέων μεταξὺ 11 καὶ 18 ἐτῶν κάνουν κατάχρησι ἀλκοὸλ τοὐλάχιστον δύο φορὲς τὴν ἑβδομάδα.

δ) Μείωσις τῶν γάμων καὶ αὔξησις τῶν διαζυγίων
Ὀφείλεται στὸν σύγχρονο τρόπο ζωῆς καὶ στὰ πρότυπα ποὺ προβάλλουν τὰ ἑλληνικὰ ΜΜΕ, ὅπως τὴν μονογονικὴ οἰκογένεια (δηλαδὴ δὲν χρειάζεται νὰ κάνης οἰκογένεια γιὰ νὰ κάνης παιδί), τὸ ἕνα παιδί, τὴν ὁμοφυλοφιλία γιὰ τὸν ἄνδρα καὶ τὴν σεξουαλικὴ ἀσυδοσία γιὰ τὴν γυναίκα, ὡς πάγιο μέσο γιὰ καρριέρα καὶ κοινωνικοοικονομικὴ ἄνοδο κ.λπ.!
Σήμερα οἱ νέοι πρέπει νὰ φθάσουν τὰ 35 καὶ τὰ 40 γιὰ νὰ θεωρήσουν ὅτι εἶναι ὥριμοι νὰ παντρευτοῦν. Ἡ γόνιμη ἡλικία τῆς γυναίκας ὅμως κλείνει μετὰ τὰ 46 χρόνια της, ἐνῷ κάθε γέννησις μετὰ τὰ 30 αὐξάνει μαθηματικῶς τὶς πιθανότητες νὰ γεννηθῆ τὸ παιδὶ μὲ πρόβλημα. Μὴ ξεχνᾶμε ὅτι ἡ Ἑλλὰς βρίσκεται στὴν πρώτη θέσι τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως στὰ παιδιὰ μὲ εἰδικὲς ἀνάγκες, ἀφοῦ 700.000 ἑλληνικὲς οἰκογένειες ἔχουν μέλη μὲ εἰδικὲς ἀνάγκες (μὲ ἐκ γενετῆς καὶ ἐπίκτητη ἀναπηρία).

ε) Ἀλλαγὴ νοοτροπίας
Οἱ γυναῖκες ἀρνοῦνται νὰ παντρευτοῦν ἄνδρες σὲ ὀρεινὲς περιοχές, ἐπειδὴ οἱ ἄνδρες εἶναι κτηνοτρόφοι! Ποιός ξεχνάει τὴν εἰσαγωγὴ γυναικῶν ἀπὸ τὴν Βουλγαρία, ποὺ ἔκανε τὸ 1997 ὁ δήμαρχος Ὀρεστιάδος, γιὰ νὰ νυμφεύση πολλοὺς νέους ἀγροτοκτηνοτρόφους τῆς περιοχῆς του; Κι αὐτὸ ὅταν στὴν Ἑλλάδα ἡ ἀπογραφὴ (καὶ κάθε ἀπογραφή) ἔδειξε ὅτι οἱ γυναῖκες ἀποτελοῦν τὸ 51,11% (ἤτοι 5.322.022) ἔναντι τοῦ 48,89% (ἤτοι 5.176.834) τῶν ἀνδρῶν. Ποιός δὲν εἶδε στὶς 24/9/01 σὲ ὅλα τὰ ΜΜΕ τὸν δήμαρχο Πινδαίων νομοῦ Τρικάλων, ποὺ ἔκανε τὸ ἴδιο γραφεῖο συνοικεσίων, αὐτὴν τὴν φορὰ μὲ τὸν Δῆμο Κορυτσᾶς Ἀλβανίας, γιὰ νὰ νυμφεύση τοὺς 70 ἄνδρες τοῦ δήμου του; Ποιός δὲν ἄκουσε τὴν κραυγὴ τοῦ Σφακιανοῦ ἱερέως, π. Γεωργίου Χιωτάκη, γιὰ τοὺς 40 ἀνύπαντρους νέους κτηνοτρόφους τῆς ἐνορίας του; Ἴδια διαπίστωσις ὑπάρχει γιὰ ὁλόκληρη τὴν ἑλληνικὴ ὕπαιθρο. Ὑπάρχουν ἀμέτρητες χιλιάδες ἄνδρες σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα (ἀγροτοκτηνοτρόφοι), ποὺ δὲν βρίσκουν γυναῖκες νὰ κάνουν οἰκογένεια!
Ἀνησυχητικὸ δεῖγμα νοοτροπίας εἶναι ἡ ἀνακοίνωσις τῆς Ἑνώσεως Πλαστικῶν Χειρουργῶν στὶς 13/5/01, ὅτι 20.000 Ἑλληνίδες ἔχουν μεγαλώσει τὸ στῆθος τους μὲ σιλικόνη χάριν εὐμορφίας καὶ σεξουαλικότητος (!), ἐνῷ πάνω ἀπὸ 10.000 γυναῖκες ὑποβάλλονται κατ’ ἔτος σὲ ἐπεμβάσεις αἰσθητικῆς!
Περισσότερο ἀνησυχητικὴ καὶ ἀκατανόητη εἶναι ἡ ἐπαμφοτερίζουσα στάσις τῶν ἑταιρειῶν ἐργοδοσίας. Ἀπὸ τὴν μιὰ κατανοοῦν τὸ δημογραφικὸ λόγῳ τῆς ἐπιπτώσεως ποὺ ἔχει στὸ κόστος τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, στὴν αὔξησι τῶν ἀσφαλιστικῶν συνδρομῶν κ.λπ., ἀλλὰ ταυτοχρόνως ἐπιθυμοῦν νὰ πιέζουν τὶς γυναῖκες, ποὺ ἐργάζονται, νὰ μὴ παντρευτοῦν καὶ νὰ μὴ ἀποκτήσουν τέκνα διότι θὰ χρεωθῆ ἡ ἑταιρεία μὲ τοὺς 5 μῆνες τῆς μητρικῆς ἀδείας!

στ) Γήρανσις τοῦ πληθυσμοῦ
Ὁ ἑλληνικὸς πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδος τὸ 2025 ἀναμένεται νὰ συρρικνωθῆ στὰ 6,5 ἕως 7,2 ἑκ. ἀπὸ τὸ σύνολο τῶν 11.000.000 κατοίκων τῆς χώρας. Τὸ σοβαρώτερο ὅμως εἶναι ὅτι ἐξ αὐτῶν τῶν Ἑλλήνων οἱ περισσότεροι θὰ εἶναι περασμένης ἡλικίας καὶ θὰ μετριοῦνται στὰ δάκτυλα ὅσοι θὰ μποροῦν νὰ τεκνοποιήσουν πλέον. Τὰ Ἑλληνόπουλα μέχρι 14 ἐτῶν θὰ ἀποτελοῦν τὸ 2020 τὸ 14,9% τοῦ πληθυσμοῦ τῶν Ἑλλήνων, ἀπὸ 16,4% σήμερα. Συμφώνως μὲ στοιχεῖα, ποὺ ἔδωσε στὴν δημοσιότητα ἡ Ἑλληνικὴ Γεροντολογικὴ Ἑταιρεία στὶς 23/1/02, οἱ γέροντες (ἄνω τῶν 65 ἐτῶν) ἦσαν τὸ 2002 τὸ 19% τοῦ πληθυσμοῦ, τὸ 2020 θὰ φθάσουν τὸ 25% καὶ τὸ 2035 τὸ 31,7%.

ζ) Φυλετικὴ ἀλλοίωσις

Ἡ ἀλλοίωσις ἀπὸ τὸν προβλεπόμενο καταιγισμὸ λαθρομεταναστῶν ἀπὸ τὴν ἀνατολὴ λόγῳ τῆς καλπαζούσης γεννητικότητος (τὸ Ἰράκ, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ θρέψη τὰ σημερινὰ 20 ἑκ. πολιτῶν του, θὰ διπλασιάση τὸν πληθυσμό του, τὸ Ἰρὰν θὰ φθάση τὰ 100 ἑκ., ἡ Τουρκία τὰ 85, τὸ Πακιστάν, τὸ Μπαγκλαντές, ἡ Αἴγυπτος κ.λπ. θὰ διπλασιάσουν τοὺς πληθυσμούς τους) θὰ ἐμφανίση τὸ 30% τῶν κατοίκων τῆς Ἑλλάδος μουσουλμανικοῦ θρησκεύματος, χωρὶς νὰ ἐννοῆται ὅτι τὸ ὑπόλοιπο 70% τῶν χριστιανῶν θὰ εἶναι Ἕλληνες (Οἱ Ἀλβανοί, Βούλγαροι, Ρουμάνοι κ.λπ. χριστιανοὶ θὰ κυμαίνωνται στὰ 2 περίπου ἑκ.) καὶ χωρὶς νὰ ὑπολογίζωνται τὰ ἀπρόοπτα, ὅπως πόλεμοι, ἐξεγέρσεις, ἀλλαγὲς καθεστώτων, ποὺ συνοδεύονται ἀπὸ ἐκρήξεις διώξεων καὶ μεταναστεύσεως. Ἔτσι, ἀπὸ τὰ 11 ἕως 11,5 ἑκ. κατοίκων τῆς Ἑλλάδος, τὰ 6,5 ἕως 7,2 ἑκ. θὰ εἶναι οἱ σεβάσμιοι καὶ ἀσπρομάλληδες Ἕλληνες, περὶ τὰ 3 ἑκ. μετανάστες ἀπὸ τὸ Μπαγκλαντές, τὸ Πακιστάν, τὸ Ἀφγανιστάν, τὴν Σρὶ Λάνκα, τὴν Ἰνδονησία κ.λπ. καὶ περὶ τὰ 2 ἑκ. οἱ χριστιανοί Βαλκάνιοι γείτονές μας.
Μὴ ξεχνᾶμε πόσο εὔκολο εἶναι νὰ ὑπάρξη ἐθνικὴ ἀλλοίωσις, ἱδίως σὲ εὐαίσθητες περιοχές, ἔχοντας πολλαπλᾶ παραδείγματα ἀπὸ τὴν παγκόσμια ἱστορία καὶ πιὸ πρόσφατα αὐτὰ τοῦ Ἰσραήλ, ὅταν τὸ 1948 στὴν Παλαιστίνη κατοικοῦσαν μόνον 78.000 Ἰσραηλῖτες καὶ σήμερα ξεπερνοῦν τὰ 5 ἑκ.
Μὴ ξεχνᾶμε πὼς ἡ ἐγκατάστασις Τσάμηδων, Σκοπιανῶν ἢ Βουλγάρων προπαγανδιστῶν κατόχων πράσινης κάρτας μετανάστη, ἄρα καὶ δικαιώματος νὰ ἀγοράσουν σπίτια καὶ χωράφια στὴν Ἤπειρο, Δυτικὴ Μακεδονία καὶ Θράκη, εἶναι καὶ τὸ πρῶτο βῆμα γιὰ τὴν ἀπόσπασι τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα!
Ἡ ἑλληνικὴ διοίκησις ὑποβάθμισε συστηματικῶς τὸ δημογραφικὸ ἀπὸ τὸ 1993, ποὺ ἐξεδόθη τὸ πόρισμα τῆς διακομματικῆς ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς, καὶ ἐντεῦθεν, μετατρέποντάς το σὲ ἁπλὸ λογιστικὸ πρόβλημα, ποὺ ἔλεγε ὅτι οἱ λαθρομετανάστες θὰ μᾶς λύσουν τὸ δημογραφικὸ (διάβαζε ἀσφαλιστικό) μὲ τὴν νομιμοποίησί τους (δηλώσεις πρωθυπουργοῦ Σημίτη, ὑπουργοῦ Γιαννίτση, πρωθυπουργικοῦ συμβούλου Σπράου, ποὺ οὔτε λίγο οὔτε πολὺ μᾶς εἶπε ὅτι γιὰ τὴν ἀσφαλιστικὴ κατάρρευσι φταῖνε οἱ συνταξιοῦχοι, ποὺ ζοῦν πολύ, καὶ ὄχι ἡ ὑπογεννητικότης καὶ ἡ λεηλασία τῶν ταμείων ἀπὸ τὸ ΠΑ.ΣΟ.Κ.)!

η) Τὸ κλείσιμο τῶν σχολείων

Ἡ στατιστικὴ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἀνεκοίνωσε στὴν ἀρχὴ τῆς σχολικῆς χρονιᾶς 2001-2002 τὸ κλείσιμο 586 σχολείων, ἀπὸ τὸ 1995 ἕως τὸ 2000. Μόνο τὸ 2000 ἔκλεισαν 136 δημοτικὰ σχολεῖα καὶ συγχωνεύτηκαν 176 γυμνάσια καὶ λύκεια (900 οἱ συγχωνεύσεις τὴν ἑπταετία 1995-2002).
Ἡ Ἑλλὰς εἶχε 813.353 μαθητὲς στὸ δημοτικὸ τὸ 1990. Τὸ 2000 οἱ μαθητὲς δημοτικοῦ ἔφθασαν στὶς 643.457, δηλαδὴ 170.000 λιγώτεροι μέσα σὲ μιὰ δεκαετία! Τὰ δημοτικά, τὸ 1999, ἦσαν 7.653, ἐνῷ τὸ 2000 ἔφθασαν τὰ 5.367, χίλια τριακόσια λιγώτερα σὲ μιὰ δεκαετία! Σὲ λίγο θὰ κλείσουν καὶ τὰ στρατόπεδα, διότι ὁ ἀριθμὸς τῶν στρατευσίμων ἔχει πέσει σὲ τέτοιο βαθμό, ποὺ δὲν ἐπαρκεῖ οὔτε γιὰ τὴν φύλαξι τῶν σκοπιῶν!

θ) Ἡ ἀφομοίωσις καὶ ἔνταξις τῶν ἀλλοδαπῶν στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία
Οἱ ἀλλοδαποὶ μαθητὲς αὐξήθηκαν σὲ μιὰ 5ετία κατὰ 300%. Τὸ 2000 φοιτοῦσαν στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα ὅλων τῶν βαθμίδων 112.877 ἀλλοδαποὶ μαθητές, μὲ προοπτικὴ νὰ φθάσουν τὶς 450.000 τὸ 2020 καὶ τὶς 600.000 τὸ 2031, ἐνῷ τότε οἱ Ἕλληνες μαθητὲς θὰ ξεπερνοῦν μετὰ βίας τὶς 300.000!
Προϋπόθεσις γιὰ νὰ προσαρμοσθοῦν ἢ νὰ ἀφομοιωθοῦν ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ κοινωνία αὐτοὶ οἱ μαθητές, εἶναι ὁπωσδήποτε ὁ ἀσπασμὸς τοῦ τρόπου ζωῆς, τῶν ἠθῶν καὶ τῶν παραδόσεων, τόσο τῶν θρησκευτικῶν ὅσο καὶ τῶν πολιτισμικῶν (ἑλληνορθόδοξος πολιτισμός) καὶ φυσικὰ τὸ ἑλληνικὸ σχολεῖο. Γίνεται ἀντιληπτὸ ὅτι γιὰ τὴν πληθώρα τῶν μεταναστῶν ἀπὸ τὴν Ἀσία καὶ τὴν Ἀφρικὴ μὲ διαμορφωμένη ἰσλαμικὴ κουλτούρα, εἶναι ἀδύνατη ἡ κοινωνικὴ ἔνταξις, πόσο μᾶλλον ἡ ἀφομοίωσις. Ἤδη καὶ σήμερα βλέπουμε τὴν γκετοποίησι τῶν πληθυσμῶν αὐτῶν στὴν Ἀθήνα καὶ ἀλλοῦ καὶ τὴν ἀρνητικὴ ἕως ἀνύπαρκτη συμμετοχή τους στὰ κοινά, ἀκόμη καὶ τοῦ ἀμέσου ἐνδιαφέροντός τους.
Ἀρνητικὴ σὲ μεγάλο βαθμὸ εἶναι καὶ ἡ ἔνταξις τῶν βαλκανίων γειτόνων μας, διότι αὐτὸν τὸν καιρὸ περνοῦν τὴν κοινωνικὴ φάσι τοῦ ἐθνικισμοῦ καὶ τοῦ σωβινισμοῦ, ἐνῷ πολλοὶ κατευθύνονται ἀπὸ μυστικὲς ὑπηρεσίες ἄλλων χωρῶν.

ι) Ἡ ἐξαφάνισις τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους
Ὅλα τὰ ἀνωτέρω δείχνουν ὅτι ἔχουμε ἤδη περάσει τὴν κόκκινη γραμμή. Εἴμαστε στὸ δώδεκα καὶ πέντε καὶ δὲν χρειάζονται ἁπλῶς βοηθητικὰ μέτρα ἀλλὰ ἐπαναστατικά, θὰ λέγαμε.
Ἡ τελευταία ἔκθεσις τοῦ Ο.Η.Ε. μιλάει γιὰ 153 ἑκ. μετανάστες ἀπὸ τὴν Ἀφρικὴ καὶ τὴν Ἀσία, ποὺ θὰ εἰσβάλουν στὴν Ε.Ε. τὰ ἑπόμενα 15 χρόνια. Ἀστρονομικὸς ἀριθμός! Καὶ ἂν σκεφθῆ κανεὶς ὅτι πύλη εἰσόδου γιὰ τοὺς ἐξ Ἀνατολῶν εἶναι ἡ Ἑλλάς, μπορεῖ εὐκόλως νὰ ἀντιληφθῆ τὸ τεράστιο κοινωνικὸ πρόβλημα ποὺ θὰ ὑπάρξη, τὴν ἀνεργία, τὴν φτώχεια, τὰ ναρκωτικά, τὰ ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι συνέπεια τῆς ἐξαθλιώσεως, καὶ τὶς ἀσθένειες.

ια) Ἐγκληματικότης
Τὰ βαρέα ἐγκλήματα τῶν ἀλλοδαπῶν (καὶ ὄχι τὰ πλημμελήματα καὶ τὰ ἁπλᾶ παραπτώματα, ὅπως τὰ παράνομα παρκαρίσματα καὶ μικροτρακαρίσματα, γιὰ τὰ ὁποῖα σέρνονται στὴν ἀστυνομία καθημερινῶς οἱ Ἕλληνες), συμφώνως πρὸς ἔκθεσι τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως, τὴν ὁποία ἐδημοσίευσε τὸ «Ποντίκι» στὶς 9/9/99, ἔφθανε τὸ 72% τοῦ συνόλου τῆς χώρας, ἐνῷ οἱ ἀλλοδαποί, τὸ 1988, ἀποτελοῦσαν ἐπισήμως μόνον τὸ 5% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος.
Τὸ 2002, τὸ ποσοστὸ τῶν ἀλλοδαπῶν εἶχε αὐξηθῆ στὸ ἀνεπίσημο 20% περίπου τοῦ πληθυσμοῦ καὶ βάσει στοιχείων τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας (Ἐλ. Τύπος, 31/12/01) οἱ ἀλλοδαποὶ ἀποτελοῦσαν τὸ 45% (3.538 ἄτομα) τῶν φυλακισμένων στὶς ἑλληνικὲς φυλακές, φυλακισμένοι ὅλοι γιὰ βαρειὰ ἐγκλήματα, ὅπως φόνοι, βιασμοί, ναρκωτικά, ἀπάτες, ληστεῖες καὶ παραχαράξεις.

ιβ) Τὰ τροχαῖα
Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἡ πρώτη χώρα στὴν Εὐρώπη σὲ ἀριθμὸ θυμάτων ἀπὸ τροχαῖα ἀτυχήματα. Περίπου μία κωμόπολις τῶν 2.500 ἀνθρώπων ξεκληρίζεται κάθε χρόνο. Σκοτώνονται κυρίως νέοι ἄνθρωποι, θάνατοι ποὺ δὲν μειώνουν μόνο τὸν πληθυσμὸ τῆς χώρας μας, ἀλλὰ τῆς ἀφαιροῦν τὴν προοπτικὴ τῆς δημογραφικῆς ἀναπτύξεως. Αὐτοὶ δηλαδὴ οἱ νέοι ἄνθρωποι δὲν πρόκειται νὰ κάνουν παιδιά. Τὸ 1995 ἦταν ἡ χειρότερη χρονιὰ γιὰ τὰ τροχαῖα. Σκοτώθηκαν 4.038 ἄνθρωποι, ἐνῷ ἀπὸ τοὺς τραυματισμοὺς παρουσίασαν προσωρινὴ ἢ μόνιμη ἀναπηρία πάνω ἀπὸ 15.000.
Οἱ ἀλλοδαποὶ συμβάλλουν σὲ μεγάλο καὶ συνεχῶς αὐξανόμενο βαθμὸ στὰ βαρέα τροχαῖα. Χαρακτηριστικὴ ὑπῆρξε ἡ δήλωσις τοῦ διοικητοῦ τῆς Τροχαίας Ἀττικῆς, κ. Τζέκη, στὸν ραδιοφωνικὸ σταθμὸ «Σκάϊ» στὶς 25/10/01, ὅτι «οἱ ἐξ Ἀλβανίας ὁδηγοὶ ἔχουν κυκλοφοριακὴ ἀγωγὴ νηπίων»! Οἱ ὁδηγοὶ αὐτοὶ ὁδηγοῦν παλαιὰ κυρίως αὐτοκίνητα, χωρὶς νὰ ἔχουν περάσει τεχνικὸ ἔλεγχο, καὶ ἀποτελοῦν τὸν φόβο καὶ τὸν τρόμο τῶν Ἑλλήνων ὁδηγῶν, τόσο γιὰ τὴν ζωή τους ὅσο καὶ γιὰ τὴν περιουσία τους, ἀφοῦ εἶναι ὅλα ἀνασφάλιστα.

ιγ) Οἱ ἀσθένειες
Οἱ ἀσθένειες, ποὺ εἶχαν ἐξαφανισθῆ καὶ σήμερα ἀποτελοῦν τεράστιο κίνδυνο, ὀφείλονται ἀποκλειστικῶς στοὺς λαθρομετανάστες. Τὸ Ὑπουργεῖο Ὑγείας εἶχε ἀνακοινώσει ὅτι στὴν χώρα μας ὑπάρχουν 300.000 φορεῖς ἡπατίτιδος Β καὶ 50.000 ἡπατίτιδος C, ποὺ ὀφείλονται ἀποκλειστικῶς στὴν εἴσοδο μεταναστῶν ἀπὸ τὴν Ἀλβανία (Ἀλβανῶν καὶ Βορειοηπειρωτῶν, οἱ ὁποῖοι παραδόξως ἐργάζονται σὲ φούρνους, ζαχαροπλαστεῖα καὶ ἐστιατόρια).
Ἡ φυματίωσις ἔχει κάνει ἀπειλητικὰ τὴν ἐμφάνισί της, ἀνθεκτικὴ πλέον στὰ γνωστὰ ἀντιβιοτικά, ἐνῷ ἐμφανίζονται καὶ τροπικὲς ἀσθένειες, ὅπως σπληνικοὶ καὶ αἱμορραγικοὶ πυρετοί (παρόμοιοι μὲ τὸν ἔμπολα, ποὺ θερίζει τὴν Ἀφρική), ποὺ ὀφείλονται σὲ τροπικὰ παράσιτα, τὰ ὁποῖα φέρνουν οἱ λαθρομετανάστες.
Τὰ ναρκωτικὰ καὶ τὸ Ἔϊτζ, ἀπὸ πρόσφατη ἔρευνα τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἔχουν φθάσει στὸ ἀποκορύφωμα. Ὑπάρχουν 100.000 ὀροθετικοὶ στὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖοι σὲ περίοδο 9 ἐτῶν θὰ ἐκδηλώσουν τὴν ἀσθένεια καὶ θὰ πεθάνουν. Ὡς τότε θὰ ἔχουν μεταδώσει τὸν ἰὸ σὲ ἄλλους 200.000 ἢ 300.000 Ἕλληνες, καὶ πάει λέγοντας.
Ἡ κορυφαία ἀσθένεια ὅμως, ἡ ὁποία θὰ κάνη θραῦσι στὸν ἑλληνικὸ πληθυσμὸ τὰ ἑπόμενα χρόνια, εἶναι οἱ ψυχασθένειες. Ἡ ἀλλαγὴ τρόπου ζωῆς καὶ τὰ πρότυπα ποὺ προβάλλει ἡ τηλεόρασις, ἡ φτώχεια ποὺ θὰ μεγαλώνη, ἡ ἄκρατη πορνογραφία, τὰ ναρκωτικά, τὸ ἀλκοόλ, ἡ διάλυσις τῆς παραδοσιακῆς ἑλληνικῆς οἰκογενείας, μὰ πιὸ πολὺ ἡ ἀνεργία, ἡ ἔλλειψις ὑψηλῆς ἐξειδικεύσεως καὶ ἡ μὴ διαφαινομὲνη προοπτικὴ γιὰ ἕναν νέο, θὰ δώσουν καλπάζουσα ὤθησι στὶς ψυχικὲς ἀσθένειες. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ κίνδυνοι μειώνουν περαιτέρω τὶς πιθανότητες ἐπιβιώσεως τοῦ Ἔθνους μας.

ιδ) Ἀστυφιλία καὶ Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες
Ἡ προσωρινὴ δημιουργία χιλιάδων θέσεων ἐργασίας λόγῳ τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων μὲ τὴν παράλληλη μείωσι τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ κατὰ 300.000 ἄτομα, ὅπως προέβλεπε τὸ Ὑπουργεῖο Γεωργίας, ὁ κατακερματισμὸς τοῦ κλήρου καὶ οἱ ὁδηγίες τῆς Ε.Ε. νὰ ἀπασχοληθοῦν στὴν βιομηχανία καὶ τὶς ὑπηρεσίες, ἀπώθησαν ὅλους αὐτούς, νέους ἀνθρώπους κατὰ κανόνα, στὴν Ἀθήνα. Οἱ μισοὶ παραμένουν ἄνεργοι, ἐνῷ οἱ ἄλλοι μισοὶ ἀπασχολοῦνται σὲ δευτερεύουσες κυρίως ἐργασίες (π.χ. γκαρσόνια), καὶ τὸ ἡμερομίσθιό τους, λόγῳ πληθώρας ἀνέργων καὶ ἀλλοδαπῶν λαθρομεταναστῶν, εἶναι τόσο, ποὺ τοὺς ἀπαγορεύει νὰ δημιουργήσουν οἰκογένεια.
Ἡ δυναμική, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξαν οἱ Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες μὲ τὴν ἀπορρόφησι ζωτικῶν κονδυλίων καὶ τὰ τεράστια ἐλλείμματα-χρέη ποὺ ἐδημιούργησαν, ὁδηγοῦν μαθηματικὰ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα σὲ θάνατο.

Προτεινόμενα βασικὰ μέτρα

α) Ἀναγνώρισις τοῦ ἐπαγγέλματος ΜΗΤΕΡΑ καὶ ΟΙΚΟΚΥΡΑ γιὰ κάθε Ἑλληνίδα ποὺ ἀποκτᾷ ἀπὸ τρία παιδιὰ καὶ ἄνω, μὲ μισθὸ ἀνειδικεύτου ἐργάτου, προσαυξανόμενο κατὰ 20% ἀνὰ τέκνο μέχρις ἐνηλικιώσεως τῶν τέκνων (μεγαλώνοντας τὸ παιδὶ σὲ σπίτι χωρὶς οἰκονομικὰ προβλήματα καὶ μὲ τὴν μητέρα δίπλα του ἔχει λιγώτερες πιθανότητες νὰ πέση στὰ ναρκωτικά, νὰ προσβληθῆ ἀπὸ πνευματικὲς καὶ σωματικὲς ἀσθένειες, νὰ πάθη κατάθλιψι καὶ ψυχασθένεια κ.λπ.).
Ὅταν τὸ κράτος μας ἐξόδεψε, τὸ ἔτος 2001, 30 δισ. δραχμὲς (ὅπως ἀνεκοίνωσε τὸ ἴδιο τὸ Ὑπουργεῖο Ὑγείας) γιὰ τὴν καταπολέμησι ἀσθενειῶν ποὺ ἔφεραν οἱ μετανάστες (φυματίωσι, ἡπατίτιδες κ.λπ.) καὶ θὰ ἔδινε πολλαπλάσια το 2002, 2003 κ.ο.κ., εἶναι παράλογο νὰ διακηρύττη ὅτι «ὅλοι οἱ λαθρομετανάστες εἶναι χρήσιμοι γιὰ τὴν οἰκονομία» (!) ἀντὶ νὰ δίδωνται αὐτὰ τὰ χρήματα γιὰ τὰ ἐπιδόματα καὶ τὸν προτεινόμενο μισθὸ στὶς Ἑλληνίδες μητέρες γιὰ νὰ κάνουν παιδιά.
β) Ἡ ἐξάλειψις τῶν ἐκτρώσεων (ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἡ τρίτη χώρα στὸν κόσμο μὲ ἐκτρώσεις ποὺ πιθανολογεῖται ὅτι ξεπερνοῦν τὶς 200.000 τὸν χρόνο) μὲ παράλληλα γενναῖα μέτρα ὑποστηρίξεως (μισθὸς ἀνειδικεύτου ἀρχικῶς, ἐργασία καὶ κατοικία κατόπιν) τῆς ἄγαμης μητέρας καὶ τοῦ παιδιοῦ.
γ) Δημιουργία εἰδικοῦ «Δημογραφικοῦ Ταμείου», τὸ ὁποῖο θὰ δίνη τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἐπιδόματα μόνον στοὺς Ἕλληνες. Τὰ κυβερνητικά μέτρα γιὰ τὸ ἐπίδομα τρίτου τέκνου προβλέπουν τὴν ἀπόδοσι αὐτοῦ μέσῳ τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι τὸ μεγαλύτερο ποσοστό τους τὸ εἰσπράττουν ἀλλοδαποί, οἱ ὁποῖοι συνήθως κάνουν το τρίτο παιδί.
Τὸ ἀσφαλιστικὸ εἶναι ταυτόσημο μὲ τὸ δημογραφικό.
Ὑπάρχει ἡ ἀξιολογωτάτη ἔκθεσις τῆς διακομματικῆς ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς, τὴν ὁποίαν συνέταξαν βουλευταὶ ὅλων τῶν κομμάτων, τὸ 1992, μὲ τὴν ἐπιστημονικὴ συνδρομὴ τοῦ ἀειμνήστου καθηγητοῦ τοῦ Πολυτεχνείου, Δημ. Τζιαφέτα, ἡ ὁποία δυστυχῶς οὐδέποτε ἐφαρμόστηκε, παρὰ τὶς φοβερὲς ἐπισημάνσεις της, καὶ σήμερα εἶναι πλέον ἀργά, ἀκόμη καὶ γιὰ τὰ σοφὰ μέτρα ποὺ πρότεινε ἡ τότε διακομματική.

Ἐνδιαφέρεται κανεὶς γιὰ τὸ φοβερὸ αὐτὸ πρόβλημα;
Ἀπὸ τοὺς ἐπισήμους καὶ ἐντεταλμένους θεσμικῶς φορεῖς ὄχι! Οἱ μόνες προσπάθειες γίνονται ἀπὸ ἐκκλησιαστικοὺς φορεῖς. Κατὰ τὸ παρελθόν, ἡ Ἐκκλησία ἀνεκοίνωσε τὴν χορήγησι ἐπιδόματος 40.000 δρχ. γιὰ κάθε τρίτο παιδὶ χριστιανῶν στὴν Θράκη. Ὅπως ἀνεκοίνωσε ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, πρὶν ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου, τὸ 1999, στοὺς τρεῖς νομοὺς τῆς Θράκης ὑπῆρχαν 106 οἰκογένειες μὲ 3 παιδιά, ἐνῷ τὸ 2000, μὲ τὶς ταπεινὲς 40.000 δραχμὲς τῆς Ἐκκλησίας ἔφθασαν τὶς 316 οἰκογένειες!
Πέρα ἀπὸ τὴν ἐπίσημη ἐκκλησία, γιὰ τοὺς πολυτέκνους ὅλης τῆς Ἑλλάδος, λειτουργεῖ ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Φίλων τῶν Πολυτέκνων. Ἡ Ἕνωσις ἱδρύθηκε τὸ 1969 ἀπὸ τὸν ἁγιορείτη μοναχὸ Νικόδημο Μπιλάλη καὶ λειτουργεῖ σήμερα ὡς σταθμὸς πρώτων βοηθειῶν γιὰ τοὺς ἀπόρους πολυτέκνους μὲ 6 παιδιὰ καὶ ἄνω, τὶς ἄγαμες μητέρες, ἀλλὰ καὶ ὅσους ἔχουν 5, 4, 3 καὶ 2 παιδιά, σὲ περιπτώσεις χηρείας, ἐγκαταλείψεως καὶ ὀρφάνειας, φυλακίσεως τοῦ πατέρα ἢ τῆς μητέρας γιὰ χρέη, ἀσθενειῶν, καταστροφῶν κ.λπ.
Στὰ χρόνια αὐτά, ἀπὸ τὸ 1969, ἡ ΠΕΦΙΠ ἐξελίχθηκε στὸν μεγαλύτερο κοινωνικό-φιλανθρωπικὸ καὶ ἐθνωφελῆ σύλλογο τῆς Ἑλλάδος. Ἐνίσχυσε μόνο τὴν τελευταία δεκαετία πάνω ἀπὸ 18.000 οἰκογένειες, ἐνῷ στὸ τρέχον μητρῶο της ἔχει περὶ τὶς 4.000 οἰκογένειες, σὺν 500 οἰκογένειες πολυτέκνων ὁμογενῶν ἀπὸ τὴν Ἀλβανία, τὴν τέως Σοβιετικὴ Ἕνωσι καὶ τὴν Ἀφρική, ὅπου οἱ συνεχεῖς ἐμφύλιοι πόλεμοι ἀνάγκασαν σὲ ἔξοδο τὸν εὐημεροῦντα ἑλληνικὸ πληθυσμό. Ἔχει βραβευθῆ κατ’ ἐξαίρεσιν στὰ 9 χρόνια λειτουργίας της ἀπὸ τὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν (ἡ Ἀκαδημία βραβεύει σωματεῖα μὲ 25ετῆ δρᾶσι) καὶ τὸ 2001, διεθνὲς ἔτος ἐθελοντισμοῦ, ἀπὸ τὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν.
Μοιράζει ἐτησίως χρήματα, τρόφιμα καὶ ροῦχα ἀξίας ἄνω τῶν 1,5 δισ. δρχ., τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ δωρεὲς ἁπλῶν πολιτῶν, ἐλαχίστων -μετρημένων στὰ δάχτυλα– ἑταιρειῶν, ὀρθοδόξων ναῶν καὶ μητροπόλεων ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο. Συγκινητικὴ εἶναι καὶ ἡ ἀνταπόκρισις τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Ἐκδίδει τὸ περιοδικὸ «Πολύτεκνη οἰκογένεια» σὲ 1.000.000 ἀντίτυπα κάθε τρίμηνο, τὸ ὁποῖο εἶναι τὸ μεγαλύτερο ἑλληνόφωνο περιοδικὸ στὸν κόσμο. Τὸ περιοδικὸ ἀποστέλλεται στοὺς δωρητὲς καὶ μοιράζεται δωρεὰν ἀπὸ τὰ παγκάρια τῶν ἱερῶν ναῶν, μὲ τὴν ἔγκρισι καὶ τὴν σύστασι τῶν Ἱερῶν Συνόδων τῶν Ἐκκλησιῶν Ἑλλάδος καὶ Κύπρου, σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἑλλάδα, στὸ ἐξωτερικό, ὅπου κατοικοῦν ἑλληνορθόδοξοι, καὶ στὴν Κύπρο, ὅπου καὶ ἐκδίδεται εἰδικὴ ἔκδοσις σὲ 200.000 ἀντίτυπα κατ’ ἔτος.

Ἀπεγνωσμένες κραυγὲς ἀπὸ ἀβοήθητα... θύματα

τῆς Νάντιας Δουρίδα

Πᾶνε πολλά, πολλὰ χρόνια, ἀπὸ τότε ποὺ ὑπῆρχαν μανάδες ποὺ πίστευαν στὴν σπουδαιότητα τοῦ ρόλου «τῆς μάνας», πού 'χτιζαν τὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιά τους γιὰ νὰ γίνη φωλιὰ καὶ ζεστὸ κατάλυμα γιὰ τὸ σπιτικό τους καὶ τὰ παιδιά τους...
Πᾶνε πολλά, πολλὰ χρόνια, ποὺ ἀξίες σὰν τὴν θυσία, τὴν ἀγάπη, τὴν προσφορὰ εἶχαν ἀντίκρυσμα...
Αὐτὰ τὰ μακρυνὰ χρόνια, γρήγορα τὰ σκέπασαν, σὰν ὁρμὴ χειμάρρου, ἄλλα χρόνια, ποὺ σάρωσαν καὶ ἄλλαξαν, ἂν ὄχι τὰ πάντα, πάρα πολλὰ πράγματα.
Στὰ σύγχρονα λοιπόν, μοντέρνα, σημερινὰ χρόνια, δὲν θεωρεῖται σπουδαῖο οὔτε πρωταρχικὸ νὰ εἶσαι γονεύς.
Κινήματα πολλά, στὴν ἀρχὴ δειλά, ἀργότερα γοργά, ἀνέτρεψαν παλιές, «σκουριασμένες» ἰδέες. Ἡ γυναίκα, μᾶς εἶπαν, χαραμίστηκε στὸ σπίτι. Ἔπρεπε νὰ ἀξιοποιήση τὸ δυναμικό της. Οἱ ἀνδροκρατικὲς κοινωνίες τὴν ἔπνιξαν.
Χιονοστιβάδες κύλησαν καὶ μετακίνησαν τὰ πάντα.
Θρίαμβος! Ἡ γυναίκα παντοῦ! Ξεπέρασε τὸν ἄνδρα!
Τὰ ἀποτελέσματα καὶ πάλι ἀνάλογα: Πολὺ τρέξιμο, πολλὲς γνώσεις. Γονεῖς κουρασμένοι, παιδιὰ σερνάμενα, γεμᾶτα ἀντιδράσεις, ἀρνήσεις, ψυχολογικὰ προβλήματα, «τίκς», ἀβάσταχτο ἄγχος, ἀτέλειωτη δυστυχία.
Ἔχουμε συνηθίσει ν' ἀκοῦμε πιὰ αὐτὴ τὴν λέξι καὶ ἴσως δὲν στεκόμαστε καθόλου πιὰ νὰ σκεφθοῦμε, δὲν προλαβαίνουμε, τρέχουμε.
Μήπως ὅμως σᾶς ἔχει τύχει ν' ἀκούσετε (ἂν κατὰ σύμπτωσιν ἔχετε σχέσι λόγῳ τῆς δουλειᾶς σας μὲ γονεῖς καὶ παιδιά) γονεῖς, μὰ πολλοὺς γονεῖς κάθε μέρα, νὰ πηγαίνουν τὰ παιδιά τους ἀπὸ τὴν ἡλικία τῶν 6 χρόνων καὶ μέχρι τὰ 16 ἢ 18 στὸν παιδίατρο, μὲ ἀγωνία νὰ ρωτοῦν καὶ μὲ λαχτάρα νὰ περιμένουν μία ἀπάντησι:
«Γιατρέ μου τί πρέπει νὰ κάνουμε; Ἡ Μαρία, ὁ Γιάννης, ἔχει ἄγχος, μὰ πολὺ ἄγχος!»
Τί λέτε ἐσεῖς, ἐπιτρέπεται, ἕνα παιδί, νὰ ἔχη ἄγχος;

Πηγή: Χριστιανικὴ Βιβλιογραφία

Ἡ σχέσις μεταξὺ ἐκτρώσεων, καρκίνου τοῦ μαστοῦ καὶ ἐλέγχου τοῦ πληθυσμοῦ

τοῦ Stanley K. Monteith, ἰατροῦ*

Εἶναι σχεδὸν ἀδύνατον νὰ πείσης κάποιον ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀφοσιωμένοι στὸν καταναγκαστικὸ ἔλεγχο τοῦ πληθυσμοῦ καὶ στὴν γενοκτονία. Πολλοὶ ἀναγνῶσται θὰ παραδεχθοῦν ὅτι ἡ κυβέρνησις τῶν Η.Π.Α. βοηθᾷ στὴν χρηματοδότησι τοῦ προγράμματος τῆς Κίνας γιὰ βεβιασμένες ἐκτρώσεις, ὑποχρεωτικὴ στείρωσι, ἐμβρυοκτόνα καὶ ἔλεγχο τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ζωντανῶν γεννήσεων. Οἱ περισσότεροι ἀναγνῶσται θὰ ἀποδεχθοῦν τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ Η.Π.Α. χρηματοδοτοῦν τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη γιὰ τὸν «οἰκογενειακὸ προγραμματισμό», ὁ ὁποῖος εἶναι μιὰ μορφὴ πληθυσμιακοῦ ἐλέγχου καὶ προωθεῖται παγκοσμίως. Οἱ περισσότεροι ὅμως νοήμονες ἄνθρωποι ἀδυνατοῦν νὰ πιστεύσουν ὅτι τέτοια προγράμματα εἶναι στὴν πραγματικότητα μέρη ἑνὸς «βασικοῦ σχεδίου» γιὰ τὴν ἐξόντωσι μεγάλων τμημάτων τοῦ παγκοσμίου πληθυσμοῦ.
Θὰ ἀναφέρω ἐδῶ ἕνα παράδειγμα προγράμματος πληθυσμιακοῦ ἐλέγχου, τὸ ὁποῖο προωθεῖται σήμερα στὶς Η.Π.Α. Πολλοὶ ἰατροὶ ἔχουν ἐκφράσει τὴν ἀνησυχία τους γιὰ τὴν δραματικὴ αὔξησι τοῦ καρκίνου τοῦ μαστοῦ στὶς γυναῖκες, τὰ τελευταῖα χρόνια. Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι 18 ἐπιστημονικὲς μελέτες, οἱ ὁποῖες ἐδημοσιεύθησαν σὲ ἐγχώρια ἀλλὰ καὶ ξένα ἰατρικὰ περιοδικά, παρουσίαζαν ξεκάθαρα τὴν ἄμεση αἰτιακὴ σχέσι μεταξὺ ἐκτρώσεως πρώτου τριμήνου καὶ καρκίνου τοῦ μαστοῦ, ὅλες οἱ προσπάθειες διαδόσεως αὐτῆς τῆς πληροφορίας στὶς Η.Π.Α. ἀπέτυχαν ἐξ αἰτίας αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι στηρίζουν τὶς ἐκτρώσεις καὶ τὸν ἔλεγχο τοῦ πληθυσμοῦ. Τὸ φθινόπωρο τοῦ 1996, ἕνα νέο ἐπιστημονικὸ ἔντυπο, τὸ ὁποῖο ἐπραγματεύετο τὴν ἐκ τῶν ὑστέρων ἀνάλυσι 23 διαφορετικῶν ἐπιστημονικῶν μελετῶν γύρω ἀπὸ τὴν σχέσι μεταξὺ ἐκτρώσεων πρώτου τριμήνου καὶ καρκίνου τοῦ μαστοῦ, ἐδημοσιεύθη σὲ ἀγγλικὸ ἰατρικὸ περιοδικό.
Ἡ μελέτη αὐτὴ ἔδειχνε ξεκάθαρα μιὰ πιὸ συχνὴ ἐμφάνισι καρκίνου τοῦ μαστοῦ σὲ γυναῖκες, οἱ ὁποῖες εἶχαν ὑποστῆ ἔκτρωσι κατὰ τὸ πρῶτο τρίμηνο τῆς ἐγκυμοσύνης. Ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς δημοσιεύσεως, ὁ Ἀμερικανικὸς Ἰατρικὸς Σύλλογος (AMA), ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀντικαρκινικὴ Ἑταιρεία (ACS), καὶ ὑποστηρικταὶ τῶν ἐκτρώσεων καὶ τοῦ πληθυσμιακοῦ ἐλέγχου ἑνώθηκαν σὲ μιὰ ἀνίερη συμμαχία προκειμένου νὰ ἀμφισβητήσουν τὰ συμπεράσματα τῶν συγγραφέων καὶ νὰ ἀνακόψουν τὴν περαιτέρω διάδοσι αὐτῶν τῶν πληροφοριῶν στοὺς ἀμερικανοὺς ἰατρούς. Ὅλοι οἱ προαναφερθέντες ὀργανισμοὶ ἐξακολουθοῦν νὰ ἀναχαιτίζουν τὶς προσπάθειες, οἱ ὁποῖες γίνονται γιὰ νὰ προειδοποιοῦν οἱ ἰατροὶ τὶς γυναῖκες γιὰ τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους διατρέχουν ὅταν ὑποβάλλουν τὸν ἑαυτό τους σὲ ἐκτρώσεις κατὰ τὸ πρῶτο τρίμηνο τῆς ἐγκυμοσύνης. Πρὸ οἱασδήποτε χειρουργικῆς ἐπεβάσεως στὶς Η.Π.Α., ἀπαιτεῖται συγκατάθεσις. Αὐτὸ δὲν ἰσχύει γιὰ τὶς ἐκτρώσεις.
Ὁ Ἀμερικανικὸς Ἰατρικὸς Σύλλογος, ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀντικαρκινικὴ Ἑταιρεία καὶ τὸ κύκλωμα τοῦ «θανάτου» ἐξακολουθοῦν νὰ ἐπιμένουν ὅτι οἱ γυναῖκες δὲν πρέπει νὰ ἐνημερώνωνται γιὰ τὸν κίνδυνο, τὸν ὁποῖο διατρέχουν ὅταν καταστρέφουν τὴν ζωὴ τοῦ ἀγεννήτου παιδιοῦ τους. Γιατί ὑπάρχει τέτοια ἀντίφασις; Ἡ πρόσφατη πολιτικὴ γιὰ τὶς ἐκτρώσεις στὶς Η.Π.Α. εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ἐλλάτωσι τοῦ πληθυσμοῦ. Κι αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο ἕνα παιδί, μπορεῖ νὰ ὁδηγηθῆ ἀπὸ τὸ σχολεῖο σὲ μιὰ κλινικὴ ἐκτρώσεων χωρὶς νὰ ἐνημερωθοῦν οἱ γονεῖς, ἐνῷ τὸ ἴδιο παιδὶ δὲν μπορεῖ νὰ πάρη μιὰ ἀσπιρίνη χωρὶς τὴν συγκατάθεσι γονέως.

Ὅλα ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὸν ἔλεγχο τοῦ πληθυσμοῦ!

* σὲ πρώτη μετάφρασι τοῦ Ἀγγέλου Κ. Βασιλειάδου ἀπὸ τὴν ἀγγλικὴ γλῶσσα

Ἐκτρώσεις - Τὸ πραγματικὸ ὁλοκαύτωμα

σὲ πρώτη μετάφρασι τοῦ Ἀγγέλου Κ. Βασιλειάδου* ἀπὸ τὴν ἀγγλικὴ γλῶσσα

Ἡ γυναίκα ἦταν ἔγκυος 22 ἑβδομάδων ὅταν ζήτησε τὴν βοήθεια τοῦ ἰατροῦ Μάρτιν Χάσκελ, τοῦ ἐμπνευστοῦ μιᾶς ἰδιαιτέρας διαδικασίας ἐκτρώσεως, προκειμένου νὰ ἀπαλλαγῆ ἀπὸ τὸ βρέφος, τὸ ὁποῖο εἶχε ἤδη ἀρχίσει νὰ κλωτσᾷ.
Ὁ Χάσκελ ξεκίνησε τὸ πρῶτο στάδιο τῆς ἐκτρώσεως. Τοποθέτησε μιὰ οὐσία ἀπὸ φύκια στὸν τράχηλο τῆς γυναίκας καὶ τὴν συνεβούλευσε νὰ τὸν ἐπισκεφθῆ τὴν ἑπομένη ἡμέρα. Ὑπὸ κανονικὲς συνθῆκες, τὰ φύκια ἀπορροφοῦν τὸ ἀμνιακὸ ὑγρὸ ἀπὸ τὴν μήτρα καὶ διογκοῦνται, διαστέλλοντας ἔτσι σταδιακῶς τὸν τράχηλο. Τὴν ἐπομένη ἡμέρα εἰσάγεται νέα ποσότης τῆς ἰδίας οὐσίας. Τὴν τρίτη ἡμέρα, ὁ ἐνεργῶν τὴν ἔκτρωσι ἀνοίγει τὸν τράχηλο μὲ τὰ δάκτυλα, ἐντοπίζει μὲ λαβίδα τὰ πόδια τοῦ μωροῦ καὶ τραβᾷ τὸ ἕνα ἢ καὶ τὰ δύο ἔξω, ἀφαιρῶντας ὁλόκληρο τὸ σῶμα ἐκτὸς ἀπὸ τὸ κεφάλι. Περιστρέφει τοὺς ὤμους τοῦ ἐμβρύου οὕτως ὥστε νὰ κατευθύνη τὸ πρόσωπο τοῦ μωροῦ χαμηλὰ πρὸς τὰ πίσω καὶ ἐν συνεχείᾳ, τρυπᾷ μὲ ψαλίδι τὴν βάσι τοῦ κρανίου καὶ ἀναρροφᾷ τὸν ἐγκέφαλο διὰ μέσου ἑνὸς σωλῆνος.

Στὴν περίπτωσι αὐτὴ ὅμως, τὰ πράγματα δὲν συνέβησαν ὅπως ἀναμενόταν. Ἡ γυναίκα παραπονέθηκε γιὰ ἔντονο κοιλιακὸ πόνο τὴν πρώτη νύκτα, ἐπειδὴ δὲ ἔμενε μακρυὰ ἀπὸ τὴν κλινικὴ τοῦ Χάσκελ προσκομίστηκε στὸ τμῆμα ἐπειγόντων περιστατικῶν τοῦ τοπικοῦ νοσοκομείου. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἐξετάσεως (δὲν ἀνέφερε ὅτι ἦταν ἔγκυος), τὸ μωρὸ γεννήθηκε ζωντανό.

Οἱ παιδίατροι καὶ οἱ νεογνολόγοι κατέφθασαν ἐσπευσμένως. Τὸ μωρό, γένους θηλυκοῦ, ζύγιζε περίπου μισὸ κιλό. Οἱ ἰατροὶ ἀπεφάνθησαν ὅτι τὸ παιδὶ εἶναι ἀπίθανο νὰ ἐπιβιώση καὶ συνεβούλευσαν νὰ μὴ γίνη τίποτε. Ἡ Κόνι Μπόϋλς, νοσοκόμα, καὶ ἡ Σέλλυ Λόου, τεχνικός, εἶδαν τὸ κοριτσάκι νὰ ἀγωνίζεται νὰ ἀναπνεύση καὶ συγκλονίστηκαν. Ἡ Σέλλυ Λόου, γνωρίζοντας ὅτι οἱ νοσοκόμες ἦσαν ἀπησχολημένες μὲ τὴν φροντίδα ἄλλων ἀσθενῶν στὰ ἐπείγοντα περιστατικά, ρώτησε ἂν θὰ μποροῦσε νὰ κρατὴση τὸ κοριτσάκι ποὺ ὠνόμασε «Μπέϊμπυ Χόουπ» (Μωρὸ Ἐλπίδα) μέχρι νὰ πεθάνη. Τὸ αἴτημά της ἔγινε δεκτό.

Ἡ Σέλλυ τύλιξε τὴν Μπέϊμπυ Χόουπ μὲ ἕνα κουβερτάκι καὶ κάθησε σὲ μιὰ κουνιστὴ καρέκλα γι' αὐτὸ ποὺ φανταζόταν ὅτι θὰ διαρκοῦσε μόλις μερικὰ λεπτά. Τῆς τραγουδοῦσε καὶ τῆς χάϊδευε τὰ μάγουλα. «Ἤθελα νὰ νοιώθη ὅτι ἦταν ἐπιθυμητή», ἐξήγησε ἀργότερα ἡ Σέλλυ. «Ἦταν ἕνα πλήρως σχηματισμένο νεογέννητο, ποὺ ἐρχόταν στὸν κόσμο πολὺ νωρίς, χωρὶς νὰ τὸ ἔχη ἐπιλέξει». Τὸ μωρὸ ρούφαγε τὸ κάτω χειλάκι του, ἀνοιγόκλεινε τὰ χεράκια του καὶ κουνιόταν ὅσο ἡ Σέλλυ τὸ κρατοῦσε. Ὁ ἰατρὸς Τζὼν Γουίλλκε, ἀγωνιστὴς ὑπὲρ τῆς ζωῆς καὶ πρώην γυναικολόγος, εἶπε ὅτι δὲν διαφωνεῖ μὲ τὴν ἀρχικὴ ἐκτίμησι τῶν ἰατρῶν τῶν ἐπειγόντων περιστατικῶν ὅτι ἡ Μπέϊμπυ Χόουπ ἦταν πολὺ μικρὴ καὶ πρόωρη γιὰ νὰ ἐπιβιώση, ἀλλὰ ἐφ' ὅσον ἦταν ζωντανὴ καὶ ἀνέπνεε 30 λεπτὰ μετὰ τὴν γέννησί της, ἡ κατάστασίς της θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε ἐπανεκτιμηθῆ. Μιὰ ἐξαιρετικὴ κλινικὴ γιὰ νεογνὰ ἀπεῖχε 30 λεπτὰ πτήσεως ἑλικοπτέρου καὶ θὰ μποροῦσε νὰ εἶχε σωθῆ. Στὴν προκειμένη περίπτωσι, τίποτε δὲν ἔγινε.

Μετὰ ἀπὸ τρεῖς ὧρες, ἡ Μπέϊμπυ Χόουπ ξεψύχησε στὴν ἀγκαλιὰ τῆς συμπονετικῆς Σέλλυ Λόου. Τὸ ἐκδοθὲν πιστοποιητικὸ θανάτου ἀνέφερε ὡς αἰτία «ἐξαιρετικῶς πρόωρο λόγῳ προκλήσεως ἐκτρώσεως».

Ἐπρόκειτο ὁ ἐγκληματίας ἰατρὸς Χάσκελ νὰ ἐκδώση πιστοποιητικὸ θανάτου ἢ θὰ ἔρριχνε τὴν Μπέϊμπυ Χόουπ στὸν κάλαθο τῶν ἀχρήστων μαζὶ μἐ τὰ ὑπόλοιπα ἀπορρίμματα; Ἐλάχιστα πρόωρα βρέφη ἐπιβιώνουν ἐὰν γεννηθοῦν πρὸ τῶν 23 ἑβδομάδων, παρ' ὅλο ὅτι ἔχουν ὑπάρξει ἐπιζήσαντα στὶς 22 ἑβδομάδες. Πρέπει ὅμως νὰ ἀναρωτηθῆ κανείς: Θὰ ἦσαν οἱ ἰατροὶ τόσο πρόθυμοι νὰ ἐγκαταλείψουν, στὴν περίπτωσι ποὺ ἡ Μπέϊμπυ Χόουπ θὰ ἦταν ἐπιθυμητὴ ἀπὸ τὴν μητέρα της; Θὰ εἶχαν ἀγνοήσει τὰ ζωτικὰ σημεῖα ποὺ ἔδειχνε ἡ Μπέϊμπυ Χόουπ; Ἦταν ἡ ἀξία τῆς Μπέϊμπυ Χόουπ ὡς ἀνθρώπου δευτερεύουσα σὲ σχέσι μὲ τὴν ἀξία της γιὰ τὴν μητέρα;

Ἐὰν ἐκτιμοῦμε τὴν ἀνθρώπινη ἀξία μὲ ὁποιοδήποτε κριτήριο πλὴν τοῦ ὅτι καθένας μας εἶναι μοναδικὸς μὲ δικαιώματα ποὺ δίδονται ἐκ Θεοῦ, τότε ὑποβιβάζουμε τὴν ἀξιοπρέπεια κάθε ἀτόμου. Ἕνα παιδὶ εἶναι ἕνα παιδί. Ὑποψήφια γιὰ υἱοθεσία ζευγάρια περιμένουν χρόνια ἢ πηγαίνουν στὸ ἐξωτερικὸ γιὰ νὰ βροῦν παιδιὰ ποὺ θὰ ἀγαπήσουν.

Ἡ Σέλλυ Λόου ρωτήθηκε σὲ συνέντευξι τύπου γιὰ τὴν ἄποψί της σὲ σχέσι μὲ τὶς ἐκτρώσεις. Εἶπε ὅτι ἦταν ὑπὲρ τῆς ἐπιλογῆς, ἀλλὰ τώρα πλέον εἶναι ὑπὲρ τῆς ζωῆς. Τί ἄλλαξε τὴν γνώμη της;

Τρεῖς ὧρες!!!

* ἀφιερώνεται στὴν μνήμη τῆς κόρης του, ἡ ὁποία ἀπεβίωσε τὴν 23η Ὀκτωβρίου 2008, ἡμέρα τοῦ τοκετοῦ, συνεπείᾳ ρήξεως μήτρας τῆς συζύγου του, καὶ σὲ ὅλες τὶς ὑποψήφιες μητέρες