Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΑΣΟΝΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΑΣΟΝΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

10/3/11

Ὁ σεβασμιώτατος Πειραιῶς ἀποστομώνει ἐκ νέου τοὺς προσκυνημένους!

Στό ἀνακοινωθέν τῆς 2ᾳς Μαρτίου 2011 πού ἔτυχε σκληρῆς κριτικῆς καί εἰρωνικοῦ σχολιασμοῦ ἀπό τούς κατεγνωσμένους διατάκτες καί ὑπεργολάβους τοῦ ἐντύπου καί ἠλεκτρονικοῦ τύπου τοῦ διεθνιστικοῦ σιωνιστικοῦ λόμπυ, ἀναφέρθηκα σέ μία μόνο πτυχή τοῦ φασιστικῆς ἐμπνεύσεως νομοσχεδίου Καστανίδη γιά τήν «καταπολέμηση ὁρισμένων μορφῶν ρατσισμοῦ καί ξενοφοβίας μέσῳ τοῦ ποινικοῦ δικαίου» πού ἀφορᾷ στήν γιά πρώτη φορά θεσμοθέτησι ἀπό τήν Ἑλληνική ἔννομη τάξι τῆς ἀντιθέου καί αὐθαιρέτου ἀλλαγῆς τῆς ἀνθρωπίνης ὀντολογίας μέ τήν πρόβλεψι καί ἑτέρου γενετησίου, στό ἀνθρώπινο εἶδος, προσανατολισμοῦ πέραν τοῦ κατά φύσιν ὑπάρχοντος.
Τό ὁλοκληρωτικῆς ὅμως ἐμπνεύσεως τερατούργημα ἐνοχοποιεῖται περαιτέρω γιά ποινικές διατάξεις ἐντελῶς ἀόριστες κατά παράβασιν τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος καί τοῦ ἄρθρου 10 τῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμβάσεως τῶν Δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου γιά τήν ἐλευθερία τῆς ἐκφράσεως. Καταστρατηγοῦνται ἀκόμη μέ αὐτό, τό ἄρθρο 7 τοῦ Συντάγματος καί τό ἄρθρο 7 τῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμβάσεως τῶν Δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, πού κατοχυρώνουν τήν ἀρχή ὅτι ὁ ποινικός νόμος πρέπει νά εἶναι σαφής καί ὡρισμένος.
Παραβιάζεται ἀκόμη τό ἄρθρο 16 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος πού προστατεύει τήν ἐλευθερία τῆς τέχνης, τῆς ἐπιστήμης καί τῆς ἐρεύνης.
Ὁ ἐντελῶς ἀσαφής ὅρος «ἐχθροπάθεια» πού καθιερώνεται μέ τό ἄρθρο 3 τοῦ νομοσχεδίου ἀναφερόμενος στήν «καλλιέργεια καί ἐξωτερίκευση αἰσθημάτων μίσους καί ἀντιπαλότητας», ὅπως στό ἄρθρο 2 τοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου ἐπεξηγεῖται, δίνει τό περιθώριο νά ἑρμηνευθῆ ἡ ὁποιαδήποτε ἐπιστημονική ἤ ἱστορική ἄποψις ὡς ἐπίθεσις «κατά ὁμάδος ἤ προσώπου πού προσδιορίζονται ἀπό τήν φυλή, τό χρῶμα, τήν θρησκεία, τήν ἐθνική ἤ ἐθνοτική καταγωγή, τό γενετήσιο προσανατολισμό, ἤ κατά πραγμάτων πού χρησιμοποιοῦνται ἀποκλειστικά ἀπό τίς παραπάνω ὁμάδες ἤ πρόσωπα» καί ποινικοποιεῖ «ὀργουελικά» καί κατά παράβασιν κάθε δημοκρατικῆς ἐννοίας τόν πολιτικό λόγο, τήν ὅποια ἐπιστημονική ἄποψι, τήν σκέψι, τίς ἰδέες, ἀκόμη καί τά συναισθήματα.
Ἐντελῶς ἀόριστος καί ἀντισυνταγματικός κατά παράβασιν τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ ...ἰσχύοντος Συντάγματος εἶναι καί ὁ ὅρος «θρησκεία», πού ἀναφέρεται στά ἄρθρα 2, 3 καί 4 τοῦ Νομοσχεδίου διότι τό Σύνταγμα δέν προστατεύει οἱαδήποτε θρησκευτική ἀντίληψι, πίστι ἤ πεποίθησι ἀλλά καθιερώνει τήν ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως μόνο «γνωστῶν θρησκειῶν» δηλ. θρησκευτικῶν παραδοχῶν πού δέν ἕχουν κρύφια δόγματα καί πού ἡ λατρεία τους δέν προσβάλλει τήν δημόσια τάξι καί τά χρηστά ἤθη.
Μέ τό ὑπό ψήφισι νομοσχέδιο προστατεύεται καί ὁ σατανισμός πού προβλέπει ...ἀνθρωποθυσίες στίς ἱστοσελίδες του στό διαδίκτυο ἤ τό ὑπό τῆς ἑλληνικῆς πολιτείας διαλυθέν πρώην ΚΕΦΕ, πού ἐπιχειρεῖ σήμερα νά ἐπανέλθη δριμύτερο ὑπό τό προσωπεῖο τῆς «Ἐκκλησίας» τῆς Σαϊεντολογίας, καί ἀκόμη προστατεύονται οἱ καταστροφικές λατρεῖες τῶν διαφόρων μορφῶν γκουρουϊσμοῦ καί τῶν ψυχοναρκωτικῶν.
Ταυτοχρόνως, γιά πρώτη φορά στήν ἑλληνική ἔννομη τάξι μέ τό ἄρθρο 6 καθιερώνεται κατά φασιστικό τρόπο συλλογική εὐθύνη γιά ἀδικοπραγίες ἑνός φυσικοῦ πρσώπου καί ἀπαραδέκτως ἀναγορεύεται ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας (Ὑπουργός Δικαιοσύνης), σέ φυσικό δικαστή.
Ὁ προφανής στόχος τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ φίμωσις τῆς πληροφορήσεως, δηλ. ἑκατοντάδων ἱστολογίων, ἐφημερίδων καί περιοδικῶν, ἀφοῦ ἀκόμα καί ἡ ἀναφορά στήν ἐγκληματικότητα ὁμάδων λαθρομεταναστῶν ἤ στό ἐπιβαλλόμενο ἀπό τό Ἰσλάμ «τζιχάντ» καί στόν φονταμενταλισμό του, θά ἀποτελῆ πρᾶξι ποινικῶς κολάσιμη.
Μέ τήν νέα λογική τοῦ νομοσχεδίου θά ἔπρεπε νά ὁδηγηθοῦν πάραυτα στίς φυλακές οἱ χιλιάδες τῶν ὀρθοδόξων Ἑβραίων, ἐάν διήρχοντο ἀπό τήν Ἑλληνική ἐπικράτεια, πού καταθέτουν ἀδιάσειστα ἱστορικά ντοκουμέντα καί μαρτυρίες γιά πράξεις καί παραλείψεις τῶν σιωνιστῶν ἡγετῶν στίς ἐν Ἀμερικῇ ἱστοσελίδες τους http://www.israelversusjudaism.org/ καί http://www.jewsnotzi/ onists.org/index.htm। καί πού ἀφοροῦν στό εἰδεχθέστατο ἔγκλημα γενοκτονίας τοῦ Ἑβραϊκοῦ λαοῦ, πού διέπραξε ὁ παρανοϊκός δικτάτωρ Ἀδόλφος Χίτλερ καί τό ναζιστικό καθεστώς του.
Θά ἔπρεπε νά ὁδηγηθῆ στίς φυλακές καί ὁ Ραββίνος τῆς Σλοβακίας Michael Ber Weissmandl ztl, Κοσμήτωρ τοῦ Ἱδρύματος Nitra Yeshiva γιά τό βιβλίο του «Min Hametzar» (Ἀπό τά βάθη) πού ἐξεδόθη στήν Ν. Ὑόρκη στά Ἑβραϊκά καί ἀναφέρεται στά χρόνια 1942-1945 καί στίς παραλείψεις τῶν σιωνιστῶν ἡγετῶν γιά τήν σωτηρία τῶν ἑβραίων τῆς Σλοβακίας.
Ὁ Ὑπουργός κ. Χάρης Καστανίδης ὡς ἔγκριτος νομικός, Καθηγητής τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, εἶναι ἀδύνατον νά μἠ γνωρίζη τά ἀνωτέρω καί ἀσφαλῶς νά ἀγνοῆ ὅτι ἐάν δυνάμει τῆς κομματικῆς πειθαρχίας ψηφιστῆ τό φασιστικό αὐτό τερατούργημα ἀπό τήν Βουλή τῶν Ἑλλήνων θά καταπέση λόγῳ προδήλου ἀντισυνταγματικότητος ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων.
Διερωτᾶται λοιπόν κανείς ποιά εἶναι ἡ αἰτία τοῦ ἀντισυνταγματικοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου καί ἡ ἐμμονή σέ αὐτό. Ἡ ἀπάντησις δίνεται στό ἄρθρο 4 ὅπου προβλέπεται ποινική δίωξις ὅσων «ἐγκωμιάζουν ἤ ἀρνοῦνται ἤ ἐκμηδενίζουν ἐγκλήματα γενοκτονίας, ἐγκλήματα κατά ἀνθρωπότητας καί ἐγκλήματα πολέμου» ὅπως ὁρίζονται στά ἄρθρα 6, 7 καί 8 τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου ἤ στό ἄρθρο 6 τοῦ Διεθνοῦς Στρατοδικείου πού προσαρτᾶται στήν «Συμφωνία τοῦ Λονδίνου» τῆς 8/8/1945 καί πού ἀφορᾷ στό ἑξῆς ἕνα καί μόνον ἕνα δηλ. στό Ὁλοκαύτωμα τοῦ Ἑβραϊκοῦ λαοῦ ἀπό τούς Γερμανούς Ναζιστές.
Δέν ἰσχύει τό ἴδιο γιά ὅποιον ἐκμηδενίση ἤ ἀρνηθῆ τήν γενοκτονία τοῦ Ποντιακοῦ ἑλληνισμοῦ ἤ τοῦ Μικρασιατικοῦ Ἑλληνισμοῦ ἤ τοῦ Ἀρμενικοῦ λαοῦ ἀπό τούς Τούρκους, ἀφοῦ αὐτές οἱ γενοκτονίες δέν ἔχουν άναγνωρισθῇ διεθνῶς. Ἀποκαλυπτική τοῦ στρατευμένου αὐτοῦ νομοσχεδίου ἀποτελεῖ ἡ διαμαρτυρία τῆς Παμποντιακῆς Ὁμοσπονδίας Ἑλλάδος μέ 392 Σωματεῖα μέλη.
Ἡ πρόσφατη ἐπίσκεψις στήν Ἑλλάδα τοῦ Ἀντιπροέδρου καί Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τοῦ Ἰσραήλ κ. Λίντερμαν καθώς καί 70 ἐπιφανῶν μελῶν τοῦ Ἑβραϊκοῦ λόμπυ λέγεται ὅτι εἶχε καί στόχο τήν φίμωσι καί τόν στραγγαλισμό κάθε ἐλεύθερης καί ἀδέσμευτης φωνῆς πού θά καταγγέλη καί θά ἀποκαλύπτη τήν διαμονικῆς συλλήψεως μεθόδευσί τους γιά τήν ἐπιβολή παγκόσμιας διακυβερνήσεως καί παγκόσμιας θρησκείας πού ἤδη διαδίδουν μέσῳ τῶν μασονικῶν στοῶν σέ ὅλη τήν ὑφήλιο καί πού ἀναφέρεται στόν rex mundis πού δέν εἶναι ἄλλος από τόν δυσώνυμο Ἑωσφόρο.
Τό ἄρθρο 4 τοῦ ὑπό ψήφισι νομοσχεδίου ἀποκαλύπτει τήν ἀληθῆ αἰτιολογία τῆς συντάξεώς του πού δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν προσπάθεια φιμώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό παρομοίους νόμους πού ἔχουν ἐπιβληθῆ στήν Γαλλία (νόμος Gayssot) ἤ προσφάτως στήν Οὐγγαρία.
Αὐτό ὅμως πού δέν κατανοοῦν οἱ ἀφελεῖς συνοδοιπόροι τῶν διεθνῶν «ἐντολέων» εἶναι τό «ἄφιλο καί τό ἄσπονδο» αὐτῶν, ὅπως πρόσφατα ἀπεδείχθη πασιδήλως ἀπό τήν παρά τά ἀνωτέρω προκλητική καί ἀναιτιολόγητη ὑποβάθμισι τῆς πιστοληπτικῆς ἱκανότητος τῆς χώρας μας κατά τρεῖς μονάδες ἀπό τήν σιωνιστικῶν συμφερόντων Ἀμερικανική ἑταιρεία Moody’s, πού προκαλεῖ τεράστια προβλήματα στήν ἀνάκαμψι τῆς οἰκονομίας μας.
Καί τίθεται τό μέγιστο ἐρώτημα γιατί οἱ ἐξουσίαν ἔχοντες κλίνουν τόν αὐχένα στά δαιμονιώδη καί σατανικά κελεύσματα τῶν διεθνῶν αὐτῶν τρομοκρατῶν καί δέν ἀκολουθοῦν πολιτική ἀφυπνίσεως καί ἐθνικῆς καί πνευματικῆς ἀπελευθερώσεως;
Γιατί παραθεωρεῖται ἡ ἔντιμη φωνή καί ἐπιστημοσύνη τοῦ Προέδρου τῶν Ἑλλήνων Μεταλλειολόγων καί τῶν Καθηγητῶν τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κων/νου Παπαστεφάνου τῆς Πυρηνικῆς Φυσικῆς καί Βασιλείου Παπαγεωργίου τῆς Χημείας, πού ἐπιστημονικῶς ἀποδεικνύουν ὅτι εἴμαστε ἡ πλουσιότερη χώρα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως σέ ὀρυκτό πλοῦτο καί ὅτι στήν Χαλκιδική αὐτή τήν στιγμή ὑπάρχουν συγκεκριμένα χρυσοφόρα κοιτάσματα ἀξίας 12 δις Εὐρώ;
Γιατί δέν προκηρύσσουμε διεθνῆ διαγωνισμό γιά τήν ἐξόρυξί τους καί ἐκμετάλλευσί τους ἀλλά ἀντ’ αὐτοῦ προσαρμόζουμε τήν νομοθεσία μας στίς ἐντολές καί στήν πρακτική τῶν διεθνῶν αὐτῶν δυναστῶν;
Ὅσον ἀφορᾷ στό μάθημα θεολογίας πού ἐπεχείρησε νά διδάξη ὁ κ. Ὑπουργός θά πρέπη νά γνωρίζη ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἀσφαλῶς δέν εἶναι σύλλογος καθαρῶν ἀλλά κοινωνία μεταποιουμένων ἁμαρτωλῶν καί μετανοούντων ἀνθρώπων καί ὄχι ἐμμενόντων διαστροφέων τῆς θεοσδότου ἀνθρωπίνης ὀντολογίας.
Πληροφοριακῶς ἀναφέρομε ἐπιπροσθέτως ὅτι ἡ Ἁγία Ἰσαπόστολος Μεγαλομάρτυς Μαρία ἡ Μαγδαληνή δέν ἔχει κατά τήν Εὐαγγελική διήγησι καμμία σχέσι μέ τήν ἁμαρτωλή γυναῖκα πού μετανοήσασα ἔνιψε μέ τά δάκρυά της τά πόδια τοῦ Κυρίου ὀλίγον πρό τοῦ Πάθους, ἀλλά πρόκειται γιά τήν Μυροφόρο Ἁγία τῆς Ἐκκλησίας μας, τῆς ὁποίας ἡ ἀδιαλώβητη χεῖρα βρίσκεται τεθησαυρισμένη στήν Ἱ. Μονή Σίμωνος Πέτρας Ἁγίου Ὄρους, εὐωδιάζουσα, θαυματουργοῦσα καί ἔχουσα φυσική θερμοκρασία ἀνθρωπίνου σώματος.
Τέλος τό νά χρησιμοποιῆται βεβαίως ὁ Ν. Καζαντζάκης γιά νά ὑποστηρίξη ἕνα προδήλως φασιστικό νομοσχέδιο διά τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλεται φασιστική λογοκρισία καί ποινικοποιεῖται ἡ ἐλευθερία τῆς ἐκφράσεως ἀποτελεῖ πρωτοτυπία πού δέν ἔχει προηγούμενο.

Πηγή: http://orthodox-watch.blogspot.com

8/7/10

Καυτῶν καὶ ἐπικαίρων κοινωνικῶν καὶ ἐθνικῶν προβλημάτων συνέχεια...

τοῦ Ἱδρύματος Προασπίσεως Ἠθικῶν καὶ Πνευματικῶν Ἀξιῶν

1. Ὅπως ἐπανειλημμένως εἰς τὶς ὁμιλίες μας καὶ τὸ περιοδικόν μας «Φωτεινὴ Γραμμή» (ἰδίως εἰς τὰ τεύχη 42 καὶ 43) ἔχομεν ἀναφέρει, ἡ οἰκονομικὴ κρίσις, ποὺ διερχόμεθα καὶ κατηντήσαμε νὰ φθάσωμε εἰς τὸ χεῖλος τῆς ἀβύσσου, ὅπου μᾶς ὡδήγησαν οἱ ἰθύνοντες, εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἠθικῆς κρίσεως, πού, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Ἑλλάδος, μᾶς καλλιεργοῦν συστηματικῶς οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις, μέσῳ τῶν ἐν Ἑλλάδι ὀργάνων των.

2. Ἐνῷ ὁ ἀείμνηστος Πρωθυπουργὸς Ἀνδρέας Παπανδρέου ἐτόνιζεν κατηγορηματικῶς, ὅτι ἡ στοὰ Μπίλντερμπεργκ εἶναι ἡ αἰτία κακοδαιμονίας τῶν λαῶν τῆς γῆς, ὁ υἱός του, μετὰ τὴν «στέψιν» του ὡς ἀρχηγοῦ τοῦ κόμματός του, ἀνεχώρησεν, δυστυχῶς, γιὰ τὴν ἕδραν τῆς στοᾶς Μπίλντερμπεργκ, διὰ νὰ λάβῃ τὶς ὁδηγίες διὰ τὸν ἀφελληνισμὸν καὶ ἀποχριστιανοποίησιν τῆς ὀρθοδόξου Ἑλλάδος…

3. Τὸ παρελθὸν ἔτος ἦλθον τὰ διεθνῆ «γεράκια» τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων καὶ συνεδρίασαν εἰς τὴν Βουλιαγμένην, ὅπου τοὺς ὑπεδέχθησαν οἱ δοτοὶ ἀξιωματοῦχοι τῆς πολιτικῆς, οἰκονομικῆς καὶ πνευματικῆς ἡγεσίας, Ἕλληνες ἐξωμόται. Τὰ ἴδια «γεράκια» τὸν περασμένον μῆνα μετέβησαν εἰς τὴν Μαδρίτην, διὰ νὰ συνωμοτήσουν εἰς βάρος τῆς ἀνθρωπότητος καὶ οἱ κοινοὶ θνητοὶ δὲν γνωρίζουν ποῖα καταχθόνια σχέδια καταστρώνουν καὶ ἀποφασίζουν οἱ τῆς Λέσχης (Στοᾶς) Μπίλντερμπεργκ…

4. Διὰ νὰ ἀναδειχθοῦν εἰς τὶς 33 βαθμίδες τῆς μασωνίας, οἱ ἐξωμόται ὀφείλουν νὰ «ὀμνύουν γῆ καὶ ὕδωρ» ἀρνούμενοι τὰς αἰωνίους ἠθικὰς καὶ πνευματικὰς ἀξίας τῆς φυλῆς μας (Θρησκεία, Πατρὶς καὶ Οἰκογένεια) καὶ διαβεβαιοῦντες νὰ πράξουν τὸ πᾶν νὰ ἐφαρμόζουν τὶς ἐντολὲς τῆς μεγάλης στοᾶς καὶ τὰ πιστεύω τους εἰς τὸν Μ.Α.Τ.Σ. Π.χ. οἱ μυούμενοι εἰς τὸν 18ον βαθμὸν τῆς μασωνίας ὀφείλουν μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ νὰ ποδοπατοῦν τὰ ἱερὰ σύμβολα τῆς Πίστεώς μας, ποὺ εἶναι ἡ γαλανόλευκος μὲ τὸν Τίμιον Σταυρόν.

5. Ὁ πάντοτε θαρραλέος καὶ ἀγωνιστὴς Σεβασμιώτατος Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας κ. Ἀμβρόσιος, πρὸς τιμήν του, δὲν τρέφει ψευδαισθήσεις, ὡς, δυστυχῶς, ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν σημερινῶν κληρικῶν, ἀλλὰ δράττεται καθημερινῶς ἀντεθνικῶν, ἀντικοινωνικῶν καὶ ἀντιχριστιανικῶν ἐνεργειῶν καὶ ἀντιδρᾶ μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς του μὲ τὴν ὠμὴ ρεαλιστικὴν γλῶσσαν τῆς ἀληθείας, νὰ λέγῃ τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά των καὶ μοχθεῖ νὰ «κόπτῃ» τὰ πολλαπλασιαζόμενα κεφάλια τῆς Λερναίας Ὕδρας. Ἀλλά, δυστυχῶς, δὲν τὸν συνδράμουν «Ἰόλαοι», διὰ νὰ καυτηριάζωνται οἱ πληγὲς τῶν κεφαλῶν. Τοιουτοτρόπως τὸ θηρίον συνεχῶς γίγνεται περισσότερον ἄγριον.


Α. Κατωτέρω ἀναρτῶμεν εἰς τὴν ἱστοσελίδα μας περίληψιν (ὑπὸ τοῦ Σεβασμιωτάτου Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας κ. Ἀμβροσίου) τοῦ καυτοῦ θέματος
Η ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΔΑΦΩΝ ΑΡΧΙΣΕ.....
Περαιτέρω ἀνάλυσιν αὐτοῦ ἴδατε εἰς τὸ ἱστολόγιον τοῦ Σεβασμιωτάτου: http://mkka.blogspot.com/2010/06/blog-post_05.html Σάββατο, 05 Ιουνίου 2010,
πῶς μεθοδεύεται αὐτὸ διὰ τὸ ὁποῖον προειδοποίησεν ἡ πρώην Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κα Ἄννα Ψαρούδα Μπενάκη τὸν νῦν Πρόεδρον τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας (ὅπως ἐκτενέσατερον ἔχομε ἀναπτύξει ἐπανειλημμένως ὡς π.χ «ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ» τεῦχος 43 σελ. 51).

Σάββατο, 05 Ιουνίου 2010
Η ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΔΑΦΩΝ ΑΡΧΙΣΕ.....
...ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ!
______Μεταφέρουμε εδώ από άλλο blog την είδηση, ότι στη Γερμανία δημοσιεύθηκε Χάρτης της Ελλάδος, από τον οποίον λείπουν τά νησιά του Αιγαίου! Τα νησιά της περιοχής εμφανίζονται ως έδαφος της Τουρκίας! Τελικά μήπως η οικονομική κρίσις προκλήθηκε για να περάσουν απαρατήρτητες αυτές οι ....διορθώσεις, που αναφέρονται σε ζητήματα εδαφικής εθνικής κυριαρχίας; Από τη μιά η Θράκη, από την άλλη ιο Αιγαίο! Όσοι προσπαθούν να εμφυτεύσουν σπέρματα εθνικής αυτοσυνειδησίας, όπως η κυρια Χαρά Νικοπούλου στο Μεγάλο Δέρειο, εξαφανίζονται! Όσοι εξυπηρετούν μή εθνικά συμφέροντα, όπως οι κυρίες Ρεπούση χθές και Δραγώνα σήμερα, προστατεύονται! Η Κυρία Διαμαντοπούλου επιτιμά την Νικοπούλου και καλύπτει την κα Δραγώνα! Αλλά καί η κυρία Μαριέττα Γιαννάκου χθές εκάλυπτε την κα Ρεπούση! Ώστε λοιπόν κάτι δεν πάει καλά στον τόπο μας. Η Ελλάδα ακρωτηριάζεται, βυθίζεται, καταστρέφεται! Οι Πολιτικοί μας ....κτενίζονται! Αγωνίζονται πως θα ενοχοποιήσουν ο ένας τον άλλο για χρηματισμό ενώ είναι σχεδόν βέβαιο, ότι οι περισσότερες πολιτικές παρατάξεις έχουν πάρει το..... μερίδιό τους!
______Από την ἀλλη πλευρά τόσο τό ΠΑΣΟΚ όσο καί Η Νέα Δημοκρατία ως Κόμματα ἐχουν προεισπράξει το μερίδιό τους από τον Κρατικό Προϋπολογισμό μέχρι το έτος 2016!
_______Το κλέψιμο λοιπόν πάει καλά! Με τη διαφορά ότι οι εντός των τειχών κλέβουν χρήμα, οι εκτός τών τειχῶν κλέβουν εδάφη, δηλ μειώνουν την εδαφική μας κυριαρχία!
______Κάπως ἐτσι ήσαν τά πράγματα καί στο Βυζάντιο: οι Άρχοντες του Λαού γλεντούσαν και οι Τούρκοι Κατακτητές έμπαιναν στην Πόλη!
______Ελληνικέ Λαέ, ξύπνα! Η Χώρα χάνεται! Άφησε πιά το λήθαργο! Όσους, ή σχεδόν όσους, βάλαμε να φυλάνε Θερμοπύλες, ξέχασαν το ρόλο τους! Έγιναν πειθήνια όργανα ξένων συμφερόντων! Η υπόθεση της SIEMENS το απέδειξε περίτρανα! Παίρνουν εντολές από ξένα κέντρα αποφάσεων. Και καλοπληρώνονται! Παίρνουν τη μίζα τους! Γι' αυτό στις ημέρες μας ξαναζούμε το λεχθέν: "των οικιών υμών εμπιμπραμένων, υμείς άδετε!" δηλ. ενώ καίγονται τα σπίτια σας εσείς τραγουδάτε! ΕΛΗΝΙΚΕ ΛΑΕ, ΞΥΠΝΑ!
+ Ο Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος
Σάββατον, 5 Ἰουνίου 2010

Β. Ἐπίσης καὶ ἀπὸ τὴν πρόσφατον ἀνάρτησιν τοῦ ἰδίου, Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010
ΞΕΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΝ!

ἀναρτῶμεν μόνον τὴ περίληψιν

ΤΡΙΑ ΑΝΗΣΥΧΑΣΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ!
_______Άν, λέγω, άν στην καρδιά σας, αγαπητοί μου φίλοι, έχουν μείνει λίγες σταγόνες αγάπης για την γλυκειά μας Πατρίδα, διαβάστε τα παρακάτω. Είναι τρείς ειδήσεις, διαφορετικές μεταξύ τους, οι οποίες εκπέμπουν τό ίδιο βασικά μήνυμα: Η Ελλάδα τελειώνει! ______Από τή μιά μεριά είναι η κα Δραγώνα, η οποία συνεχίζει ανενόχλητη το καταστρεπτικό της έργο στην Εκπαίδευση.

______Από τήν άλλη βρίσκουμε την αποκάλυψη, ότι έρχονται τρία χρόνια κρίσιμα για τον τόπο μας.

______Εκ τρίτου μπορείτε να "θαυμάσετε" τι διδάσκονται οτην ιστορία τα παιδιά του Δημοτικού έδώ στην Ελλάδα για τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις και τί αντίστοιχα στην Τουρκία.

_______Παρακαλώ διαβάστε τα στοχαστικά. Και αν έχετε λίγες σταγόνες αγάπης για την ένδοξη Πατρίδα μας κάμετε κάτι. Ξυπνήστε όλους εμάς: τήν Εκκλησία, τη Βουλή, την Ακαδημία Αθηνών, τους στρατιωτικούς, τούς Έλληνες γενικώς.

+ Ο Καλαβρύτων & Αιγιαλείας Αμβρόσιος

Τρίτη 29 Ιουνίου 2010.


Τὴν ἐκτενῆ ἀναλυσιν αὐτῶν δύνασθε νὰ δῆτε εἰς ἱστολόγιον τοῦ Σεβασμιωτάτου http://mkka.blogspot.com/2010/06/blog-post_29.html ...

6. Κατωτέρω ἀναρτῶμεν ἐπίσης εἰς τὴν ἱστοσελίδα μας αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀνήρτησεν ὁ πατὴρ Ἄγγελος εἰς τὴν ἱστοσελίδα
http:/ierosnaosagandreoublogspot.com/2010/06/blog-post_2954html.
Παρασκευή, 04 Ιουνίου 2010
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ



Τον θυμάστε τον κύριο από αριστερά. Ναι,ναι,καλά θυμάστε,τον είχαμε κάνει κάποτε πρωθυπουργό. Μεγάλος πολιτικος και πανέξυπνος άνθρωπος.
Δήτε πως του την έφερε ο κουμπάρος του και τον ξεφτίλισε. Ο Τούρκος σεβάστηκε την σημαία του και δεν την ποδοπάτησε όπως έκαμε ο ένας ο Μεγάλος πολιτικός μας που πατάει την σημαία της χώρας του και κυρίως τον Σταυρό Από παλιότερο διεθνές συνέδριο στην Χαλκιδική. Έβαλαν οι φωστήρες τις σημαίες της κάθε χώρας στο πάτωμα για να σταθούν επάνω της οι Πρωθυπουργοί για φωτογραφία ποδοπατώντας την. (Στις μασονικές στοές το τυπικό για να ανεβεί κάποιος στον 18 βαθμό είναι να ποδοπατήσει την σημαία της χώρας του). Ο δικός μας έτρεξε πρώτος να πατήσει τον Σταυρό και εξευτελίστηκε μπροστά στον Τούρκο που σεβάστηκε την ημισέληνο. Και όμως δεν είναι απύθμενη ανοησία που δέρνει τους δικούς μας. Είναι δείγματα τελείας υποταγής.

Α. Ἰδοὺ διὰ ποίους λόγους ἀνέχονται οἱ ἰθύνοντες νὰ κατεβαίνῃ ἡ γαλανόλευκος μὲ τὸν Σταυρὸν ἀπὸ τὰ Ἴμια καὶ νὰ συστήνουν εἰς τὸν Ναύαρχον Λυμπέρη νὰ εἰπῇ ὅτι «τὴν σημαίαν τὴν ἐπῆρε ὁ ἄνεμος» ἤ οἱ ἀναρχικοὶ νὰ τὴν κατεβάζουν ἀπὸ τὸ Πολυτεχνεῖον καὶ ἀλλαχοῦ καὶ νὰ τὴν καίουν καὶ νὰ τὴν ἀτιμάζουν· τὸ ἀποκορύφωμα δὲ τῆς ἐγκληματικῆς περιφρονήσεως τῶν ἱερῶν συμβόλων μας, ὅπως ἡ γαλανόλευκη, εἶναι διάφοροι πολιτικοὶ νὰ δικαιολογοῦν αὐτὲς τὶς ἀνίαρες φρικαλαιότητες, ὅτι «διὰ ἕν πανὶ δὲν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἀντιδρῶμεν» καὶ ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῆς πνευματικῆς καὶ θρησκευτικῆς ἡγεσίας νὰ ἀδιαφορῇ…
Β. Ἔχουν ὀργανώσει δὲ καὶ Ὑπηρεσίαν Διώξεως Ἠλεκτρονικοῦ Ἐγκλήματος. Ὅταν ὅμως εἶχον θέσει τὸ ἐρώτημα εἰς τὸν ἁρμόδιον Διευθυντὴν τῆς Ὑπηρεσίας Διώξεως Ἠλεκτρονικοῦ Ἐγκλήματος: «γιατί ἀδιαφορεῖτε διὰ τὴν ἱστοσελίδα τῶν ἀναρχικῶν, ποὺ ἔχουν τὸ στέκι των εἰς τὸ κεντρικὸν Πολυτεχνεῖον καὶ ἀπὸ ἐκεῖ γνωστοποιοῦν οἱ ἀναρχικοὶ τὶς καθημερινές των ἐξορμήσεις καὶ προγράμματά των;» ἀπήντησεν: «δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει τὸ ἐν λόγῳ θέμα…».

Γ. Πρὸς τοῦτο διερωτᾶται κανείς: Μήπως καὶ ἡ ἐν λόγῳ ὑπηρεσία ἱδρύθη καθ᾿ ὑπόδειξιν τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, διὰ νὰ ἐλέγχουν τὶς διάφορες ἱστοσελίδες καὶ blogs, διὰ νὰ εἶναι ἕτοιμοι ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, ὅταν λάβουν τὴν ἐντολήν, νὰ θέτουν φραγὴν εἰς τὶς διάφορες ἱστοσελίδες, ὅπως προφανῶς πρόσφατα ἔθεσαν φραγὴν εἰς τὴν ἱστοσελίδα τοῦ resalto κ.λπ; Βέβαια ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν ἀναφέρουν καὶ μερικὲς ἐπιτυχίες των ὡς π.χ. ἀποτροπὴ αὐτοκτονιῶν διαφόρων νεαρῶν ἤ τὴν διακοπὴν διακινήσεως ἄσεμνων φωτογραφιῶν ἀπὸ νεαρὰ καὶ μωρὰ παιδιά. Μήπως, ὅμως, ὅλα αὐτὰ εἶναι μία ἄριστα ὠργανωμένη παραλλαγή («καμουφλάρισμα») ; ; ;

Δ. Οἱ ἀνωτέρω φωτογραφίες δεικνύουν, πόσον σέβεται ὁ Τοῦρκος Πρωθυπουργὸς τὴν ἡμισέλινον καὶ σκύβει, τὴν σηκώνει καὶ στέκεται εἰς τὸ ὡρισθὲν μέρος, ποὺ εἶχαν τοποθετήσει τὴν ἡμισέλινον, χωρὶς νὰ ποδοπατῇ τὴν σημαίαν του. Ἀντιθέτως ὁ Ἕλλην Πρωθυπουργὸς φαίνεται, ὅτι ἔχει γαλουχηθῆ νὰ ὀμνύῃ γῆ καὶ ὕδωρ καὶ νὰ ἀπαρνιέται τὴν πίστιν του καὶ τὴν καταγωγήν του καὶ νὰ ποδοπατᾶ τὴν γαλανόλευκην μὲ τὸν σταυρὸν...


ΧΑΙΝΟΥΣΑ ΠΛΗΓΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

1. Κατωτέρω ἀναρτίομεν ἀπὸ τὴν ἱστοσελίδα http://www.noiazomai.net/

«ΕΙΜΑΙ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ»

Στις 23-4-1992, σε επιστολή του προς τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ιάκωβο, ο Ανδρέας Παπανδρέου γράφει με το ίδιο του το χέρι την «Εθνική Διαθήκη» του, για τις διεκδικήσεις των πλαστογράφων πάνω στο Όνομα, την Ιστορία, τον Πολιτισμό και το Έδαφος της Μακεδονίας μας:
«Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι είμαι ανυποχώρητος σε ότι αφορά την πρόκληση των Σκοπίων. Δεν πρόκειται να συναινέσω σε αναγνώριση (de jure και de facto) εφ΄ όσον το όνομα «Μακεδονία» χρησιμοποιηθεί με επιθετικό ή όχι στην ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων»!


2. Μετέπειτα ὅμως Ἕλληνες Πρωθυπουργοὶ δὲν ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν θεραπείαν καὶ αὐτῆς τῆς χαινούσης πληγῆς τοῦ σκοπιανοῦ προβλήματος, ἀλλὰ παντοιοτρόπως νὰ τὴν ἐπουλώσουν, διὰ νὰ δημιουργηθῇ ἀπόστημα-γάγγραινα καὶ νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ ἀνοσιούργημα τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, νὰ ἀναγνωρισθοῦν καὶ τὰ Σκόπια μὲ μόνον τὸ ὄνομα «Μακεδονία» ἤ σύνθετον, ὥστε νὰ ἀναγνωρισθοῦν καὶ ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος, χωρὶς νὰ ἀλλάξουν οἱ σκοπιανοὶ τὸ Σύνταγμά τους καὶ τοὺς ἐπεκτατικούς τους σκοποὺς καὶ προοπτικές τους…

3. Καὶ περὶ τοῦ κολοσσιαίου μακεδονικοῦ προβλήματος ἔχομεν ἀναφερθῇ ἐπανειλημμένως καὶ εἰς τὸ περιοδικόν μας «Φωτεινή Γραμμή» τεῦχος 25 σελ. 65, τεῦχος 32 σελ. 22, τεῦχος 33 σελ. 47 κ.λπ.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ

1. Διὰ νὰ ὀρθοποδήσῃ τὸ ἀπελευθερωμένον ἀπὸ τὸν βαρύτατον ὀθωμανικὸν ζυγὸν μικρὸν νεοσύστατον ἑλληνικὸν κράτος, ἠναγκάσθησαν οἱ ἰθύνοντες νὰ ἐπισυνάψουν διάφορα δάνεια. Τότε ὅμως ὁ ἀνεπανάληπτος Ἐθνάρχης Ἰωάννης Καποδίστριας ὄχι μόνον δὲν προσεπάθησεν νὰ σφετερισθῇ ὁ ἴδιος τὰ δάνεια, ἀλλὰ καὶ ἠγωνίζετο νὰ ἀποτρέψῃ καὶ τοὺς ἄλλους ἰθύνοντας νὰ μὴ ἔχουν παράλογες ἀπαιτήσεις, διδάσκων αὐτοὺς διὰ τοῦ παραδείγματός του, ὅπως ἐκτενῶς ἀναφέρομεν εἰς τὴν «ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ», τεύχη 13 σελ. 10 καὶ 42 σελ. 38.

2. Ἐπειδὴ οἱ ἰθύνοντες τῆς πολιτειακῆς, τῆς πολιτικῆς, τῆς πνευματικῆς καὶ θρησκευτικῆς ἡγεσίας δυστυχῶς, ὡς τὰ γεγονότα βοοῦν, δὲν ἐνστερνίζονται ἐμπράκτως τὶς ἀιώνιες καὶ ἀνεκτίμητες ἠθικὲς καὶ πνευματικὲς ἀξίες τῆς φυλῆς μας, ἀλλὰ ἀμέσως ἤ ἐμμέσως ἐφαρμόζουν τὸ δόγμα τοῦ Λουδοβίκου ΙΔ΄ «L' État c' est moi»=τὸ κράτος εἶμαι ἐγώ, καθὼς καὶ τό «τὰ ἐμὰ ἐμὰ καὶ τὰ σὰ ἐμά», ἀναγκαζόμεθα νὰ ἐπαναλάβωμεν τὰ ὅσα ἐτόνιζεν ὁ ἀνεπανάληπτος Ἐθνάρχης Ἰωάννης Καποδίστριας πρὸς τὴν Δ’ Ἐθνικὴν Συνέλευσιν (Ἄργος 4η Αὐγούστου 1829): «...εἶμαι εὐτυχής, διότι ἠδυνήθην νὰ προσφέρω... διὰ τὴν ἐθνικὴν ἀνεξαρτησίαν καὶ ἐλευθερίαν, διὰ αὐτὸ τὸ τόσον θεάρεστον ἔργον, τὰ λείψανα τῆς μετρίας καταστάσεώς μου εἰς τὸ θυσιαστήριον τῆς πατρίδος... Διὰ τὸν αὐτὸν τοῦτον λόγον θέλω ἀποφεύγει νὰ δεχθῶ τὴν προσδιοριζομένην ποσότητα διὰ τὰ ἔξοδα τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἐπικρατείας, ἀπεχόμενος, ἐν ὅσῳ τὰ ἰδιαίτερά μου χρηματικὰ μέσα μοῦ ἐπαρκοῦν, ἀπὸ τὸ νὰ ἐγγίσω μέχρι καὶ ὀβολοῦ τὰ δημόσια χρήματα πρὸς τὴν ἰδίαν μου χρῆσιν... ἀποστρέφομαι τὸ νὰ προμηθεύω εἰς τὸν ἑαυτόν μου τὰς ἀναπαύσεις τοῦ βίου, αἱ ὁποῖαι προϋποθέτουν τὴν εὐπορίαν, ἐνῷ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ μέσον ἐρειπίων περικυκλωμένοι ἀπὸ πλῆθος ὁλοκλήρων ἀνθρώπων βυθισμένων εἰς τὴν ἐσχάτην ἀμηχανίαν... ἐλπίζω ὅτι ὅσοι ἐξ ὑμῶν συμμετάσχουν εἰς τὴν κυβέρνησιν καὶ θέλουν γνωρίσει μετ᾿ ἐμοῦ ὅτι εἰς τὰς παρούσας περιπτώσεις ὅσοι εὑρίσκονται εἰς δημόσια ὑπουργήματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνουν μισθοὺς ἀνάλογους μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑψηλοῦ ὑπουργήματός των καὶ μὲ τὰς ἐκδουλεύσεις των ἀλλὰ ὅτι οἱ μισθοὶ οὗτοι πρέπει νὰ ἀναλογοῦν ἀκριβῶς μὲ τὰ χρηματικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἔχει ἡ κυβέρνησις εἰς τὴν ἐξουσίαν της» !!!

3. Τὸ ἴδιον ἐπραγματοποίησεν ἐμπράκτως καὶ ὁ εὐλαβής, ταπεινὸς μέγας φιλόπατρης καὶ φιλεύσπλαγχνος ἀείμνηστος στρατηγὸς Ἰωάννης Μακρυγιάννης, ὁ ὁποῖος ἐπανειλημμένως ἀπεποιήθη τοῦ μισθοῦ του-συντάξεώς του, διὰ νὰ δύνανται μὲ τὰ χρήματα αὐτὰ νὰ περιθάλπτωνται ὀρφανὰ καὶ χῆρες ἀγωνιστῶν καὶ νὰ μὴ ἐπαιτοῦν.

4. Αὐτὰ τὰ λόγια ἔπρεπε νὰ χαραχθοῦν εἰς μαρμάρινη πλάκα μὲ μεγάλα γράμματα, καὶ νὰ ἀναρτηθῇ εἰς τὸ Κοινοβούλιον. Ἀντίγραφον δὲ αὐτῆς νὰ τυπωθῇ εἰς χιλιάδες μεμβράνες καὶ νὰ ἀναρτηθοῦν εἰς τὶς εἰσόδους Ὑπουργείων καὶ ὅλων τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, διὰ νὰ τὰ βλέπουν ἄφρονες ἰθύνοντες, οἱ ὁποῖοι ἀμέσως ἤ ἐμμέσως πασχίζουν νά «εὐλογοῦν τὰ γένεια των» καὶ νὰ «βολεύουν» περαιτέρω ἑαυτούς, συγγενεῖς καὶ «ἡμετέρους».

5. Ἐμπράκτως ἐφαρμόζουν τὴν θεωρίαν, ὅτι ὅλα τὰ μέτρα λιτότητος, περιστολῆς τῶν ἐξόδων καὶ θυσίας εἶναι διὰ τοὺς κοινοὺς θνητούς, τὸν ὄχλον καὶ ὄχι δι᾿ «ἡμᾶς»…

6. Ἀναφορικῶς μὲ τὸν ἀείμνηστον στρατηγὸν Μακρυγιάννην τὸ ἄρθρον μας, ποὺ ἐγράψαμε εἰς τὴν «Φωτεινὴν Γραμμήν» τεῦχος 36 σελ. 44 τὸ ἀνήρτησεν ἡ ἔγκυρος ἱστοσελὶς www. hellas-orthodoxy.blogspot.com καὶ δύνανται οἱ φίλοι μας νὰ τὸ εἰδοῦν καὶ ἐκεῖ ἀνηρτημένον.

7. Ὄχι μόνον γενναῖες περικοπὲς τῶν μισθῶν καὶ ἀποζημιώσεων των, ποὺ οἱ ἴδιοι ἐψήφισαν νὰ λαμβάνουν, οἱ ἐθνοπατέρες δὲν κάμνουν, ἀλλὰ οὔτε κἄν οὐσιαστικῶς ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν ἀνακάλυψιν, ποῖοι ἔλαβον τὶς «παχυλότατες μίζες». Δηλαδὴ τὰ «λαδώματα» ἀπὸ τὶς «ἀγορὲς τοῦ αἰῶνος», ἐν γένει τὶς στρατιωτικὲς καὶ κρατικὲς προμήθειες, ὀργανισμῶν καὶ συνεταιρισμῶν, ποὺ μεταφράζονται εἰς δισεκατομμύρια καὶ τρισεκατομμύρια εὐρώ, ἄν συμπεριλάβωμε καὶ τὴν ἀφαίμαξιν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ μέσῳ χρηματιστηρίου, διαφόρων πακέτων Ἡνωμένης Εὐρώπης μέχρι καὶ τὸ σχέδιον Μάρσαλ καὶ ἐν γένει τὴν διασπάθισιν τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου. «Ξεπουλοῦν» δὲ τὰ πάντα εἰς τοὺς «ἡμετέρους ἀετονύχηδες καὶ πατριάρχες τῆς διαπλοκῆς» ἔναντι «πινακιδίου φακῆς» ἀγωνιζόμενοι παντοιοτρόπως νά «κουκουλωθοῦν» ὅλα αὐτὰ τὰ κραυγαλέα σκάνδαλα, καλοῦντες τὸν βαρύτατα φορολογούμενον ἑλληνικὸν λαὸν νὰ πληρώσῃ ὅλα τὰ «θαλασσοδάνεια»…

8. Ἐπαναλαμβάνομεν, εἶναι μέγιστον αἶσχος καὶ ἀνηθικότης μὲ σπιθαμιαῖα-τεραστία γράμματα οἱ «ἐθνοπατέρες» νὰ ἐπιμένουν νὰ μὴ ὑποχρεοῦνται νὰ πληρώνουν Φ.Π.Α. οἱ ἑξῆς:
Α) Τά «λησταρχεῖα», ποὺ κατ᾿ εὐφημισμὸν ὀνομάζονται «καζίνο».
Β) Οἱ τράπεζες, ποὺ παντοιοτρόπως προσπαθοῦν νὰ ἀφαιμάζουν τὰ βαλάντια ὄχι μόνον τῶν βιοπαλαιστῶν μισθοσυντηρήτων, ἀλλὰ καὶ τῶν σκληρότατα ἐργαζομένων βιοτεχνῶν, μικροεμπόρων καὶ ἐπιτηδευματιῶν.
Οὗτω παρακρατοῦν οἱ ἐργοδότες ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους, καὶ ὅ,τι κερδίζουν οἱ μικροέμποροι, βιοτέχναι καὶ ἐπιτηδευματίαι ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους καὶ πελάτας των, τοὺς τὰ ἀπομυζοῦν οἱ τραπεζίτες μὲ τὰ διάφορα «θαλασσοδάνεια», ποὺ τοὺς δίδουν οἱ Τράπεζες.
Γ) Τὰ ἰδιωτικὰ νοσοκομεῖα καὶ οἱ κλινικές, ποὺ χρεώνουν πανάκριβα καὶ τὴν τελευταίαν ὀδοντογλυφίδα ἤ τὸ βαμβακάκι ἤ ἕν παυσίπονον, ποὺ θὰ δώσουν εἰς τοὺς ἀσθενεῖς των…

9. Ἐνῷ, λοιπόν, οἱ «ἐθνοπατέρες» κάνουν πολυτελέστατα μνημόσυνα εἰς τοὺς ἔχοντας καὶ κατέχοντας «ἡμετέρους» τῶν παρασκηνίων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο νὰ ἐπιβαρύνωνται μὲ τεράστια ποσά, συνεισφέροντες καὶ αὐτοὶ εἰς τὸν δημόσιον κορβανάν, διὰ νὰ μὴ εἶναι ἐλλειμματικὸς ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους καὶ τῶν κρατικῶν φορέων, Δήμων καὶ Κοινοτήτων κ.λπ., κ.λπ. ἐν τούτοις θέτουν περαιτέρω λίαν δυσβαστάκτους ἀμέσους καὶ ἐμμέσους φόρους εἰς τὴν μεσαίαν καὶ πτωχὴν τάξιν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος στενάζει ἀπὸ ἀνέχειαν καὶ καθημερινῶς διαπιστώνει ὅτι ἀφ’ἑνὸς μὲν ἔχει λίαν δυσβαστάκτους φόρους καὶ ἐπιβαρύνσεις καὶ οἱ μισθοὶ καὶ οἱ συντάξεις συρρικνώνονται καὶ ἀφ᾿ ἑτέρου ἡ ἀγοραστικὴ δύναμις τῶν πενιχρῶν ἐσόδων μειώνεται μὲ τὶς αὐξήσεις τιμῶν καὶ λόγῳ αὐξήσεως τοῦ Φ.Π.Α…

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

1. Τὸ 1893 ἠναγκάσθη ὁ τότε Πρωθυπουργὸς Χαρίλαος Τρικούπης νὰ ὁμολογήσῃ δημοσίως τό «δυστυχῶς ἐπτωχεύσαμε». Ὅμως ὁ Τρικούπης εἶχε τὸ ἠθικὸν ἀνάστημα νὰ τονίσῃ ὅτι οἱ ἐθνικὲς ὑποχωρήσεις μὲ τὸ πρόσχημα τοῦ δανεισμοῦ τῆς Ἑλλάδος οὐδόλως δικαιολογοῦνται καὶ ἔδωσεν τὸ μήνυμα τῆς αἰσιοδοξίας: «Ἡ Ἑλλὰς προώρισθαι νὰ ζήσῃ καὶ θὰ ζήσῃ».

Συνιστῶμεν εἰς τοὺς ἀγαπητοὺς ἐπισκέπτες τῆς http://www.fotgrammi.gr/ νὰ ἰδοῦν ἐκτενέστερον εἰς τὴν ἱστοσελίδα vovoland.blogspot.com/2010/06/blog-post.html, ἡ ὁποία ἀναδημοσιεύει ἀπὸ τὴν Ἐφημερίδα ΚΕΡΔΟΣ τῆς 13.6.2010 ἄρθρον τοῦ Δι/ντοῦ τῆς ΕΚΤΑ-3FVIP.com κ. Πάνου Παναγιώτου, ὑπὸ τὸν τίτλον «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΕΣ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ».

2. Ὅμως οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις δὲν εἶχαν ἀκόμη κατακριμνήσει τὶς αἰώνιες ἀνεκτίμητες ἀρχὲς τῆς φυλῆς μας καὶ δὲν εἶχαν διαβρώσει τὴν συντριπτικὴν πλειοψηφίαν τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι συνέχιζαν νὰ πιστεύουν εἰς τὶς ἀξίες αὐτἐς.

3. Μετὰ τὴν ἧτταν τῆς Ἑλλάδος τὸ 1897 εἰς τὸν ἑλληνοτουρκικὸν πόλεμον, ἐπεβλήθη, τὸ 1898, ὁ ταπεινωτικὸς διεθνὴς οἰκονομικὸς ἔλεγχος τῆς Ἑλλάδος. Παρ’ ὅλα ταῦτα συνέχιζεν ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ πιστεύῃ καὶ ἀγωνίζεται διὰ παραμονὴν εἰς τὶς ρίζες μας, δηλαδὴ τὴν ἀκράδαντον πίστιν εἰς τὸν Τριαδικὸν Θεόν, τὴν ἔμπρακτον φιλοπατρίαν, τὴν ἀμόλυντον ἐθνικὴν συνείδησιν καὶ τὸν ἀκάματον ἀγῶνα ἱκανῶν, πνευματικῶν ἡγετῶν διὰ τὴν διαιώνισιν τοῦ ἑλληνισμοῦ καὶ τῆς ὀρθοδοξίας.

4. Π.χ. ὁ βιοπαλαιστὴς «νεροπώλης» ἀπὸ τὸ Ἀμαρούσιον Σπυρίδων Λούης, νηστεύσας καὶ προσευχηθεὶς τὴν παραμονὴν τοῦ ἀγῶνος εἰς τοὺς πρώτους Βαλκανικοὺς ἀγῶνας, ἦλθεν πρῶτος.

5. Ὁ υἱὸς τοῦ Δημάρχου Ἀθηναίων Μιχαήλ Μελά καὶ γαμπρὸς τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ Στέφανου Δραγούμη, ὁ ἀνθυπολοχαγὸς Παῦλος Μελάς, δὲν εἶχε ἐκμαυλισθῆ ἀπό «χαζοκούτια» καὶ δὲν εἶχε «μουχλιάσει» σὲ καφετέριες ἤ καταγώγια «ξενυχτάδικα», ὅπως σήμερον καταρρακώνονται σωματικὰ καὶ ψυχικὰ τὰ νειάτα τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ εἶχε ἀνατραφῆ μὲ τὰ νάματα τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ Φιλοπατρίας. Ἐγκατέλειψεν, λοιπόν, τὰ σαλόνια καὶ τὶς ἀνέσεις καὶ ἐθελοντικῶς, κακουχούμενος καὶ στερούμενος, συνέδραμεν τοὺς βορειοελλαδίτες ἀδελφούς μας νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν ἀπερίγραπτον παντοειδῆ διωγμόν, ποὺ ὑφίσταντο ἀπὸ τοὺς κομιτατζῆδες-Βουλγάρους, διὰ νὰ τοὺς ἀναγκάσουν νὰ ἀποκτήσουν τὴν συνείδησιν τοῦ Σλάβου. Οἱ ἀνεκτίμητοι ἀγῶνες του καὶ ἡ θυσία του τὴν 13.10.1904 συνέβαλαν οὐσιαστικῶς εἰς τὴν τόνωσιν τῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως τῶν βορειοελλαδιτῶν.

Η ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΣ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΜΑΣ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ

1. Οἱ Ἕλληνες τῆς διασπορᾶς ἐκράτησαν ἀλώβητον τὴν πίστιν των εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν καὶ τὴν φιλοπατρίαν καί, μεγαλουργήσαντες, διέθεσαν τὸν μόχθον τοῦ βίου των διὰ τὸ κοινὸν καλὸν τῆς πατρίδος. Εἷς ἀπὸ τοὺς πολλοὺς ἁγνοὺς καὶ ἀνιδιοτελεῖς ἐθνικοὺς εὐεργέτας ὑπῆρξεν καὶ ὁ ἐκ Μετσόβου Γεώργιος Ἀβέρωφ, ὁ ὁποῖος ἐχρηματοδότησεν τὸ Παναθηναϊκὸν Στάδιον τῶν Ἀθηνῶν, ὅπου διεξήχθησαν τὸ 1896 καὶ οἱ πρῶτοι Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες. Εἶναι τὸ μοναδικὸν Στάδιον τῆς Ὑφηλίου, ποὺ κατεστευάσθη ἀπὸ 100% μάρμαρον. Ὁ ἐθνικὸς εὐεργέτης Ἀβέρωφ διέθεσεν καὶ τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ἀξίας διὰ τὴν ἀγορὰν τοῦ θρυλικοῦ θωρηκτοῦ Ἀβέρωφ, ποὺ ἐθριάβευσεν κατὰ τοὺς Βαλκανικοὺς Πολέμους 1912-13 καὶ ἔγινεν ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος τοῦ τουρκικοῦ ναυτικοῦ. Καὶ τότε ἐγένετο προσπάθεια ὑπερτιμολογήσεως τοῦ θρυλικοῦ θωρηκτοῦ Ἀβέρωφ διὰ «μίζες». Εὐτυχῶς, εὐσυνείδητος βουλευτὴς τότε, ἔφερεν ἀμέσως τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν, ἐρωτῶν ποῦ διοχετεύεται τὸ ἐπιπλέον ποσὸν καὶ ἔτσι διεγράφη αὐτὸ τά «λάδωμα» καὶ ἡ Ἑλλάδα ἐπλήρωσε τὴν ἰδίαν ἀξίαν, ὅπως καὶ διὰ τὸ ἕτερον θωρηκτὸν τῶν ἰδίων προδιαγραφῶν, ποὺ ἠγόρασε, ἡ Ἰταλία καὶ δὲν ἐκαλύφθη ἡ προσπάθεια τῆς «μίζας», ὅπως σήμερον γίνεται…

2. Ποῦ καταντήσαμε! Αὐτὸ τὸ ἔνδοξον θωρηκτὸν ΑΒΕΡΩΦ, τὸ ὁποῖον ἔχει θεσπισθῆ ὡς Μουσεῖον τολμᾶ ἡ «ἀφρόκρεμα» τῆς «ἀριστοκρατίας» = οἱ ἔχοντες καὶ κατέχοντες νὰ τὸ βεβηλώνουν, ὀργιάζοντες μὲ τὰ τρελλὰ γλέντια των, ἀκόμη καὶ αὐτὴν τὴν ἐποχήν, μὲ τὴν ἔμμεσον ὑποδούλωσιν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Δ.Ν.Τ., προκαλλοῦντες τὴν εἰς ἀνέχειαν εὑρισκομένην πλιεοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ («...καὶ ὅς μὲν πεινᾷ, ὅς δὲ μεθύει...» (Α’ Κορ. 11, 21).

3. Ὅμως τότε οἱ ἐθνικοὶ εὐεργέτες εὐεργέτησαν πραγματικῶς τὴν Ἑλλάδα, διότι δὲν ὑπῆρχον Νομικὰ Συμβούλια τοῦ Κράτους, Διευθύνσεις Κληροδοτημάτων κ.λπ., κ.λπ. γραφειοκρατικὲς ὑπηρεσίες, διὰ νὰ τριχοτομοῦν καὶ νὰ ἐπιβάλλουν «χαράτσια» καὶ δορυφόρους φόρους ὑπὲρ «παρασίτων» καὶ ἁμαρτωλῶν νοσφιστῶν τῶν ἐν λόγῳ δορυφόρων φόρων καί «χαρατσιῶν», ὡς π.χ. τοῦ Ταμείου Νομικῶν. Οἱ ἐθνικοὶ μας εὐεργάται δὲν ὑφίσταντο τὰ πάνδεινα, ὅπως ἡμεῖς τοῦ Ἱδρύματος Προασπίσεως Ἠθικῶν καὶ Πνευματικῶν Ἀξιῶν, τὸ ὁποῖον, ὅπως ἔγραφε καὶ ἡ ἐφημερὶς Χριστιανικὴ τὴν 2.10.2008 «πᾶνε νὰ τὸ ἐξουθενώσουν...», μὴ ἀνεχόμενοι οἱ ἰθύνονες τὴν ὠμὴν ρεαλιστικὴν γλῶσσαν τῆς ἀληθείας ποὺ χρησιμοποιοῦμε…

4. Περὶ τῶν τότε ἀνιδιοτελῶν ἐθνικῶν εὐεργετῶν καὶ σημερινῶν ἱδρυμάτων, θὰ ἔπρεπε νὰ συγγράψωμεν τόμους ὁλοκλήρους διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν ἀπὸ κάθε ἄποψιν τὸ ἐν λόγῳ θέμα.

Ὁ λίαν δυσβάστακτος ὄγκος ἐργασίας, ἀλλὰ καὶ ἡ λίαν ἐπισφαλὴς ὑγεία μας δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν, ὅμως, νὰ τὸ ἀναπτύξωμεν ἐπὶ τοῦ παρόντος, εὐελπιστοῦντες εἰς τὸ μέλλον νὰ εὑρεθοῦν ἱκανοὶ ἐπιστήμονες νὰ τὸ ἀναπτύξουν διεξοδικῶς γλαφυρά.


ΑΔΟΥΛΩΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΑΝΑΣΤΗΜΑΤΑ

1. Τότε ἐπίσης ὑπῆρχον ἱκανὰ ἀδούλωτα ἀναστήματα τῆς πνευματικῆς ἡγεσίας, τὰ ὁποῖα ὄχι μόνον δὲν εἶχαν προσχωρήσει εἰς τὰς καταχθονίους σκοτεινὰς δυνάμεις, ἀλλ᾿ἀπεναντίας, ἠγωνίζοντο νὰ προβάλλουν πρωτίστως τὴν ἀνάδειξιν τῶν διαχρονικῶν ἀξιῶν, τὴν ἑνότητα τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα μέσῳ τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας, τὴν Ἐθνική μας Ἐθνεγερσία καὶ τὴν σύγχρονον Ἑλλάδα καὶ δὲν ἐτόλμον παραχαράκται τῆς ἱστορίας νὰ συρράβουν τὴν ἱστορίαν, σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολὲς τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, ὅπως σήμερον τὰ δοτὰ ὄργανα τῆς παγκοσμιοποιήσεως, τῆς νέας ἐποχῆς, τῆς νέας τάξεως πραγμάτων, τοῦ οἰκουμενισμοῦ, τῆς στοᾶς Μπίλντεμπεργκ καὶ λοιπῶν σκοτεινῶν δυνάμεων. Δυστυχῶς δὲν ὑπάρχουν ἀδούλωτα πνευματικὰ ἀναστήματα, ὡς π.χ. ὁ ἱστορικὸς Παπαρηγόπουλος, ὁ Κωστὴς Παλαμάς, Σπύρος Λάμπρος, Ἐμμανουὴλ Δραγούμης κ.λπ.

2. Διατηρῶν τοιουτοτρόπως ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἄσβεστον τὴν πίστιν του εἰς τὸν Τριαδικὸν Θεόν, τὴν φιλοπατρίαν, τὴν ἐθνικὴν συνείδησιν, μὲ πνευματικοὺς καὶ θρησκευτικοὺς ἡγέτας, ποὺ δὲν ἐδουλώθηκαν εἰς τὴν Φραγκιὰν καὶ τὶς ἄλλες σκοτεινὲς δυνάμεις, κατώρθωσεν, παρ’ὅλην τὴν μεγίστην ταπείνωσιν, ποὺ ὑπέστη μὲ τὴν ἐπιβολὴν τῶν ἄκρως προσβλητικῶν ὅρων τοῦ διεθνοῦς οἰκονομικοῦ ἐλέγχου τοῦ 1898, ἠνωμένος νὰ μεγαλουργήσῃ κατὰ τοὺς Βαλκανικοὺς πολέμους τὸ 1912-1913. Οὕτω ἀπηλλάγησαν ἀπὸ τὸν τουρκικὸν ζυγὸν καὶ ἄλλες ἑλληνικὲς περιοχὲς καὶ προσηρτήθησαν καὶ αὐτὰ τὰ ἀπελευθερωθέντα ἐδάφη, ἡ νότιος Ἠπειρος, ἡ Μακεδονία, ἡ Θράκη, νῆσοι Αἰγαίου καὶ ἡ μεγαλόνησος Κρήτη μας εἰς τὴν Ἑλλάδα.

3. Βλέποντες ὅμως οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις, ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀκόμη καὶ μὲ χωρὶς δανεικὰ δύναται νὰ ἐπιβιώσῃ, ἀλλὰ μὲ πνευματικὰ ἰδανικὰ νὰ μεγαλουργῇ, συνέλαβαν τὸ σατανικὸν σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐξεφράσθη μὲσῳ τοῦ γερμανοεβραίου σιωνιστοῦ Henry Kissinger, ὅτι ...μόνον ἐὰν ἀφελληνίσωμεν καὶ ἀποχριστιανοποιήσωμεν τοὺς Ἕλληνας θὰ εὐοδωθοῦν οἱ ἐπιδιώξεις μας..., ἐπαναλαμβάνοντες μὲ ἄλλες λέξεις τὸ τοῦ ἀντίχριστου πάπα «Μάρκος οὐχ ὑπέγραψεν, οὐδὲν ἐπετύχαμεν» …

4. Πρὸς τοῦτο προβάλουν καὶ διατηροῦν εἰς καίριες θέσεις (εἰς τὴν πολιτειακήν, πολιτικήν, πνευματικὴν καὶ θρησκευτικὴν ἡγεσίαν) δοτὰ ἀνθρωπάκια, ποὺ εἶναι διατεθειμένα νὰ «ὀμώσουν γῆ καὶ ὕδωρ» καὶ ὡς γενίτσαροι νὰ ὑλοποιήσουν τὰ καταχθόνια σχέδια τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, ὅπως λαμβάνουν χώραν εἰς τὶς ἡμέρες μας.

5. Ἀνάγκη ὅθεν νὰ διαφωτίσωμεν, ἀφυπνίσωμεν καὶ ἐμψυχώσωμεν τὴν ἐθνικὴν καὶ θρησκευτικὴν συνείδησιν τῶν Ἑλλήνων τῆς διασπορᾶς μὲ ἔντυπον καὶ ἠλεκτρονικὸν διαφωτιστικὸν ὑλικόν, ἀφυπνιστικὲς ὁμιλίες καὶ ἐξοπλισμόν των μὲ τὰ ἱερὰ σύμβολα τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας.



Ἐπίκαιρη, πρὸς τοῦτο, ἡ κατωτέρω ἀφορμή:

ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ
ΚΑΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΑ ΤΗΝ ΥΦΗΛΙΟΝ
ΣΩΣΑΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Κατωτέρω δημοσιεύομεν αὐτούσιον τὸ ἀπὸ 25.6.2010 ἠλεκτρονικὸν ταχυδρομεῖον, ποὺ ἐλάβαμε ἀπὸ θαυμαστὴν τοῦ περιοδικοῦ μας «Φωτεινὴ Γραμμή».

Ἀξιότιμοι Κυρίες καὶ Κύριοι, καλημέρα σας.

Πρὸ ἡμερῶν εἶχα τὴν εὐκαιρία νὰ ἔχω εἰς τὰ χέρια μου ἕνα τεῦχος ἀπὸ τὴν τριμηνιαία ἔκδοσιν ποὺ φέρει τὸν τίτλο Φωτεινὴ Γραμμή.
Ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἐνδιαφερόντων θεμάτων εἶχα τὴν εὐκαιρία νὰ φρεσκάρω τὴν μνήμη μου μὲ τὸ ἀφιέρωμά σας, σχετικὸ μὲ τὸν μεγάλο Μακρυγιάννη μας.
Θαυμάσια ἡ ἔκδοσή σας καὶ εἰλικρινὰ θέλω νὰ τὸ λαμβάνω στὴν διεύθυνσίν μου, ἐὰν καὶ ἐσεῖς συμφωνεῖτε μὲ τὸ αἴτημά μου.
Μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτῆς ἐπικοινωνίας μου μαζί σας ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς κάνω μία ἀναφορά, ἐνδιαφέρουσα κατὰ τὴν ταπεινή μου ἄποψιν.

Στὴν Λίμα τοῦ Περοῦ, σὲ αὐτὴν τὴν φίλη καὶ μακρινὴ χώρα κτυπάει ἡ καρδιὰ τῆς Ἑλλάδας.
Ὅπως καὶ σὲ πολλὲς χῶρες ἄλλωστε.
Στὴν Λίμα λοιπόν, στὴ πρωτεύουσα τοῦ Περοῦ ὑπάρχει μία Ἑλληνικὴ Ὀργάνωση.
Τὸ πλῆρες ὄνομα τῆς εἶναι:
Asociacion Helenika Lima-Peru
Τὴν Ἑλληνικὴ Ὀργάνωση αὐτὴ ἔχει τὴν μεγάλη τιμὴ νὰ τὴν Προεδρεύει ἡ Κυρία Σόνια Ραπτοπούλου-Βαβούλη.
Μὲ ἔχει παρακαλέσει ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ νὰ τὴν προμηθεύσω μὲ Ἑλληνικὲς Σημαῖες μικροῦ μεγέθους, ἕνα ἱκανὸ ἀριθμὸ γιὰ νὰ κρατοῦν τὰ μέλη τῆς Ὀργανώσεως αὐτῆς κατὰ τὴν διάρκεια διαφόρων ἐκδηλώσεων ποὺ πραγματοποιοῦν.
Ἔχω ἀπευθυνθῆ σὲ διάφορους φορεῖς τοῦ Κράτους ἀλλὰ ὅλοι κωφεύουν παρὰ τὰ ἀντιθέτως ὑποστηριζόμενα ἀπὸ αὐτούς.
Δὲν σᾶς κρύβω ὅτι ἔχω ἀπευθυνθῆ εἰς τὰ δυὸ μεγαλύτερα κόμματα τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς ποὺ κατὰ τὶς προεκλογικές τους ἐκστρατεῖες προμηθεύουν τοὺς φίλους τους καὶ μὲ μία τέτοια σημαία ἐκτὸς τῆς κομματικῆς. Τὸ ἴδιο καὶ αὐτά.
Σέ σᾶς λοιπὸν ἀπευθύνω τὸ αἴτημα γιὰ νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μεριμνήσετε γιὰ τὴν ἐξεύρεσιν χορηγοῦ ποὺ θὰ κάνη τὴν τιμὴ εἰς τὴν Ὀργάνωσιν τῶν Ὁμογενῶν μας νὰ τοὺς προμηθεύση Ἑλληνικὲς Σημαῖες, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνη ὅτι δὲν χρειάζονται καὶ μεγαλύτερες γιὰ τὸ ἐντευκτήριό τους, τὰ γραφεῖα τους ἀλλὰ καὶ μερικὰ ἀπὸ τὰ μέλη τους νὰ τὶς κρατοῦν κατὰ τὶς ἐπίσημες ἑορτὲς τῆς Ἑλλάδος μας.

Ἡ πλήρης διεύθυνσις τῆς Ἑλληνικῆς Ὀργανώσεως εἶναι :

ASOCIACION HELENIKA LIMA-PERU
CALLE LAS ACALIFAS No 162 CASA C
URBANIZACION LAMOLINA VIEJA
Α MOLINA
LIMA 12
PERU

Τὰ τηλέφωνά τους εἶναι :

005113653649
καὶ ἡ ἠλεκτρονική τους διεύθυνση
dvm1143@terra.com.pe

Μὲ τὶς εὐχαριστίες μου

Νικόλαος Παπαχριστοδούλου
Ὁμήρου 39
12243 Αἰγάλεω
6972757116


Εὐχαριστοῦντες τὸν ἀξιότιμον κύριον Νικόλαον Παπαχριστοδούλου γράφομεν τὶς κατωτέρω πτωχὲς γραμμές:

1. Ὁ ἐπιστολογράφος μας κ. κύριος Νικόλαος Παπαχριστοδούλου δίδει τὴν ἰδέα νὰ εὑρεθοῦν χορηγοὶ μεγάλων καὶ μικρῶν σημαιῶν, διὰ νὰ ἀποστείλωμεν μαζὺ μὲ ἄλλα ἐθνικὰ σύμβολα εἰς τὶς χιλιάδες ἑλληνικὲς κοινότητες τῆς διασπορᾶς, καθὼς καὶ εἰς τοὺς φιλέλληνας, διὰ νὰ προβάλωνται ἀνόθευτες οἱ ἰδέες τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας.

2. Τοιουτοτρόπως θὰ τονωθῆ καὶ τὸ καταρρακωθὲν ψυχικὸν σθένος τῆς πνευματικῆς καὶ θρησκευτικῆς ἡγεσίας τῆς μητροπολιτικῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ προβληθῇ σθεναρὰ ὠργανωμένη ἀντίδρασις ἐναντίον τῶν καταχθονίων σχεδίων τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, ποὺ εἶναι ὁ συστηματικὸς ἀφελληνισμὸς καὶ ἡ ἀποχριστιανοποίησις τῶν Ἑλλήνων.

3. Ἐὰν οἱ Ἕλληνες τῆς διασπορᾶς τονώσουν τὴν καταρρακωθεῖσα ἐθνικὴν καὶ θρησκευτικὴν συνείδησιν τῶν Ἑλλήνων τῆς μητροπολιτικῆς Ἑλλάδος, τότε δυνάμεθα νὰ ἀναφωνήσωμεν λακωνικῶς: «ἀκόμη καὶ ἐὰν ἐχάσαμε τὰ πλούτη μας καὶ ἐμμέσως διὰ τῶν ταπεινωτικῶν θαλασσοδανείων καὶ ἐπιμέρους τὴν ἐθνικήν μας κυριαρχίαν, θὰ ἀγωνισθῶμεν διὰ τὴν ἀναστήλωσιν τῶν ἠθικῶν καὶ πνευματικῶν ἀξιῶν τῆς φυλῆς μας καὶ τὴν ἐπιστροφὴν εἰς τὰς ρἰζας μας. Μόνον τότε μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ θὰ μεγαλουργήσωμεν»…

4. Μόνον ἔτσι θὰ ἀναπτερωθῇ καὶ τὸ κατατρωθὲν ἠθικὸν τῶν φιλελλήνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναθαρρεύσουν νὰ μᾶς συνδράμουν, διὰ νὰ μεγαλουργήσωμεν πάλιν. Διαφορετικὰ ζήτω ποὺ καήκαμε...

22/1/10

Ὁ λεβέντης Μητροπολίτης Πειραιῶς ζητεῖ τὴν διάλυσι τῶν ἐν Ἑλλάδι μασονικῶν στοῶν!

ΠΡΟΣΦΥΓΗ

Μητροπολίτου Πειραιῶς

Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ



Πρὸς τὸν
Ἐξοχώτατον Ὑπουργὸν Οἰκονομίας κ. Γεώργιον Παπακωνσταντίνου

ΚΑΤΑ
Τοῦ ἀπό 10/12/1927 Π.Δ. ὡς ἔχει τροποποιηθῆ, τό ὁποῖον ἔχει ἐγκρίνει τόν Ὀργανισμό τοῦ ἐν Ἀθήναις Τεκτονικοῦ Ἱδρύματος, πού ἑδρεύει ἐν Ἀθήναις, ἐπί τῆς ὁδοῦ Ἀχαρνῶν καί Σουρμελῆ καί τῆς Ἐθνικῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος, πού ἑδρεύει ἐν Ἀθήναις, ἐπί τῆς ὁδοῦ Ἐρεσοῦ 38

ΑΙΤΗΜΑ

Ἡ διάλυσις τοῦ Τεκτονικοῦ Ἱδρύματος καί τῆς Ἐθνικῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος καί τῶν Στοῶν-Ναῶν αὐτῶν συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 118 τοῦ Α.Κ.


Ἐξοχώτατε Κύριε Ὑπουργέ,

Τὸ ἵδρυμα μὲ τὴν ἐπωνυμίαν «ΤΕΚΤΟΝΙΚΟΝ ΙΔΡΥΜΑ» συνεστήθη δυνάμει τοῦ Π.Δ. τῆς 10/12/1927, ἐν συνεχείᾳ δὲ ἐτροποποιήθη δυνάμει τοῦ Β.Δ. τῆς 19/7/1949 καὶ τοῦ Β.Δ. τῆς 16/11/1956. Σκοπὸς τοῦ ὡς ἄνω ἱδρύματος εἶναι ἡ εὐόδωσις ἔργων εὐποιΐας, ἰδὶᾳ διὰ περιθάλψεως ἐνδεῶν καὶ μορφώσεως ἀπόρων παίδων.

Σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρο 118 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, ἕν ἵδρυμα διαλύεται δι' ἐκδόσεως σχετικοῦ διατάγματος ἐὰν παρεκκλίνῃ τοῦ σκοποῦ του (ἀνεξαρτήτως ἐὰν ὁ νέος σκοπός του εἶναι νόμιμος ἢ ὄχι, βλ. Τούση Γεν. Ἀρχ., σελ. 340, ὑποσ. 17). Περαιτέρω, ἐπίσης σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρο 118 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, ἕν ἵδρυμα διαλύεται δι’ ἐκδόσεως σχετικοῦ διατάγματος ἐὰν ὁ σκοπός του ἔγινε παράνομος.

Ἐν προκειμένῳ, τὸ ὡς ἄνω ἵδρυμα ἔχει ὡς κύριο ἔργο του τὴν ἵδρυσι, λειτουργία καὶ συντήρησι Μασονικῶν Στοῶν καὶ τὴν προώθησι τῆς λατρείας τοῦ Μεγάλου Ἀρχιτέκτονος τοῦ Σύμπαντος (Μ.Α.Τ.Σ.). Περαιτέρω πραγματοποιεῖ μυήσεις καὶ ἐμφανίζεται ὡς -δῆθεν- σωματεῖο, χωρὶς ὅμως νὰ ἔχῃ τηρήσει τὶς ἐκ τοῦ νόμου τεθεῖσες προϋποθέσεις ἀναγνωρίσεώς του, ἐν αἷς καὶ ὁ δικαστικὸς ἔλεγχος τῶν σκοπῶν του. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸν καὶ ὑπὸ τὸν ἀνωτέρω νομικὸ μανδύα λειτουργεῖ τὸ ὡς εἴρηται Ἵδρυμα ἐνῷ στὴν πραγματικότητα ἀποτελεῖ ἔκφρασι μιᾶς θρησκείας (τοῦ μασονισμοῦ ἢ τεκτονισμοῦ ἢ ἐλευθεροτεκτονισμοῦ).

Ἀξιοσημείωτη εἶναι ἐν προκειμένῳ ἡ Ἀπόφασις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (1933) κατὰ τὴν ὁποία : «Ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος... ἐπιληφθεῖσα τῆς... ἐξετάσεως τῆς Μασονίας, τοῦ διεθνοῦς τούτου μυστικοῦ ὀργανισμοῦ,... κατέληξε ὁμοφώνως εἰς τὰ ἑπόμενα... συμπεράσματα: Ἡ Μασονία δὲν εἶναι ἁπλῆ τις φιλανθρωπικὴ ἕνωσις ἢ φιλοσοφικὴ Σχολή, ἀλλ' ἀποτελεῖ μυσταγωγικὸν σύστημα, ὅπερ ὑπομιμνήσκει τὰς παλαιὰς ἐθνικὰς μυστηριακὰς θρησκείας ἢ λατρείας... Ἀποδεδειγμένως τυγχάνει θρησκεία μυστηριακή, ὅλως διάφορος... καὶ ξένη τῆς Χριστιανικῆς Θρησκείας...» Συνεπῶς ἔχει πληρωθῇ τὸ πραγματικὸ τοῦ ἄρθρου 118 τοῦ Α.Κ.

Ἐπιπροσθέτως:

α. Τὸ Τεκτονικό Ἵδρυμα ὀφείλει τὴν ἵδρυσί του στὴν ἐξαπάτησι τοῦ Κράτους. Ἱδρύθηκε μὲ σκοπὸ τὴν «εὐόδωσι ἔργων εὐποιΐας, ἰδίᾳ περιθάλψεως ἐνδεῶν καὶ μορφώσεως ἀπόρων παίδων» ἐνῷ πρόκειται γιὰ ἀμιγῆ σατανολατρεία διότι ὁ κρυπτογραφικῶς ἀναφερόμενος ὡς Μ.Α.Τ.Σ.-ὑπέρτατο ὄν, ὡς τὰ προσαγόμενα στοιχεῖα ἀποδεικνύουν, τυγχάνει ὁ λεγόμενος Μέγας Ἀρχιτέκτων τοῦ Σύμπαντος, ποὺ ὀντοποιεῖται στὸ πρόσωπο τοῦ Ἑωσφόρου. Ὑπὸ τὸ προσωπεῖο ἑπομένως τῆς δῆθεν φιλανθρωπίας τοῦ Τεκτονικοῦ Ἱδρύματος προωθεῖται στὴν χώρα μας ἡ θρησκευτικὴ παραδοχὴ τοῦ Σατανισμοῦ.

β. Οἱ Μασονικές στοές-ναοὶ τῆς Σατανολατρείας ὀφείλουν ἐπίσης τήν ἀναγνώρισί τους ὡς Μασονικῶν σωματείων στὴν ἐξαπάτησι τῆς δικαιοσύνης ἀπὸ τὴν ὁποία ἀπέκρυψαν δολίως, κάθε τί, τὸ ὁποῖο θὰ ἀπεκάλυπτε τὸ σατανιστικό τους περιεχόμενο. Ἀπόδειξις ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 739/8.2.1935 ἀπόφασις τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, ποὺ ἐνέκρινε τὴν ἵδρυσι τῆς στοᾶς «ΜΕΛΗΣ» ἐντελῶς τυπικῶς, ἐνῷ ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 2060/2969 ἀπόφασις τοῦ Πολυμελοῦς Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, ποὺ ἐξεδόθη μετ’ ἔλεγχον τῶν σχετικῶν μασονικῶν κειμένων ὑπῆρξε ἀπορριπτικὴ τῆς ἱδρύσεως τῆς στοᾶς «ΔΗΛΙΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝ».

γ. Τὸ Τεκτονικὸ Ἵδρυμα ἀποκρύπτει τὸ ὑπ’ ἀριθμ. 3 Landmark (δόγμα), τὸ ὁποῖο «οὐδεμία ἀνθρωπίνη δύναμις δύναται νά θίξῃ ἢ τροποποιήσῃ» καὶ «ἐπιβάλλει ὡς θεὸ τῆς Μασονίας τὸν Ἑωσφόρο».

δ. Τὸ Τεκτονικό Ἵδρυμα πραγματοποιεῖ μυήσεις-εἰσδοχὴ μελῶν χωρὶς νὰ εἶναι σωματεῖο διότι δὲν κέκτηται τὴν ἀνάλογη δικαστική ἀναγνώρισι.

ε. Τὸ Τεκτονικὸ Ἵδρυμα γίνεται δεκτὸ καὶ νομιμοποιεῖται ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Πολιτεία ὡς φιλανθρωπικὸ ἵδρυμα, ἐνῷ ὁ σκοπὸς αὐτοῦ εἶναι ἡ προώθησις, ἵδρυσις καί συντήρησις Ναῶν-Στοῶν ἀνιδρυομένων πρὸς δόξαν τοῦ κρυπτογραφικῶς ἀναφερομένου θεοῦ Μ.Α.Τ.Σ.

Ὡσαύτως τὴν προώθησι τῆς ἰδίας θρησκευτικῆς παραδοχῆς ἔχει ἀναλάβει καὶ ἡ ἐκ τοῦ ὡς ἄνω λεγομένου Τεκτονικοῦ ἱδρύματος ἀποσχισθεῖσα κατὰ τὸ ἔτος 1986 Ἐθνικὴ Μεγάλη Στοὰ τῆς Ἑλλάδος, ἡ ἐν ὁδῷ Ἐρεσοῦ 38 ἑδρεύουσα.

Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς καὶ δι’ ὅσους ἀναφέρομεν εἰς τὸ συνημμένον ἡμέτερον ὑπόμνημα καὶ διὰ τῶν συνημμένων ἀποδεικτικῶν στοιχείων τῶν τυπικῶν μυήσεως καὶ τῆς ἐσωτερικῆς βιβλιογραφίας τῆς Μασονίας εἰς ἥν ἀποκαλύπτεται ὁ Ἑωσφόρος ὡς ὁ κρυπτογραφικῶς ἀναφερόμενος Μ.Α.Τ.Σ. πρὸς τιμὴν τοῦ ὁποίου ἄρχονται καὶ κλείονται αἱ συνεδρίαι, μυοῦνται τὰ μέλη καὶ ἀναπέμπεται λατρεία ἐντὸς τῶν Στοῶν, ζητοῦμεν τὴν διάλυσιν τοῦ Τεκτονικοῦ Ἱδρύματος καὶ τῶν παραρτημάτων αὐτοῦ ἀνὰ τὴν Ἐπικράτειαν διότι ἔχει παρεκκλίνει τοῦ σκοποῦ ἱδρύσεώς του καὶ προωθεῖ μίαν θρησκευτικὴν πίστιν κρυφίως καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιβάλλεται, ὅπως ἐκδοθῇ διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἀνακαλοῦνται ἢ καὶ καταργοῦνται τὰ διατάγματα συστάσεως τοῦ ἱδρύματος, ἤτοι τὸ ὡς ἄνω Π.Δ. τῆς 10/12/1927, Β.Δ. τῆς 19/7/1949 καὶ Β.Δ. τῆς 16/11/1956 ὡς καὶ τῆς ἐξ αὐτῆς ἀποσχισθείσης Ἐθνικῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος καθ’ ὅ μέρος αὕτη ἐμφαίνεται ὡς Ἵδρυμα ἀποκαλούμενο Μέγα Ἀγαθοεργὸ Σῶμα (Μ.Α.Σ.) τῆς Ε.Μ.Σ.τ.Ε.

Ἡ ὡς ἄνω προσφυγή, ἀφιεροῦται εἰς τὴν Ἱερὰν Μνήμην τῶν Γεραρῶν Ἀγωνιστῶν τῆς Ἀληθείας ἀοιδίμων Ἀποστόλου Μακράκη, Παναγιώτου Τρεμπέλα, Μιχαήλ Γαλανοῦ, Παναγιώτου Μπρατσιώτου, Ἀρχιμ. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου καὶ Νικολάου Ψαρουδάκη.

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 15ῃ Ἰανουαρίου 2010


Ο Π Ρ Ο Σ Φ Ε Υ Γ Ω Ν

+ ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς

ΣΕΡΑΦΕΙΜ

9/8/09

Οἱ «ἰνστρούχτορες» τῆς Νέας Ἐποχῆς

τῆς κ. Δάφνης Βαρβιτσιώτου


«Βουλεύεσθαι καὶ λογίζεσθαι ταυτὸν»¹
Ἀριστοτέλης



Ἐπανερχόμενοι στὴν δρᾶσι τῆς «νέας» τηλεοράσεως, ὑπενθυμίζουμε ὅτι, σύμφωνα μὲ ὅλες τὶς ἐνδείξεις, αὐτὴ φαίνεται νὰ πρωτοστατῆ στὸν «ἀόρατο» πόλεμο ποὺ διεξάγει ὁ «Νέος Διαφωτισμὸς» κατὰ τῆς «παλαιᾶς» σκέψεως.
Ἀπομένει τώρα νὰ ἀναλυθῆ ἡ δρᾶσις τῶν τηλεοπτικῶν διαμορφωτῶν γνώμης καὶ καθοδηγητῶν σκέψεως τοὺς ὁποίους αὐτὴ ἐπιλέγει, οὕτως ὥστε νὰ διαπιστωθῆ ἡ συμβολή τους τόσο στὸν «κατευνασμὸ» καὶ τὸν «λήθαργο» στὸν ὁποῖον ἔχουν βυθισθῆ οἱ δυτικὲς κοινωνίες², ὅσο καὶ στὴν «δημιουργικὴ καταστροφή», γιὰ τὴν ἐπικράτησι τῆς Νέας Ἐποχῆς. Ὅσοι παρακολουθοῦν τὴν «νέα» τηλεόρασι μὲ ἀναλυτικὸ καὶ κριτικὸ πνεῦμα, διαπιστώνουν ὅτι, οἱ σύγχρονοι ἰνστρούχτορες-ἐκπαιδευτές³, εἴτε «στρατευμένοι», εἴτε χρησιμοποιούμενοι ἐν ἀγνοίᾳ τους ἐφαρμόζουν, μέσῳ αὐτῆς, τὶς ἀκόλουθες, κυρίως, μεθοδεύσεις:
Ἐξουδετερώνουν τὴν λογικὴ τῶν τηλεθεατῶν, «ἀποδομῶντας» κάθε αὐτονόητο, καὶ ἐπαναπροσδιορίζοντάς το, ἐπὶ «νέας», «πολιτικῶς ὀρθῆς» βάσεως, ἡ ὁποία, στὴν οὐσία, τὸ ἀντιστρέφει, πρὸς δόξαν τοῦ «Νέου Διαφωτισμοῦ». Π.χ.: «Σὲ μία ''σωστὴ'' δημοκρατία, ἡ πλειοψηφία ὀφείλει νὰ ὑποτάσσεται στὴν μειοψηφία».
Παραλύουν τὴν λογική, διὰ τῆς «ἀφελοῦς», «ἀντικειμενικῆς» καὶ «δημοκρατικῆς» τηρήσεως ἴσων ἀποστάσεων μεταξὺ δικαίου καὶ ἀδίκου, θετικοῦ καὶ ἀρνητικοῦ, καλοῦ καὶ κακοῦ, θύματος καὶ θύτου, ἠθικοῦ καὶ ἀνηθίκου, ὁμαλοῦ καὶ διεστραμμένου, νομίμου καὶ παρανόμου, ἐπιστήμης καὶ τσαρλατανισμοῦ, Χριστιανισμοῦ καὶ σεκτῶν, κ.ο.κ.
Καταστρέφουν κάθε πνευματικό, ἠθικό, ἐθνικό, κοινωνικό, θρησκευτικὸ ἔρεισμα τοῦ δυτικοῦ ἀνθρώπου, μὲ τὸν δογματικὸ πλουραλισμό⁴, δηλαδή, μὲ τὴν σχετικοποίησι τοῦ ἀπολύτου καὶ τὴν ἀπολυτοποίησι τοῦ σχετικοῦ. Π.χ.: «Πρέπει νὰ ἀποδεχθοῦμε κάθε ἄποψι ὡς ἐξ ἴσου ἔγκυρη, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει μία καὶ μόνη ἀλήθεια, καὶ ὁ κάθε ἕνας μας εἶναι φορεὺς τῆς δικῆς του ἀληθείας».
Παραλύουν τὴν κριτικὴ ἱκανότητα τῶν τηλεθεατῶν, δημιουργῶντας πνευματικὸ χάος, ἀβεβαιότητα καὶ σύγχυσι μὲ ἀλληλοσυγκρουόμενα καὶ ἀλληλοαναιρούμενα μηνύματα, τὰ ὁποῖα προβάλλουν ὡς ἰσόκυρα. Ἔτσι, καλοῦν τὸν τηλεθεατὴ νὰ ἀποδεχθῆ ὅτι, «ὁ δυτικὸς πολιτισμὸς εἶναι καταστροφικός, αὐταρχικός, ἐκμεταλλευτὴς τοῦ Τρίτου Κόσμου, κ.ο.κ.», ὡς ἰσόκυρο πρὸς τὸ «οἱ Εὐρωπαῖοι, ποὺ εἶναι πολιτισμένοι...», τὸν καλοῦν νὰ ντραπῆ ἐπειδὴ θεωρεῖ τὴν ὁμοφυλοφιλία διαστροφή, ἐνῶ, ταυτοχρόνως, τὸν καλοῦν νὰ ντραπῆ ἐπειδὴ «ὅλοι οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἦσαν ὁμοφυλόφιλοι», τὸν καλοῦν νὰ εἶναι ἄτεγκος ἔναντι τῶν καπνιστῶν, ἀλλὰ νὰ δείχνη «κατανόησι» γιὰ τὰ ναρκωτικὰ (ἰδιαιτέρως γιὰ τὰ «μαλακά») ἂν πιστεύη σὲ Μία καὶ Μόνη Ἀλήθεια, τὸν ἐγκαλοῦν ὡς «φανατικὸ» ἢ «φασίστα», καὶ τὸν καλοῦν νὰ ἀποδεχθῆ μία «νέα» Μόνη Ἀλήθεια, ὅτι: «Δὲν ὑπάρχει μία Μία καὶ Μόνη Ἀλήθεια», κ.ο.κ.
Ἐνσταλάζουν ἐνοχὲς σὲ ὁλόκληρο τὸ κοινωνικὸ σύνολο γιὰ πράξεις ἢ παραλείψεις μεμονωμένων ἀτόμων, ἢ πολιτικῶν ἢ διοικητικῶν φορέων. Π.χ. «Ὡς κοινωνία ὀφείλουμε νὰ ἀναλάβουμε τὶς εὐθῦνες μας ποὺ ὁ δράστης κατακρεούργησε τὸ θύμα», «ἔχουμε ὅλοι εὐθύνη...», εἴτε γιὰ τοὺς θανάτους ἀπὸ ναρκωτικά, εἴτε γιὰ τὴν πορνεία, εἴτε γιὰ τὶς πυρκαϊές, εἴτε γιὰ τὶς πλημμύρες, τὶς καταρρεύσεις κ.ο.κ. Ἐφαρμόζουν, δηλαδή, τὴν θεωρία τῆς συλλογικῆς εὐθύνης, ποὺ συμπτωματικὰ(;) ταυτίζεται μὲ τὴν ἐπιδιωκομένη ἀπὸ τὴν Θεοσοφία ἐξαφάνισι τῆς προσωπικῆς συνειδήσεως καὶ στὴν «ὁμαδοποίησι» ὅλων τῶν ἐπὶ μέρους συνειδήσεων σὲ ΜΙΑ κοινὴ συνείδησι: «Ὁ ἄνθρωπος μπαίνει στὴν συνείδησι τῆς Μονάδος, τοῦ ΕΝΟΣ», «... Ἡ προσωπικότης σβήνει καὶ ἡ πλάνη τελειώνει. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐπιστέγασμα τοῦ Μεγάλου Ἔργου...»⁵.
Ἐνσταλάζουν «συνείδησι μικρότητος» στοὺς τηλεθεατές, ἐξαπολύοντας ἐναντίον τους καταιγισμὸ ἐνοχῶν καὶ ὑποτιμήσεων σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὸν ἄνθρωπο, καὶ εἰδικὰ τὸν δυτικὸ ἄνθρωπο, μὲ κύριο ὅπλο τὴν οἰκολογία. Π.χ.: «Ὁ ἄνθρωπος εἶναι καταστροφικὸ ὄν», «ὁ ἄνθρωπος εἶναι κατώτερος ἀπὸ τὰ ζῶα, τὰ ὁποῖα, ἐνῶ ἔχουν καὶ αὐτὰ ψυχή, δὲν καταστρέφουν τὸ περιβάλλον καὶ τὸν πλανήτη» ἢ «ἀντίθετα μ' ἐμᾶς τοὺς «πολιτισμένους» ποὺ ἐκμεταλλευόμαστε καὶ καταστρέφουμε τὸν Πλανήτη, ἡ τάδε φυλὴ Αὐστραλίας (τῆς Ἀφρικῆς, Ἰνδίας κ.ο.κ. ) σέβεται τὴν φύσι καὶ ζῆ σὲ ἁρμονία μὲ αὐτήν».
Ἐνσταλάζουν «συνείδησι μικρότητος» σὲ ὅλο τὸ κοινωνικὸ καὶ ἐθνικὸ σύνολο, ἐξαπολύοντας ἐναντίον του καταιγισμὸ ἐνοχῶν καὶ ὑποτιμήσεων, συντρίβοντας ὅλα τὰ «παλαιά», κυρίως τὰ ἐθνικά, πνευματικά, ἱστορικὰ καὶ θρησκευτικὰ δεδομένα του: Π.χ. «οἱ Εὐρωπαῖοι, ποὺ εἶναι πολιτισμένοι...», «ὁ Ἕλληνας εἶναι ἀπαίδευτος, ἀγράμματος, ἐξυπνάκιας, τεμπέλης, ἐκμεταλλευτής, νεόπλουτος, σκληρὸς μὲ τὰ ζῶα, κ.ἄ.», «ὁ ἀρχαιοελληνικὸς (ἢ ὁ βυζαντινὸς) πολιτισμὸς ἦταν μία τυραννικὴ ἀποικιοκρατικὴ ἰμπεριαλιστικὴ δύναμις», «ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος ἦταν σφαγεὺς τῶν λαῶν», «ζοῦμε σὲ ἕνα ἀνελεύθερο θεοκρατικὸ καθεστώς»... κ.ο.κ
Παραλύουν ὁποιαδήποτε νόμιμη ἀντίδρασι, ἐπιβάλλοντας τὰ «ἰδανικὰ» τοῦ «Νέου Διαφωτισμοῦ»⁶ διὰ τῆς πνευματικῆς τρομοκρατίας καὶ μὲ ἐκβιαστικὲς συλλογιστικές. Π.χ. «Ἡ Χ θέσις εἶναι ἡ ὀρθή. Ὅποιος διαφωνεῖ εἶναι προκατειλημμένος, ἀντιδραστικός, ἐθνικιστής, θρησκόληπτος, φασίστας, ρατσιστής, κ.ο.κ. »· «Ἡ εὐθανασία ἀποτελεῖ κορυφαία κατάκτησι τῆς πολιτισμένης Δύσεως, ὁ σημερινὸς Ἕλλην, ὅμως, δὲν ἔχει φθάσει ἀκόμα στὸ ἐπίπεδο νὰ ἐκτιμήση τὴν κατάκτησι αὐτή».
Ἐξουθενώνουν τὶς ἀντιστάσεις καὶ ὑποκλέπτουν τὴν συναίνεσι τοῦ κοινοῦ, ἐφαρμόζοντας τὴν μέθοδο τῆς σταδιακῆς φθορᾶς: Ἐπαναφέρουν ἐπὶ τάπητος, ἀόκνως καὶ μὲ διερευνητικὴ «ἀφέλεια», τὰ «ἰδανικὰ» τοῦ «Νέου Διαφωτισμοῦ», παρ' ὅλον ὅτι αὐτὰ ἔχουν ἐπανειλημμένως καταρριφθῆ καὶ μάλιστα ἐνώπιόν τους ἀπὸ εἰδήμονες ἐπὶ τῇ βάσει ἐμπεριστατωμένων στοιχείων σὲ προηγούμενες συζητήσεις. Ἐπιλέγουν, ὅμως, κάθε φορὰ διαφορετική, βαθμιαίως πιὸ «χαλαρή», πιὸ «διαλλακτικὴ» καὶ πιὸ «ἐνδοτικὴ» σύνθεσι καθοδηγητῶν γνώμης, ὥστε, τελικῶς, νὰ καταλήξουν στὴν κατάλληλη «καθησυχαστικὴ» συνθεσι· δηλαδὴ στὴν σύνθεσι ποὺ εἴτε ἐνεπίγνωστα, εἴτε λόγω ἀνεδαφικότητος θέτει ὡς προϋπόθεσι ἐφαρμογῆς τῶν «ἰδανικῶν» αὐτῶν, δῆθεν αὐστηρούς, στὴν οὐσία ὅμως προσχηματικοὺς καὶ ἀνεφάρμοστους ὅρους γιὰ νὰ καταλήξη νὰ ἀποφανθῆ συναινετικά.
Εὐνουχίζουν ἀνώδυνα κάθε βάσιμη ἀντίδρασι, παρουσιάζοντας τὸν Χριστιανισμὸ ὡς μία ἄνευ ὅρων ὑποχώρησι ἔναντι κάθε ἀξιώσεως, προκλήσεως ἢ προσβολῆς, προβάλλοντας μία ψευδοχριστιανικὴ ἐκβιαστικὴ ἀγαπολογία τοῦ τύπου: «Ὁ Χριστὸς εἶναι ἀγάπη, ἄρα, ὅποιος ἀντιδρᾷ στὶς κοινωνικές, οἰκονομικές, ἐθνικές, ἠθικές, πολιτιστικές, θρησκευτικὲς κ.λπ. μεταβολὲς ποὺ ἐπιβάλλονται, δὲν εἶναι χριστιανὸς» ἢ «Ὁ Χριστὸς δὲν χρειάζεται προστάτες, συνεπῶς ἀποδεχθῆτε πολιτισμένα κάθε βεβήλωσί Του».
Ὁδηγοῦν σὲ πνευματικὴ (καὶ βουλητική) παράλυσι, ὅταν ἔχοντας ἤδη κερδίσει τὴν ἐμπιστοσύνη τοῦ κοινοῦ ὑπερασπιζόμενοι ἱστορικές, θρησκευτικές, ἠθικὲς καὶ ἄλλες παλαιὲς θέσεις, οἱ ἴδιοι τὶς παραλλάσσουν, τὶς διαστρεβλώνουν, τὶς διαβάλλουν ἢ τὶς ἀναιροῦν. Ἤ, ὅταν ἡγηθέντες κινήσεων ποὺ ὑπεραμύνονται «παλαιῶν» ἰδεῶν τὶς ἀπεμπολοῦν ἢ ὅταν υἱοθετοῦν, ὡς «ὀρθὸ» ἢ ὡς «λογικό», ἕνα ἀπὸ τὰ «νέα ἰδανικὰ» τοῦ «Νέου Διαφωτισμοῦ».
Ἀποσυνθέτουν τὴν Χριστιανικὴ πίστι στὴν συνείδησι τοῦ κοινοῦ, ἀφοῦ οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν ἐμφοροῦνται εἴτε ἐνεπίγνωστα, εἴτε ὄχι ἀπὸ ὑλιστικὲς θεωρίες, πεποιθήσεις, τάσεις, ἀντιλήψεις, οἱ ὁποῖες ἐξυπηρετοῦν τὸν «Νέο Διαφωτισμό». Ἄλλοι, πάλι, θέτουν τὸν πῆχυ τῆς σωτηρίας τόσο ψηλά, ὥστε ὁ καθημερινός, ὁ μέσος Χριστιανὸς τηλεθεατὴς νὰ ἀποκαρδιώνεται καὶ νὰ καταφεύγη στοὺς ἀστρολόγους πρὸς ἐπίλυσι τῶν προβλημάτων του.
Παραλύουν τὴν βούλησι τῶν τηλεθεατῶν, προβάλλοντας ἢ υἱοθετῶντας (ἢ διὰ τῆς σιωπῆς τους) τὶς καταιγιστικὲς καταστροφολογίες, ποὺ τοὺς τρομοκρατοῦν.
Ἀποσυνθέτουν τὴν «παλαιὰ» σκέψι καὶ τὴν «παλαιὰ» περὶ ἀνθρώπου καὶ περὶ κόσμου ἀντίληψι, ὅταν σὲ ἀντιπαραθέσεις της μὲ τὰ «ἰδανικὰ» τοῦ «Νέου Διαφωτισμοῦ» τὴν «ὑπερασπίζονται» μὲ ἀδύναμα καὶ σαθρὰ ἐπιχειρήματα, ἢ καλοῦν ὡς ὑπερασπιστές της ἄτομα «ἀνυποψίαστα», ἢ μὲ ἀνεπαρκεῖς γνώσεις, ἢ «ἐπικοινωνιακῶς» ἀνεπαρκῆ, ἢ ἄτομα ποὺ ἐνεπίγνωστα τὴν ἐκθέτουν, τὴν διαστρέφουν ἢ τὴν καταστρέφουν.
Καθιστοῦν τοὺς τηλεθεατὲς πνευματικῶς καὶ ψυχικῶς ἀπάτριδες, ὑπεραμυνόμενοι ἀλλὰ κατὰ τρόπο βίαιο, χυδαῖο, ἀκραῖο, ἢ ἀκόμα καὶ γελοῖο τῶν «παλαιῶν» ἀξιῶν καὶ ἰδανικῶν, ἢ τῶν πολιτικῶν ἢ θρησκευτικῶν πιστεύω τους (δηλαδή, διαβάλλουν, ἐκθέτουν, διαστρεβλώνουν, γελοιοποιοῦν καὶ καθιστοῦν ἀποκρουστικές, ἂν ὄχι καὶ ἐπικίνδυνες τὶς «παλαιὲς» θέσεις).
Παραλύουν τὴν κριτικὴ ἱκανότητα τῶν τηλεθεατῶν, παρουσιάζοντας ὡς ἔγκυρες προσωπικὲς γνῶμες ἀσχέτων ἀτόμων ἐπὶ σοβαρῶν ἐπιστημονικῶν θεμάτων π.χ. ἀπόψεις δημοσιογράφων, ἠθοποιῶν ἢ μουσικῶν ποὺ θεολογοῦν, μουσικῶν, θεολόγων ἢ ἱερέων ποὺ πολιτικολογοῦν, πολιτικῶν ἀναλυτῶν ποὺ χριστολογοῦν, ἠθοποιῶν ποὺ «δωδεκαθεΐζουν», ἀποκρυφιστῶν ποὺ μεταλλάσουν τὴν ἀρχαιοελληνικὴ φιλοσοφία, ἢ ἀποδίδουν τὸν ἀρχαιοελληνικὸ πολιτισμὸ σὲ ἐξωγήϊνους, κ.ο.κ.
Ἐξουδετερώνουν τὸν «παλαιὸ» ἄνθρωπο, καὶ ἐξαφανίζουν τὴν ἐμπειρία καὶ τὶς κατακτήσεις χιλιετιῶν, παρεμβαίνοντας «ἐπανορθωτικὰ» σὲ κάθε τομέα τῆς ζωῆς του, μὲ ἀποτέλεσμα αὐτὸς νὰ χάνη βαθμιαίως καὶ χωρὶς νὰ τὸ ἀντιληφθῆ τὶς βεβαιότητές του, καθὼς καὶ τὴν προσωπική του ἱκανότητα σκέψεως, κρίσεως, ἀξιολογήσεως, ἱεραρχήσεως καὶ ἀποφάσεως.
Καταστρέφουν τὸν «παλαιὸ» ἄνθρωπο, ἐξιδανικεύοντας τὸ «νέο» πρότυπο, τὸν ἡττημένο ἄνθρωπο, τὸ «ἀνθρώπινο ὄν»: Τὸν ἄνθρωπο, δηλαδή, ποὺ ἀγνοεῖ ὅτι ἔχει ἐξουδετερωθῆ ἡ βούλησίς του, διότι τοῦ τὴν ἔχουν τεχνηέντως ὑποκαταστήσει μὲ πάθη «χωρὶς σύνορα» σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ στὰ ἠθικά, σεξουαλικά, οἰκογενειακά, πνευματικά, θρησκευτικὰ κ.λ.π. δεδομένα του.
Κατακερματίζουν τὸν «παλαιὸ» κοινωνικὸ ἱστό, ὑποδαυλίζοντας μὲ πρόσχημα τὴν «ἐνημέρωσι» καὶ τὸν «προβληματισμὸ» διάφορες ἀντιπαραθέσεις (π.χ. μεταξὺ δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ κοινοῦ, πεζῶν καὶ ὀδηγῶν, διορισμένων καὶ ἀδιορίστων, καπνιζόντων καὶ «παθητικῶν καπνιστῶν», ὁμοφυλοφίλων καὶ ἑτεροφυλοφίλων, κ.ο.κ.).
Κατακερματίζουν τὸν «παλαιὸ» ψυχοπνευματικὸ ἱστό, ὑποδαυλίζοντας πρὸς χάριν τῆς «ἐλευθερίας τῆς σκέψεως» καὶ τῆς «ἐλευθέρας διακινήσεως τῶν ἰδεῶν» ἀντιπαραθέσεις μεταξὺ «δεξιᾶς» καὶ «ἀριστερᾶς» ἰδεολογίας, μεταξὺ ἀποκρυφισμοῦ ἢ ἀστρολογίας ἢ δωδεκαθεΐας ἢ σεκτῶν καὶ Χριστιανισμοῦ, μεταξὺ Παλαιοῦ καὶ Νέου Ἑορτολογίου, μεταξὺ Παπισμοῦ καὶ Ὀρθοδοξίας, κ.ο.κ.
Οἰκοδομοῦν τὸν «νέον ἄνθρωπο», «συμβουλεύοντας» τὸ τηλεοπτικὸ κοινὸ μὲ «νέες» θέσεις ἐπὶ παντὸς ἐπιστητοῦ, «γιὰ τὸ καλό του»:
Τὸν καθοδηγοῦν στὸ πῶς νὰ ντύνεται, πῶς νὰ διασκεδάζη, ποιόν νὰ θαυμάζη, ποιόν νὰ μιμῆται, τί νὰ ἀγοράζη, τί νὰ τρώη, τί νὰ τραγουδᾷ, τί νὰ διαβάζη, τί νὰ πιστεύη καὶ τί νὰ λατρεύη, πῶς νὰ σκέπτεται, πῶς νὰ γυμνάζεται, πῶς νὰ κάνη ἔρωτα, πῶς νὰ φέρεται στὰ παιδιά του, ἀκόμα καὶ πῶς νὰ ἀναπνέη, πῶς νὰ κοιμᾶται, πῶς νὰ «ἐλέγχη τὰ ὄνειρά» του, ἀλλὰ καὶ πῶς νὰ πεθαίνη, καὶ πῶς νὰ διαθέση τὴν σωρό του.
Ὁδηγοῦν στὴν μοιρολατρεία (ἐξαφάνισι τῆς βουλήσεως), μυῶντας τοὺς τηλεθεατὲς στὸν ἀποκρυφισμό (συχνὰ μάλιστα, ἀναμειγνύοντας σ' αὐτὸν καὶ τὸν Χριστιανισμό), σὲ ἀνατολικὲς ἢ νεοεποχίτικες δοξασίες (κάρμα, μετενσάρκωσι, θετικὴ σκέψι, θετικὴ-ἀρνητικὴ ἐνέργεια, «αὔρα», πνευματισμό, ἀναδρομὲς σὲ προηγούμενες ζωές), στὴν ἀστρολογία κ.λ.π. Προωθοῦν ἰδιαιτέρως τὴν πίστι στὴν μετενσάρκωσι, πρὸς μεγάλη ἱκανοποίησι τῆς θεοσοφίστριας Α. Μπέηλυ, ἡ ὁποία ἔγραφε: «Τὸ δόγμα τῆς μετενσαρκώσεως θὰ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ καθοριστικὰ κλειδιὰ τῆς Νέας Παγκόσμιας Θρησκείας»⁷.
Ἀποσυνδέουν τοὺς τηλεθεατὲς ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, βυθίζοντάς τους σὲ μίαν εἰκονικὴ πραγματικότητα, πρὸς δόξαν τῆς Θεοσοφίας, ποὺ θέλει ὁ ἄνθρωπος νὰ θεωρῆ αὐταπάτη τὴν πραγματικότητα: Ἀποσιωπῶντας πραγματικὰ προβλήματα καὶ ζητήματα καθοριστικῆς σημασίας, ἀναλώνονται σὲ ἀτέρμονους ψευδεπίγραφους, παραπλανητικοὺς καὶ προσχηματικοὺς «προβληματισμοὺς» γιὰ θέματα ἥσσονος σημασίας. Ἢ ἐξασφαλίζουν σὲ λίγα ἄτομα συμμετοχὴ σὲ τηλεπαιχνίδια, ὅπου αὐτὰ ζοῦν «εἰκονικά», ἐνῷ ἀπασχολοῦν τοὺς ὑπολοίπους μὲ τὴν παρακολούθησι τῆς εἰκονικῆς πραγματικότητος, καὶ κατόπιν μὲ «προβληματισμοὺς» ἐπ' αὐτῆς «στήνουν» «ζαχαρένιες» ἐκπομπές, ὅπου ἀνούσιες ἐπιπολαιότητες «συζητῶνται» καὶ ἀναλύονται μὲ «σοβαρότητα»· προβάλλουν καταιγισμὸ κινηματογραφικῶν ταινιῶν ποὺ ἐντέχνως ὑποβάλλουν ὡς ἀπόλυτα θεμιτές, ἀπίθανες, ἐξωφρενικὲς καὶ ἐξωπραγματικὲς καταστάσεις (ταυτόχρονη ὕπαρξι σὲ παράλληλα σύμπαντα, ἀνταλλαγὴ προσωπικοτήτων, ταξίδια στὸν χρόνο, ἐξωγήϊνους, κ.λπ.).
Ἑδραιώνουν τὴν Νέα Ἐποχὴ στὴν συνείδησι τοῦ τηλεοπτικοῦ κοινοῦ, ἀναφερόμενοι συνεχῶς σ' αὐτήν, χωρίς, ὡστόσο, νὰ προβαίνουν σὲ περαιτέρω ἐπεξηγήσεις, διερεύνησι, ἢ ἀναφορὰ στοὺς «νικητὲς» ποὺ κινοῦν τὰ νήματά της, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τοὺς διατηροῦν συμπτωματικὰ(;) ἀθέατους. Συγκεκριμένα, παρουσιάζουν κάθε ἐπώδυνη μεταβολή, ὡσὰν νὰ πρόκειται περὶ ἀναποτρέπτου φυσικοῦ φαινομένου (π.χ. «στὴν νέα παγκοσμιοποιημένη κοινωνία μας εἶναι φυσικὸ νὰ...», ἢ «εἴμαστε πλέον στὴν Νέα Ἐποχή, ὁπότε ἀναγκαστικὰ πρέπει νὰ ἀποδεχθοῦμε ὅτι...».
Ἑδραιώνουν τὴν νεοεποχίτικη ὑποκουλτούρα: Προσκαλοῦν σὲ «σοβαρὲς» ἐκπομπὲς ἄτομα μὲ «δυνάμεις», «θεραπευτές», «ἐνορατικούς», ἀστρολόγους κ.λ.π.· σιωποῦν αἰδημόνως γιὰ τὸν γενικευμένο καταιγισμὸ ναρκωτικολαγνείας, διαστροφικοὺ ἐρωτισμοῦ, μαγείας καὶ σατανολατρείας, κ.ἄ.
Νομιμοποιοῦν, ἐμμέσως, τὴν ἀστρολογία στὴν συνείδησι τοῦ τηλεοπτικοῦ κοινοῦ καὶ τὶς προβλέψεις διαφόρων ἀστρολόγων (σύμφωνα μὲ τὶς ὁποῖες «μὲ τὸ 2000, μπαίνουμε στὴν Ἐποχὴ τοῦ Ὑδροχόου, μία Νέα Ἐποχὴ ποὺ θὰ φέρη τεράστιες μεταβολὲς σὲ ὅλους τους τομεῖς τῆς ζωῆς μας»), ὅταν ἀποσιωποῦν τοὺς πραγματικοὺς λόγους ποὺ καθιστοῦν ἀναπόφευκτες τὶς μεταβολὲς ποὺ ἐπιφέρει ἡ Νέα Ἐποχή.
Νομιμοποιοῦν, ἐμμέσως, ὅσες αἱρέσεις, σέκτες καὶ καινοφανεῖς θρησκεῖες «προφήτευαν» τὴν ἔλευσι μίας Νέας Ἐποχῆς, ἑνὸς Καινούργιου Κόσμου, ἑνὸς Νέου Κόσμου κ.ο.κ. , ἀποδεχόμενοι οἱ ἴδιοι τὴν Νέα Ἐποχὴ ὡς ἀναπότρεπτο φυσικὸ φαινόμενο (εἰδικά, νομιμοποιοῦν τὴν Θεοσοφία καὶ τὰ παρακλάδια της, ποὺ ἐκτὸς τοῦ ὅτι προωθοῦν τὴν ἐσωτεριστικὴ ἀστρολογία εὐαγγελίζονταν συμπτωματικῶς(;) καὶ τὴν ἔλευσι τῆς «Νέας Τάξεως», τῆς Νέας Ἐποχῆς, τῆς Ἐποχῆς τοῦ Ὑδροχόου.
Εἶναι ἄραγε σύμπτωσις ὅτι, ὅλες αὐτὲς οἱ μεθοδεύσεις ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ σύγχρονοι ἰνστρούχτορες-ἐκπαιδευτές, ὁδηγοῦν στὴν ἐξουδετέρωσι τῆς βουλήσεως τῶν τηλεθεατῶν, μεταλλάσσοντάς τους σὲ ἑσμὸ ἀβούλων «ἀνθρωπίνων ὄντων»;
Ὅσο καὶ ἂν φαίνεται στοὺς περισσοτέρους ἀδιανόητο, ἡ κατόπιν εἰδικῶν καὶ συστηματικῶν διεργασιῶν ἐπὶ τῆς σκεψεώς του ὁλοκληρωτικὴ καὶ μὴ ἀναστρέψιμη ἐξαφάνισις τῆς βουλήσεως τοῦ ἀνθρώπου δὲν ἀποτελεῖ φαντασίωσι. Πρωτοεμφανίσθηκε, ὡς ἰδέα, στὰ μέσα τοῦ 19ου αἰῶνος, καὶ βαθμιαίως ἐντάχτηκε στοὺς σκοποὺς καὶ στὶς μεθοδολογίες διαφόρων ὁμάδων, θρησκειῶν, ἰδεολογιῶν, σεκτῶν κ.λπ.
Ἡ πρώτη νύξις, ἔγινε, ὅπως προαναφέρθηκε, ἀπὸ τὸν Ντοστογιέφσκυ (1821-1881) στοὺς «Δαιμονισμένους» του. Αὐτὸς «προφήτευσε» «τὴν ἐξαφάνισι τῆς ἐλευθέρας βουλήσεως στὰ ἐννέα δέκατα τῶν ἀνθρώπων», ὡς μέσον ἐπιτεύξεως τοῦ σατανικοῦ σχεδίου μίας μικρῆς ὁμάδος γιὰ τὴν κυριαρχία της ἐπὶ τοῦ κόσμου. Ἡ ὁμὰς αὐτὴ θὰ ἀπέβλεπε στὸν ἀποχριστιανισμὸ τῶν ἀνθρώπων καὶ στὴν «μετατροπή τους σὲ ἀγέλη μὲ νέους τρόπους διαπαιδαγωγήσεως». Μὲ σύνθημά της, «ὁ καθένας ἀνήκει σὲ ὅλους καὶ ὅλοι στὸν καθένα» (δηλαδή, μὲ τὴν διάλυσι κάθε ἐπὶ μέρους προσωπικότητος καὶ τὴν μαζοποίησί της), ἡ ὁμὰς θὰ ἐπέβαλλε τὴν ἰσοπέδωσι, ὡς «ἰσότητα»: «... Πάνω ἀπ' ὅλα θά ‘ναι ἡ ἰσότης. Πρῶτα θὰ ὑποβιβασθῆ τὸ ἐπίπεδο τῆς ἐπιστήμης καὶ τῶν ταλέντων. Σὲ ὑψηλὸ ἐπιστημονικὸ ἐπίπεδο φθάνουν τὰ ἀνώτερα μυαλὰ καὶ μυαλὰ ἀνώτερα δὲν χρειάζονται». Ἔτσι, «Ὅλοι (θὰ) εἶναι σκλάβοι καὶ ἴσοι στὴν σκλαβιά». Σύμφωνα μὲ αὐτὸ τὸ σχέδιο: «... Τὸ ἕνα δέκατο μονάχα τῆς ἀνθρωπότητος θά ‘χουν δικαιώματα ἐλευθέρου ἀνθρώπου καὶ ἡ ἐξουσία τους πάνω στὰ ἄλλα ἐννέα δέκατα θὰ εἶναι ἀπεριόριστη. Οἱ δεύτεροι θὰ χάσουν τὴν προσωπικότητά τους, θὰ γίνουν κοπάδι... θὰ ξαναγυρίσουν στὴν πρωτόγονη ἁπλότητα, στὸν παράδεισο νὰ ποῦμε τῶν πρωτοπλάστων, ὅπου ὅμως θὰ πρέπει νὰ δουλεύουν κιόλας»⁸ .
Τὴν ἴδια περίπου ἐποχή, στὴν σκέψι τῆς Ἔλενας Μπλαβάτσκυ (1831-1891) γεννιόταν ἡ Θεοσοφία, «ἡ ἀλήθεια, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἀναπαύονται ὅλα τὰ θρησκεύματα». Ἐπενδεδυμένη μὲ ἕναν συνδυασμὸ πνευματισμοῦ, ἀποκρυφισμοῦ, ἀστρολογίας, μαγείας καὶ ἐντόνων βουδιστικῶν στοιχείων (κάρμα, μετενσάρκωσι κ.λπ. ), ἡ Θεοσοφία κέρδισε γρήγορα πιστούς, ὀπαδοὺς καὶ θαυμαστές, ἰδιαιτέρως μέσα στοὺς ὑψηλοὺς πολιτικο-κοινωνικο-οἰκονομικοὺς κύκλους. Εὐαγγελίσθηκε τὴν ἐγκαθίδρυσι μίας «Νέας Ἐποχῆς» στὸ σύνολο τοῦ Πλανήτου, τὴν «ἐσωτερικὴ διοίκησι» τοῦ ὁποίου θὰ ἀνελάμβανε ἀθέατη ἡ «Ἀπόκρυφη Ἱεραρχία». Μὲ τὴν βοήθεια τῶν «διδασκάλων», τῶν «μεσαζόντων ὑπηρετῶν τοῦ κόσμου» καὶ τῶν «διανοητῶν τοῦ κόσμου», ἡ Ἱεραρχία θὰ ἀνελάμβανε νὰ ὁδηγήση τοὺς ὀπαδούς της στὴν τυφλὴ ὑπακοή, καὶ τὸν κάθε ἄνθρωπο διὰ τῆς «ἀποσβέσεως ἢ ἐκβολῆς τοῦ προσωπικοῦ ἑαυτοῦ» στὴν «ἀνεκδήλωτη κατάστασι τοῦ ΕΝΟΣ», στὴν «ἀνάπαυσι», δηλαδή, στὴν «μὴ ὕπαρξι»⁹.
Ἡ Θεοσοφία ὁραματιζόταν τὴν «Νέα Τάξι» της, ὡς ἑξῆς: Οἱ λίγοι νικητὲς τοῦ «ἀοράτου» πολέμου της θὰ κυριαρχοῦν ἀθέατοι ἐπὶ τῶν «μαζῶν τῆς ἀνθρωπότητος», οἱ ὁποῖες θὰ εἶναι οἱ ἡττημένοι. Οἱ ἡττημένοι θὰ ἀποτελοῦν τὴν «νέα ἀνθρωπότητα», πού, χωρὶς προσωπικότητα καὶ χωρὶς βούλησι, θὰ ἔχη ὁδηγηθῆ στὴν «μὴ ὕπαρξι». Αὐτοὶ δὲν θὰ εἶναι πιὰ «Ἄνθρωποι», οὔτε κἂν «ἄνθρωποι». Θὰ εἶναι ἁπλᾶ «ἀνθρώπινα ὄντα», χωρὶς βούλησι, χωρὶς λογικὴ συνείδησι, ἕρμαια τῶν ἐνστίκτων καὶ τοῦ ὑποσυνειδήτου τους. Θὰ εἶναι, δηλαδή, ἀνθρωπόμορφα ὄντα, ποὺ ὅμως, ὅπως «προφήτευσε» ὁ Ντοστογιέσφκυ, θὰ μποροῦν «νὰ δουλεύουν κιόλας». Καὶ τὸ σημαντικώτερο: Θὰ πιστεύουν ὅτι ἡ μετάλλαξίς τους αὐτή, δηλαδὴ ἡ ἧττα τους συνιστᾷ θριαμβική τους νίκη. Αὐτὸ θὰ καθιστᾷ τὴν ὑποδούλωσί τους ὁλοκληρωτικὴ καὶ μὴ ἀναστρέψιμη.
Ἀλλὰ καὶ ὁ Α. Γκράμσι (1891-1937) εἶχε θέσει στὸ στόχαστρό του τὴν βούλησι τοῦ δυτικοῦ ἀνθρώπου. Σύγχρονος τῆς Α. Μπέηλυ (1880-1949), ὁ Γκράμσι εἶχε καὶ αὐτὸς ὡς ὅραμα μία Νέα Τάξι, γιὰ τὴν ἐγκαθίδρυσι τῆς ὁποίας πρότεινε καὶ αὐτὸς ἕναν «ἀόρατο» πόλεμο κατὰ τῶν χριστιανικῶν πληθυσμῶν. Σκοπός του, ὁ «ἐκμαρξισμὸς τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀνθρώπου», γιὰ τὴν ἀπρόσκοπτη ἐπικράτησι τοῦ Μαρξιστικοῦ Ὁράματος: Τοῦ «Παραδείσου τοῦ Ἐργάτη». Σύμφωνα μὲ τὸν Γκράμσι, τὸ μόνο ἐμπόδιο γιὰ τὴν πραγματοποίησι τοῦ Παραδείσου αὐτοῦ, τὸ μόνο πραγματικὸ ἐμπόδιο γιὰ τὴν ἀπὸ μέρους τῶν ἀνθρώπων οἰκοδόμησι τῆς ἀταξικῆς κοινωνίας καὶ γιὰ τὴν «κυριαρχία τοῦ προλεταριάτου», ἦταν ἡ κοινὴ χριστιανικὴ ἐλπὶς καὶ ἡ κοινὴ χριστιανικὴ ἀναφορὰ σὲ κάποια Ὑψίστη Θεία Ὑπερκόσμια Δύναμι, ἡ ὁποία «ὑπερβαίνει τὶς περιορισμένες δυνατότητες τῶν ἐπὶ μέρους ἀτόμων καὶ τῶν ὁμάδων, μεγάλων καὶ μικρῶν». Συνεπῶς, κατ' αὐτόν, ὅσο διατηρεῖται ἡ πίστις πρὸς αὐτὴν τὴν Δύναμι, ἡ ὁποία, ἐνῷ κυριαρχεῖ ἐπὶ τοῦ κόσμου τούτου, δὲν ἀνήκει σὲ τοῦτον τὸν κόσμο, «ἡ ἰδέα μίας βίαιης παγκόσμιας ἐπαναστάσεως τοῦ προλεταριάτου ἦταν ἐκ τῶν προτέρων καταδικασμένη σὲ ἀποτυχία»10.
Ὁ Γκράμσι πίστευε ὅτι, ἡ Μαρξιστικὴ κυριαρχία δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποβλέπη στὴν ἁπτὴ καὶ βίαιη ἅλωσι κοινωνιῶν μὲ «συμβατικὸ» πόλεμο, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε «νὰ στραφῆ πρὸς τὸ πνεῦμα τῶν πρὸς ἅλωσι πληθυσμῶν». Θὰ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήση διαφόρους συντελεστές, πού, μὲ εἰδικὲς καὶ συστηματικὲς μεθοδεύσεις, θὰ πραγματοποιήσουν, ἐν καιρῷ, μία «ἤρεμη καὶ ἀνώνυμη ἐπανάστασι»· μία ἀναίμακτη ἐπανάστασι «στὸ ὄνομα τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ τῆς ἀνθρωπίνης ἀξιοπρεπείας, στὸ ὄνομα τῆς αὐτονομίας τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς ἀπελευθερώσεώς του ἀπὸ ἐξωτερικοὺς περιορισμούς. Καὶ πάνω ἀπὸ ὅλα, χωρὶς τοὺς περιορισμοὺς καὶ τὶς ἀπαιτήσεις τοῦ Χριστιανισμοῦ». Οἱ χριστιανικὲς κοινωνίες θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ ὑποστοῦν στὸ σύνολό τους ριζικὲς μεταβολὲς στὸν τρόπο σκέψεώς τους. Συγκεκριμένα, θὰ ἔπρεπε νὰ ὁδηγηθοῦν στὸ νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν ἐλπίδα ποὺ δίνει στὸν ἄνθρωπο ἡ χριστιανικὴ ὑπερβατικότης, καὶ νὰ πειθαναγκασθοῦν ὅτι, «δὲν ὑπάρχει τίποτα ἐκτὸς ἀπὸ τὴν «Ὕλη αὐτοῦ του Σύμπαντος» καὶ ὅτι, «κάθε τὶ πολύτιμο στὴν ζωὴ καὶ στὸν κόσμο τοῦτο ἐνυπάρχει ἐντὸς τῆς ζωῆς, ἐντὸς τοῦ κόσμου τούτου καὶ ἐντὸς τῆς γηΐνης σφαίρας». Ὁ «Παράδεισος τοῦ Ἐργάτη» ἐπὶ τῆς Γῆς θὰ πραγματοποιηθῆ, μόνον ἐφ' ὅσον, στὶς δυτικὲς κοινωνίες, ὅλα τὰ πνεύματα μεταβληθοῦν σὲ «προλεταριακὰ πνεύματα»11 (μιᾶς καί, «Πάνω ἀπ' ὅλα θά ‘ναι ἡ ἰσότης... καὶ μυαλὰ ἀνώτερα δὲν χρειάζονται», ὅπως ἔγραφε ὁ Ντοστογιέφσκυ). Αὐτὰ τὰ «προλεταριακὰ πνεύματα» καὶ δὲν θὰ ἀντιδροῦν, καὶ θὰ «δουλεύουν κιόλας».
Σοβαροὶ ἀναλυταὶ συμπεραίνουν σήμερα ὅτι, τόσο ἡ Θεοσοφία, ὅσο καὶ οἱ Οὐμανιστὲς (παρακλάδι τῶν ὁποίων εἶναι οἱ νεοειδωλολάτρες), καθὼς καὶ οἱ ὁμάδες τοῦ καθ' ἑαυτῷ «New Age», μὲ τὶς ἑωσφορικές τους θέσεις, χρησιμοποιοῦνται γιὰ νὰ ἐκλειάνουν αὐτὰ ποὺ συνιστοῦν τὰ ἐσωτερικὰ ἐμπόδια ποὺ ὑπάρχουν μέσα στὸν δυτικὸ ἄνθρωπο γιὰ τὴν πραγματοποίησι τοῦ μαρξιστικοῦ ὁράματος. Στὴν οὐσία, ὅμως, ὅλες οἱ ἀνωτέρω θεωρίες ἔχουν ἕνα κοινὸ σημεῖο μὲ τὸν «Νέο Διαφωτισμό»: Ὁδηγοῦν σὲ μία «νέα» ὑποδούλωσι, ποὺ θὰ εἶναι ὁλοκληρωτικὴ καὶ μὴ ἀναστρέψιμη, ἀκριβῶς ἐπειδὴ ἐξαφανίζει τὴν βούλησι, καὶ διαμορφώνει ἡττημένους, ποὺ ἐκλαμβάνουν ὡς δική τους νίκη, τὴν πλήρη καὶ ἐνθουσιώδη συνεργία τους μὲ τὸν πραγματικὸ νικητή, ποὺ τοὺς χειραγωγεῖ ἀθέατος.
Πῶς, λοιπόν, εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῆ τυχαῖο τὸ γεγονὸς ὅτι, οἱ καθοδηγητὲς σκέψεως πρωταγωνιστοῦν ὡς νέοι ἰνστρούχτορες στὴν ποθητὴ ἀπὸ τὴν Νέα Ἐποχὴ «ἀποδόμησι» τῶν «παλαιῶν» πνευματικῶν δεδομένων, καὶ πῶς μπορεῖ νὰ θεωρηθῆ συμπτωματικὸ τὸ ὅτι, «. . . ἀπὸ τὰ συντρίμμια τους οἰκοδομοῦν ἕνα μνημεῖο μιᾶς γλυκειᾶς ὑποχωρήσεως»12; Συμπτωματικὴ ἢ μή, ἡ «ἀποδομητική» τους δρᾶσις εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ θυμίση τὸν U. Müller, ὁ ὁποῖος θέτοντας τὸ θέμα στὴν εὐρύτερη βάσι του ἔγραφε ὅτι: «Γενικὰ μπορεῖ νὰ δημιουργηθῆ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ὁ τύπος, ὡς πρακτορεῖο δημοσίων σχέσεων, κινεῖται ἀπὸ συνωμότες καταστροφεῖς»13.
Θὰ πρέπει, συνεπῶς, νὰ ἀναρωτηθοῦμε καὶ ἴσως καὶ νὰ ρωτήσουμε τοὺς Ἰνστρούχτορες τῆς Νέας Ἐποχῆς μήπως προϋπόθεσις γιὰ τὸ πολυθρύλητο «Τέλος τῆς Ἱστορίας» εἶναι τὸ Τέλος τοῦ Ἀνθρώπου!

1. «Τὸ νὰ λαμβάνη κανεὶς μίαν ἀπόφασιν ἰσοδυναμεῖ μὲ τὸ νὰ κρίνη διὰ τοῦ λογισμοῦ», Ἀριστοτέλους, Ἠθ. Νικ. 11-13 α΄ 12.
2. Ἡ νέα τάξη στὴν πληροφορική, Μῖσος γιὰ τὴν σκέψι, Denis Duclos, κοινωνιολόγου καὶ διευθυντοῦ ἐρευνῶν στὸ Ἐθνικὸ Κέντρο Ἐπιστημονικῆς Ἔρευνας (CNRS), ἐφημ. ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (Le Monde Diplomatiquel, 21. 2. 1999, σελ. 38 καὶ ἔπ. Καὶ «Essal de psychologie contemporaine, I. Un nouvel age de la personnalite» (Δοκίμιο σύγχρονης Ψυχολογίας, Μία νέα ἐποχὴ τῆς προσωπικότητας), Le Debal, Μαρσὲλ Γκοσέ, Ἰούνιος 1998.
3. Ἀπὸ τὸ λατινικὸ οὐσιαστικὸ «instructio», ποὺ σημαίνει «ἐκπαίδευσις».
4. ΝΕΟΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ, Ὀρθόδοξη Θεώρηση καὶ Ἀντιμετώπιση, μακαριστοῦ π. Α. Ἀλεβιζοπούλου, Ἐκδ. ΔΙΑΛΟΓΟΣ, Ἀθήνα 1996, σελ. 49, 63.
5. Ἀποκρυφισμός, Γκουρουϊσμός, «Νέα Ἐποχή», μακαριστοῦ π. Α. Ἀλεβιζοπούλου, Ἔκδ. Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νικοπόλεως, Πρέβεζα 1990, σελ. 102.
6. Βλ. Νέα Ἐποχὴ καὶ «Νέα» Τηλεόραση, μέρος Α' καὶ Β', περιοδικὸ ΔΙΑΛΟΓΟΣ, τεύχ. 29 & 30.
7. Λατρεῖες καὶ Θρησκεῖες τῆς Νέας Ἐποχῆς , Texe, Marrs, ἐκδ. ΣΤΕΡΕΩΜΑ, Ἐγνατίας 108, (Book of Ney Age Cults and Religions, σελ. 243).
8. Οἱ Δαιμονισμένοι, Τ. Μ. Ντοστογιέφσκι, Κεφ. 7, Οἱ Σύντροφοι, σελ. 319, μετάφραση Σωτ. Πατατζῆ, Διεθνεῖς Ἐκδόσεις.
9. Ἀποκρυφισμός, Γκουρουϊσμός, «Νέα Ἐποχή», μακαριστοῦ π. Α. Ἀλεβιζοπούλου, Ἔκδ. Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νικοπόλεως, Πρέβεζα 1990, σελ. 98.
10. The Keys of This Blood (Τὰ Κλειδιὰ Αὐτοῦ τοῦ Αἵματος), Martin Malachi, κεφ. 13°, Ἀντόνιο Γκράμσι: Τὸ Πνεῦμα ποὺ στοιχειώνει ἢ Ἀνατολὴ καὶ Δύση, ἐκδ. Touchstone, 1990, σελ. 247.
11. Ἔνθ. ἀνωτ. σελ. 251.
12. Νεοσατανισμός. Ὀρθόδοξη Θεώρηση καὶ Ἀντιμετώπιση, μακαριστοῦ π. Α. Ἀλεβιζοπούλου, ἐκδ. Διάλογος, Ἀθήνα 1996, σελ. 147.
13. Ἔνθ. ἀνωτ. σελ. 87 (Das Leben und Wirken der Satanisten. Eine Dokumentation, Regensburg 1989, σελ. 93-94).



6/3/09

Νὰ ποιοὶ διαπαιδαγωγοῦν τὰ παιδιά μας!!!

ἀπὸ τὸ «Παρὸν τῆς Κυριακῆς»*

«Ἐμεῖς εἴμαστε μασόνοι», εἶπαν τέσσερα μέλη τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου στὸν πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς συγγραφῆς -μαζὶ μὲ τὸν καθηγητὴ Β. Φίλια- τοῦ βιβλίου τῶν Θρησκευτικῶν τῆς Α' Λυκείου. Τὴν ἀποκάλυψι ἔκανε ὁ ἴδιος ὁ πατὴρ Μεταλληνὸς στὴν ἡμερίδα τῶν Θεολόγων, στὴν Λευκάδα, πρὶν ἀπὸ μερικοὺς μῆνες, καὶ καλὸ θὰ εἶναι τώρα ποὺ ὁ νέος Ὑπουργὸς Παιδείας Ἄρης Σπηλιωτόπουλος ξεκινᾷ «ἀπὸ τὸ μηδέν», νὰ τὸ ἔχη ὑπ' ὄψιν του καὶ νὰ μᾶς πῆ ἐὰν ἀποδέχεται νὰ καθορίζουν οἱ μασόνοι -μὲ αὐτήν τους τὴν ἰδιότητα- τὴν ὕλη τῶν βιβλίων μας.

* τὸ κείμενο εἶναι διωρθωμένο