Ἡ ἱστορία τῆς κομματοκρατίας δὲν εἶναι ἑλληνική. Ἡ ἱστορία τῆς δημοκρατίας εἶναι μόνο ἑλληνική!

Simone LE BARON Γλωσσολόγος – Καθηγήτρια τῆς γαλλικῆς γλώσσας
Διπλωματοῦχος της Alliance Francaise de Paris
http://simone-le-baron.blogspot.com/

Ἀγαπητοί μου φίλοι,

Θὰ ἤθελα νὰ ἀφιερώσω αὐτὸ τὸ γράμμα στὸν Ρήγα Βελεστινλῆ, ὁ ὁποῖος πέθανε στὸ Βελιγράδι τὸν Ἰούνιο 1798. Μὲ τὴν φιλικὴ καὶ διακριτικὴ ὑποστήριξη μερικῶν Γάλλων ἐπαναστατῶν, ἔτρεφε τὴν ἐλπίδα νὰ βοηθήσει τὸν ἑλληνικὸ λαὸ νὰ ἀπελευθερωθεῖ ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Θυσίασε τὴν ζωή του στὸν βωμὸ τοῦ ἰδανικοῦ του. Σήμερα ὁ ἑλληνικὸς λαὸς βρίσκεται πάλι ὑπὸ κατοχή. Αὐτὴ τὴν φορὰ ὅμως ἡ ἀπειλὴ δὲν ἔρχεται ἀπὸ τὴν Ἀνατολή, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν Γαλλία, ἡ ὁποία δημιούργησε τὴν Εὐρωπαϊκὴ Κοινότητα Ἄνθρακα καὶ Χάλυβα μὲ τὴν Γερμανία τὸ 1950, δηλαδὴ τὸν πρόδρομο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης καὶ τοῦ συστήματος τῆς κομματοκρατίας. Ὅταν μπῆκε ἡ Ἑλλάδα στὸν Εὐρωπαϊκὸ χορὸ τὸ 1981, ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου δὲν σᾶς εἶπε: «Ξέρετε κάτι παιδιά, θὰ μποῦμε στὴν ΕΟΚ ποὺ εἶναι ἁπλῶς καὶ μόνο ἕνας νόμιμος τρόπος γιὰ τὶς πλούσιες χῶρες νὰ ἐκμεταλλευτοῦν τὶς φτωχές, γιὰ νὰ γίνουμε ἐμεῖς, μία χούφτα πολιτικῶν, πλούσιοι, καὶ ἐσεῖς νὰ ψοφήσετε στὴν πείνα μέσα σὲ 15 χρόνια». Σᾶς εἶπε: «Ἀγαπητοί μου συμπατριῶτες, ἡ χούντα μᾶς ἔχει γονατίσει, μᾶς ἔχει ὑποβαθμίσει στὸ περιθώριο τῆς Εὐρώπης. Εἴμαστε ὀπισθοδρομικὸς λαός! Ἂν μποῦμε στὴν μεγάλη εὐρωπαϊκὴ οἰκογένεια, θὰ εἴμαστε κι ἐμεῖς μοντέρνοι». Καὶ γίνατε μοντέρνοι...

Ὁ «συνωστισμὸς» τοῦ 1922

Ἕνα σπάνιο video ἱστορικὸ ντοκουμέντο ἀπὸ τὴν καταστροφὴ τῆς Σμύρνης, τὸ 1922, τὸ ὁποῖο τραβήχτηκε ἀπὸ τὸν George Magarian, εἶδε τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος ἀπὸ τὸν ἐγγονό του Robert Davidian, ὁ ὁποῖος τὸ ἀνεκάλυψε στὸ σπίτι τῆς γιαγιᾶς του στὴν Νέα Ὑόρκη τῶν ΗΠΑ, ὅπου βρισκόταν ξεχασμένο γιὰ πολλὲς δεκαετίες.

Ἡ χαμένη τιμὴ τῶν Ἑλλήνων

τοῦ Κωνσταντίνου Ρωμανοῦ,
Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Αἰγαίου

«…Ἡ μεθοδολογία τῆς ἐθνοκτονίας μὲ ἐπιστημονικὴ συνέπεια ἐπικεντρώθηκε στοὺς δύο κεντρικοὺς ἄξονες ἀναπαραγωγῆς μίας ἀνθρώπινης κοινωνίας, τὴν παιδεία καὶ τὴν δημογραφία…
...Ἡ φάσις τοῦ «ἀποπρογραμματισμοῦ» τοῦ ἱστορικοῦ ὑποκειμένου Ἕλλην περατώθηκε πλέον ἐπιτυχῶς καὶ τώρα μπορεῖ νὰ ἀρχίση ἡ ἀντίστροφη διαδικασία «ἀναπρογραμματισμοῦ» τοῦ ἐκκενωθέντος ἀπὸ κάθε ἱστορικὴ μνήμη ἀνθρωπίνου πλάσματος μὲ νέα περιεχόμενα…»
Καὶ ἡ πτώχευσις τῆς χώρας;
«...Ὁ διάβολος δὲν κρατάει τὸν λόγο του.
Γιατί νὰ ξοδεύεται ἐς ἀεὶ γι’ αὐτοὺς ποὺ τώρα πιὰ εἶναι ἕνα τίποτα; Ἀφοῦ οἱ Ἕλληνες ἔχασαν οἰκειοθελῶς τὴν τιμή τους, νὰ χάσουν τώρα καὶ τό... ἀντίτιμο.
Ἄλλωστε δὲν τὰ ἔδωσαν ὅλα ἀκόμα, ποιός ξέρει ἂν πιεζόμενοι δὲν θὰ δώσουν καὶ τὰ ὑπόλοιπα!»
Ὁ Σημίτης ἔδωσε καὶ πάλι τὴν βασικὴ φόρμουλα γιὰ τὴν ἀνθρωπολογικὴ μετάλλαξι τῶν Ἑλλήνων ὅταν εἶπε ὅτι τὸ κύριο ἐμπόδιο στὴν ἀνάπτυξι ἦταν ἡ ἰδιαιτερότης τῶν Ἑλλήνων.
Νὰ παρατηρήσουμε ἐδῶ ὅτι δὲν ἀνεζήτησε τὴν αἰτία τῆς «κακοδαιμονίας» μας σὲ κάποιο ἐπὶ μέρους συστατικὸ στοιχεῖο τῆς ἑλληνικῆς ταυτότητος (π.χ τὴν Ὀρθοδοξία ἢ τὸν κοραϊσμὸ ἢ τὸν ραγιαδισμό, τὸν ἀτομικισμὸ κ.λ.π), τὸ ὁποῖο ἐξοβελίζοντας θὰ μπορούσαμε νὰ ἐλπίσουμε σ’ ἕνα πιὸ θετικὸ μέλλον.
Ὄχι, ὁλάκερη ἡ ἰδιαιτερότης τῶν Ἑλλήνων, δηλαδὴ ὅ,τι συνιστᾷ τὴν ἑλληνικότητα αὐτὴν καθ’ ἑαυτὴν μπῆκε στὸ στόχαστρο τοῦ «ἐκσυγχρονιστικοῦ» λόγου.
Τὸ στοίχημα ἦταν οἱ ἕλληνες νὰ παύσουν νὰ εἶναι Ἕλληνες προκειμένου νά... προοδεύσουν.
Ἡ πρόοδος, ἡ ἀνάπτυξις, ὁ ἐκσυγρονισμὸς ἦταν ὁ προβαλλόμενος στόχος. Ἡ ἀνθρωπολογικὴ μετάλλαξις τῶν Ἑλλήνων, τὸ μέσον γιὰ τὴν ἐπίτευξι τοῦ στόχου αὐτοῦ.
Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς διακυβερνήσεως Σημίτη ὡς σήμερα, ἡ ἀποελληνοποίησις τῆς Ἑλλάδος ἔγινε στὴν ἀρχὴ ψιθυριστά, ἀργότερα φωναχτά, ἀλλὰ πάντα μὲ συνέπεια καὶ ἀμείωτη ἔντασι.
Τὸ μεσοδιάστημα τῆς κυβερνήσεως τῶν συντηρητικῶν δὲν ἄλλαξε τίποτα στὴν ροὴ αὐτὴ τῶν πραγμάτων. Μάλιστα συνέτεινε, μπορεῖ νὰ πῆ κανείς, στὴν ἀπρόσκοπτη λειτουργία τοῦ σχεδιασμοῦ ἀποδομήσεως τοῦ ἔθνους μὲ τὸ νά... δεσμεύση ἕνα πατριωτικὸ δυναμικό, τὸ ὁποῖο, χωρὶς τὴν χειραγώγησι τῶν συντηρητικῶν, θὰ μποροῦσε νὰ εἶχε ἀπειλήσει τοὺς ἀνθελληνικοὺς σχεδιασμούς.
Ἔτσι π.χ ἡ ἐκδηλωθεῖσα ἀντίστασις τοῦ λαοῦ στὴν παραποίησι τῆς ἱστορίας στὰ νέα σχολικὰ βιβλία τῶν ἐτῶν 2006-2007 ἔσβησε πρόωρα μόλις ἡ κυβέρνησις ἔκανε τὸν ἁπλὸ ἑλιγμὸ νὰ ἀποσύρη ἕνα καὶ μόνο βιβλίο (ἀπὸ τὶς ἑκατοντάδες) ἀπὸ τὴν κυκλοφορία καὶ τὴν ἁρμόδιο ὑπουργὸ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσία.
Ἡ μεθοδολογία τῆς ἐθνοκτονίας μὲ ἐπιστημονικὴ συνέπεια ἐπικεντρώθηκε στοὺς δύο κεντρικοὺς ἄξονες ἀναπαραγωγῆς μίας ἀνθρώπινης κοινωνίας, τὴν παιδεία καὶ τὴν δημογραφία.
Μὲ ἄκρα μυστικότητα ἐπετεύχθη ἡ ἀλλαγὴ τῶν περιεχομένων τῆς σχολικῆς παιδείας καὶ ἡ ἰδεολογικὴ μετατόπισις τῆς κατεστημένης ἀκαδημαϊκῆς καὶ πολιτικῆς νομενκλατούρας, μὲ τοὺς συμπληρωματικοὺς στόχους νὰ ἀμφισβητηθῆ ἡ ἑλληνικότης ἀφ’ ἑνὸς καὶ νὰ γίνη ἀποδεκτὸς ὡς τετελεσμένο γεγονὸς ὁ ἐποικισμὸς τῆς σκοπίμως ἀφύλακτης χώρας ἀπὸ ἑκατομμύρια λαθρομετανάστες ἀφ’ ἑτέρου.
Ὅπως ἦταν προβλεπόμενο, ἡ εἰσαγωγὴ σὲ μεγάλη κλίμακα τῶν τελευταίων στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα θὰ ἔκανε ἐπιτακτικὴ πλέον καὶ νόμιμη τὴν μετάλλαξι τῆς ἐθνικῆς παιδείας σὲ πολυεθνική (Ἡ μαζικὴ εἰσαγωγὴ λαθρομεταναστῶν στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα ἦταν βεβαίως ἀντισυνταγματικὴ ἐφ’ ὅσον τὸ Σύνταγμα καθορίζει ὅτι ἡ παιδεία εἶναι δωρεὰν καὶ ὑποχρεωτικὴ γιὰ ὅλους τοὺς Ἕλληνες - ἀποκλείοντας ἔτσι τοὺς μὴ Ἕλληνες).
Ταυτόχρονα θὰ παγίωνε τὴν ἐθνογραφικὴ ἀλλοίωσι τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ προσφέροντας «πάτημα» γιὰ τὴν ἐλληνοποίησι τῶν ξένων μόλις θὰ ἔφθαναν στὴν ἡλικία τῶν 18 ἐτῶν.
Ἡ ἐλληνοποίησις, μὲ τὴν συνακόλουθη ἀλλαγὴ τοῦ κώδικος ἰθαγενείας ἔγινε τὸν Μάρτιο τοῦ 2010 ἀπὸ τὴν κυβέρνησι ΠΑΣΟΚ ὁλοκληρώνοντας τὴν προηγηθεῖσα νομιμοποίησι τῆς ΝΔ τοῦ τέλους τοῦ 2008 (καθεστὼς τοῦ «ἐπὶ μακρὸν διαμένοντος»).
Ἡ νεοταξικὴ ἀριστερόστροφη προπαγάνδα γιὰ τὴν καλλιέργεια οἰκειοφοβίας, δηλαδὴ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τὴν ἑλληνικότητα μὲ τὴν συνακόλουθη ἀπαίτησι νὰ ἀλλοτριωθοῦμε ἀγκαλιάζοντας τὸν «ἄλλο» ὡς «διαφορετικότητα», ἀποτελεῖ δυστυχῶς χρόνια τώρα μία θλιβερὴ σταθερὰ τῆς καθημερινότητος τοῦ Ἕλληνος. Εἶναι ἡ ἴδια προπαγάνδα ποὺ ἀπαντᾶται ὡς γκράφιτι τῶν Ἑξαρχείων, ὡς ἀνάλυσις τῶν ΜΜΕ καὶ ὡς διδακτικὸ περιεχόμενο τῶν σχολικῶν βιβλίων.
Συνοψίζεται στὶς παροτρύνσεις νὰ μὴν εἴμαστε «ξενοφοβικοί» (παραβλέποντας ὅτι καθόλου δὲν γνωρίζουμε τὶς προθέσεις τοῦ ξένου ποὺ μπῆκε ἀπὸ τὸ παράθυρο), νὰ μὴν εἴμαστε «ρατσιστὲς» (δηλαδὴ νὰ ἀδιαφορήσουμε γιὰ τοὺς προγόνους, τὸ γένος καὶ τὴν φυλή μας) καὶ νὰ μὴν εἴμαστε «ἐθνικιστές» (δηλαδὴ νὰ παραιτηθοῦμε ἀπὸ τὴν ἀξίωσι νὰ ἔχουμε ὡς ἔθνος δικό μας κράτος - προστάτη ἢ ἀκόμα καὶ ἁπλῶς νὰ ὑπάρχουμε ὡς διακριτὸ ἔθνος ἀνάμεσα στὰ ἄλλα ἔθνη).
Πρόκειται γιὰ προπαγάνδα ἐπιστημονικῆς ἀποδομήσεως, ἡ ὁποία, σὺν τοῖς ἄλλοις, κατασκευάζει ἐνοχικὰ σύνδρομα ποὺ ἀφοροῦν τὸ ἦθος καὶ τὶς συλλογικὲς δράσεις τοῦ «κακοῦ Ἕλληνος» μέσα στὴν ἱστορία.
Οἱ κατηγορίες εἶναι δανεισμένες ἀπὸ τὸ παλαιὸ καὶ τὸ νεώτερο ρεπερτόριο τοῦ ἀνθελληνισμοῦ. Ὑποθέτω ὅτι ἡ πλήρης ἐσωτερίκευσίς τους ὁδηγεῖ στὴν ἀπαξίωσι τοῦ Ἕλληνος ὡς ἀνθρωπολογικοῦ τύπου.
Αὐτὸ στὴν γλῶσσα τῶν κομπιοῦτερ, στὸ πλαίσιο μίας «κοινωνικῆς μηχανικῆς», θὰ σήμαινε ὅτι ἡ φάσις τοῦ «ἀποπρογραμματισμοῦ» τοῦ ἱστορικοῦ ὑποκειμένου Ἕλλην ἐπερατώθη πλέον ἐπιτυχῶς καὶ τώρα μπορεῖ νὰ ἀρχίση ἡ ἀντίστροφη διαδικασία «ἀναπρογραμματισμοῦ» τοῦ ἐκκενωθέντος ἀπὸ κάθε ἱστορικὴ μνήμη ἀνθρωπίνου πλάσματος μὲ νέα περιεχόμενα.
Μὲ ἄλλα λόγια, ἐκεῖ ὅπου ἤδη ἐπετεύχθη ἡ παραγωγὴ «γυμνοῦ» ἀνθρώπου μπορεῖ νὰ προχωρήση ἡ νέα ἐποχὴ στὴν πειραματικὴ κατασκευὴ κάποιου νεοφανοῦς μιγαδικοῦ πολιτισμικοφυλετικοῦ ἀνθρωπολογικοῦ τύπου στὴν νοτιοανατολικὴ Εὐρώπη (πρώην Ἑλλάδα).
Ἴσως γιὰ τὴν ἔναρξι τοῦ σχεδιαζομένου ἀναπρογραμματισμοῦ, τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας μελετᾷ ἐπὶ τοῦ παρόντος (ὅπως ἀκούγεται) τὴν εἰσαγωγὴ νέων σχολικῶν βιβλίων ποὺ θὰ ἀντικαταστήσουν τὰ ὑπάρχοντα, ποὺ στόχο εἶχαν τὸν ἀποπρογραμματισμό.
Ἴσως ὁ ἀναπρογραμματισμὸς τῶν -πρώην- Ἑλλήνων νὰ εἶναι στὴν συνέχεια καὶ ἡ ἀποστολὴ τῶν πολυαρίθμων ΜΚΟ (Μὴ Κυβερνητικῶν Ὀργανώσεων), ποὺ ἡ νέα κυβέρνησις δὲν κατήργησε παρὰ τὰ ὑποτιθέμενα μέτρα περιορισμοῦ τῶν ἐξόδων στὴν σημερινὴ κρίσι.
Ἂν ἐπιμείνη κανεὶς στὸ ἐρώτημα ποιός θὰ εἶναι (ἐπὶ τέλους) ὁ σχεδιαζόμενος ἀπὸ τὰ κέντρα ἐξουσίας ἀνθρωπολογικὸς τύπος τοῦ μετα-Ἕλληνος θὰ βρῆ ἤδη σήμερα προτεινόμενες φαντασιακὲς ταυτότητες, οἱ ὁποῖες ξαφνιάζουν μὲ τὴν ἀφέλεια ποὺ τὶς διακρίνει: «Πολίτης μίας σύγχρονης εὐρωπαϊκῆς πολυπολιτιστικῆς κοινωνίας» ἢ «πολίτης τῆς Γῆς» ἢ ἁπλῶς «Ἄνθρωπος»...
Μία στοιχειώδης κριτικὴ δείχνει ὅτι μὲ τὰ ἀνοικονόμητα ἑκατομμύρια Ἀφρικανῶν, Ἀσιατῶν καὶ Βαλκανίων λαθρομεταναστῶν καὶ τὰ συνεπακόλουθα προβλήματα τῆς γκετοποιήσεως, τῆς ἐγκληματικότητος, τῆς ἐπιδημιολογικῆς μολύνσεως (450.000 κρούσματα ἡπατίτιδος στὴν Ἑλλάδα! - «Ἐλευθεροτυπία» 19 Μαΐου 2010) καὶ γενικοτέρας ἐπαπειλουμένης καταρρεύσεως τῶν ἑλληνικῶν ὑποδομῶν, ἡ Ἑλλάς, ἀντὶ νὰ πλησιάζη, ἀντιθέτως συνεχῶς ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὸν εὐρωπαϊκὸ μέσο ὅρο ὁμοιάζοντας ὅλο καὶ περισσότερο μὲ τριτοκοσμικὸ κρατικὸ μόρφωμα.
Ἐπίσης, ἡ κριτικὴ δείχνει ὅτι δὲν ὑπάρχουν διαβατήρια γιὰ «πολῖτες τῆς Γῆς» οὔτε ἐλευθερία ἐγκαταστάσεως σὲ ὅποια μέρη τοῦ πλανήτου θὰ προσπαθήσουν νὰ καταφύγουν ἄφρονες Ἕλληνες μετὰ τὴν καταστροφὴ τῆς πατρίδος τους.
Τέλος, «Ἄνθρωπος» χωρὶς ἐθνοτικό, πολιτισμικό, θρησκευτικό, πολιτικὸ προσδιορισμὸ δὲν ὑπάρχει· μόνο ὁ σκύλος, ἡ γάτα καὶ τὸ ὅποιο ζῶο εἶναι ἁπλῶς σκύλος καὶ γάτα ὁπουδήποτε χωρὶς περαιτέρω προσδιορισμό.
Ἄνθρωπος χωρὶς ἰδιαιτερότητα δὲν εἶναι παρὰ ἕνα ζῶο! Προφανῶς τέτοια ζῶα, τέτοια ἀνθρώπινα μηδενικά, βδελύγματα πάνω στὸ πρόσωπο τῆς Γῆς, θὰ κατασκευάσουν οἱ σκοτεινοὶ κύριοι προγραμματιζομένων ἐθνοκτονιῶν.
Πραγματικὰ ἀποφάσισαν λοιπὸν οἱ Ἕλληνες, θὰ πῆ κανείς, νὰ ἀπεμπολήσουν τὴν ἰδιαιτερότητά τους γιὰ νὰ γίνουν πιὸ ἄνθρωποι ἢ πιὸ Εὐρωπαῖοι, τέλος πάντων γιὰ νὰ ἐκσυγχρονισθοῦν καὶ νὰ ἀναπτυχθοῦν ὅπως τὸ ἤθελε ὁ Σημίτης; Ἂν πιστέψη κανεὶς ὅτι αὐτοὶ ποὺ δέχθηκαν νὰ μεταλλαχθοῦν (καὶ δὲν ἦσαν πρὸς Θεοῦ ὅλοι) τὸ ἔπραξαν γιὰ ἰδανιστικοὺς ἀποκλειστικῶς λόγους, ἀπατᾶται σίιγουρα. Δὲν ξέρει δηλαδὴ νὰ διαβάζη τὸ πραγματικὸ μήνυμα τῆς ἐξουσίας ἀνάμεσα στὶς γραμμὲς τῶν ἐπισήμων διακηρύξεων.
Ἐδῶ τὸ μήνυμα ἦταν ἕνα καὶ μοναδικό: Ξεχάστε αὐτὰ ποὺ πιστεύατε ὡς Ἕλληνες καὶ ἐμεῖς σᾶς ἐγγυώμεθα ὑψηλὴ κατανάλωσι καὶ εὐημερία! Ὡς Ἕλληνες δὲν ἔχετε μέλλον στὴν Ἑλλάδα, διότι οἱ ἀνώτερες ἐξουσίες ἔχουν ἄλλα σχέδια γιὰ τὴν Ἑλλάδα! Ὡς ἁπλὲς βιολογικὲς ὑπάρξεις ὅμως, ἀφημένες στὰ δικά μας χέρια νὰ τὶς μορφώσουμε ὅπως καλύτερα ξέρουμε ἐμεῖς, ἐπιτρέπουμε νὰ ἐπιβιώσετε καὶ μάλιστα σὲ ὑψηλὸ ἐπίπεδο. Ὅσοι τυχὸν ἀρνηθοῦν καὶ ἀντισταθοῦν θὰ ἀποκλεισθοῦν ἀπὸ ὅλες τὶς ἀπολαβές, κοινωνικές, ἐπαγγελματικές, πολιτικές. Θὰ ζοῦν μὲ τὸν φόβο τοῦ κράτους καὶ μαζὶ τοῦ παρακράτους ποὺ χτυπάει ἐκεῖ ὅπου δὲν φθάνει ὁ νόμος. Ἂν δὲ ἐπιμείνουν ὅτι ἡ «Ἑλλάδα ἀνήκει στοὺς Ἕλληνες» θὰ βροῦν ἀπέναντί τους καὶ τοὺς συνασπισμένους «ἑλληνοποιημένους» ἀλλοδαποὺς πραιτωριανούς.
Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ὅροι τοῦ συμβολαίου ποὺ ἡ ἐξουσία πρότεινε στοὺς Ἕλληνες καὶ πολλοὶ δελεάσθηκαν. «Ἡ τιμὴ τιμὴ δὲν ἔχει καὶ χαρὰ στὸν ποὺ τήν... χάνει!» σκέφθηκαν. Ὅμως αὐτὸ ποὺ ἐπέμεινε νὰ διαχειρισθῆ ἡ ἐξουσία χωρὶς ἐξαιρέσεις ἦταν τὰ παιδιά.
Τὰ ἀφελληνισμένα σχολεῖα περίμεναν τὰ ἑλληνόπαιδα μὲ τὸν Χασὰν στὸ ἴδιο θρανίο, ὑλικὸ γιὰ μετάλλαξι. Τί θὰ ἔπρατταν ἄραγε οἱ γονεῖς, οἱ σύλλογοι γονέων καὶ κηδεμόνων; Θὰ δημιουργοῦσαν προβλήματα ἐπειδὴ τὰ παιδιά τους διδάσκονταν ἀνθελληνικὰ βιβλία καὶ θὰ ἀμφισητοῦσαν τὴν νομιμότητα τῆς εἰσαγωγῆς λαθρομεταναστῶν χωρὶς τὰ νόμιμα δικαιολογητικὰ στὸ σχολεῖο ποὺ πλήρωσαν γενεὲς ἐπὶ γενεῶν Ἑλλήνων φορολογουμένων;
Ἢ θὰ ἄφηναν ὅ,τι πολυτιμότερο εἶχαν, τὰ παιδάκια τους δηλαδή, τὰ μοναχοπαίδια τους μάλιστα (διότι δὲν κάνουν πάνω ἀπὸ ἕνα παιδί), βορὰ στὸ ἀντεθνικὸ ὑπουργεῖο Παιδείας; Γνωρίζουμε δυστυχῶς τὴν ἀπάντησι...
Πῶς ὅμως νὰ ἑρμηνεύση κανεὶς τὴν παροῦσα πτώχευσι τῆς Ἑλλάδος, τὴν περικοπὴ μισθῶν καὶ συντάξεων, τὴν αὔξησι τῶν φόρων στὰ καταναλωτικὰ ἀγαθὰ κ.λπ., δεδομένης τῆς ἀνειλημμένης ὑποχρεώσεως τῆς ἐξουσίας νὰ ἀνταμείψη πλουσιοπάροχα ὅσους δέχθηκαν τὸν ἀφελληνισμό τους;
Ἡ ἀπάντησις εἶναι γνωστὴ ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα χρόνια: Ὁ διάβολος δὲν κρατάει τὸν λόγο του. Γιατί νὰ ξοδεύεται ἐς ἀεὶ γι’ αὐτοὺς ποὺ τώρα πιὰ εἶναι ἕνα τίποτα; Ἀφοῦ οἱ Ἕλληνες ἔχασαν οἰκειοθελῶς τὴν τιμή τους, νὰ χάσουν τώρα καὶ τό... ἀντίτιμο. Ἄλλωστε δὲν τὰ ἔδωσαν ὅλα ἀκόμα, ποιὸς ξέρει ἂν πιεζόμενοι δὲν θὰ δώσουν καὶ τὰ ὑπόλοιπα!
Ἡ ἀνυποληψία ὅσων ἀνθρώπων πρόδωσαν τὸ λίκνο τῆς Εὐρώπης, τοὺς προγόνους καὶ τὸ ὄνομά τους γιὰ τὸν Μαμμωνᾶ δὲν διέφυγε τὴν προσοχὴ τῶν Εὐρωπαίων, τῶν ὁποίων ὁ παραδοσιακὸς φιλελληνισμὸς ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ματαιώσεως γύρισε τώρα στὸ ἐξ ἴσου παραδοσιακό του ἀντίθετο, τὸν ἀνθελληνισμό.
Ἔτσι ἡ διάθεσις νὰ μᾶς ἀπαξιώσουν, ἠθικῶς καὶ διανοητικῶς μὲ κάθε τρόπο, μιλάει καθημερινῶς μέσα ἀπὸ χίλια καὶ ἕνα ἄρθρα τοῦ εὐρωπαϊκοῦ τύπου γιὰ τὴν χρεωκοπημένη, ψεύτικη, ἀδηφάγα, πρόστυχη Ἑλλάδα, ἡ ὁποία τώρα πρέπει νὰ τιμωρηθῆ, νὰ ταπεινωθῆ, νὰ ματώση μὲ κάθε τρόπο, στὸ τέλος δὲ καὶ νὰ ἐκδιωχθῆ ἀπὸ τὴν Εὐρώπη! Ἀκόμα κι ἕναν Τοῦρκο νὰ π.... ἕναν τσολιᾶ σκιτσάρησε Εὐρωπαῖος γελοιογράφος...
Ὄχι: τέτοιο μένος, τέτοιο διασυρμὸ δὲν ἐπιφυλάσσει κανεὶς σὲ δανειολήπτη ποὺ ἁπλῶς ἀδυνατεῖ νὰ πληρώση. Τὸν ἐπιφυλάσσει μόνο σὲ ἄνθρωπο ποὺ ἔχασε τὴν τιμή του.
Ἂν δὲν θέλη νὰ χάση τὰ πάντα ὁ ἑλλαδικὸς Ἑλληνισμὸς πρέπει νὰ κινητοποιήση τὶς ὑγιεῖς δυνάμεις ποὺ διαθέτει τὸ ἀρχαῖο του κύτταρο γιὰ νὰ γίνη τιμωρὸς τῶν πρωταιτίων τῆς προδοσίας καὶ παιδαγωγὸς τῶν παραστρατημένων, ποὺ ὅμως βαθειὰ μέσα τους φέρουν τὸ φῶς τῆς Ἑλλάδος.

Πηγή: http://klassikoperiptosi.blogspot.com/

Σήκω ἐπάνω ἑλληνικὴ νεολαία!!!

Ἡ 28η Ὀκτωβρίου 1940

τοῦ Ἱδρύματος Προασπίσεως Ἠθικῶν καὶ Πνευματικῶν Ἀξιῶν

1. ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Τὰ νέφη τοῦ Β΄Παγκοσμίου πολέμου εἶχον ἀρχίσει νὰ καλύπτουν τὸν οὐρανὸν τῆς Εὐρώπης. Ὅμως εἰς ἀρκετὰς χώρας ἀκόμη ὁ πόλεμος ἐφαίνετο μακρυνὴ ἐφιαλτικὴ ἰδέα, ὅπως παραδείγματος χάριν εἰς τὴν Ἑλλάδα.
Πράγματι, ὅλα ἐφαίνοντο εἰρηνικὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ μάλιστα, παραπλανητικῶς, τὴν 27ην Ὀκτωβρίου 1940 ἔλαβε χώραν εἰς τὸ θέατρον «Ὀλύμπια» πανηγυρικὴ παράστασις τοῦ μελοδράματος τοῦ διασήμου Ἰταλοῦ συνθέτου Πουτσίνι «Μadam Βutterfly». Μετὰ τὴν παράστασιν ἐπηκολούθησε μεγάλη δεξίωσις εἰς τὴν ἐν Ἀθήναις ἰταλικὴν Πρεσβείαν, ὅπου εἶχον συγκεντρωθῆ οἱ ἐπίσημοι προσκεκλημένοι τῆς προηγηθείσης παραστάσεως. Εἰς τὴν αἴθουσαν δεξιώσεως τῆς Πρεσβείας ἦσαν ἀνηρτημέναι ἡ ἰταλικὴ καὶ ἡ ἑλληνικὴ σημαία καὶ εἰς τὴν τεραστίαν «τούρταν» ἦτο φιλοτεχνημένη ἡ ἐπιγραφή : «Ζήτω ἡ Ἑλλάς» !!!
Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς δεξιώσεως καὶ ἐνῷ ἀπεκρυπτογραφεῖτο τὸ τελεσίγραφον τοῦ Μουσολίνι διὰ νὰ παραδoθῇ ἡ Ἑλλάς, ὁ Ἰταλὸς Πρέσβυς Γκράτσι ἔπλεκε τὰ ἐγκώμια τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Ἕλληνος Πρωθυπουργοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ, μέχρις ὅτου ἀναχωρήσῃ τὴν 12ην μεταμεσονύκτιον ὥραν.
Τὴν αὐγὴν ἐκείνην -3 ὧρες μετὰ τὰ ἐγκώμια- μετέβη ὁ Πρέσβυς Γκράτσι εἰς τὴν κατοικίαν τοῦ Πρωθυπουργοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ εἰς τὴν Κηφισιὰν καὶ τοῦ ἐπέδωσεν τὸ ἕτοιμον τελεσίγραφον: «Ἐὰν ἡ Ἑλλάς δὲν διευκολύνῃ τὴν κατάληψιν στρατηγικῶν σημείων Αὐτῆς, ὅπως τὴν νῆσον Κέρκυραν καὶ λιμένας της, ὡς π.χ. Θεσσαλονίκης, Πειραιῶς, Κρήτης κ.λπ., ἡ Ἰταλία μετὰ ἀπὸ 3 ὧρας θὰ κηρύξῃ τὸν πόλεμον ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος».
Ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς εἶπεν ἀμέσως τὸ ἡρωϊκὸν καὶ κοσμοσωτήριον ΟΧΙ εἰς τὸ ἰταμὸν τοῦτο τελεσίγραφον καὶ ἔσπευσε νὰ εἰδοποιήσῃ τὸν βασιλέα, τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ καὶ ἐκάλεσε διὰ τὴν 5ην πρωϊνὴν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, διὰ νὰ στεφθῇ μὲ ἐπιτυχίαν τὸ κοσμοσωτήριον τοῦτο ΟΧΙ, ἐπικοινωνήσας καὶ μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν, μακαριστὸν κυρὸν Χρύσανθον, διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν εὐλογίαν τῆς Ἐκκλησίας, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἀμέσως ὁ Μακαριώτατος διὰ ἐμπνευσμένου διαγγέλματός του πρὸς τὸν ἑλληνικὸν λαόν.
Πρὸ τῆς ἐκπνοῆς τοῦ τελεσιγράφου, ὁ ἄριστα ὠργανωμένος ἰταλικὸς στρατός, συγκεντρωμένος εἰς τὴν Ἀλβανίαν, πλησίον τῶν ἑλληνικῶν φυλακίων, ἄρχισε τὴν ἐπίθεσιν, διὰ νὰ δυνηθῇ τάχιστα νὰ καταλάβῃ ἐξαπίνης καίρια στρατηγικὰ σημεῖα μέχρι Θεσσαλίας, Θεσσαλονίκης κ.λπ.
Ὁ Ραδιοφωνικὸς Σταθμὸς τῶν Ἀθηνῶν μετέδιδεν στρατιωτικὰ ἐμβατήρια καὶ τὸν Ἐθνικὸν Ὕμνον μαζὶ μὲ τὸ λακωνικὸν ἀνακοινωθὲν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ: «Αἱ ἰταλικαὶ δυνάμεις προσβάλλουν ἀπὸ τῆς 5.30 πρωινῆς σήμερον τὰ ἡμέτερα τμήματα προκαλύψεως τῆς ἑλληνοαλβανικῆς μεθορίου. Αἱ ἡμέτεραι δυνάμεις ἀμύνονται τοῦ πατρίου ἐδάφους».

2. Ο ΗΡΩΪΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ-ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ
Κατὰ τὴν χρονικὴν αὐτὴν στιγμήν, ὄχι μόνον ὁ Ἰωάννης Μεταξάς, ὁ Βασιλεὺς Γεώργιος καὶ τὸ ἑλληνικὸν Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ καὶ οἱ στρατεύσιμοι, ἀλλὰ καὶ οἱ μὴ στρατεύσιμοι, γέροντες καὶ γραῖαι, μαθηταὶ καὶ μαθήτριαι ἀπέδειξαν ὅτι εἶναι γνήσιοι ἀπόγονοι τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων∙ συμπεριεφέρθησαν ὅπως ὁ Λεωνίδας καὶ οἱ 300 Σπαρτιάται, οἱ ὁποῖοι ἀπήντησαν εἰς τὸν Ξέρξην, ποὺ ἀπῄτησε νὰ παραδώσουν τὰ ὅπλα των, «Μολὼν λαβέ», πίπτοντες καὶ οἱ 300 «τοῖς κείνων ρήμασι πειθόμενοι»∙ τὸ ἴδιον ἐπανέλαβε καὶ ὁ τελευταῖος Βυζαντικὸς Αὐτοκράτωρ ὁ Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος πρὸς τὸν Μωάμεθ τὸν Πορθητήν, ὁ ὁποῖος ἀπῄτησεν νὰ τοῦ παραδώσῃ τὰς κλείδας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλὰ ἔλαβε τὴν λίαν συγκινητικὴν ἀπάντησιν: «Δὲν εἶναι δικαίωμά μου, οὔτε κανενὸς ἄλλου νὰ παραδώσῃ τὴν Πόλιν. Εἴμεθα μάλιστα ἀποφασισμένοι ὅλοι ὁμοφώνως νὰ ἀποθάνωμεν ἀγωνιζόμενοι ὑπὲρ αὐτῆς».
Ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀντιστάσεις τῆς Ἑλλάδος ἐναντίον ὅσων ἀπαιτοῦν τὰ ἐδάφη της, (γῆν καὶ ὕδωρ), ὡς π.χ. καὶ οἱ ἔνδοξοι Βαλκανικοὶ Πόλεμοι τοῦ 1912-13, ὁπότε ἀπηλευθερώθη ἡ Βόρειος Ἑλλὰς καὶ ἐδιπλασιάσθη, ἀποτελοῦν τὸ περιδέραιον τῆς Ἑλλάδος μὲ τοὺς πολυτίμους ἀδάμαντας, χάριν εἰς τὰς ὁποίας ἀντιστάσεις δύναται νὰ καυχᾶται ἡ Ἑλλάς. Οἱ πρόγονοί μας ἐνίκων χάριν τοῦ θάρρους, ποὺ τοὺς ἔδιδεν ἡ πεποίθησις εἰς τὸ δίκαιον καὶ ἡ ἀνάγκη ποὺ τοὺς ἐπέβαλλε νὰ ἀποδειχθοῦν πιστοὶ εἰς τὴν μακραίωνα ἱστορίαν, ἡ ὁποία τοὺς ἐδίδασκεν, ὅτι οὗτοι ἐγνώριζον ἀνέκαθεν νὰ ἀγωνίζωνται ὑπὲρ πίστεως καὶ πατρίδος, ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ, ὑπὲρ τῆς ἠθικῆς καὶ τῆς δικαιοσύνης. Τοιουτοτρόπως ὅλος ὁ ἐλεύθερος κόσμος ποτὲ δὲν ἐθαύμασε ἄλλον λαόν διὰ τὴν ἀποφασιστικότητα καὶ τὴν αὐτοθυσίαν του, ὅσον τὸν ἑλληνικὸν λαόν. Ἀρχηγοὶ κρατῶν, κυβερνήσεις, διεθνῆ συνέδρια, ἐφημερίδες καὶ λοιπὰ Μ.Μ.Ε. ἔπλεκον τὸ ἐγκώμιον τῶν Ἑλλήνων, ὑποδεικνυομένων ὡς ὑπόδειγμα γενναιότητος καὶ εὐψυχίας. Ἐπιγραμματικῶς ἔλεγον: «οἱ Ἕλληνες ἀνέκαθεν ἐπολεμοῦσαν ὡς ἥρωες, διὰ αὐτὸ πρέπει νὰ λέγωμεν ὅτι οἱ ἥρωες πολεμοῦν ὡς Ἕλληνες».
Ἐνῷ διὰ τὰ μεμονωμένα ἄτομα ὁ ἐγωισμὸς εἶναι ἀξιοκατάκριτος καὶ ἀποδοκιμαστέος, ἀντιθέτως δι᾿ ἕνα λαόν, δι᾿ ἕν ἔθνος, ἡ ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια εἶναι ἕν ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ διὰ τὴν ὕπαρξιν, τὴν αὐτονομίαν, τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν εὐδαιμονίαν του. Ὁ Ἄγγλος κοινωνιολόγος Σπένζερ ὑποστηρίζει ὅτι ἡ ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια εἶναι πάντοτε ἡ εὐγενεστέρα τῶν ἀνθρωπίνων κοινωνικῶν ἀρετῶν. Ὄντως, ἄνευ τοῦ αἰσθήματος τῆς ἐθνικῆς ὑπερηφανείας τοῦ ἀνθρώπου διὰ κάθε τὶ ἐθνικὸν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ φιλοπατρία. Εἶναι ἀναγκαία ἡ ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια διότι διδάσκει τὸν ἄνθρωπον νὰ ἀγαπᾶ τὴν Πατρίδα του καὶ νὰ εἶναι ὑπερήφανος δι᾿ ὅλα τὰ εὐγενῆ ἀποτελέσματα, ποὺ ἀπορρέουν ἀπὸ Αὐτήν. Ὁ ἀτομικὸς ἐγωισμὸς εἶναι καταδικαστέος. Ἀντιθέτως, μόνον ὁ ἐθνικὸς ἐγωισμὸς εἶναι ὠφέλιμος διὰ τὸ σύνολον, διότι ἐξασφαλίζει τὴν ἀκεραιότητα καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἑνὸς Ἔθνους. Ἡ ρῆσις τῶν ἀρχαίων ἡμῶν προγόνων «πᾶς μὴ Ἕλλην βάρβαρος» εἶχε ἀκριβῶς τὴν ἔννοιαν τῆς ἐθνικῆς ὑπερηφανείας. Ἡ ἱστορία μᾶς διδάσκει ὅτι τὸ αἴσθημα τῆς ἐθνικῆς ὑπερηφανείας τῶν Ἑλλήνων εἶχε ἀγαθὰ ἀποτελέσματα, ἀντιθέτως ἡ ἔλλειψις ἐθνικοῦ ἐγωισμοῦ καὶ αὐτοπεποιθήσεως ἑνὸς λαοῦ εἶναι λίαν ἐπικίνδυνον διὰ τὸν λαὸν τοῦτον, διότι ματαιώνει πᾶσαν πρόοδον καὶ ἀνάπτυξιν καὶ ἐκθέτει εἰς κίνδυνον τὰ ἐθνικὰ δίκαια, καθότι ὁ τολμηρότερος γειτονικὸς λαὸς εὑρίσκει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀπειλήσῃ τὸν λαὸν τοῦτον, ἐπειδὴ ἡ ἀδυναμία προκαλεῖ τὴν πλεονεξίαν καὶ τὴν θρασύτητα τῶν γειτόνων. Λαοὶ ποὺ ἐντρέπονται διὰ τὴν καταγωγήν των καὶ στεροῦνται ἐθνικῆς ὑπερηφανείας ἐκτίθενται εἰς κινδύνους. Ὁ λαὸς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ὑποτιμᾶ ὅ,τι εἶναι ἰδικόν του, ὅ,τι εἶναι ἐθνικὸν καὶ θαυμάζει τὰ τῶν ξένων, ἀπογοητεύεται καὶ μαραίνεται.
Βεβαίως ἡ ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἔχῃ νοσηρὰς ἐθνικιστικὰς τάσεις καὶ νοσταλγίας. Διὰ τοὺς Ἕλληνας ἡ ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια ἦτο ἀπηλλαγμένη ἀπὸ τοιαύτας κατακτητικὰς νοσταλγίας καὶ ἀποικιοκρατικὰς προσδοκίας, ἀλλὰ ἡ ὑπεράσπισις τῆς πατρίδος των καὶ ἐν γένει οἱ ἀγῶνες των ἐγένοντο μὲ καθαρῶς ἐκπολιτιστικὰς καὶ εἰρηνικὰς προσπαθείας. Ὁ Ἕλλην ἐμάχετο ὄχι ὡς πλανητάρχης, ἀλλὰ ὡς θεμελιωτὴς τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς εἰρήνης εἰς τὴν ἀνθρωπότητα, ὅπως ὁ ποιητὴς διατυπώνει: «ὅπως ἔδωσες θὰ δώσῃς, θὰ ζητήσουν ὡς ζητεῖς, θὰ γενῇς καὶ πάλιν φώτων καὶ πολιτισμοῦ κοιτίς».

3. ΤΑ ΔΥΣΑΡΕΣΤΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΠΡΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΠΟΥΛΟΝ ΕΠΙΘΕΣΙΝ ΤΟΥ «ΑΞΟΝΟΣ» ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ἤδη ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ θέρους τοῦ 1940 ἡ Γερμανία καὶ ἡ μαχομένη ἔκτοτε παρὰ τὸ πλευρόν της Ἰταλία ἔχουν οὐσιαστικῶς κατακτήσει τὴν Εὐρώπην ὁλόκληρον, δεδομένου ὅτι ἡ ἑτέρα μεγάλη δύναμις ἡ Ἡνωμένη Σοβιετικὴ Ρωσσία ἦτο συνδεδεμένη μετὰ τῆς Γερμανίας, διὰ συμφώνου μὴ ἐπιθέσεως. Κατὰ συνέπειαν οἱ πράκτορες τῆς Σοβιετικῆς Ρωσσίας διέτασσον τὰ κατὰ τόπους κομμουνιστικὰ κόμματα νὰ τηροῦν εὐμενῆ πρὸς τὴν Γερμανίαν οὐδετερότητα. Τοιοτοτρόπως, ἀφ ἑνὸς μὲν ἡ Γαλλία, τὸ Βέλγιον, τὸ Λουξεμβοῦργον, ἡ Ὁλλανδία, ἡ Δανία, ἡ Νορβηγία, ἡ Πολωνία εἶχον καταληφθῆ ἀπὸ τὴν Γερμανίαν, ἀφ᾿ ἑτέρου δὲ αἱ χῶραι τῆς νοτιανατολικῆς Εὐρώπης καὶ τῆς βαλκανικῆς χερσονήσου, δηλαδὴ ἡ Οὐγγαρία, ἡ Ρουμανία καὶ ἐπιμέρους ἡ Νοτιοσλαβία καὶ ἡ Βουλγαρία, ἀμέσως ἤ ἐμμέσως εἶχον ἐκδηλώσει εἰς τὸν ἄξονα οὐδετερότητα ἔναντι ὁποιασδήποτε πολιτικῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ ἄξονος κατὰ τῆς Ἑλλάδος. Ἡ Ἀλβανία ἦτο ἤδη ἀπὸ τὴν 7ην Ἀπριλίου 1939 τμῆμα τοῦ ἰταλικοῦ ἐδάφους, εἰδικῶς προωρισμένον διὰ τὴν ἐξαπόλυσιν τῆς ἐπιθέσεως ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος.
Μὲ τὴν κατάληψιν τῆς Γαλλίας ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς καὶ Ἰταλοὺς ἡ Τουρκία δὲν ἤθελε νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν ἀγγλογαλλοτουρκικὴν συμφωνίαν τῆς 19ης Ὀκτωβρίου 1939. Ἡ Γερμανία ἐπετίθετο ἀρχικῶς καὶ ἐναντίον τῆς Ἀγγλίας.
Ὁ «ἄξονας» κυριαρχοῦσε εἰς τὴν Μεσόγειον καὶ αἱ ἰταλικαὶ δυνάμεις εἶχον καταλάβει τὴν Αἰθιοπίαν καὶ εἶχον ἀπωθήσει τὰς ἀμυντικὰς βρεττανικὰς δυνάμεις εἰς τὴν Λιβύην καὶ εἰς τὴν Αἴγυπτον εἰς βάθος 100 χιλιομέτρων.
Κατὰ συνέπειαν ἡ Ἑλλὰς δὲν θὰ ἠμποροῦσε, ἐν περιπτώσει πραγματοποιήσεως τῶν ἰταλικῶν ἐπιθετικῶν προθέσεων νὰ ὑπολογίζῃ εἰς οὐδεμίαν σχεδὸν ἔξωθεν ἐνίσχυσιν, ἀπὸ ἐκείνας τὰς ὁποίας ὑπὸ ἄλλας συνθήκας θὰ τῆς ἐπέτρεπον αἱ συμμαχίαι καὶ τὰ σύμφωνά της.
Παρ᾿ ὅλον ὅτι ἡ Ἑλλὰς προεκλήθη προσβληθεῖσα μὲ τὴν ὕπουλον βύθισιν τῆς «Ἕλλης» εἰς τὴν Τῆνον τὴν 15ην Αὐγούστου 1940, ἐν τούτοις ἀπέφευγε πᾶσαν σύγκρουσιν μὲ τὸν Μουσολίνι καὶ προσεπάθει, ὅσον τὰ οἰκονομικά της ἐπέτρεπον εἰς αὐτὴν νὰ ὀργανωθῇ.
Ὁ Μουσολίνι, ἠνωχλημένος ἐκ τῶν ἐπιτυχιῶν τοῦ Γερμανοῦ δικτάτορος μὲ τὰς νικηφόρους νίκας-πολέμους ἀστραπῆς ἐναντίον τῶν γειτόνων του (Τσεχοσλοβακία, Πολωνία, Κάτω Χῶραι, Γαλλία), ἐπεθύμει νὰ καταλάβῃ ὡρισμένας περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος, πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ γοήτρου του, καὶ πρὸς ἀναβίωσιν τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας. Ἄνευ συνεννοήσεως μετὰ τοῦ Χίτλερ, ἐκάλεσε τοὺς στρατιωτικούς του συμβούλους καὶ ἔδωσεν εἰς αὐτοὺς τὴν ἐντολὴν νὰ παρασκευάσουν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Ἑλλάδος.
Ὡς ἀποκαλύπτει ὁ Οὐΐνστων Τσῶρτσιλ, εἰς τὰ Ἀπομνημονεύματά του, ὁ Μουσολίνι, εἰς τὰς ἐπιφυλάξεις τῶν πολεμικῶν του συμβούλων καὶ εἰς τὰς ἀπαισιοδόξους προβλέψεις, εἰς τὰς ὁποίας προέβαιναν οὗτοι διὰ τυχὸν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Ἑλλάδος, ἔλεγεν ἐπιμένων πάντοτε εἰς τὴν ἐπίθεσιν ὅτι: «προτιμᾷ νὰ γίνῃ Ἕλλην, παρὰ νὰ δεχθῇ τὸ ὄνειδος νὰ εἶναι ἀρχηγὸς Ἰταλῶν, οἱ ὁποῖοι φοβοῦνται τοὺς Ἕλληνας».
Μανθάνοντες οἱ Γερμανοὶ τὰς ἐνεργείας αὐτὰς τοῦ Μουσολίνι, ἐπεζήτουν νὰ τὸν ἀποτρέψουν ἀπὸ ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Ἑλλάδος. Ἐγένετο μάλιστα εἰς τὴν ἰταλικὴν πόλιν Μπρέννερ, εἰς τὰς ἰταλικὰς Ἄλπεις, καὶ μία προσωπικὴ συνάντησις Μουσολίνι-Χίτλερ, διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ Χίτλερ, νὰ ἀποτρέψῃ τὸν κατὰ τῆς Ἑλλάδος πόλεμον τῶν Ἰταλῶν. Ἀπεναντίας ὁ Ἰταλὸς δικτάτωρ ἤθελε νὰ θέσῃ τὸν Χίτλερ πρὸ τετελεσμένου γεγονότος, καὶ πρὸς τοῦτο ἔλεγε εἰς τὸ περιβάλλον του: «μήπως ὁ Χίτλερ ἐνημερώνει ἡμᾶς διὰ τὰ ἑκάστοτε σχέδια του καὶ ἐπιχειρήσεις του; Διατὶ λοιπὸν νὰ τὸν ἐνημερώνωμεν ἡμεῖς;» Πρὸς τοῦτο ἔδωσε διαταγὰς νὰ γίνῃ ἡ ἐπίθεσις κατὰ τὴς Ἑλλάδος καὶ μάλιστα κατὰ τὴν νύκτα τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, ἐνωρίτερον τῆς παρελεύσεως 3 ὡρῶν ἀπὸ τῆς ἐπιδόσεως τοῦ τελεσιγράφου πρὸς τὸν Ἰωάννην Μεταξάν. Κατὰ τὴν συνάντησιν Χίτλερ Μουσολίνι εἰς τὸ Μπρέννερ τὸ ἑσπέρας τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 ἀνήγγειλεν ὁ Μουσολίνι ἐπιτυχίας τῶν Ἰταλῶν ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος.

4. Η ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟΣ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ ΗΡΩΪΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Τὸ ἰταλικὸν σχέδιον ἐστηρίζετο εἰς τὸν ἀστραπιαῖον πόλεμον. Ἀλλὰ δὲν ὑπελόγιζεν εἰς τὴν ἀστραπιαίαν καὶ αὐθόρμητον ἐκδήλωσιν τῆς δυναμικότητος τῆς ἑλληνικῆς ψυχῆς καὶ εἰς τὴν ἀντίστασιν τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον πίστιν εἰς τὸν Θεὸν καὶ ἐπίστευον εἰς τὰ πεπρωμένα τῆς Φυλῆς μας (Πατρίς, Θρησκεία καὶ Οἰκογένεια). Τὸ Ἔθνος ἠγέρθη σύσσωμον καὶ πειθαρχημένον νὰ ἀγωνισθῇ ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν μέχρι καὶ τῆς τελικῆς νίκης. Τὸ μέγιστον πρόβλημα ὅμως ἦτο τὸ οἰκονομικὸν διὰ τὴν οἰκονομικὰ ἐξησθενημένην Ἑλλάδα, λόγῳ τοῦ Α΄Παγκοσμίου Πολέμου καὶ τῆς ἐπακολουθησάσης περιθάλψεως καὶ οἰκονομικῆς στηρίξεως τοῦ 1.500.000 Ἑλλήνων, ποὺ ἐξερριζώθησαν ἀπὸ τὴν Μικρὰν Ἀσίαν καὶ τὸν Πόντον∙ ἦτο ὀξύτατον τὸ πρόβλημα τοῦ ἐφοδιασμοῦ τῶν στρατιωτῶν μας μὲ πυρομαχικὰ καὶ τρόφιμα. Ἡ διοίκησις τοῦ Στρατοῦ κάμνει τότε ἀπεγνωσμένην ἔκκλησιν πρὸς τοὺς μὴ στρατευθέντας γέροντας, γραίας, νέους, νεάνιδας καὶ γυναῖκας, ἰδίως τῆς περιοχῆς τῆς Πίνδου, νὰ βοηθήσουν διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς κινδυνευούσης Πατρίδος, τόσον οἱ ἴδιοι, ὅσον ὁμοῦ μὲ τὰ ὑποζύγιά των διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν τῶν πολεμιστῶν.
Αὐτὸ ὅμως ἤδη τὸ εἶχαν συνειδητοποιήσει καὶ ἀρχίσει οἱ αὐτοεπιστρατευθέντες κάτοικοι ὅλης τῆς Ἑλλάδος, ἰδίως τῆς Πίνδου. Οἱ ξένοι ἀνταποκριταὶ τῶν Μ.Μ.Ε. μετέδιδαν ὅτι εἶχον μείνει ἔκπληκτοι ἀπὸ τὸ συγκινητικώτατον θέαμα, νὰ βλέπῃ κανεὶς φάλαγγες ἀπὸ παιδιά, γέροντες καὶ ἰδίως γυναῖκες, νέες καὶ γραῖες, φορτωμένους μὲ πυρομαχικὰ καὶ τρόφιμα νὰ ἀναρριχῶνται τὰς κρημνώδεις χαράδρας τῆς Πίνδου, μέχρις ὕψους 2.500 μέτρων, καὶ νὰ κατέρχωνται εἰς τὰς λίαν δυσβάτους δασώδεις χαράδρας τῆς Πίνδου μὲ τὴν χαρὰν καὶ τὴν ἱκανοποίησιν ζωγραφισμένην εἰς τὸ μέτωπόν των, διὰ νὰ ἐφοδιάσουν τὰ μαχόμενα εἰς τὰ ἀπρόσιτα ὕψη, εἰς τὰς βουνοκορφὰς τῆς Πίνδου, ἑλληνόπουλα (ἴδ. Ὀπισθόφυλλον).
Νέαι καὶ γραῖαι ἡρωίδες ἑλληνίδες μοχθοῦν νυχθημερὸν διὰ νὰ ἀνοίξουν διόδους εἰς τὰς χιονισμένας περιοχάς, διὰ νὰ δύνανται νὰ μεταφέρουν πολεμοφόδια καὶ τρόφιμα εἰς τὸν στρατόν. Ἄνδρες καὶ γυναῖκες ἐγκαταλείπουν τὰς οἰκίας των, τὰς ἀγροτικάς των ἐργασίας καὶ σπεύδουν προθύμως εἰς τὰς βουνοκορφὰς διὰ νὰ ἐργασθοῦν, νὰ δημιουργήσουν ἀναχώματα, διὰ νὰ καλύπτωνται οἱ ἀγωνιζόμενοι διὰ τὴν ἐλευθερίαν τῆς Πατρίδος στρατιῶται.
Ἠχοῦσεν ὅμως καὶ τὸ σωτήριον «ΑΕΡΑ» μὲ τὸν πανεθνικὸν συναγερμὸν τῶν Ἑλλήνων καὶ τὴν καθολικὴν πίστιν των εἰς τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν πατρίδα, καὶ μὲ τὴν προστασίαν τῆς μεγαλόχαρης Θεοτόκου, τὴν ὁποίαν οἱ εἰσβολεῖς καθύβρισαν μὲ τὸν τορπιλισμὸν τῆς «Ἕλλης» τὴν 15ην Αὐγούστου 1940 εἰς τὴν Τῆνον.
Οὕτω ἐπετεύχθη ἡ ἀπόκρουσις τοῦ ἀναισχύντου καὶ ἀλαζόνος εἰσβολέως. Ἡ ἧττα τῶν περιφήμων ἰταλικῶν μεραρχιῶν, ἀλπινιστῶν καὶ λοιπῶν μετεβλήθη εἰς πανωλεθρίαν καὶ ἡ ὀπισοοχώρησίς των μετετράπη εἰς φυγήν. Καταδιώκονται ἀπὸ τοὺς τσολιάδες μας μὲ τὴν πολεμικὴν ἰαχὴν καὶ τὸ φλογοβόλον σύνθημα «ΑΕΡΑ», «βάλλοντες τὰ πόδια εἰς τὰ αὐτιά» καὶ ἐγκαταλείποντες ὅπλα, πολεμοφόδια, τραυματίας, μεταγωγικά, νοσοκομεῖα, τὰ πάντα εἰς τοὺς Ἔλληνας. Ἡ μία πόλις μετὰ τὴν ἄλλην εἰς τὴν Βόρειον Ἤπειρον ἀπελευθερώνονται ἀπὸ τὸν ἰταλικὸν κατοχικὸν στρατὸν. Αὐτὴ ἡ ἐποποιΐα τῶν Ἑλλήνων ἀποτελεῖ τὴν πρώτην νίκην κατὰ τὸν Β΄Παγκόσμιον Πόλεμον τοῦ ἐλευθέρου κόσμου καὶ θὰ ἐπηρεάσῃ ἀποφασιστικῶς τὴν ὅλην ἔκβασιν τοῦ ἀγῶνος καὶ τὸν θρίαμβον τῆς ἰδέας, καταρρίπτουσα τὸν μύθον τοῦ ἀτρώτου «ἄξονος» καὶ προετοιμάζουσα τὴν κατάρρευσίν του.
Περίλυπος ὁ Μουσολίνι ἦλθε προσωπικῶς εἰς τὴν Ἀλβανίαν καὶ ἐξαπέλυσεν μεγάλην ἰταλικὴν ἐαρινὴν ἐπίθεσιν ἀπὸ 9ης ἕως 24ης Μαρτίου 1941, ἐπιδιώκων θεαματικὴν τινὰ νίκην κατὰ τῶν Ἑλλήνων

Β. Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Βλέποντες οἱ ἐθνοσοσιαλιστὲςτῆς Γερμανίας τὴν ἀποτυχίαν καὶ τῆς ἐαρινῆς ἐπιθέσεως τοῦ ἰσχυροῦ φίλου των Μουσολίνι, διὰ νὰ ἐξαφανίσουν τὴν ἐντροπὴν αὐτήν, ἀπεφάσισαν τὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος τὴν πρωίαν τῆς 6ης Ἀπριλίου 1941 καὶ ὥραν 5.15. Ἐπέδωσεν ὁ Πρέσβυς τῆς Γερμανίας εἰς τὸν Ἕλληνα πρωθυπουργὸν διακοίνωσιν διαμαρτυρίας καὶ κηρύξεως πολέμου ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸ πρόσχημα: «ἵνα διατηρηθῇ πλήρως ἡ ἐπιτευχθεῖσα ἀπομάκρυνσις τῆς Ἀγγλίας ἀπὸ τὴν ἠπειρωτικὴν Εὐρώπην».
Πρὸς τοῦτο αἱ ἰσχυρόταται γερμανικαὶ δυνάμεις ἤρχισαν ἀμέσως νὰ ἐπιτίθενται παντοιοτρόπως ἐναντίον τῶν ὀχυρῶν εἰς τὰ σύνορα τῆς Θράκης καὶ τῆς Μακεδονίας. Μέσῳ τοῦ Μοναστηρίου διῆλθον τὰ σχεδὸν ἀφύλακτα ἑλληνογιουγκο-σλαβικὰ σύνορα καὶ τὴν 9ην Ἀπριλίου 1941 κατέλαβαν τὴν Θεσσαλονίκην. Λόγῳ τῶν συνεχῶν προελάσεων τοῦ γερμανικοῦ στρατοῦ, ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνησις μετὰ τοῦ Βασιλεως Γεωργίου Β’ μεταφέρουν τὴν ἕδραν των καὶ τὸν πόλεμον εἰς τὴν Κρήτην πρὸς συνέχισιν τοῦ ἀγῶνος δι᾿ ὅλων τῶν ὑπολειπομένων δυνάμεων. Μετὰ τὴν μάχην τῆς Κρήτης, ὁ Βασιλεὺς καὶ ἡ Κυβέρνησις μεταφέρουν τὴν 23ην Μαΐου 1941 τὴν ἕδραν των εἰς τὸ Κάϊρον καὶ ἀπὸ ἐκεῖ συνέχισαν τὸν πόλεμον ἐναντίον τοῦ «ἄξονος».
Ὅπως καὶ κατὰ τὴν ἀρχαιότητα οἱ Ἕλληνες συνέτριψαν τὰς ἀηττήτους πολλαπλασίας καὶ πανόπλους στρατιὰς τῶν βαρβάρων τῆς Ἀσίας εἰς τὸν Μαραθώνα καὶ τὴν Σαλαμῖνα, τοιουτοτρόπως καὶ τὸ 1940 καὶ 1941 οἱ ὀλιγοστοὶ Ἕλληνες συνέτριψαν καὶ κατῄσχυνον τὴν ὑπερηφάνειαν τοῦ ἄξονος καὶ ἰδίως τῶν ἐπηρμένων ἰταλῶν φασιστῶν. Ἐγένοντο πρωτοπόροι καὶ ὁδηγοὶ εἰς τοὺς ἄλλους λαοὺς καὶ τοὺς ἐδίδαξαν ὅτι δὲν εἶναι ἀήττητος ἡ δύναμις τοῦ «ἄξονος», ἀρκεῖ νὰ μὴ φοβοῦνται τὸν «ἄξονα». Ἡ πανοπλία τοῦ «ἄξονος» ὑποχωρεῖ καὶ ὑποτάσσεται εἰς τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν ἀνδρείαν τῶν Ἑλλήνων. Ὁ θρίαμβος τῶν Ἑλλήνων ἀπέτρεψε τὴν Γιουγκοσλαβίαν καὶ τὴν Ἱσπανίαν νὰ προσχωρήσουν πρὸς τὸν «ἄξονα» καὶ ἐνεθάρρυναν τοὺς ἄλλους λαοὺς, ἰδίως τὴν Ρωσσίαν νὰ ἀντισταθῇ. Μὲ τὴν ἀπασχόλησιν ἐπιλέκτων γερμανικῶν δυνάμεων εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἰδίως εἰς τὴν Κρήτην, ἐβοήθησε ἡ Πατρίς μας τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν νὰ ἀντισταθῇ καὶ νὰ κατατροπώσῃ τοὺς ἀρειανοὺς τοῦ ἐθνοσοσιαλισμοῦ.
Ὀφείλεται τιμὴ καὶ δόξα-κλέος εἰς τὴν ἀνδρείαν καὶ ἀρετὴν τῶν Ἑλλήνων, ποὺ ἐνεψύχωσαν ὅλους τοὺς λαοὺς νὰ ἀντισταθοῦν καὶ νὰ ἀγωνισθοῦν διὰ τὴν ἐλευθερίαν των, τὸν πολιτισμόν των καὶ τὴν πρόοδόν των.
Ὀφείλεται τιμὴ καὶ δόξα εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι ἡνωμένοι καὶ πιστοὶ εἰς τὸν ἑλληνοχριστιανικὸν πολιτισμὸν, ἠμύνθησαν ἐπιτυχῶς καὶ περιέσωσαν τὸν ἑλληνοχριστιανικὸν πολιτισμὸν καὶ ἐνεθάρρυναν ὅλους τοὺς λαοὺς νὰ ἀγωνίζωνται διὰ τὰ ἰδανικὰ τῆς Ἐλευθερίας, τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς Εὐημερίας.
Αὐτὴν τὴν ἀρετήν, τὸν ἡρωισμὸν τῶν Ἑλλήνων ἀνεγνώρισαν ὅλοι οἱ νουνεχεῖς ἡγέτες καὶ πολιτισμένοι λαοὶ καὶ ἐπανελάμβανον: «Οἱ Ἕλληνες πολεμοῦν ὡς ἥρωες καὶ ἡμεῖς θὰ λέγωμεν οἱ ἥρωες πολεμοῦν ὡς Ἕλληνες».
Ὅπως προείπομεν, ἀκόμη καὶ τὰ μικρὰ παιδιὰ ἀκούοντα τὴν προσβολὴν ποὺ μᾶς ἔκαναν οἱ Ἰταλοὶ μὲ τὴν βύθισιν τῆς «Ἕλλης» εἰς τὴν Τῆνον, τὴν ποταπὴν ἐπίθεσιν τῶν φασιστῶν τοῦ Μουσολίνι καὶ τῶν ἀρειανῶν τοῦ ἐθνοσοσιαλισμοῦ καὶ τὰς ἐπιτυχίας τῶν Ἑλλήνων τσολιάδων εἰς τὴν Πίνδον καὶ τὴν Ἀλβανίαν, ἀνεπτερώθη τὸ ἠθικόν των καὶ ὠργανώνοντο εἰς ὁμάδας ἀντιστάσεως ἐξοπλιζόμενα μὲ ξύλινα ὅπλα.
Τὸ «ξυπόλητο τάγμα» καὶ ὅλα τὰ παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος ἐμπνεόμενα ἀπὸ τὰ ἰδεώδη τοῦ ἑλληνοχριστιανικοῦ πολιτισμοῦ, παρὰ τὴν πείναν καὶ τὴν δυστυχίαν, ποὺ ἐβίωνον, ἐν τούτοις ἐμψυχούμενα ἀπὸ τὰς αἰωνίους πνευματικὰς ἀξίας τῆς Φυλῆς μας, Πατρίδα, Θρησκείαν καὶ Οἰκογένειαν εἶχον τὸν ἡρωισμὸν νὰ ἀγωνίζωνται διὰ τὴν ἰδέαν, ὅπως καὶ οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίζοντο καὶ ὡς νικηταὶ ἐλάμβανον στέφανον δάφνης ἤ ἀγριελαίας. Διὰ τοῦτο ὁ Πέρσης στρατηγὸς Τριτανταίχμης, ὅταν ἤκουσεν μετὰ τὴν μάχην τῶν Θερμοπυλῶν ἀπὸ Ἕλληνας αἰχμαλώτους ὅτι οἱ Ἕλληνες εἰς τοὺς Ὀλυμπιακοὺς ἀγῶνας ἠγωνίζοντο ὄχι διὰ ὑλικὰς ἀμοιβάς, ἀλλὰ μόνον διὰ τὸν «κότινον» (στέφανον δάφνης ἤ ἀγριελαίας), ἀνεφώνησεν: «παπαί, Μαρδόνιε, κοίους ἐπ᾿ ἄνδρας ἤγαγες μαχησομένους ἡμέας, οἵ οὐ περὶ χρημάτων τὸν ἀγῶνα ποιοῦνται, ἀλλὰ περὶ ἀρετῆς» (Ἀλλοίμονον, Μαρδόνιε μὲ ποίους ἄνδρας μᾶς ἔφερες νὰ πολεμήσωμεν, ποὺ δὲν κάμνουν τοὺς ἀγῶνας των διὰ χρήματα, ἀλλὰ διὰ τὴν ἀρετήν).

Γ. ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝΤΑ ΔΕΙΝΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΝ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΕΠΟΥΣ ΕΙΣ ΠΙΝΔΟΝ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΙΑΝ
Μὲ τὴν ἐπακολουθήσασαν κατάληψιν τῆς Ἑλλάδος ἡ Ἑλλὰς ὑπεχρεώθη νὰ «τρέφῃ» 250.000 Ἰταλοὺς στρατιώτας, 360.000 Γερμανοὺς καὶ 60.000 τῆς Βουλγἀρους, δηλαδὴ συνολικῶς 670.000 στρατιώτας. Καὶ οἱ μὲν Ἰταλοὶ καὶ Βούλγαροι, ὡς κατοχικὸς στρατός, ὑφήρπαζον τὰ ἀγαθὰ χωρὶς νὰ πληρώνουν, οἱ Γερμανοὶ ἐπέβαλλον εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ δανείσῃ τοὺς ἐθνοσοσιαλιστὰς τῆς ἀρειανῆς φυλῆς μὲ κατοχικὸν δάνειον 3,5 δισεκατομμυρίων δολλαρίων καὶ μὲ τὸ δάνειον αὐτὸ «ἠγόραζον» οἱ στρατιῶται τρόφιμα καὶ διάφορα ἀγαθὰ καὶ τὰ ἔστελλον εἰς τὴν Γερμανίαν. Συνεπείᾳ τούτων, οἱ Ἕλληνες δὲν εὕρισκον νὰ ἀγοράζουν τρόφιμα καὶ τοὺς «ἐθέριζε» ἡ πεῖνα. Εἰς τὰς πόλεις κάθε 50 ἤ 100 μέτρα ἐσωριάζοντο οἱ ἄνθρωποι λόγῳ τῆς πείνας καὶ τὰ «κάρα» τοῦ Δήμου διερχόμενα ἀπεκόμιζον τὰ πτώματα καὶ τὰ ἔθαπτον. Αὐτὸ τὸ περιβόητον δάνειον ποὺ ἐπεδικάσθη εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ τῆς τὸ ἐπιστρέψῃ ἡ Γερμανία (7 δισ. δολλάρια) ἀκόμη δὲν τὸ ἔλαβεν, λόγῳ ἐνδοτικῆς πολιτικῆς τῶν Ἑλλήνων κυβερνώντων καὶ εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ ἀντιστασιακοῦ κ. Ἐμμανουὴλ Γλέζου καὶ τῶν περὶ αὐτόν, ποὺ συνεχίζουν νὰ ἀγωνίζωνται διὰ τὴν καταβολήν-ἐπιστροφὴν τοῦ κατοχικοῦ δανείου…

Δ. Η ΕΛΛΑΣ ΠΡΩΤΗ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΑΣ ΑΛΛΑ ΟΥΡΑΓΟΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΠΟΛΑΒΑΣ-ΚΑΤΑΝΟΜΑΣ
Η ΕΛΛΑΣ ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΞΟΥΘΕΝΩΣΙΝ ΤΟΥ «ΑΞΟΝΟΣ»
Μὲ τὴν συμβολὴν τῆς Ἑλλάδος καὶ τὰς τεραστίας ἀνεκτιμήτους θυσίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος σύσσωμος καὶ ὁμόθυμα, ὡσὰν μία «γροθιὰ» ἡνωμένος, ἀντεστάθη ἡρωικῶς ἐναντίον τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ ἐθνοσοσιαλισμοῦ καὶ μὲ τὰ ἡρωικὰ κατορθώματά του ἐνεψύχωσεν ὅλους τοὺς λαοὺς νὰ ἀντισταθοῦν ἐναντίον τοῦ «ἄξονος», ἐσήμανεν ἡ ἀρχὴ τοῦ τέλους τῆς ἐξουθενώσεως τοῦ «ἄξονος». Ἐν τούτοις οἱ ἀγνώμονες «σύμμαχοι καὶ φίλοι» τῆς Ἑλλάδος ὄχι μόνον δὲν τὴν συμπεριέλαβον εἰς τὴν ὁμάδα τῶν ἀποφασιζόντων καὶ διατασσόντων, παραχωροῦντες εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔστω τὴν Ἀλβανίαν, ὅπου ἡ Ἑλλὰς κατετρόπωσε τὸν φασισμόν, ἀλλὰ οὔτε κἄν ἀκόμη καὶ αὐτὰς τὰς ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων ἑλληνικὰς περιοχὰς δὲν τῆς τὰς διέθεσαν, ὡς π.χ. τὴν Βόρειον Ἤπειρον, τὴν Βόρειον Μακεδονίαν, ὅπου εἶναι σήμερον τὰ Σκόπια, τὴν Μακεδονία τοῦ Πιρίν-Βουλγαρία, τὴν Ἄνατολικὴν Θράκην καὶ τὴν Κύπρον μας. Ὄχι μόνον δὲν συμπεριεφέρθησαν οἱ σύμμαχοί μας φιλικά, ἔντιμα καὶ δίκαια, ἀλλὰ ἀπεναντίας ἐχθρικώτατα (ἔχθιστα), ὄχι μόνον τασσόμενοι πάντοτε ἐναντίον τῶν ἑλληνικῶν θέσεων καὶ ἀπόψεων εἰς τὰ διάφορα προβλήματα μὲ τοὺς γείτονάς μας, ἀλλὰ μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἐφαρμόζουν οἱ φίλοι μας («φίδια κολοβά») Ἄγγλοι φασιστικὰς μεθόδους διὰ νὰ καταπνίξουν εἰς τὸ αἷμα τοὺς ἐξεγερθέντας ἑλληνοκυπρίους, ποὺ ἐζητοῦσαν τὴν ἐλευθερίαν των καὶ τὴν ἕνωσιν μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος, ὑποδαυλίζοντες καὶ ἐνισχύοντες ἀμέσως ἤ ἐμμέσως τοὺς Τούρκους νὰ ἐναντιώνωνται πάντοτε πρὸς τὰς δικαίας θέσεις καὶ ἀπόψεις τῆς Ἑλλάδος καὶ τασσόμενοι ἀμέσως ἤ ἐμμέσως ὑπὲρ τῶν ἐλεεινῶν συμπεριφορῶν τῶν γειτόνων μας, ὡς π.χ. Ἀλβανίας, Σκοπίων, Τουρκίας κ.λπ…

Τοιουτοτρόπως ἔχει ἀπόλυτον ἐφαρμογὴν ἡ λαϊκὴ παροιμία: «ἐὰν ἔχῃς τέτοιους φίλους, τὶ νὰ τοὺς κάνῃς τοὺς ἐχθρούς;»…
Ἤ ἡ ἑτέρα λαϊκὴ παροιμία: «-Ποιὸς σοῦ ἐξώρυξε τὸ μάτι; -Ὁ ἀδελφός μου! –Δι᾿ αὐτὸ εἶναι τόσο βαθειά!»…

Ὁ χρόνος ὅμως καὶ ὁ χῶρος οὐδόλως μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ ἀναφέρωμε πληθώραν ἄλλων ἀνησυχητικῶν παραδειγμάτων καὶ περιοριζόμεθα νὰ φιλοξενήσωμεν-ἀναδημοσιεύσωμεν μὲ μεγάλην χαράν τὸ σημαντικὸν ἄρθρον τοῦ ἐπιτίμου Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Βασιλείου Κόκκινου ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα «ΕΣΤΙΑ» τῆς 24ης Ὀκτωβρίου 2008 ἀφορῶν εἰς τὴν ἀχαριστίαν τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς.

Ε. Η ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ

Ὅταν οἱ περισσότεροι λαοὶ τῆς Εὐρώπης ὑπέκυπταν στὰ μηχανοκίνητα χιτλερικὰ στρατεύματα διαδοχικῶς καὶ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν ( ἡ Γαλλία σὲ 43 ἡμέρες, ἡ Πολωνία σὲ 30, τὸ Βέλγιον σὲ 18, ἡ Ὁλλανδία σὲ 4, ἡ Γιουγκοσλαβία σὲ 3, ἡ δὲ Τσεχοσλοβακία καὶ ἡ Δανία σὲ 1 ἡμέρα), ἡ Ἑλλάδα τῶν 7,5 ἑκατομμυρίων κατοίκων ἀντιστάθηκε στὸν Ἄξονα ἐπὶ 219 ἡμέρες. Ἀπέκρουσε τὶς ἐπίλεκτες μεραρχίες τοῦ Μουσσολίνι στὰ Ἀλβανικὰ βουνὰ καὶ ἀπέσπασε τὸν θαυμασμὸ ὅλων τῶν ἡγετῶν τοῦ κόσμου, ἀκόμη καὶ αὐτοῦ τοῦ Χίτλερ. Ὁ τελευταῖος, ὁμιλῶν πρὸς τὸν γερμανικὸν λαὸ στὸ Ράιχσταγκ τὴν 4-5-1941, εἶπε:
«Χάριν τῆς ἱστορικῆς ἀληθείας, ὀφείλω νὰ ἀναγνωρίσω, ὅτι μόνον οἱ Ἕλληνες ἐξ ὅλων τῶν ἀντιπάλων, ἐπολέμησαν μὲ γενναιότητα καὶ αὐτοθυσία. Καὶ αὐτοὶ οἱ ἐχθροί τους δὲν μποροῦν νὰ τοὺς ἀρνηθοῦν τὴν ἐκτίμησί τους».
Ἡ ἐκ τῶν ἐμπίστων τοῦ Χίτλερ Λένι Ρίφενσταλ, διάσημη σκηνοθέτις καὶ ἠθοποιὸς τῆς ἐποχῆς του, στὴν αὐτοβιογραφία της γράφει πὼς ὁ Χίτλερ τὴν 30η Μαρτίου 1944 τῆς εἶπε:
«Ἂν οἱ Ἰταλοὶ δὲν εἶχαν ἐπιτεθῆ κατὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ δὲν ἐχρειάζοντο τὴν βοήθειά μας, ὁ πόλεμος θὰ εἶχε λάβει διαφορετικὴ τροπή, θὰ εἴχαμε προλάβει νὰ κατακτήσουμε τὸ Λένινγκραντ καὶ τὴ Μόσχα, πρὶν ἐνσκήψῃ τὸ ρωσικὸ ψῦχος»!
Γίνεται αὐθεντικώτερη ἀναγνώρισι τῆς συμβολῆς τῆς Ἑλλάδος στὴν ἔκβασι τοῦ πολέμου; Γιὰ τὴν συμβολή της αὐτὴ εἶπαν:
• Στάλιν: «Λυποῦμαι διότι γηράσκω καὶ δὲν θὰ ζήσω πολὺ γιὰ νὰ εὐγνωμονῶ ἕνα λαό, τοῦ ὁποίου ἡ ἀντίστασι ἔκρινε τὴν ἔκβασι τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου».
• Τσώρτσιλλ: «Οἱ ἥρωες πολεμοῦν ὡς Ἕλληνες». Ὑποσχέθηκε δὲ στὴν Ἑλλάδα συμμετοχὴ στὰ κέρδη τῆς νίκης, εἰπών «θὰ μοιρασθοῦμε τὴν κοινὴ νίκη»!
• Ντὲ Γκώλλ: «Εἶναι ἀδύνατο νὰ δώσω τὸ πρέπον εὖρος τῆς εὐγνωμοσύνης ποὺ αἰσθάνομαι γιὰ τὴν ἡρωικὴ ἀντίστασι τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἡγετῶν τῆς Ἑλλάδος».
• Ροῦσβελτ: «Ἡ ἀσύλληπτη ἀντίστασι τῆς Ἑλλήνων, ἀποτελεῖ ἕνα κοσμοϊστορικὸ ὁρόσημο, ποὺ δὲν θὰ πρέπῃ ποτὲ νὰ ξεχνοῦν οἱ ἡγέτες καὶ οἱ λαοὶ τοῦ πλανήτη μας»!

Τὸ ἐλησμόνησεν ὅμως -ἀλλοίμονο- ὁ σημερινὸς διάδοχος τοῦ ἀειμνήστου Ροῦσβελτ, πρόεδρος τῆς ΗΠΑ κ. Μπούς. Τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως του προσπαθοῦν νὰ προωθήσουν τὰ πλέον σχιζοφρενικὰ σχέδια σὲ βάρος τῆς Ἑλλάδος. Χάριν τῶν ἀπογόνων ἐκείνων ποὺ ὑπεδέχθησαν τοὺς Ναζιστὲς ὡς ἀπελευθερωτὲς (ὑπάρχουν σχετικὰ ντοκυμανταίρ), στὴ συνέχεια δὲ ἔγιναν ὄργανα τῆς πλέον στυγνῆς δικτατορίας των αἰώνων, τῆς Σταλινικῆς. Ὑπὸ τὴν ἀδράνεια κάποιων Ἑλλήνων πολιτικῶν, κατωτέρων τῶν περιστάσεων. Γιατί οὐδέποτε ἀπετόλμησαν νὰ ἐπικαλεσθοῦν τὴν συμμετοχὴν τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς στοὺς ἀγῶνες τῆς ἀνθρωπότητος ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς δημοκρατίας, ὅπως καὶ τὴν πνευματικὴ προσφορά της. Ἀκόμη καὶ σήμερα δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνα ἀπὸ τὰ 352 Πανεπιστήμια τῆς ΗΠΑ χωρὶς Ἕλληνα καθηγητή.

Κανένας ἀπὸ τοὺς πολιτικούς μας αὐτούς, δὲν διδάχθηκε ἀπὸ τὸ παράδειγμα τοῦ μεγάλου Κρητός, ποὺ ἀντιμετώπιζε τοὺς ἡγέτες τῶν εὐρωπαϊκῶν κρατῶν μὲ ἀπαράμιλλο θάρρος, ἀξιοπρέπεια καὶ πεῖσμα. Ἀντίθετα, δὲν διακρίνεται γιὰ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ἡ συμπεριφορὰ πολλῶν σημερινῶν πολιτικῶν ἔναντι τῆς ἰσχυρῶν τοῦ Πλανήτη.
Οἱ Σκοπιανοὶ διαδίδουν ἀνερυθρίαστα, μὲ ὅλα τὰ μέσα, τὸ σκανδαλῶδες ψεῦδος τῆς καταγωγῆς τους ἀπὸ τὸ Μέγα Ἀλέξανδρο, γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὶς ἐπεκτατικὲς βλέψεις τους σὲ βάρος τῆς Ἑλλάδος, μὲ ὄχημα τὸ κλοπιμαῖο ὄνομά τους. Ἀλλὰ ἐμεῖς δὲν προβάλλουμε τὰ ἱστορικὰ δίκαιά μας. Οὔτε ἐνημερώνουμε τοὺς ἀγνοοῦντες τὴν Ἱστορία ξένους, μὲ τὴ λογικὴ ὅτι « δὲν ἀσχολούμεθα μὲ γνωστὰ ἱστορικὰ γεγονότα»! Ὁποία ἀφέλεια. Ὅταν ἀγνοοῦν τὴν Ἱστορία ἀκόμη καὶ Ἕλληνες, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι γνῶστες αὐτῆς, ἔχουμε τὴν ψευδαίσθησι ὅτι θὰ τὴν γνωρίζουν οἱ ἐκπρόσωποι ἀπομακρυσμένων χωρῶν τῆς γῆς;
Ἡ ἠθικὴ ἀσυνέπεια τῆς σημερινῆς ἀμερικανικῆς ἡγεσίας, ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ μεθοδεύῃ τὴν ἀναγνώρισι ἀνύπαρκτης «μακεδονικῆς ἐθνικότητας καὶ γλώσσας» στοὺς Σλάβους τῆς Σκοπίων, κατὰ πλήρη διαστροφὴ τῆς ἀληθείας καὶ τῆς ἀναμφισβητήτων ἱστορικῶν δεδομένων. Αὐτὸ προέκυψε ἀπὸ πρόσφατη δημοσίευσι ἐγγράφου τῆς Ἀμερικανίδος Πρέσβειρας τῶν Σκοπίων πρὸς τὸ Σταίητ Ντηπάρτμεντ. Ἡ εἰσήγησίς της ἀπετέλεσε τὴν βάσι τῶν τελευταίων προτάσεων τοῦ ἀνεκδιηγήτου μεσολαβητῆ κ. Νίμιτς, ὀργάνου τῆς φιλοσκοπιανῶν Ἀμερικανῶν. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, μποροῦμε ἄραγε νὰ διεισδύουμε στὰ ἀρχεῖα τοῦ Σταίητ Ντηπάρτμεντ καὶ τῆς Πρεσβείας τῆς ΗΠΑ εἰς τὰ Σκόπια; Ἀμφίβολο! Ἡ μόνη πιθανὴ ἐκδοχὴ εἶναι ὅτι τὸ σχετικὸ ἔγγραφο διωχετεύθηκε σκοπίμως, γιὰ νὰ καταπτοηθῇ ἡ ἑλληνικὴ πολιτικὴ ἡγεσία.

Ἀλλά, ὅσο καὶ ἂν προσπαθοῦν ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐκφυλίσουν τὸν λαό της καὶ τὴν ἐθνική του σύμπνοια, δὲν θὰ τὸ ἐπιτύχουν. Καὶ ἂς διαθέτουν ἄπειρα χρήματα ὑπόπτων «Ἱδρυμάτων», τὴν προπαγάνδα τῶν ὁποίων ὑλοποιοῦν σύγχρονοι «Ἐφιάλτες», ὑπὸ τὸ ψιμύθιον τοῦ προοδευτικοῦ πνεύματος ἢ δι’ ἀπατηλῶν φιλειρηνικῶν συνθημάτων. Ἀνελέητοι κατακτητὲς προσπάθησαν ἐπὶ 400 χρόνια νὰ ἐξοντώσουν ἢ ἐξανδραποδίσουν τὴ φυλή μας, μὲ διωγμούς, γενοκτονίες καὶ παιδομαζώματα. Ἀλλὰ δὲν τὸ κατώρθωσαν. Γιατί ἡ φυλὴ αὐτὴ ἔχει καὶ τοὺς «μαυρόλυκους», ποὺ διαφέρουν ἀπὸ τοὺς λαοὺς ποὺ ἐξέλιπαν.

ΣΤ. Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ
Καὶ ὡσὰν νὰ μὴ ἔφθαναν ὅλα αὐτὰ τὰ δεινά, ποὺ ὑπέστη ὁ ἑλληνικὸς λαὸς μέχρι τὸ 1944 θυσιαζόμενος διὰ τὴν ἐξουθένωσιν τοῦ ἰσχυροτάτου «ἄξονος» καὶ τὴν ἐλευθερίαν τῶν λαῶν τῆς Οἰκουμένης, μᾶς ἐδημιούργησαν οἱ φίλοι μας τὸν ἄκρως καταστρεπτικὸν διχασμὸν ἐξοπλίζοντες ὅλας τὰς ἀντιθέτους ὀργανώσεις, διὰ νὰ ἀλληλοσπαραχθῶμε.

1. Ὅλοι οἱ ἄλλοι λαοὶ ἤρχισαν ἀπὸ τοῦ 1945 νὰ ἐργάζωνται πυρετωδῶς διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας των, τῆς οἰκονομίας των, διὰ τὴν ἐπανοικοδόμησιν τῶν ἐρειπίων καὶ τοῦ κράτους των, κατασκευάζοντες ἔργα ὑποδομῆς ἐγγειοβελτιωτικά, ἐκσυγχρονίζοντες τὴν βιομηχανίαν των καὶ οἰκοδομοῦντες Σχολεῖα, Πανεπιστήμια, Νοσοκομεῖα κ.λπ. κοινωφελῆ ἔργα-προϋποθέσεις διὰ τὴν εὐημερίαν τῶν χωρῶν καὶ τῶν λαϊκῶν μαζῶν. Ἀντιθέτως κατὰ τὸ ἴδιον χρονικὸν διάστημα (1945-1949), δηλαδὴ μακρότερον ἀπὸ ὅ,τι ἦτο τὸ χρονικὸν διάστημα τοῦ Β’ παγκοσμίου πολέμου, εἰς τὴν Ἑλλάδα συνεχίσθη ἡ καταστροφὴ καὶ μετὰ τὸν παγκόσμιον πόλεμον μέχρι τέλους τοῦ 1949 εἰς ἐντατικώτατον βαθμόν. Ἀντὶ νὰ οἰκοδομῶνται τὰ ἐπισωρευθέντα ἐρείπια τοῦ Β’ παγκοσμίου πολέμου, ἐξηκολούθησε νὰ ὁλοκληρώνεται ἡ καταστροφὴ τῶν ὁδῶν, γεφυρῶν, σχολείων, νοσοκομείων, ἐργοστασίων, οἰκιῶν, καταστημάτων καὶ λοιπῶν περιουσιακῶν στοιχείων. Δηλαδὴ τότε αἱ καταστροφαί-δηώσεις ἦσαν πολλαπλάσιαι ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν καταστροφῶν καθ᾿ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ ἑλληνοϊταλικοῦ καὶ ἑλληνογερμανικοῦ πολέμου καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς παραμονῆς τῶν τριῶν κατοχικῶν δυνάμεων εἰς τὴν Ἑλλάδα (Ἰταλίας, Γερμανίας, Βουλγαρίας). Ἐξ ἀπόψεως ἀνθρωπίνων ἀπωλειῶν εἶναι ἐπίσης πολλαπλάσιος ὁ ἀριθμὸς τῶν νεκρῶν, τῶν τραυματιῶν κατὰ τὸν «ἐμφύλιον πόλεμον», ἀπὸ τὰ θύματα τῶν Ἰταλῶν, Γερμανῶν καὶ Βουλγάρων. Ἐὰν προσθέσωμεν δὲ καὶ τοὺς ἀπαχθέντας καὶ τὸ παιδομάζωμα, ποὺ ἐγένετο τὴν ἐποχὴν αὐτήν, συνολικῶς φθάνουν αἱ ἐν λόγῳ ἀπώλειαι τὸ 1/16 τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος.
2. Τοιουτοτρόπως ἐνῷ οἱ Ἕλληνες ἦσαν, ὡς προείπαμε, πρῶτοι, ποὺ ἐπέφεραν τὴν ἀρχὴν τοῦ τέλους τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ ἐθνοσοσιαλισμοῦ καὶ διὰ τοῦ ἡρωικοῦ παραδείγματός των καὶ τῆς αὐτοθυσίας των ἐνεψύχωσαν καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους λαοὺς νὰ ἀντισταθοῦν καὶ νὰ ἐλευθερωθοῦν, ἔμειναν ὅμως οὐραγοὶ εἰς τὴν ἐπανοικοδόμησιν καὶ τὴν δημιουργίαν προϋποθέσεων διὰ τὴν πρόοδον, κοινωνικὴν γαλήνην καὶ εὐημερίαν τῶν λαϊκῶν μαζῶν…

3. Διὰ νὰ εἴμεθα ἀκριβοδίκαιοι, ἦλθον ἀρκεταὶ βοήθειαι ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, πλὴν ὅμως τὰ ἀγαθὰ ἀξίας τὰ ἰδιοποιήθησαν «ἀετονύχηδες» καὶ πολλὰ τὰ ἐξεποίουν εἰς τὰ παλαιοπωλεῖα καὶ μόνον τὰ εὐτελῆ τὰ ἐμοίραζον εἰς τὸν λαόν. Τὴν οἰκονομικὴν βοήθειαν τὴν ἰδιοποιήθησαν οἱ ἰθύνοντες καὶ οἱ «ἀετονύχηδες» γύρω ἀπὸ τοὺς ἰθύνοντας. Τοιουτοτρόπως, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο καὶ ἡ Ἑλλάς, ἔστω καθυστερημένως, νὰ δημιουργήσῃ ἕν ἐν σμικρύνσει οἰκονομικὸν θαῦμα, ὅπως τὸ ἐδημιούργησεν ἡ Γερμανία καὶ ἐγένετο πάλιν ἡ μεγαλυτέρα οἰκονομικὴ δύναμις τῆς Εὐρώπης, ἐν τούτοις ἐλάχιστα ἐπωφελήθησαν αἱ λαϊκαὶ μάζαι τῆς χώρας μας. . .

Ἡ Ἑλλὰς ὑπὸ κατοχή!!!

Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Ἑλληνισμό

Ἀγαπητοὶ συμπολῖτες, ἡ Πατρίδα μας ἡ Ἑλλάδα εὑρίσκεται ὑπὸ κατοχή. Μὲ αὔξουσα ἐπικινδυνότητα ἡ κατοχὴ εἶναι οἰκονομική, πολιτική, ἐθνικὴ καὶ πνευματική.
Οἰκονομικὴ κατοχὴ ἀπὸ τὰ ξένα χρηματοπιστωτικὰ ἱδρύματα, τὶς ντόπιες συντεχνίες, τὸν διεφθαρμένο συνδικαλισμό, τὶς ΔΕΚΟ καὶ τὰ διαπλεκόμενα συμφέροντα.
Πολιτικὴ κατοχὴ ἀπὸ τὸ κατ’ ἐπίφασιν δημοκρατικὸ σύστημα ποὺ στὴν πρᾶξι ὑποθάλπει μία ἀνεξέλεγκτη κομματικὴ δικτατορία μὲ στρατιῶτες τῆς γραβάτας καὶ τοῦ λευκοῦ πουκαμίσου, ὑποστηριζομένη ἀπὸ τὰ ἐπιστημονικῶς καθοδηγούμενα μέσα μαζικῆς ἐπιρροῆς (ΜΜΕ).
Ἐθνικὴ κατοχὴ ἀπὸ νεοταξικοὺς ἐθνομηδενιστές, ὑπηρέτες τῆς παγκοσμιοποιήσεως, ποὺ ὁδηγοῦν τὸ ἔθνος κράτος σὲ ἀλλοτρίωσι καὶ σὲ συρρίκνωσι.
Πνευματικὴ κατοχὴ ἀπὸ ἀμοραλιστές, διαφθορεῖς τῆς πνευματικῆς καὶ ψυχικῆς ὑγείας τῶν πολιτῶν, ὑποβαθμιστὲς τῆς παιδείας, ἐκμαυλιστὲς τῆς νεολαίας καὶ ἀρνητὲς κάθε φιλόπονης ἔννοιας ἀρετῆς.
Τὰ αἴτια ποὺ μᾶς ὡδήγησαν ἕως ἐδῶ εἶναι πολλὰ καὶ ἂν καὶ ἔχουν ἀναλυθεῖ σὲ λεπτομέρεια κατὰ περίπτωσι, ἐν τούτοις συγκαλύπτονται ἀπὸ σύγχυσι, ποὺ δημιουργοῦν ὁ καταιγισμὸς μὲ ἄσχετες πληροφορίες, οἱ ποικίλες ὑστερόβουλες ἀναλύσεις καὶ τὰ ἀντικρουόμενα συμπεράσματα ἐξεταστικῶν δῆθεν ἐπιτροπῶν ποὺ ἡ κάθε μία παρουσιάζει διαφορετικὴ ἄποψι γιὰ τὸ ἴδιο θέμα.
Τὰ γεγονότα ξεκίνησαν μὲ τὴν μεταπολίτευσι ὅταν πολλὰ αἰτήματα γιὰ βελτίωσι τῶν συνθηκῶν διαβιώσεως, ἐλευθερίας, μορφώσεως καὶ ὑπαρξιακῆς ὁλοκληρώσεως ἔγιναν ἀντικείμενο ἐκμεταλλεύσεως, διαστρεβλώσεως τῶν ἐννοιῶν καὶ μετατροπῆς τους σὲ μηχανισμοὺς ὑποτελείας καὶ ἐξαρτήσεως.
Στὴν οἰκονομία, τὰ αἰτήματα βελτιώσεως τοῦ ἐπιπέδου ζωῆς δὲν ἱκανοποιήθηκαν ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ ἀνάπτυξι ὡς ἀποτέλεσμα βελτιώσεως τῆς παραγωγικότητος, ἀλλὰ καλύφθηκαν ἀπὸ δανεισμό, ποὺ σπαταλήθηκε στὴν ἱκανοποίησι ξενόφερτων καταναλωτικῶν συνηθειῶν καὶ τρόπων διαβιώσεως, ποὺ προέβαλε τὸ διεθνὲς ἐμπόριο καὶ ἡ πολιτιστικὴ προπαγάνδα. Συγχρόνως ξεκίνησε ἕνα σύστημα ἐπιδοτήσεων χωρὶς τὸν ἀπαιτούμενο ἔλεγχο γιὰ τὴν ἐπένδυσί τους σὲ παραγωγικὰ συστήματα.
Τὰ κομματικὰ ρουσφέτια ηὔξησαν ὑπερμέτρως τὶς προσλήψεις στὸν στενὸ καὶ εὐρύτερο δημόσιο τομέα ἐνῷ ἐπινοήθηκαν καὶ ἐπιβλήθηκαν δημοσιονομικὲς ἀνάγκες, ποὺ ἐπιβαρυμένες ἀπὸ τὴν διαπλοκὴ καὶ τὴν κατάχρησι ηὔξησαν τὶς δαπάνες σὲ βαθμὸ μεγαλύτερο ἀπὸ αὐτὸν ποὺ δικαιολογοῦσε ἡ παραγωγικότης τῆς χώρας καὶ τὰ ἐξ αὐτῆς ἔσοδα τοῦ κράτους. Τοὐναντίον, ἡ πραγματικὴ οἰκονομία συρρικνώθηκε, ἐνῷ πολλὲς παραγωγικὲς βιομηχανικὲς μονάδες κοινωνικοποιήθηκαν μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καταστοῦν ζημιογόνες ὑπὸ τὸ βάρος τῆς κομματικῆς τους διαχειρίσεως καὶ τὴν λοιμικὴ τῶν συνδικαλιστικῶν ἁρπακτικῶν, ποὺ ὑποστήριζαν τὶς κομματικὲς ἢ καὶ ὑστερόβουλες ἐπιλογὲς σὲ βάρος τῶν ἰδίων τῶν ἐπιχειρήσεων. Σὲ ὅλα αὐτὰ νὰ προσθέσουμε τὶς διάφορες συντεχνιακὲς ὁμάδες ποὺ συντηρήθηκαν μὲ εὐνοϊκὲς γιὰ αὐτὲς συνθῆκες ἀδειοδοτήσεως, λειτουργίας καὶ φορολογικῶν ἐλαφρύνσεων εἰς βάρος τῶν μισθωτῶν καὶ συνταξιούχων.
Ὅλα αὐτὰ ἔγιναν δυνατὰ μὲ πολιτικὲς ἀποφάσεις καὶ νομοθετικὲς ρυθμίσεις, ποὺ διέλυσαν τὸ κράτος καὶ ἐνίσχυσαν τὸν κομματικὸ μηχανισμό. Ἐξαλείφθηκε κάθε ἔννοια ἀξιοκρατίας, ἐνῶ ἡ ἐξάρτησις, τὸ ρουσφέτι καὶ ἡ συνδιαλλαγὴ ἔγιναν ὁ τρόπος ἐπιβιώσεως καὶ κοινωνικῆς καταξιώσεως. Ἡ ἀρχοντιὰ τοῦ ἐλευθέρου παραγωγικοῦ πολίτη, ποὺ δημιουργεῖ ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ καταξιώνεται μέσα ἀπὸ αὐτὸ ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὴν μιζέρια τοῦ διαπλεκομένου, ποὺ ἐπειδὴ εἶναι ἀνάξιος νὰ παράγη, ἐπιβιώνει ἐκμυζῶντας ἀπὸ τὸν δημόσιο τομέα καὶ τὸ κοινωνικὸ σύνολο. Ὁ αὐθεντικὸς ζῆλος γιὰ δημιουργία μετετράπη σὲ δουλικὰ αἰτήματα δικαιωμάτων, πολλὲς φορὲς γιὰ πράγματα ποὺ δὲν ἀνταποκρίνονται σὲ ἀντίστοιχα προσόντα.
Δυστυχῶς, τὸ ὑπάρχον πολιτικὸ σύστημα μὲ τὶς ἐπιπρόσθετες ἀπαξιωτικὲς ρυθμίσεις τοῦ Συντάγματος, ποὺ ἐπέβαλε ὁ κομματικὸς μηχανισμός, ἐπέτρεπε στὴν ἑκάστοτε ἐξουσία νὰ ἐπηρεάζη τοὺς ἐλεγκτικοὺς μηχανισμούς, ἀκόμη καὶ αὐτὸν τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, μετατρέποντας τὸ πολίτευμα ἀπὸ προεδρευομένη σὲ πρωθυπουργικὴ δημοκρατία. Ἡ κομματικὴ ἀντιπαράθεσις δὲν ἐπέτρεψε τὴν λῆψι μέτρων γιὰ τὴν μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα τῶν συστημάτων κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ὑγείας, τῆς παραγωγικότητος τοῦ δημοσίου τομέως καὶ τῆς ἐξασφαλίσεως ἑνὸς λειτουργικοῦ νομοθετικοῦ πλαισίου. Ἔπρεπε νὰ ἔλθουν οἱ δανειστές μας γιὰ νὰ μᾶς τὰ ἐπιβάλουν καὶ μόνο τότε ἀρχίσαμε νὰ τὰ διαφημίζουμε σὰν ἀναγκαῖα. Τί ντροπή! Γιὰ κάθε ὑπόθεσι ὑπάρχουν ἀντικρουόμενοι νόμοι καὶ νομοθετικὲς διατάξεις ποὺ ἔχουν μετατρέψει τὸν νόμο σὲ ἱστὸ ἀράχνης, ποὺ συγκρατεῖ μὲν τὰ μικρὰ ἔντομα ἀλλὰ διαπερνᾶται ἀπὸ τὰ μεγάλα, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν διατάραξι τοῦ κοινοῦ περὶ δικαιοσύνης αἰσθήματος.
Λόγῳ τῆς τραυματικῆς ἐμπειρίας τῆς χούντας, ἦταν εὔκολο νὰ ὑποβαθμισθῆ ἡ ἡγεσία τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ νὰ γίνη ἕρμαιο στὶς ἑκάστοτε ἐπιλογὲς τῆς κομματικῆς ἐξουσίας. Τὸ φιάσκο στὰ Ἴμια, τὸ Μακεδονικό, οἱ ἀπαιτήσεις τῶν Τούρκων στὸ Αἰγαῖο, τὸ Κυπριακό, τὰ τεκταινόμενα στὴν Θράκη ἀλλὰ καὶ τὸ μεταναστευτικό, δείχνουν ὅτι ὁ ρόλος τοῦ Στρατοῦ στὶς ἐθνικὲς ὑποθέσεις καὶ τὴν κατάρτισι στρατηγικῶν σχεδίων πέραν τῶν καθαρὰ ἐπιχειρησιακῶν ἔχει ἔλθει σὲ δεύτερη μοῖρα. Τὸ θυσιαστικὸ παράδειγμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν ἀλλοιώθηκε στὰ μάτια τοῦ ἔθνους ἀπὸ τὸν πλουτισμὸ τῶν πολιτικῶν ποὺ τοὺς ἔχουν ὑποσκελίσει. Ἡ ἔννοια τῆς πατρίδος ὡς νοηματικὴ προϋπόθεσις ὑπαρξιακῆς ὁλοκληρώσεως ἔχει μετατραπῆ σὲ ἔννοια συνόλου ἀνθρώπων μὲ κοινὰ συμφέροντα ποὺ μπορεῖ κανεὶς νὰ τὴν ἐπιλέγη κατὰ τὸ δοκοῦν. Ἡ ἡγεσία μας, πιστὴ στὸ νεοταξικὸ δόγμα τοῦ ἐθνομηδενισμοῦ, τῆς αὐτοκαταργήσεώς της καὶ τῆς δημιουργίας μίας παγκόσμιας κυβερνήσεως, ὁδηγεῖ τὸ ἔθνος κράτος πρὸς ἐξαφάνισιν.
Ἡ χειρότερη ὅμως μορφὴ κατοχῆς, ποὺ ἀπειλεῖ τὴν ὑπαρξιακή μας συνείδησι, θέτει σὲ κίνδυνο τὴν βιωσιμότητά μας καὶ ἀμφισβητεῖ τὴν διατήρησι τῶν χαρακτηριστικῶν καὶ τῶν ἰδιαιτεροτήτων τοῦ ἔθνους καὶ τῆς φυλῆς μας, εἶναι ἡ πολιτιστικὴ κατοχή. Ἐπιβάλλεται μὲ τὴν κατάργησι τοῦ γλωσσικοῦ μας πλούτου, τὴν παραποίησι τῆς ἱστορίας, τὴν ἀλλοίωσι τῆς κοσμοθεωρίας καὶ τῆς θρησκευτικῆς μας παραδόσεως, μὲ τὴν ἀνεξέλεγκτη εἰσροὴ λαθρομεταναστῶν καὶ τὴν προπαγάνδα, ἀλλὰ κυρίως μὲ τὴν ἀπαξίωσι τῶν ἀρετῶν. Αὐτὰ δηλαδὴ ποὺ μέχρι τώρα συνέβαλαν καὶ συμβάλλουν στὴν διατήρησι τῆς ἐθνικῆς μας συνειδήσεως γιὰ δύο χιλιάδες χρόνια ὑπὸ τὸν ζυγὸ πρῶτα τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, ποὺ τὴν μετατρέψαμε σὲ Ἑλληνικὴ καὶ μετὰ τῆς Ὀθωμανικῆς, ἀπὸ τὴν ὁποία ἀπελευθερωθήκαμε μὲ τὴν Ἐθνικὴ Ἐπανάσταση τοῦ 1821.
Σήμερα οἱ λέξεις ἔχουν χάσει τὸ νόημά τους καὶ ἡ ὑποκρισία, ἡ ὑστεροβουλία, τὸ ψέμμα, ἡ αὐθάδεια καὶ ἡ ἀδιαντροπιὰ χαρακτηρίζουν ὄχι μόνο τὶς σχέσεις τῶν πολιτῶν ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ τὸν δημόσιο λόγο τῶν «ἀρχόντων», ποὺ θυσιάζεται στὸν βωμὸ τῆς ἀρχομανίας καὶ συγκαλύπτεται ἀπὸ τὰ ἐπιστημονικῶς ὠργανωμένα μέσα μαζικῆς ἐπιρροῆς. Ἡ πασιφανὴς ὑποβάθμισις τῆς παιδείας καὶ ὁ ἐκμαυλισμὸς τῶν νέων σὲ αὐτὸ ἀποσκοπεῖ, στὸν ἀποπροσανατολισμό τους καὶ τὴν μείωσι τῶν ἀντιστάσεων τοῦ ἔθνους μπροστὰ στὸν μεθοδευόμενο μηδενισμό του. Τὸ εἶναι μας ἔχει ἀντικατασταθῆ ἀπὸ τὸ ἔχειν μας καὶ ἡ ἔννοια τῆς ἐλευθερίας ἔχει χάσει τὸ συστατικὸ τῆς ὑποχρέωσης καὶ ἀναγνωρίζει μόνο δικαιώματα. Ἡ ὑφιστάμενη ἀλλοίωση στὴν κρίση τῶν πολιτῶν καὶ τῆς νεολαίας φαίνεται στὰ εὐτελῆ αἰτήματά τους ποὺ κλείνουν τὰ σχολεῖα καὶ τὰ πανεπιστήμια γιὰ μακρὲς περιόδους ἀκόμη καὶ στὴν ἀνακόλουθη ἔνταση τῶν κινητοποιήσεών τους. Γιὰ ἕνα ἀτυχὲς καὶ θλιβερὸ γεγονός, τὸ ὁποῖο προφανῶς δὲν ἦταν προκατασκευασμένο ἀπὸ τὸν κρατικὸ μηχανισμὸ κάηκε ἡ μισὴ Ἀθήνα τὸ Δεκέμβριο τοῦ 2008 ἐνῶ ἡ ἐν ψυχρῶ δολοφονία ἑνὸς δημοσιογράφου καὶ μάλιστα τῆς ἐρευνητικῆς δημοσιογραφίας πέρασε στὰ ψιλὰ γράμματα.
Συμπατριῶτες, τὸ πράγμα ἔχει ὡριμάσει ἀπὸ καιρὸ καὶ οἱ συνέπειες τοῦ εἶναι ἤδη ὁρατές. Κάτι πρέπει νὰ γίνει ἐδῶ καὶ τώρα μὲ ἐλεγχόμενο τρόπο πρὶν ἡ ροὴ τῶν ἐξελίξεων μᾶς φέρει σὲ νέες ἀνεξέλεγκτες ἐθνικὲς περιπέτειες μπροστὰ στὶς ὁποῖες ἡ ὑφιστάμενη δυσκολία τῶν οἰκονομικῶν μέτρων φαίνεται ἀσήμαντη. Τὸ μέγα πρόβλημα εἶναι τὸ ἴδιο τὸ πολιτικὸ σύστημα ποὺ ἀναπαράγει τοὺς ἴδιους ἀνθρώπους καὶ τὴν ἴδια νοοτροπία τῆς ἐξουσιαστικῆς συναλλαγῆς. Τὰ αἰτήματα στὶς κινητοποιήσεις δὲν πρέπει νὰ εἶναι μόνο κατὰ τῶν ἐν μέρει ἀναγκαίων, ἐδῶ ποὺ φτάσαμε, καὶ κοινωνικὰ ἄδικων οἰκονομικῶν μέτρων, ἀλλὰ κατὰ τοῦ σχεδιαζόμενου ἐθνομηδενισμοῦ. Μᾶς ὁδηγοῦν χρεωκοπημένους σὲ ἕνα σχεδιαζόμενο τραπέζι διαπραγματεύσεων ὅπου θὰ παιχθοῦν πολλὰ καὶ σημαντικὰ ἐθνικὰ θέματα.
Ἡ πρότασίς μας εἶναι ἡ κατάργηση τῆς ὑφιστάμενης κομματικῆς δικτατορίας. Νὰ γίνει ἀνασχεδιασμὸς τοῦ πολιτικοῦ συστήματος ἔτσι ὥστε νὰ ἐξασφαλίζεται ἀμεσότερη δημοκρατία καὶ νὰ ὑπάρχουν ἐλεγκτικοὶ μηχανισμοὶ ποὺ νὰ μὴν ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν ἑκάστοτε ἐξουσία ἀλλὰ νὰ ἐκλέγονται κατευθείαν ἀπὸ τὸ λαό. Σὰν παράδειγμα θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ ἀναφέρει
• Τὴν ἄμεση μείωση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Βουλευτῶν,
• Τὴν ἀνάδειξή τους στὶς ἐκλογικές, κατὰ περιφέρεια, λίστες ὄχι ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων ἀλλὰ ἀπὸ θεσμοθετημένα ὄργανα ἀξιολόγησής τους
• Τὴ δημιουργία Γερουσίας καὶ Προεδρίας τῆς Δημοκρατίας ποὺ νὰ ἐκλέγονται ἀπὸ τὸν λαὸ μὲ αὐξημένες ἁρμοδιότητες κυρίως σὲ ἐθνικὰ θέματα καὶ στὸν ἔλεγχο τοῦ στρατοῦ.
• Τὴ δημιουργία ἐλεγκτικῶν μηχανισμῶν ὑπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας ποὺ νὰ ἀποδίδει εὐθύνες γιὰ τὴν κακοδιαχείριση τῶν ἐθνικῶν καὶ δημοσίων θεμάτων.
• Τὴν σύσταση Συνταγματικῆς Ἐθνοσυνέλευσης ποὺ νὰ καθορίσει τὸ νέο σύνταγμα.
Πιστεύουμε ὅτι στὸ ἔθνος μᾶς ὑπάρχουν ἄνθρωποι μὲ τὶς ἀπαραίτητες γνώσεις, τὴν ἐμπειρία, τὶς δημιουργικὲς ἱκανότητες καὶ κυρίως τὸ ἀπαραίτητο ἦθος καὶ τὸν ἀνάλογο ὁραματισμό, ἀκόμη καὶ μέσα στὰ σημερινὰ κόμματα, γιὰ νὰ θεσμοθετήσουν ἕνα νέο καταστατικὸ χάρτη. Αὐτοὺς καλοῦμε νὰ βοηθήσουν στὴν ἀναγέννηση τοῦ ἔθνους καὶ τὴ σωτηρία τοῦ ὄχι τόσο ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ κατοχὴ ἀλλὰ ἀπὸ τὴν μεθοδευμένα ἐπερχόμενη ἀλλοίωση καὶ συρρίκνωσή του.
Ὑπογράφουν 60 καθηγητὲς πανεπιστημίου καὶ 24 ἰδιῶτες, ἐπιχειρηματίες.
Ἐπικοινωνία: Καθηγητὴς Ἠλίας Σταμπολιάδης, elistach@mred.tuc.gr

Hellenic Professors & PhDs

α/α Ὄνομα Ἐπάγγελμα Διεύθυνσις

1 Albrecht Πιλιούνη Εὐφροσύνη International Programs Auburn University
2 Kakouli-Duarte Thomae Lecturer Institute of Technology Carlow, Ireland
3 Konstantatos Demosthenes Ph.D., M.Sc., M.B.A. Greenwich CT USA
4 Ἀβραὰμ Γ. Δημήτριος PhD Νομαρχιακὴ Αὐτοδιοίκηση Ἠμαθίας, ΤΕΙ Δυτικῆς Μακεδονίας
5 Ἀλατόπουλος Κωνσταντῖνος Καθηγητὴς Παιδαγωγικῶν Μυστρὰ 8, Βούλα
6 Ἀναγνωστόπουλος Σταῦρος Καθηγητὴς Πανεπιστήμιο Πατρὼν
7 Ἀρκᾶς Εὐάγγελος PhD. London, UK.
8 Βαλανίδης Νικόλαος Ἀναπληρωτὴς Καθηγητὴς Πανεπιστήμιο Κύπρου
9 Βαρδουλάκης Ἀντώνης Καθηγητὴς Τμῆμα Μαθηματικῶν ΑΠΘ
10 Γεωργίου Α. Δημήτριος Ἀναπληρωτὴς Καθηγητὴς Δημοκρίτειο πανεπιστήμιο τῆς Θράκης
11 Γιαννόπουλος Παναγιώτης Ἀναπληρωτὴς Καθηγητὴς Πανεπιστήμιο Πατρὼν
12 Γιόκαρης Νίκος Ἀναπληρωτὴς Καθηγητὴς Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν
13 Γκατζούλη Νινα President of the Committee of World Pan-Macedonian Associations 25 Rogers Street, Dover, NH 03820, USA
14 Γλαρός Δημήτριος Ἔπ. Καθηγητὴς Παθολογίας Δ.Π.Θ.
15 Δασκαλοπούλου Στέλλα Ἐπίκουρος Καθηγήτρια McGill University, Montreal
16 Δημητρακόπουλος Ἰωάννης M.S. Columbia Univ.,N.Y.N.Y.
17 Δημοπουλος Π. Γεωργιος Καθηγητὴς McGill University
18 Ἐλευθεριάδης Γεωργιος Σαββας OAM, GCSCG, CETr, JP Athenaeum Communiversity of Colleges (Sydney
19 Ἐπίσκοπος Ἀθανάσιος Ἀναπληρωτὴς Καθηγητὴς Οἰκονομικὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν
20 Εὐαγγελίου Χρηστος Καθηγητης Towson University, USA
21 Ζαβός Παναγιωτης Professor Emeritus Director, Andrology Institute of America
22 Ζερβός Νικολαος Ph.D. Τηλεπik. Δίκτυα Πολυμέσων
23 Θραμπουλίδης Κλεάνθης Καθηγητὴς Καθηγητὴς
24 Ἰατροῦ Χρήστος Ἀναπληρωτὴς Καθηγητὴς Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
25 Κάκαρη Σοφια Emeritus ass. Professor N.Y University
26 Κεκρίδης Ν. Στάθης τ. Ἀναπλ. Καθηγητής Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
27 Κερεμίδης Κυριάκος Καθηγητὴς Πανεπιστήμιο Αἰγαίου
28 Κλαουδάτος Σπύρος Καθηγητὴς Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
29 Κουτρούμπας Κωνσταντίνος Ἐρευνητὴς Ἐθνικὸ Ἀστεροσκοπεῖο Ἀθηνῶν.
30 Κυριακοῦ Γεώργιος Καθηγητὴς Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
31 Κωμοδρομος Πέτρος Λέκτορας Πανεπιστήμιο Κύπρου
32 Λαζαρίδης Α. Prof. Emeritus USA
33 Λόλος Γεωργιος Καθηγητης University of Regina, SK , Canada
34 Λυριτζὴς Ἰωάννης Καθηγητής Πανεπιστήμιο Αἰγαίου
35 Μπακάλης Ναοὺμ PhD Ἐρευνητὴς Ἐθνικὸ ἵδρυμα Ἐρευνῶν.
36 Μπελμπας Α. Σταῦρος Καθηγητής University of Alabama
37 Μπέσκος Δημητριος Καθηγητης Πανεπιστήμιο Πατρὼν
38 Μπῆτρος Κ.Γεώργιος Ὁμότιμος Καθηγητὴς Οἰκονομικὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν
39 Μπίλλης Εὐριπίδης Τ. Ἐπίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ
40 Παπαδόπουλος Αθανασιος Dr., Senior Research Scientist, and Adjunct Professor Guelph, Laval, Windsor, Ontario, Canada
41 Παπαδόπουλος Θ. Νικόλαος Καθηγητὴς Ἰατρικής ΑΠΘ
42 Παπακωνσταντίνου Γεώργιος Ὁμότιμος Καθηγητὴς Ἐθνικὸ Μετσόβιο Πολυτεχνεῖο
43 Παπαμαρινόπουλος Π. Σταύρος Καθηγητής Πανεπιστήμιο Πατρὼν
44 Παταργιᾶς Ἄλ. Παναγιώτης Ἀναπλ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
45 Πατίστας Α. Ἀθανάσιος Professor Emeritus Laurentian University, Sudbury, Canada
46 Πετανίδου Θεοδώρα Καθηγήτρια Πανεπιστήμιο Αἰγαίου
47 Πιντέλας Παναγιώτης Καθηγητὴς Πανεπιστήμιο Πατρὼν
48 Πολυχρονιάδης Εὐστάθιος Καθηγητὴς Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
49 Σταμπολιάδης Ἠλίας Καθηγητὴς Πολυτεχνεῖο Κρήτης
50 Σταυρουλάκης Πέτρος Καθηγητὴς Πολυτεχνεῖο Κρήτης
51 Τζάνος Κωνσταντινος Ph.D Nuclear Engineering
52 Τουζόπουλος Δ. τ. Λέκτορας ΕΜΠ
53 Τριανταφυλλόπουλος Δ. Δημήτριος Τ. Καθηγητής Πανεπιστήμιο Κύπρου
54 Τσατσάνιφος Χρῆστος Δρ. Σύμβουλος Μηχανικὸς Λεωφ. Κηφισίας 131, 11524 ΑΘΗΝΑ
55 Ὑψηλάντη Μαρία Ἐπίκουρος Καθηγήτρια Πανεπιστήμιο Κύπρου
56 Φλέσσας Π. Γεωργιος Καθηγητὴς Πανεπιστήμιο Αἰγαίου
57 Φούφα Ἐλένη Καθηγήτρια SUNY-ERIE, US
58 Φώσκολος Ἀντώνιος Ὁμότιμος Καθηγητὴς Πολυτεχνεῖο Κρήτης
59 Χρήστου Γιάννης PhD Ioannis T. Christou [ ichr@ait.edu.gr Αὐτὸ τὸ ἠλεκτρονικὸ μήνυμα προστατεύεται ἀπὸ spam bots, θὰ πρέπει νὰ ἔχετε ἐνεργοποιημένη τὴ Javascript γιὰ νὰ τὸ δεῖτε ]
60 Ψαρὰς Γεώργιος Καθηγητὴς Πανεπιστήμιο Πατρὼν
Ἰδιῶτες, Ἐπαγγελματίες
α/ἃ Ὄνομα Ἐπάγγελμα Διεύθυνση
1 Spiliakos D. Panos President, Alexander the Great Foundation; 33 Wadsworth Road, Sudbury, MA, 01776, USA
2 Ἀντωνιάδης Γεώργιος Ἐπιχειρηματίας Κουνουπιδιανά, Χανιὰ
3 Ἀρβανίτης Ἰωάννης Πρωτοπρεσβύτερος Εὔξινου Πόντου 90, Ἑλληνικὸ
4 Δημητριάδη Ἀναστασία Ὑπάλληλος Υ.Π.Α. Ἀφροδίτης 39Α, Βούλα
5 Ζυγούρης Κωνσταντινος Electrical Engineering Toronto, Ontario, Canada
6 Κόλια-Ρούση Στέλα Σὺν/χὸς Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Πρίγκηπος Πέτρου 54 , Βούλα
7 Κόλιας Κωνσταντίνος Σὺν/χὸς ΕΟΤ Πρίγκηπος Πέτρου 54 , Βούλα
8 Κυρατζόπουλος Βασίλειος Ἀναλυτῆς Συστημάτων Βούλα Ἀττικῆς
9 Μαυρόπουλος Νικόλαος Ἐπιχειρηματίας Προόδου 44, Βούλα
10 Μαυροπούλου Ἰουλία Οἰκιακὰ Προόδου 44, Βούλα
11 Μιμηκόπουλος Κωνσταντῖνος Ἐκπαιδευτικὸς Τορόντο Καναδὰ
12 Μουστακούνης Κ. Γεώργιος Χημικὸς Μηχανικὸς Χαλάνδρι
13 Νινιὸς Παναγιώτης Σὺν/χὸς Πλοίαρχος Ε.Ν. Βούλα
16 Νομικὸς Π. Ἐμμανουὴλ Χημικὸς Μηχανικὸς Ἀθήνα
17 Παγώνης Ἄγγελος Σὺν/χὸς Τραπεζικὸς Λυσσάνδρου 8, Βάρη
18 Παλιάκη Ἐλπίδα Ἐκπαιδευτικὸς Προόδου 5-7, Βούλα
19 Πριοβόλου Ἀνθῆ Καθηγήτρια Ἀγγλικῶν Ἁλκυονίδων 67, Βούλα
20 Ρουμπέσης Γεώργιος Χρηματοοικονομικὸς Σύμβουλος, πρώην Ἀντιδήμαρχος Βούλας Βάσ. Παύλου 6, Βούλα
21 Σταύρου Γιαννίκος Σὺν/χὸς Διευθυντὴς Ο.Γ.Α. Φολεγάνδρου 4-6, Ἄνω Γλυφάδα
22 Σφακιανοὺ Μαρία Καθηγήτρια Ἀγγλικῶν Λυσσάνδρου 8, Βάρη
23 Χαραλαμπίδης Παύλος Μεταλλειολόγος, Μεταλλουργὸς Μηχανικὸς Ἀθήνα
24 Χρυσοστόμου Σούλα Ἐπιχειρηματίας Κομοτηνῆ

Ἐπισημάνσεις γιὰ τὴν διαμόρφωσι μιᾶς ὀρθῆς πολιτικῆς γιὰ τὴν Θράκη

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἀπὸ
Τὸ Hellenic Academic FORUM
http://www.greece.org/blogs/scholars/?p=972

Ἐξοχώτατε κύριε Πρόεδρε τῆς Δημοκρατίας,
Ἐξοχώτατε κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως,
Ἀξιότιμοι κ. κύριοι Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων,
Ἀξιοτιμοι κ. κύριοι Βουλευταί,

Τὸ Hellenic Academic FORUM ἔχει ὡς μέλη του Ἕλληνες καθηγητὲς πανεπιστημίου καὶ ἐπιστήμονες κατόχους διδακτορικοῦ πτυχίου, στὴν Ἑλλάδα, στὴν Κύπρο, στὶς ΗΠΑ καὶ σὲ 19 ἀκόμα χῶρες. Εἶναι δὲ κλάδος τοῦ Hellenic Electronic Center (www.greece.org), μὴ Κερδοσκοπικοῦ Ὀργανισμοῦ, ποὺ ἔχει ἱδρυθῆ στὶς ΗΠΑ γιὰ τὴν προώθησι Ἑλληνικῶν θεμάτων, καὶ περιλαμβάνει περὶ τὰ 40.000 μέλη.
Τὸν τελευταῖο καιρὸ ἔχουμε γίνει ἀποδέκτες μηνυμάτων ἀπογνώσεως ἀπὸ συναδέλφους στὴν Θράκη, ἀλλὰ καὶ ἀνησυχητικῶν πληροφοριῶν, ἀναφορικῶς μὲ τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν ἀσκουμένης ἐκπαιδευτικῆς πολιτικῆς στὶς περιοχὲς μειονοτήτων τῆς Θράκης. Παρακολουθήσαμε, ἐπίσης, σχετικὴ εἰδησεογραφία καὶ τηλεοπτικὲς ἐκπομπὲς ἀναφερόμενες τόσο στὸ ζήτημα τῆς ἡρωϊκῆς, κατὰ τὴν ἄποψί μας, δασκάλας κας Χαρᾶς Νικοπούλου, ὅσο καὶ σὲ θέματα σχετιζόμενα μὲ τὴν δρᾶσι ἀτόμων ποὺ ἔχουν στόχο τὴν τουρκοποίησι τῆς περιοχῆς. Ὡς ἁπλοῖ Ἕλληνες ποὺ ἀγαπᾶμε τὸν τόπο μας, ἀλλὰ πολλοὶ ἀπὸ ἐμᾶς καὶ ὡς ἀκαδημαϊκοὶ διδάσκαλοι, θὰ θέλαμε νὰ ἐκφράσουμε τὴν ἔντονη ἀνησυχία καὶ ἀγωνία μας, γιὰ τὸν χειρισμὸ ἑνὸς ζωτικῆς σημασίας Ἐθνικοῦ Προβλήματος ἐκ μέρους τῶν Ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων.
Ἔχουμε πληροφορηθῆ ἀπὸ διάφορες πηγές, ὅτι ἡ ἀκολουθουμένη ἐκπαιδευτικὴ πολιτικὴ στὴν Θράκη βασίζεται ἐν πολλοῖς, σὲ προτάσεις ποὺ προέκυψαν ἀπὸ προγράμματα ΕΠΕΑΕΚ συνολικοῦ ὕψους 20 ἑκατ. Εὐρώ, καὶ ἐκπονήθηκαν ἀπὸ ἐρευνητικὴ ὁμάδα μὲ τωρινὴ ἕδρα στὸ Παν/μιο Ἀθηνῶν. Δὲν θὰ ὑπεισέλθουμε σὲ ὁποιαδήποτε κριτικὴ τῶν σχετικῶν πορισμάτων. Αὐτὴ ἔχει γίνει ἀπὸ ἄλλους, οἱ ὁποῖοι διαθέτουν περισσότερα στοιχεῖα γιὰ τὴν σχετικὴ ἀξιολόγησι. Ἐπισημαίνουμε ὅμως, πὼς εἶναι ἀδιανόητο ἡ ἐθνικὴ πολιτικὴ σὲ ἕνα τέτοιο κρίσιμο καὶ εὐαίσθητο θέμα, πολιτικὴ ποὺ ὑποχρεώνει τοὺς Πομάκους καὶ Ρομᾶ τῆς Θράκης νὰ διδάσκωνται ὡς μητρικὴ τὴν τουρκικὴ γλῶσσα, μὲ προφανεῖς συνέπειες γιὰ τὴν κοινωνικὴ καὶ ἐθνική τους ἔνταξι, νὰ βασίζεται σὲ ἀμφιλεγόμενες ἀπόψεις μίας ἐρευνητικῆς ἀκαδημαϊκῆς ὁμάδος, ἀνεξαρτήτως ἀπὸ τὸ ἐπιστημονικὸ κύρος τῶν ἐμπλεκομένων.

Πιστεύουμε ὅτι, ἡ χάραξις Ἐθνικῆς πολιτικῆς σὲ τέτοιου εἴδους ζητήματα θὰ πρέπη νὰ βασίζεται σὲ εἰσηγήσεις ἑνὸς Ἐθνικοῦ Συμβουλίου Χαράξεως Πολιτικῆς (γιὰ τὴν Θράκη), τὸ ὁποῖο θὰ στελεχώνεται ἀπὸ ὑψηλοῦ κύρους εἰδικούς, ὄχι μόνο ἐκπαιδευτικοὺς ἀλλὰ καὶ ἐμπείρους, καταξιωμένους εἰδικοὺς ἐπιστήμονες, ἀπὸ τοὺς ὁποίους κάποιοι νὰ κατοικοῦν στὴν Θράκη, γιὰ νὰ ἔχουν ἄμεση γνῶσι τῶν προβλημάτων καὶ τῶν ἐκεῖ συμβαινόντων. Ἕνα τέτοιο Συμβούλιο θὰ μελετᾷ τὶς ἀπόψεις ὄχι μόνο κάποιας ὁμάδος μὲ προσβάσεις στὰ ἑκάστοτε κέντρα ἐξουσίας, ἀλλὰ καὶ πολλῶν ἄλλων. Θὰ ἐξετάζη σὲ βάθος τὶς τυχὸν ἐπιπτώσεις τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἄλλου μέτρου, στὰ πλαίσια πάντα τῶν ὑφισταμένων συνθηκῶν ποὺ διέπουν τὸ καθεστὼς τῶν μειονοτήτων, τῆς διεθνοῦς πρακτικῆς, τῆς τοπικῆς ἐμπειρίας, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀντίστοιχης πολιτικῆς τῆς Τουρκίας πρὸς τοὺς Ἕλληνες τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῆς Ἴμβρου καὶ τῆς Τενέδου. Καὶ μόνο μετὰ ἀπὸ μία τέτοια ἐνδελεχῆ διερεύνησι, θὰ εἰσηγῆται τὴν ἐνδεικνυομένη Ἐθνικὴ Πολιτική, ἀλλὰ καὶ τὰ ἀναγκαῖα μέτρα γιὰ τὴν ἐπίτευξι τῶν στόχων της.
Οἱ εὐθῦνες τῶν μέχρι σήμερα ἡγεσιῶν γιὰ τὸν τρόπο ἀντιμετωπίσεως ἑνὸς τόσο ζωτικῆς σημασίας θέματος, εἶναι τεράστιες. Δυστυχῶς, αὐτοῦ του εἴδους ἄστοχοι, καὶ κάποιες φορὲς ἐπιπόλαιοι, χειρισμοὶ ὡδήγησαν τὴν Ἑλλάδα, σὲ πάρα πολλοὺς τομεῖς, στὴν σημερινή της κατάντεια ποὺ ὅλους μᾶς πληγώνει καὶ μᾶς προκαλεῖ ντροπὴ ὡς πολῖτες της.
Θεωροῦμε ὅτι στὰ πλαίσια τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας, ποὺ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἔχει διακηρύξει, θὰ πρέπη νὰ ἀποτελέση προτεραιότητα ἡ χωρὶς τυμπανοκρουσίες ἵδρυσις ἑνὸς ὑπερκομματικοῦ Ἐθνικοῦ Συμβουλίου γιὰ τὴν ἀντιμετώπισι τῶν προβλημάτων τῆς Θράκης, τὸ ὁποῖο σὲ ταχύτατο χρόνο θὰ ἐξετάση τὰ προβλήματα ποὺ σχετίζονται μὲ τὴν ἐκπαίδευσι στὰ σχολεῖα τῶν Ἑλλήνων μουσουλμάνων καὶ μὲ τὸν ἐπιχειρούμενο ἐκτουρκισμὸ τῆς περιοχῆς. Τὸ Συμβούλιο αὐτὸ νὰ στελεχωθῆ μὲ ὅ,τι καλύτερο διαθέτει ὁ Ἑλληνισμός, ἔξω ἀπὸ κομματικὲς σκοπιμότητες καὶ παρεμβάσεις, ὅλα δὲ τὰ πολιτικὰ κόμματα νὰ δεσμευθοῦν γιὰ τὴν συνέχειά του. Εἶναι φυσικὰ αὐτονόητο, ὅτι θὰ λειτουργῆ ἔχοντας συμβουλευτικὸ χαρακτῆρα, γιὰ τὴν διαμόρφωσι προτάσεων στρατηγικοῦ σχεδιασμοῦ, ἐνῷ οἱ ὁποιεσδήποτε ἀποφάσεις θὰ λαμβάνωνται ἀπὸ τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησι.
Ἂς διδαχθοῦμε ἀπὸ τοὺς γείτονες στὰ ἀνατολικά μας σύνορα! Ἂς ἀκούσουμε τὶς κραυγὲς ἀγωνίας, ποὺ ἔρχονται ἀπὸ Ἕλληνες, χριστιανούς, Πομάκους καὶ Ρομᾶ, τῆς Θράκης μας. Ἂς ξεκινήσουμε κάποτε ὡς χώρα, κάνοντας τὰ αὐτονόητα, χωρὶς προκαταλήψεις ἢ ἰδεολογικὲς ἀγκυλώσεις ἀλλὰ μὲ κριτήριο τὸ συμφέρον τῆς χώρας καὶ τὸν κοινὸ νοῦ. Καὶ ταυτόχρονα, ἂς μεριμνήσουμε, ἂν μή τι ἄλλο, γιὰ τὴν πλήρη καὶ ὀρθὴ ἐφαρμογὴ τοῦ Νόμου σὲ κάθε πόλι καὶ χωριὸ τῆς Θράκης, ὥστε κανένας Ἕλληνας πολίτης τῆς περιοχῆς, χριστιανὸς ἢ μουσουλμάνος, νὰ μὴν αἰσθάνεται ὅτι ἀνήκει σὲ μία καταπιεζομένη μειονότητα μέσα στὴν ἴδια του τὴν χώρα. Ἴσως ἔτσι, νὰ ἀποτρέψουμε μελλοντικές, καὶ γιὰ πολλοὺς ἐπερχόμενες, ἐθνικὲς συμφορές.

Μὲ Τιμή,

Οἱ ὑπογράφοντες (276 ὑπογραφές)

Ἀβραὰμ Δημήτριος Γ., Δρ., Τμ. Τεχνολογιῶν Ἀντιρρύπανσης, ΤΕΙ Δυτικῆς Μακεδονίας.
Ἀβραμίδης Ἰωάννης Ε., Ph.D., Καθηγητής, Τμῆμα Πολιτικῶν Μηχανικῶν, Α. Π. Θεσ/νίκης.
Albrecht-Piliouni Efrossini, Ph.D., Auburn University, Auburn, AL 36849, USA.
Anagnostopoulos Aris, Ph.D., Research Fellow, Sapienza University of Rome, ITALY.
Ἀναγνωστόπουλος Σταῦρος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Antikas Theo. G., DVM, Ph.D., Καθηγητὴς Κτηνιατρικῆς, Skagit Valley College, USA.
Antonopoulos Petros, Dr., Sc. D., Nuclear Engineering Consult., President PMC Inc., USA.
Ἀντωνοπούλου-Χαραλαμποπούλου Εὐγενία, Ἐπ. Καθηγήτρια, Τμ. Φυσικῆς, Παν/μιο Ἀθηνῶν.
Ἀποστολόπουλος Χάρης, Ἐπίκ. Καθηγητής, Τμῆμα Μηχανολόγων, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Ἀρβανιτογιάννης Ἰω., Dr., Ph.D., Ἀν. Καθηγητής, Σχολὴ Γεωπονικῶν Ἐπιστημῶν, Βόλος.
Arkas Evangelos, Ph.D., London, UK.
Ἀρωνιάδου-Anderjaska Βασιλική, Ph.D., Διδάκτωρ Νευροεπιστημῶν, Dept of Anatomy, Physiology, & Genetics, & Dept. of Psychiatry, USUHS, Bethesda, MD 20814, USA.
Ἀσημακόπουλος Βύρων, Ἐπ. Καθηγητής, Ἐργαστήριο Φυσιολογίας, Ἰατρική, Δ. Π. Θράκης.
Βαγενᾶς Κώστας, Καθηγητής, Τμῆμα Χημικῶν Μηχανικῶν, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Βασιλειάδης Λάζαρος, Ἐπ. Καθηγητής, Πολυτεχνικὴ Σχολὴ Ξάνθης, Δ. Π. Θράκης.
Βασιλειάδης Χρῆστος, Ἐπ. Καθηγητής, Διοίκ. Ἐπιχειρήσεων, Παν/μιο Μακεδονίας, Θεσ/νίκη.
Valanides Nicos, Assoc. Professor, Department of Education, University of Cyprus.
Vallianatos Evaggelos, Ph.D., Historian, Claremont, California, USA.
Vahaviolos Sotirios, Ph.D., Chairman & CEO, MISTRAS Group, Inc., Princeton Junction, NJ, USA.
Βελγάκης Μιχαήλ, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Βουδριᾶς Εὐάγγελος, Καθηγητής, Τμῆμα Μηχανικῶν Περιβάλλοντος, Δ. Π. Θράκης.
Gavras Irene, M.D., Professor, School of Medicine, Boston University, Boston, USA.
Γαντὲς Χάρης, Ἀναπλ. Καθηγητής, Ἐθνικὸ Μετσόβειο Πολυτεχνεῖο Ἀθηνῶν.
Gatzoulis Nina, President of the Committee of World Pan-Macedonian Associations, & Professor, Department of Languages, Literatures & Cultures, University of New Hampshire, USA.
Γερογιαννάκη-Χριστοπούλου Μαρία, Δρ., Τμ. Ἐπιστήμης & Τεχνολογίας Τροφίμων, Γεωπονικὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν.
Georgantzas Nicholas C., Fordham University, New York, USA.
Γεωργίου Δημήτριος Α., Ἀν. Καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
Georgopoulos Evagelia, Ph.D., Theoretical & Applied Mechanics, USA.
Georgopoulos Panayotis, Ph.D., Materials Science, Illinois, USA.
Γιακουμεττῆς Ἀνδρέας, Δρ., τ. Ἀν. Καθηγητής, Δημοκρίτειο Πᾶν/μιο Θράκης.
Giannakidou Anastasia, Professor, Dept. of Linguistics, University of Chicago, USA.
Yannopoulos L.N., Ph.D., Pittsburgh, PA, USA.
Γιαννόπουλος Παναγιώτης Χρ., Ἀν. Καθηγητής, Τμ. Πολιτ. Μηχανικῶν, Παν/μιο Πατρῶν.
Yiannos Peter N., Professor, USA.
Γιαννούλης Παναγιώτης, Καθηγητής, Τμῆμα Φυσικῆς, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Giaralis Agathoklis, Dipl-Eng., MSc., Ph.D., A.M. ASCE, TEE-TCG, Lecturer in Structural Mechanics, Director: MSc Construction Management, School of Engineering & Mathematical Sciences, City University, London, UK.
Γιόκαρης Νικόλαος Δ., Ἀν. Καθηγητής, Τμῆμα Φυσικῆς, Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν.
Γκόκας Περικλῆς, Λέκτ, Τμ. Οἰκονομικῆς Ἀνάλυσης & Διεθνῶν Οἰκονομικῶν, Δ. Π. Θράκης.
Γλαρὸς Δημήτριος, Ἐπ. Καθηγητὴς Παθολογίας Δημοκρίτειο Παν/μιο Θράκης.
Gregoriades Athanasia, Educator, New York, USA.
Γρηγορόπουλος Σωτήριος, Ὁμ. Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Δαγκλῆς Ἰωάννης Α., Ph.D., Διευθυντὴς Ἐρευνῶν (ISARS), Ἀστεροσκοπεῖο Ἀθηνῶν.
Damianou Pantelis, Dept. of Mathematics & Statistics, University of Cyprus, CYPRUS.
Danginis Vassilios, Ph.D., Director of Engineering, SMSC, Hauppauge, NY, USA.
Daskalopoulou Stella, MD, MSc, DIC, Ph.D., FRSQ, Assistant Professor, Dept. of Medicine, McGill University, MUHC, Montreal General Hospital, Montreal, CANADA
Δενάζης Σπύρος, Ἐπ. Καθηγητής, Τμ. Ἠλεκτολ. Μηχαν. & Τεχνολογ. Η/Υ, Παν/μιο Πατρῶν.
Δημητρακόπουλος Ἀλέξανδρος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Demopoulos George P., Professor, McGill University, Montreal, CANADA.
Δημοῦτσος Ἀνδρέας Ι., Δρ, Διοργανωτὴς Ἐπιμορφωτικῶν Σεμιναρίων.
Dines Philipp L., M.D., Ph.D., Distinguished Fellow, Assistant Professor, Psychiatric Medical Director, Inpatient Neuropsychiatric Serv., Geropsychiatry Fellowship Dir., University Hospitals Case Medical Center, Case Western Reserve University, USA.
Dokos Socrates, Ph.D., Senior Lecturer, Graduate School of Biomedical Engineering, University of New South Wales, Sydney, AUSTRALIA.
Drakatos Stylianos, Ph.D., PMP, Department of Decision Sciences & Information Systems, Florida International University, USA.
Dritsas Eleftherios, Ph.D., Elecrical Nuclear Engineer, Greek language Educator, California, USA.
Δρίτσος Στέφανος Η., Καθηγητής, Τμ. Πολιτικῶν Μηχανικῶν, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Eleftheriades George Savvas, OAM, GCSCG. CETr, JP, Collegiarch (Head Of Colleges) Athenaeum Communiversity Colleges (1974/91), Educationist-Academician, Government Adviser, Justice Of Peace, New South Wales, AUSTRALIA.
Elias Demetri, Ph.D., Beaconsfield, QC, CANADA.
Ἐπίσκοπος Ἀθανάσιος, Ἀν. Καθηγητής, Τμ. Λογιστικῆς & Χρηματοοικονομικῆς, Οἰκονομικὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν.
Evangeliou Christos C., Professor of Philosophy, Towson University, USA.
Evangelou Simos, Lecturer, Departments of Electrical & Electronic, & Mechanical Engineering, Imperial College London, London, UK.
Εὐθυμίου Παῦλος Ν. , Καθηγητής, Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Zavos Panayiotis, Ed.S., Ph.D., Professor Emeritus of Reproductive Medicine & Andrology, University of Kentucky, President & CEO, Zavos Diagnostic Laboratories, Inc. Director, Andrology Institute of America, GM & CEO, Repromed, Ltd. Limassol, Cyprus/ Lexington, KY, USA.
Ζάγκρης Νικόλαος, Ph.D., Καθηγητής, Τμῆμα Βιολογίας, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Ζαφειροπούλου Μαρία, B.Sc., Ph.D., Ἀν. Καθηγήτρια Ψυχοπαθολογίας, Τμ. Προσχολικῆς Ἀγωγῆς, Παν/μιο Θεσσαλίας, Βόλος.
Zannis-Hadjopoulos Maria, Ph.D., McGill University, Montreal, CANADA.
Zahopoulos Christos, Ph.D., Executive Dir., Center for STEM Education, & Associate Professor, Engineering & Education, Northeastern University, Boston, MA, USA.
Ζερβάκης Μιχάλης, Ph.D., Καθηγητής, Πολυτεχνεῖο τῆς Κρήτης, Χανιά.
Zervos Nicholas, Ph.D., Multimedia Telecom Networks, USA.
Zygouris Constantine, MS, Electrical Engineering, University of Toronto, CANADA.
Ζώτου Βασιλική, Ph.D., Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Βόλος.
Θεοδοσίου Νικόλαος, Ἐπ. καθηγητής, Τμῆμα Πολιτικῶν Μηχανικῶν, Α. Π. Θεσσαλονίκης.
Θεοδωρακόπουλος Δημήτριος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Θραμπουλίδης Κλεάνθης, Ph.D., Ἀναπλ. Καθηγητής, Τμῆμα ΗΜ&ΤΗ, Παν/μιο Πατρῶν.
Ἰατροῦ Χρῆστος, Ἀν. Καθηγητής, Ἀναισθησιολόγος, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
Ioannou Petros, Ph.D., Professor, University of Southern California & Cyprus University of Technology, USA.
Κακούλη-Duarte Θωμαΐς, Ph.D., Lecturer/PI, Biosciences/Molecular Ecology, Dept. of Science and Health, EnviroCORE, Carlow Institute of Technology, IRELAND, Πρόεδρος Ἑλληνικῆς Κοινότητας Ἰρλανδίας, IRELAND.
Κάκουλλος Θεόφιλος, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Παν/μίου Ἀθηνῶν.
Καλέρης Βασίλειος, Δρ, Καθηγητής, Τμῆμα Πολιτικῶν Μηχανικῶν, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Kaloy (Καλογερόπουλος) Nicolas, B,Sc(Econ), B.Sc.(Philosophy), Ph.D., Former International Official, Geneva, President of The European League of Geneva (Think Tank), SWITZERLAND.
Καμπεζίδης Χάρης Δ., Ph.D., Διευθυντὴς Ἐρευνῶν, Ἐθνικὸ Ἀστεροσκοπεῖο Ἀθηνῶν.
Kamperidis Lambros, Rev. Dr., Concordia University, Classics, Linguistics & Modern Languages, Montreal, Canada, Rector of Saints Constantine & Helen, Greek Orthodox Community of West Island, Montreal, CANADA.
Kaprano Plato, Ph.D., CEng, CEnv, FIMMM, MWJS, Short Courses Director, Postgraduate Taught Admissions Tutor, Room G1, Department of Engineering Materials, The University of Sheffield, Sheffield, UK.
Καραγιάννη Δέσποινα, Ph.D., Τμῆμα Διοίκησης Ἐπιχειρήσεων, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Karagiannides Iordanes, Adj. Asst. Professor, UCLA, USA.
Καρακώστας Χρῆστος, Δρ. Πολ. Μηχανικός, Δ/ντὴς Ἐρευνῶν, Ἰνστ. Τεχν. Σεισμολογίας & Ἀντισεισμικῶν Κατασκευῶν (ΙΤΣΑΚ).
Karatzios Christos, M.D. C.M., FRCPC, Ass. Professor of Pediatrics, McGill University Health Centre, Montreal Children's Hospital; Associate Member, Centre Universitaire Mere-Enfant de l'Hopital Ste Justine, University of Montreal, CANADA.
Karafotias Panayotis, Professor of International Relations, UINDY, Indiana, USA.
Karkamanis Dimitrios, Frm. Senior Research Fellow, Swedish National Defense Research Institute, Stockholm, SWEDEN.
Καρποῦζος Δημήτριος, Λέκτωρ, Γεωπονικὴ Σχολή, Α. Π. Θεσσαλονίκης.
Kasimis Basil, MD, DSc, FACP, Professor of Medicine UMDNJ, East Orange, N.J., USA.
Κατσιγιάννης Παναγιώτης Α., Δρ., Ἠλεκτρ. Μηχανικὸς & Μηχανικὸς Η/Υ, Δ. Π. Θράκης.
Κατσιφαράκης Κωνσταντῖνος, Καθηγητής, Τμῆμα Πολιτικῶν Μηχανικῶν, Α. Π. Θεσ/νίκης.
Katsifis Spiros, Ph.D., FACFE, Assoc. Professor & Chair Dept of Biology, University of Bridgeport, CT, USA.
Κατσούφης Ἠλίας, τ. Καθηγητὴς Φυσικῆς, Ε. Μ. Πολυτεχνεῖο Ἀθηνῶν.
Κελεσσίδης Βασίλειος Κ., Ἐπ. Καθηγητής, Πολυτεχνεῖο τῆς Κρήτης, Χανιά.
Κερμανίδης Θεόδωρος, Καθηγητής, Τμῆμα Μηχανολ. Μηχανικῶν, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Κλαουδάτος Σπύρος, Καθηγητής, Τμ. Ἰχθυολογίας & Ὑδάτινου Περιβάλλοντος, Παν/μιο Θεσσαλίας.
Κοζυράκης Κωνσταντῖνος, Ἀν. Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν.
Κοκκινάκης Γεώργιος, Ὁμ. Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Κόκκινος Δημήτριος, Ph.D, Πυρηνικὴ Τεχνολογία, Brookhaven National Labor., Upton, N. York, USA.
Κοκολάκης Γεώργιος Ε., Καθηγητής, Σχ. Ἐφαρμοσμένων Μαθηματικῶν, Ε. Μ. Π. Ἀθηνῶν.
Κολιόπουλος Παναγιώτης Κ., Καθηγητής, Τμῆμα Πολιτικῶν Δομικῶν Ἔργων, ΤΕΙ Σερρῶν.
Coromilas James, MD, Chief, Division of Cardiovascular Diseases & Hypertension, Professor of Medicine, Robert Wood Johnson Medical School, New Jersey, USA.
Kostas (Κωνσταντάτος) Demosthenes, Ph.D., M.Sc., M.B.A., USA.
Kousmanidis Nick, ABA, AVA, ATA, CBM, CFE, EA, President, Accredited Business Consultants, Inc., N. York, USA.
Κουτρομπᾶς Κωνσταντῖνος, Ph.D., ISARS, Ἐθνικὸ Ἀστεροσκοπεῖο Ἀθηνῶν.
Κουτσελίνη Μαίρη, καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Κύπρου, Κύπρος.
Coutsias Evangelos, Professor, University of New Mexico, USA.
Κρήτας Σπύρος Κ., DVM, Ph.D., Dipl. ECPHM, Ἐπ. καθηγητής, Κτηνιατρικὴ Σχολή, Α. Π. Θ.
Kritikos Haralambos, Professor Emeritus, ESE Dept., University of Pennsylvania, USA.
Κυριακοῦ Ἀναστασία, Ἰνστιτοῦτο Γεωργικῶν Ἐρευνῶν, Λευκωσία, ΚΥΠΡΟΣ.
Κυριακοῦ Γεώργιος, Καθηγητὴς Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.
Κυρώζης Ἀνδρέας, Ph.D., Λέκτωρ, Νευρολόγος, Ἰατρικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν.
Κωμοδρόμος Πέτρος, Λέκτορας, Τμ. Πολιτικῶν Μηχανικῶν & Μηχανικῶν Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Κύπρου, ΚΥΠΡΟΣ.
Constantelos Demetrios J., Ph.D., Charles Cooper Townsend Distinguished Professor of History & Religion, Emeritus, Distinguished Research Scholar in Residence, Richard Stockton College of New Jersey, USA.
Κωνσταντινίδου Ἑλένη-Ἴσις Α., Καθηγήτρια, Γεωπονικὴ Σχολή, Α. Π. Θεσσαλονίκης.
Κωνσταντόπουλος Ἰωάννης, Καθηγητής, Σχολὴ Ναυτ. Δοκίμων & Πολυτεχνεῖο Βρυξελλῶν, BELGIUM.
Κώττης Γεώργιος, Ὁμ. Καθηγητής, Οἰκονομικὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν.
Λαδοπούλου Κωνσταντία, Δρ, Δ/ντρια ἸατροΠαιδαγωγικοῦ Κέντρου (ΙΠΚ) Ἀθηνῶν.
Λαμπρινίδης Ἀλέξανδρος, Ph.D., Assoc. Professor, University of Pittsburgh, Pittsburgh, PA, USA.
Λαμπροπούλου Βενέττα, Καθηγήτρια, Τμῆμα Εἰδικῆς Ἀγωγῆς, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Λερὸς Ἀσημάκης, Ἐπίκουρος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αἰγαίου.
Λευτάκη Μαρία, Ἐπίκουρη Καθηγήτρια Μηχανικῆς, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Λιαλιάρης Θεόδωρος, Καθηγητὴς Ἰατρικῆς, Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.
Λυριτζῆς Ἰωάννης, Ph.D. (Edin.), Καθηγητής, Ἀρχαιομέτρης, Πανεπιστήμιο Αἰγαίου, Ρόδος.
Λιώλιος Ἀστέριος, Καθηγητὴς Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.
Lois Lambros, Ph.D., Nuclear Technology, USA.
Lolos George J., Ph.D., Professor, Physics Dept, University of Regina, Regina, CANADA.
Λουκὴς Εὐριπίδης Ν., Ph.D., Ἀν. Καθηγητής, Πολυτεχνικὴ Σχολή, Παν/μιο Αἰγαίου, Σάμος.
Λυγούρας Ἰωάννης, Ἀν. Καθηγητής, Τμ. Ἠλεκτρολόγων Μηχ. & Μηχ. Ὑπολογιστῶν Δ. Π. Θ.
Μακιὸς Βασίλειος, Ὁμ. Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Μακράκης Γεώργιος Ν., Ἀν. Καθηγητής, Τμ. Ἐφαρμοσμένων Μαθηματικῶν, Παν/μιο Κρήτης, Ἡράκλειο.
Μακρῆς Νικόλαος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Μανώλης Γεώργιος, Καθηγητής, Α. Π. Θεσσαλονίκης.
Μανωλόπουλος Εὐάγγελος Γ., Ph.D., Ἀν. Καθηγητής, Ἰατρικὴ Σχολή, Δ. Π. Θράκης, Ἀλεξανδρούπολις.
Μαρκέτος Εὐάγγελος, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Ε. Μ. Πολυτεχνείου, Ἀθήνα.
Marinatos Nanno., Professor, University of Illinois, Chicago, USA.
Matziorinis Kenneth, Ph.D. Professor of Economics, McGill University, Montreal, Α.
Μαυρομάτης Ἀθανάσιος, Ἀν. Καθηγητής, Γεωργικὴ & Ἀγροτικὴ Ἀνάπτυξη, Παν/μιο Θεσσαλίας, Βόλος.
Melakopides Costas, Assoc. Professor of International Relations, University of Cyprus, CYPRUS.
Mermigas Lefteris, Pathology Professor, SUNY, AB, Buffalo, NY, USA.
Metallinos-Katsaras Elizabeth, Ph.D., RD, Assoc. Professor, Department of Nutrition, School for Health Sciences, Simmons College, Boston MA, USA.
Michaelidou Aliki, M.Sc., Ph.D., Research & Technology Adviser, CRA, Montreal, CANADA.
Michopoulos Aristotle, Ph.D., Professor, Greek Studies, Hellenic College, Brookline, MA, USA.
Moraitis Nicholaos L., BA., MA., Ph.D., International Relations, University of California, USA.
Μοσχοβάκης Ἄδωνις, M.D., Ph.D., Καθηγητὴς Φυσιολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης.
Μουτσόπουλος Κωνστ., Ἀν. Καθηγητής, Τμ. Μηχανικῶν Περιβάλλοντος, Δ.Π. Θράκης
Μπαζαῖος Νικήτας, Ἀν. Καθηγητής, Τμῆμα Πολιτικῶν Μηχανικῶν, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Μπακάλης Ναούμ, Δρ. Ἐθνικὸ Ἵδρυμα Ἐρευνῶν, Ἀθήνα.
Balafoutis George, MS(CS), BS(Math), International MBA, 2010, University of Chicago, CISM, CISSP, GSNA, USA.
Baloglou George – Thessaloniki, Associate Professor Emeritus, SUNY Oswego, USA.
Μπαλόπουλος Βίκτωρας, Ἐπ. Καθηγητὴς Σχολῆς Πολιτικῶν Μηχανικῶν, Δ. Π. Θράκης
Barbas John, Ph.D., Professor of Chemistry, Valdosta State University, Valdosta, Α, USA.
Μπατάκης Νικόλαος A., Καθηγητής, Τμῆμα Θεωρητικῆς Φυσικῆς, Πανεπιστήμιο Ἰωαννίνων.
Belbas Stavros A., Professor, Mathematics Dept, University of Alabama, Tuscaloosa, USA.
Μπέσκος Δημήτριος, Καθηγητὴς Πανεπιστημίου Πατρῶν.
Μπίλλης Εὐριπίδης, τ. Ἐπίκουρος Καθηγητής, Ε. Μ. Πολυτεχνεῖο, Ἀθῆναι.
Μπῆτρος Γεώργιος Κ., Ὁμ. Καθηγητής, Οἰκονομικὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν.
Blytas George C., Ph.D., Physical Chemistry/Chemical Engineering, Research Consultant, Royal Dutch Shell, retired, President, GCB Separations Consulting, Founder: The Hellenic Professional Society of Texas, Author: The First Victory, Greece in the Second World War, 2009, USA.
Botsas Lefteris N., Ph.D., Professor Emer., Oakland University, Rochester, MI, USA.
Bucher Matthias (Μποῦχερ Ματτίας), Ἐπ. Καθηγητής, Πολυτεχνεῖο τῆς Κρήτης.
Μυλωνᾶς Νικόλαος, Καθηγητής, Ἐθνικὸ & Καποδιστριακὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν.
Μωρέττη Μαρίνα, Ph.D., Δρ., Τμ. Πολιτ. Μηχανικῶν, Πολυτεχνικὴ Σχολή, Παν/μιο Θεσσαλίας.
Nanas Serafim, MD, Ἀν. Καθηγητής, Ἰατρικὴ Σχολή, Ε. & Κ. Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν.
Νέστορος Ἰωάννης Ν., Καθηγητής, Τμῆμα Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης.
Νικολαΐδης Τάσος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κρήτης.
Νικολάου Ἀναστασία, Ἐπ. Καθηγήτρια, Τμ. Ἐπιστημῶν τῆς Θάλασσας, Παν/μιο Αἰγαίου.
Νιχωρίτης Κωνσταντῖνος, Ph.D., Ἀν. Καθηγητής, Τμ. Βαλκανικῶν Σπουδῶν, Παν/μιο Δ. Μακεδονίας.
Nomikos John M., Ph.D., Διευθυντής, Ἵδρυμα Εὐρωπ. & Ἀμερικανικῶν Σπουδῶν, Ἀθῆναι.
Ντακούλας Πάνος, Ph.D., Ἀν. Καθηγητής, Τμ. Πολιτ. Μηχανικῶν, Παν/μιο Θεσσαλίας.
Παναγιωτακόπουλος Δημήτριος, Καθηγητής, Τμῆμα Πολιτικῶν Μηχανικῶν, Δ. Π. Θράκης.
Παναγιώτου-Τριανταφυλλοπούλου Ἄννα, Καθηγήτρια Γλωσσολογίας, Παν/μιο Κύπρου, Κύπρος.
Πανοσκάλτσης Βασίλειος, M.S., M.A., Ph.D., Ἀν. Καθηγητής, Πολυτεχνική, Δ.Π.Θ., Ξάνθη.
Πανταζοπούλου Σταυρούλα, Καθηγήτρια, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
Παντελῆς Δημήτριος Ι., Ἀν. Καθηγητής, Σχολὴ Ναυπηγῶν, Ε. Μ. Πολυτεχνεῖο Ἀθηνῶν.
Παντελίδης Γεώργιος, Ὁμότιμος Καθηγητής, Ε. Μ. Πολυτεχνεῖο Ἀθηνῶν.
Παντελιοῦ Σοφία Δ., Ἀν. Καθηγήτρια, Τμ. Μηχανολ. & Ἀεροναυπηγῶν, Παν/μιο Πατρῶν.
Papavizas George, Ph.D., Author of “Blood and Tears, Greece 1940-1949” and “Claiming Macedonia, the Struggle for the Heritage, Territory and Name of the Historic Hellenic Land”, Beltsville, MD, USA.
Παπαδόπουλος Δημήτριος, Ὁμ. Καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
Papadopoulos A. P. (Tom), Ph.D., Ass. Professor & Adjunct Professor (Guelph, Laval), Windsor, Ontario, CANADA.
Papadopoulos Kyriakos, Professor, Chemical & Biomolecular Engineering, Tulane University, New Orleans, Α, USA.
Παπαδόπουλος Νικόλαος Θ., Dr., Καθηγητής, Ὀφθαλμολογία, Ἰατρικὴ Σχολή, Α. Π. Θ.
Παπαδόπουλος Νικόλαος, Λέκτορας, Τμ. Στατιστικῶν-Ἀναλογιστικῶν Μαθηματικῶν, Παν/μιο Αἰγαίου.
Papageorgiou George, Ph.D., Senior Investigator Scientist, Division of Physical Biochemistry, MRC National Institute for Medical Research, London, UK.
Παπαθανασίου Μάρω, Κ., Δρ Μαθηματικῶν & Βυζαντινολογίας, Ἀναπλ. καθηγήτρια, Τμῆμα Μαθηματικῶν, Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν
Papaioannou Maria, Ph.D., Assoc. Professor in Classical Archaeology, Director of the Centre for Hellenic Studies, University of New Brunswick, Fredericton, N.B., CANADA.
Παπακωνσταντίνου Βασίλειος, Ἐπίκ. Καθηγητής, Πανεπιστήμιον Πατρῶν.
Παπακωνσταντίνου Γεώργιος, Ὁμ. Καθηγητής, Ἐθνικὸ Μετσόβειο Πολυτεχνεῖο Ἀθηνῶν.
Παπαμαρινόπουλος Σταῦρος Π., Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Παπαμάρκος Νικόλαος, Καθηγητής, Πολυτεχνικὴ Σχολή, Δημοκρίτειο Π. Θράκης, Ξάνθη.
Παπαμίχος Εὐριπίδης, Καθηγητής, Πολυτεχνικὴ Σχολή, Α. Π. Θεσσαλονίκης.
Παταργιᾶς Παναγιώτης, Ἀν. Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.
Patitsas Steve, Ph.D., Assoc. Professor, Physics Dept., University of Lethbridge, Alberta, CANADA.
Patitsas Tom, Professor Emeritus, Physics, Laurentian University, Sudbury, CANADA.
Παῦλος Γεώργιος Π., Ἀν. Καθηγητής, Πολυτεχνικὴ Σχολή, Δ. Π. Θράκης, Ξάνθη.
Pelides Panayiotis, Ph.D., Consultant Anesthesiologist, American Heart Institute, Nicosia, CYPRUS.
Περδικάτσης Βασίλειος, Ph.D., Ὁμ. Καθηγητής, Πολυτεχνεῖο Κρήτης, Χανιά.
Περσεφόνης Πέτρος, Καθηγητής, Τμῆμα Φυσικῆς, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Πιντέλας Παναγιώτης, Καθηγητής, Τμ. Μαθηματικῶν, Τ. Πληροφορικῆς, Παν/μιο Πατρῶν.
Pozios John, LL.B., MBA, Director, Desautels Centre for Private Enterprise & the Law, Faculty of Law, University of Manitoba. Adjunct Professor, Faculty of Graduate Studies, University of Manitoba, Winnipeg, CANADA.
Πολυμέρος Κωνσταντῖνος Γ., Ἀν. Καθηγητής, Σχ. Γεωπον. Σπουδῶν, Παν/μιο Θεσσαλίας.
Πολυχρονιάδης Εὐστάθιος, Καθηγητής, Τμῆμα Φυσικῆς, Ἀριστοτέλειο Παν/μιο Θεσσαλονίκης.
Poularikas Alexander, Ph.D., Professor Emer., University of Alabama, Huntsville, Alabama, USA.
Priftis Konstantinos, PhD, Ass. professor, Dept of General Psychology, University of Padova, ITALY.
Raptis Apostolos C., Ph.D., Washington University School of Medicine, St. Louis, MO, USA.
Ρέλλος Νικόλαος Ἐμμ., Ἐπ. Καθηγητής, Σχολικὴ Παιδαγωγική, Πανεπιστήμιο Αἰγαίου.
Ρήγας Φώτης, Ἀναπλ. Καθηγητής, Σχολὴ Χημικῶν Μηχανικῶν, Ε. Μ. Πολυτεχνεῖο Ἀθηνῶν.
Ροηλίδης Ἐμμανουήλ, MD., Ph.D., Καθηγητής, Παιδιατρική, Ἰατρικὴ Σχολή, Α. Π. Θεσ/νίκης.
Ροντογιάννης Γεώργιος Π., Καθηγητὴς Ἀθλητιατρικῆς, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
Ρωμανὸς Κωνσταντῖνος, Ἀναπλ. καθηγητὴς Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Αἰγαίου, Ρόδος.
Sakellarides Stefanos, Ph.D., Chemical Engineer, USA.
Saltos Nicholas, Ph.D., Nuclear Power Safety Analysis, Gaithersburg, MD, USA.
Σαμοθράκης Περιανδρός, Ph.D., PE, Ὑδραυλικὸς Μηχανικός, ἀπόφοιτος Δ.Π.Θ., Frederick, MD,USA
Sangvinatsos Antonios, Assistant Professor of Finance, USC, USA.
Σαραντόπουλος Ἀθανάσιος D., Ph.D., Ἠλεκτρ. μηχανικός, Ἐθν. Μετεωρολ. Ὑπηρεσία, Ἀθῆναι
Σιδέρης Κοσμᾶς Κ., Ph.D., Ἐπ. Καθηγητής, Τμ. Πολιτικῶν Μηχανικῶν, Δ. Π. Θ., Ξάνθη.
Simitses George J., Professor Emer., Aerospace Engineering, Georgia Tech & the University of Cincinnati, USA.
Σιβροπούλου Εἰρήνη, Ἐπ. Καθηγήτρια, Παιδαγωγικὸ Τμ., Παν/μιο Δ. Μακεδονίας, Φλώρινα.
Sioris Leo J., Pharm.D., Professor, College of Pharmacy, University of Minnesota, USA.
Σκιᾶς Στυλιανὸς Γ., M.Sc., Ph.D., Ἐπ. Καθηγητής,Τμ. Πολ. Μηχανικῶν, Δ. Π. Θ., Ξάνθη.
Σκόδρας Α. Ν., Καθηγητής, Σχ. Θετικῶν Ἐπιστ. & Τεχνολ., Ἑλλ. Ἀνοικτὸ Παν/μιο Πατρῶν.
Σοφιανόπουλος Δημήτρης, Ἐπ. Καθηγητής, Τμ. Πολιτικῶν Μηχανικῶν, Παν/μιο Θεσσαλίας.
Spyridakis Stylianos V., Professor of History, University of California, Davis, USA.
Στάϊκος Γεώργιος, Καθηγητής, Τμ. Χημικῶν Μηχανικῶν, Πανεπιστήμιο Πατρῶν, Ρίον Σταματέλλος Ἀναστάσιος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
Σταμπολιάδης Ἠλίας, Καθηγητής, Πολυτεχνεῖο Κρήτης.
Stavridis Stavros, Professor, AUSTRALIA.
Σταυροπούλου Μίκα, Δρ. Κοινωνιολογίας Παν/μίου V Παρισίων, ΕΕΔΙΠ ΙΙ, Παν/μιο Ἀθηνῶν.
Στυλιανίδης Κοσμᾶς-Ἀθανάσιος, Καθηγητής, Πολυτεχνικὴ Σχολή, Α. Π. Θεσσαλονίκης.
Συρόπουλος Σπύρος Δ., Ἐπ. Καθηγητής, Τμ. Μεσογειακῶν Σπουδῶν, Πανεπιστήμιο Αἰγαίου, Ρόδος.
Sfakianakis George N., MD, PhD, Professor of Radiology & Pediatrics,University of Miami, Miller School of Medicine, Miami, USA.
Takoudis Christos G., Professor, Departments of Chemical Engineering and Bioengineering University of Illinois at Chicago, USA.
Ταλασλίδης Δημοσθένης, Καθηγητής, Πολυτεχνικὴ Σχολή, Α. Παν/μιο Θεσσαλονίκης.
Τασιὸς Δημήτρης Π., Ὁμ. Καθηγητής, Ἐθνικὸ Μετσόβειο Πολυτεχνεῖο Ἀθηνῶν.
Templar Marcus A., U.S. Army (Ret), MA, MS, Adjunct Instructor, National Defence Intelligence College, DC, Balkans and Middle East Subject Matter Expert.
Tetradis Sotirios, DDS, Ph.D., Professor & Chair, Section of Oral and Maxillofacial Radiology UCLA School of Dentistry, Los Angeles, Α, USA.
Τζάνος Κωνσταντῖνος, Ph. D. Πυρηνικὴ Τεχνολογία, Chicago, USA.
Tzanos Panayiotis, Ph.D., Boston, USA.
Τουζόπουλος Δ., τ. Λέκτορας Ε. Μ. Πολυτεχνείου Ἀθηνῶν.
Τριανταφυλλόπουλος Δημήτριος Δ. Τ., Καθηγητής, Φιλοσοφικὴ Σχολή, Παν/μιο Κύπρου, ΚΥΠΡΟΣ.
Τριανταφύλλου Ἀθανάσιος, Καθηγητής, Τμ. Πολιτικῶν Μηχανικῶν, Παν/μιο Πατρῶν.
Triantafillou Georgia, Professor of Mathematics, Temple University, Philadelphia, PA, USA.
Tryphonopoulos Demetrios P., University Research Professor, A/Dean, School of Graduate Studies, Professor, Dept. of English, University of New Brunswick, Fredericton, NB, CANADA.
Τσατσανίφος Χρῆστος, Ph.D., «Παγγαία» Σύμβουλοι Μηχανικοὶ Ε.Π.Ε., ΑΘΗΝΑ.
Τσέκερης Περικλῆς, Ἀν. Καθηγητής, Τμῆμα Φυσικῆς, Πανεπιστήμιο Ἰωαννίνων.
Τσίγκας Ἀλέξανδρος, Ἐπ. Καθηγητής, Πολυτεχνικὴ Σχολή, Δ. Π. Θράκης, Ξάνθη.
Τσιχριντζῆς Βασίλειος Α., Ph.D., P.E., P.H., Καθηγητής, Τμ. Μηχανικῶν Περιβάλλοντος, Δ. Π. Θράκης, Ξάνθη.
Τσιχριντζῆς Γεώργιος Α., Ph.D., Καθηγητής, Τμ. Πληροφορικῆς, Πανεπιστήμιο Πειραιῶς.
Τσόκας Γρηγόριος Ν., Καθηγητής, Ἐργαστήριο Γεωφυσικῆς, Ἀ. Παν/μιο Θεσσαλονίκης.
Τσομπανόγλου Γεώργιος, Ἐπ. Καθηγητής, Τμ. Κοινωνιολογίας, Παν/μιο Αἰγαίου, Μυτιλήνη.
Τσουλφανίδης Νικόλαος, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Πυρηνικῆς Τεχνολογίας, Πανεπιστημίου Μιζούρι, ΗΠΑ.
Ὑψηλάντη Μαρία, Ἐπ. Καθηγήτρια Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Κύπρου, ΚΥΠΡΟΣ.
Farsolas James J., Dr., Distinguished Professor Emeritus of History, Dept. of History, Coastal Carolina University, SC, USA.
Φασούλας Ἀριστείδης, Ναύαρχος (ἐ.ἀ.), Naval Postgraduate School Monterey, Α, USA.
Ferekides Chris, Professor of Electrical Engineering, University of South Florida, USA.
Fifis Christos N., Ph.D., Honorary Research Associate, La Trobe University, Melbourne, AUSTRALIA.
Φλέσσας Γεώργιος Π., Καθηγητής, Πολυτεχνικὴ Σχολή, Παν/μιο Αἰγαίου, Σάμος.
Flytzani-Stephanopoulos Maria, Robert & Marcy Haber Endowed Professor in Energy Sustainability, Department of Chemical & Biological Engineering, Tufts University, Medford, MA, USA.
Fountas Irene, Professor of Education, Lesley University, Cambridge, MA, USA.
Phufas Ellene, Professor, SUNY- ERIE, Buffalo NY, USA.
Φρύδας Σταῦρος, Καθηγητής, Κτηνιατρικὴ Σχολή, Α. Π. Θεσσαλονίκης.
Φυτρολάκης Νῖκος, Γεωλόγος, Ὁμότ. Καθηγητής, Ε. Μ. Πολυτεχνεῖο Ἀθηνῶν.
Halamandaris Pandelis, Ph.D., Ed.D. (HC), Professor Emeritus, Brandon University, Deputy Director, the University of Manitoba Centre for Hellenic Civilization, Brandon, Manitoba, CANADA
Χαμζᾶς Χριστόδουλος, Καθηγητής, Πολυτεχνικὴ Σχολή, Δημοκρίτειο Παν/μιο Θράκης,.
Hatgil Paul P., Professor Emeritus, UT, Austin, TX, USA.
Χατζηλυγερούδης Ἰωάννης, Ἐπ. Καθηγητής, Τμ. Μηχανικῶν Η/Υ & Πληροφορικῆς, Παν/μιο Πατρῶν.
Hatzoglou Maria, Professor, School of Medicine, Case Western Reserve University, Cleveland, Ohio, USA.
Hatzopoulos Ioannis (John) N., Καθηγητής, University Hill. Παν/μιο Αἰγαίου, Μυτιλήνη.
Herald William J., Ph.D., Microbiologist EPA, Arlington, Α, USA.
Χὸρς Γεώργιος, Ἐπίκουρος Καθηγητὴς Πανεπιστημίου Πατρῶν.
Χριστοδούλου Νικολέττα, Λέκτ., Τμ. Ἀναλυτ. Προγραμ. Διδασκαλίας, Παν/μιο Frederick, ΚΥΠΡΟΣ.
Christou Theodore, Ph.D., Assist Professor, Faculty of Education, University of New Brunswick, Fredericton, NB, CANADA.
Chronopoulos Anthony Theodore, Ph.D., Professor, The Univ. of Texas at San Antonio, Department of Computer Science, San Antonio, TX, USA.
Ψαρρᾶς Γεώργιος Κ., Ph.D., Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρῶν.
Ψαρροπούλου Αἰκατερίνη, Ph.D., Καθηγήτρια, Τμ. Βιολ. Ἐφαρμογῶν & Τεχνολογιῶν, Παν/μιο Ἰωαννίνων.
Ψιλοβίκος Ἄρης , MSc, Δρ, Ἀν. Καθηγητής, Τμ. Γεωπονικῶν Σπουδῶν, Π/μιο Θεσσαλίας.

Θλιβερεστάτη ἐπέτειος στυγερᾶς δολοφονίας πραγματικοῦ ἐθνάρχου Ἰωάννου Καποδίστρια

τοῦ Ἱδρύματος Προασπίσεως Ἠθικῶν καὶ Πνευματικῶν Ἀξιῶν

ΣΥΓΚΡΙΣΙΣ ΤΩΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΚΑΙ ΣΥΝΕΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΩΣ
1. Διὰ τὸν ἀνεπανάληπτον, εὐλαβῆ, ταπεινὸν καὶ ὀρθοπρατοῦντα Ἰωάννην Καποδίστριαν ἐγράψαμεν ἐπανειλημμένως, ὡς π.χ. εἰς τὴν Πανηγυρικὴν Ἔκδοσιν 2003 τῆς Φωτεινῆς Γραμμῆς τεῦχος 13, σελ. 10-34:
ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΤΗΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΥ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΤΗΣ 6/18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΤΟΥ 1829 (Πρακτικά τῆς ᾿Ακαδημίας ᾿Αθηνῶν, Τόμ. 72ος, Τεῦχ. Α´ 1997) ῾Ελένης Κούκκου, Καθηγητρίας τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν.

2. Ἀναδημοσιεύομεν κατωτέρω ὁλόκληρον τὸν πρόλογον ἐκδότου σελ. 10-12:

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΤΟΥ
Εἰς τὰς ἡμέρας μας τόσον ἡ πολιτικὴ ὅσον καί οἱ πολιτικοὶ ἔχουν τόσον πολύ χάσει τό νόημά των καί κατήντησαν ἀπαξίαι. ᾿Εφθάσαμε εἰς τὴν ἄκρως ἀπογοητευτικὴν κατάστασιν ὁ λαὸς νά μή ψηφίζῃ αὐτοὺς ποὺ ἀγαπᾷ, πιστεύει καὶ νοσταλγεῖ, ἀλλά, δυστυχῶς, αὐτοὺς πού ἀπεχθάνεται, ποὺ «ἀηδιάζει» καὶ μισεῖ, ἀπὸ φόβον πρὸς τοὺς ἄλλους . . .

Διὰ τοῦτο, θεωροῦμε σκόπιμον καὶ ἐπιβεβλημένον νὰ δημοσιεύσωμε κατωτέρω ἀπὸ τὰ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ (ἔτος 1997 τόμος 72, τεῦχος Α´) τὴν σπουδαίαν ἀνακάλυψιν τῆς διαπρεποῦς Καθηγητρίας τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν κ. ῾Ελένης Κούκκου (σ.σ. ἐν τῷ μεταξὺ ἀειμνήστου). ῾Η Καθηγήτρια κ. ῾Ελένη Κούκκου εἶναι ἡ κατ᾿ ἐξοχὴν Πανεπιστημιακὴ Καθηγήτρια, ἡ ὁποία ἔχει ἀσχοληθῆ εἰς βάθος καὶ συστηματικῶς διὰ τὸν ἀνεπανάληπτον Κυβερνήτην τῆς ῾Ελλάδος, ἀείμνηστον ᾿Ιωάννην Καποδίστριαν καὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ καὶ ἔχει συγγράψει πληθώραν πραγματειῶν. ῾Η Καθηγήτρια κ. Κούκκου ἀναπτύσσει περιληπτικῶς τὴν βιογραφίαν καὶ σταδιοδρομίαν τοῦ Κυβερνήτου, καὶ ἐμεῖς δὲν ἔχομε νὰ προσθέσωμε κάτι εἰς τὴν ἐμπεριστατωμένην αὐτὴν ἐργασίαν.

῾Η Παιδεία , ἡ εὐφυΐα, ἡ ἱκανότης, ἡ εὐσέβεια, τὸ ἦθος, ἡ εὐσυνειδησία καὶ ἡ φιλοπατρία, ποὺ ἐχαρακτήριζον τὸν Κυβερνήτην, εἶναι σπανιώτατον φαινόμενον νὰ εὑρεθοῦν ὅλα εἰς ἕνα ἄνθρωπον καὶ μάλιστα πολιτικόν. Λόγῳ αὐτῶν τῶν σπανίων ἀρετῶν του εἶχε ἐπιβληθῆ εἰς ὅλον τὸν πολιτισμένον τότε κόσμον ὡς μία σπανία παναξία προσωπικότης. Καὶ ἄλλοι μὲν προσεπάθουν νὰ τὸν προσεταιρισθοῦν καὶ τὸν ἀξιοποιήσουν, ὅπως οἱ Τσάροι τῆς Ρωσσίας, ἄλλοι δέ, ὅπως ἡ «ψυχή» τῆς ῾Ιερᾶς Συμμαχίας, ὁ διαβεβοημένος μέγας μισέλλην Μέτερνιχ, τὸν ἐμίσουν, τόν ὑποφθαλμιοῦσαν καὶ διαβάλλοντές τον ἤθελον τοιουτοτρόπως νὰ τὸν ἐξουθενώσουν...

Χαρακτηριστικὴ εἶναι ἡ φράσις τοῦ διασήμου Γάλλου συγγραφέως Βιλλερμαίν, ὁ ὁποῖος συνήντησε τὸν Καποδίστριαν τὸν Μάϊον τοῦ 1824, ὅταν μετέβη εἰς τὴν γαλλικὴν πρωτεύουσαν. Οὗτος ἔγραψεν · «῎Αν ὑπάρχῃ εἰς τὸν κόσμον εὐγένεια καταγωγῆς σφραγισμένης ἀπὸ τὴν λεπτότητα τῆς φυσιογνωμίας, τὴν εὐφυᾶ καθαρότητα τοῦ βλέμματος, τὴν χαριτωμένην ἁπλότητα τῶν τρόπων, τὴν αὐτόματον κομψότητα τοῦ λόγου εἰς διαφόρους γλώσσας, οὐδεὶς εἶναι περισσότερον εὐπατρίδης ἀπὸ τὸν κόμητα Καποδίστριαν» (Νεώτερον ᾿Εγκυκλοπαιδικὸν Λεξικὸν «῾Ηλίου», τόμ. 10).

Δυστυχῶς ὅμως τὰ «σαράκια» τῆς φυλῆς μας, ἡ διχόνοια , ἡ ζηλοφθονία, ἡ χαιρεκακία καὶ ἡ ξενοδουλεία δὲν ἐπέτρεψαν εἰς τὸν Καποδίστριαν νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ κολοσσιαῖον καὶ μεγίστης σημασίας διὰ τὴν ῾Ελλάδα ἔργον του. ᾿Απὸ τὸ χάος καὶ τὸ μηδὲν νὰ τὴν κάνῃ πρότυπον ὠργανωμένου Κράτους εὐημερίας, δικαιοσύνης, εὐνομίας, τάξεως, ὀργανώσεως καὶ νὰ τὴν καταστήσῃ λίαν ὑπολογίσιμον και σεβαστὴν χώραν, ρυθμιστὴν τῶν Βαλκανίων καὶ τῆς Μεσογείου.

Μεταξὺ τῶν πολλῶν διαταγμάτων του διὰ τὴν ὀργάνωσιν Παιδείας, Στρατοῦ, ᾿Εμπορίου, Οἰκονομίας, Δικαιοσύνης καὶ λοιπὰ εἰς τὸ νεοσύστατον ἑλληνικὸν Κράτος ἦτο καὶ ἡ προτροπή του, μετὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1829, νὰ ὑλοποιηθῇ ὁ πόθος τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ 1821 μὲ τὴν ἔκδοσιν διατάγματος «...περὶ ἀνεγέρσεως Ναοῦ τοῦ Σωτῆρος ὡς εὐχαριστήριον πρὸς τὸν σώσαντα ἐκ τῶν κινδύνων Χριστόν ...» (Τάμα τοῦ Γένους).

῾Η καθαρὰ ἑλληνοκεντρική - ἔμπρακτος χριστιανικὴ πολιτική του καὶ ὁ ἀκάματος πόθος του νὰ εὐημερήσουν ὅλοι οἱ ῞Ελληνες καὶ νὰ καταστήσῃ τὴν ῾Ελλάδα ἰσχυρὰν καὶ ὑπολογίσιμον δύναμιν, μὲ ἡγετικὸν ρόλον εἰς τὴν περιοχήν, ἐπέφερον τὴν μῆνιν τῶν ξένων δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι, διὰ τῶν ἐδῶ ὀργάνων των, τὸν ἐδολοφόνησαν τὴν 27ην Σεπτεμβρίου 1831 εἰς τὸ Ναύπλιον. Οὕτω, δυστυχῶς, παρεμείναμε πολὺ μικρὰ χώρα, ἀνίσχυρος καὶ ἀνυπόληπτος, ἕρμαιον τῶν διαπλεκομένων συμφερόντων καὶ τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων τῶν ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Πατρίδος μας δρώντων.

᾿Ανάγκη ὅθεν νὰ ἀνανύψωμεν καὶ νὰ γίνωμεν «φιλέλληνες» καὶ εὐσυνείδητοι ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, διὰ νὰ μὴ ἐκλέγωμε δημαγωγούς, λαοπλάνους καὶ ὄργανα τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, ἀλλὰ νὰ ἀναδείξωμεν πολιτικοὺς ἐμφορουμένους ἐμπράκτως ἀπὸ τὰς ἀθανάτους ἑλληνοχριστιανικὰς ἰδέας καὶ ἀρχάς, ἀπὸ τὰς ὁποίας ἐμφορεῖτο καὶ ὁ ἀείμνηστος Κυβερνήτης ᾿Ιωάννης Κ α π ο δ ί σ τ ρ ι α ς. Εἴθε, μυριάκις εἴθε, διαφορετικά «ΖΗΤΩ ΠΟΥ ΚΑΗΚΑΜΕ».

3. Πηγὴ τῶν κατωτέρω ἑπομένων περιληπτικῶν σταχυολογημάτων περὶ τὸν Ἰωάννην Καποδίστριαν εἶναι τὸ ἔργον «ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, τὸ ὑψηλόν του ἦθος» τῆς ἀειμνήστου Καθηγητρίας τοῦ Παν/μίου Ἀθηνῶν Ἑλένης Κούκου.

ΑΡΕΤΑΙ ΠΟΥ ΕΚΟΣΜΟΥΝ ΤΟΝ ΕΘΝΑΡΧΗΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΝ
1. Ἐπιλέγομεν ἰδιαιτέρως τὴν κατωτέρω φράσιν τοῦ Ἰωάν. Καποδρίστρια, ἡ ὁποία ἀναδεικνύει τὰς δύο φωτεινὰς πτέρυγας τοῦ ὑψηπετοῦς αὐτοῦ ἀετοῦ, δηλαδὴ τὴν σαφῆ πίστιν του εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν καὶ τὴν ἔμπρακτον ὀρθοπραξίαν του: «ὅτι πρέπει ἤγουν νὰ βοηθώμεθα μὲν ἀμοιβαίως, χωρὶς ὅμως νὰ ἀπομακρυνώμεθα ἀπὸ τὰς Ἱερὰς Ἀρχὰς τῆς Ἠθικῆς, τῆς Ἁγιωτάτης Πίστεως ταύτης, πρὸς μόνην τὴν ὁποίαν εἴμεθα ὀφειλέται, τοῦ νὰ συνιστῶμεν ἀκόμη ἕν ἔθνος, τοῦ νὰ ὑποφέρωμεν διὰ τοῦτο, τοῦ νὰ αἰσθανώμεθα βαθέος τὰς κακουχίας ἡμῶν, καὶ τὴν ἀνάγκην ἐπὶ τοῦ νὰ ἐλευθερωθῶμεν ἀπὸ αὐτὰς διὰ παντός».

2. Τονίζει ἐπίσης ὅτι ἡ σωστὴ ὁδὸς ποὺ ἀκολουθοῦμεν: «ἔχει διὰ ὁδηγίαν τὰς Ἀρχὰς τοῦ Εὐαγγελίου» καὶ συνεχίζει: «ἀφήνοντες τὸ μέγα κατόρθωμα τοῦτο εἰς τὴν Θείαν Πρόνοιαν, ἥτις μόνη ἡ Κυρία τῶν Ἐθνῶν».

3. Ὁ Καποδίστριας ὑπογραμμίζει τί πρέπει νὰ πιστεύουν, νὰ πράττουν καὶ νὰ διακηρύσσουν οἱ ἠθικοὶ καὶ ἐνάρετοι πολιτικοὶ καὶ ἐν γένει κυβερνῆτες, διὰ νὰ εὐημερῇ ὁ λαὸς καὶ νὰ ἐνισχύεται τὸ κράτος, διαφορετικῶς: «τότε αὐταὶ δὲν ἔχουσι πλέον κανένα ἑλκυστικόν, ἀντὶ νὰ ἀγαποῦνται μισοῦνται μᾶλλον ἀπὸ τὸν λαόν. Ὁ δὲ πολιτισμὸς τούτου ἀντὶ νὰ προβαίνῃ ὀπισθοδρομεῖ μὲ ἀμάθειαν».

ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
1. Ἐνῷ ὁ Καποδίστριας πιστεύει, νοσταλγεῖ καὶ συνιστᾶ εἰς τοὺς συγχρόνους του ἐνθέρμως τὰς αἰωνίους ἠθικὰς καὶ πνευματικὰς ἀξίας, αἱ ὁποῖαι ἀπορρέουν ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιον καὶ πρέπει νὰ εἶναι θεμέλια τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ, οἱ σημερινοὶ κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐν γένει οἱ πολιτικοί, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, περιφρονοῦν καὶ ἀμέσως ἤ ἐμμέσως παραμελοῦν τὰ ἠθικὰ διδάγματα τοῦ Εὐαγγελίου καὶ δὲν πιστεύουν εἰς τὴν Θείαν Πρόνοιαν, ἀλλὰ εἰς τὰς σκοτεινὰς δυνάμεις, τὴν στοὰν Μπίντελμπεργκ, τὴν νέαν ἐποχήν, τὴν παγκοσμιοποίησιν, τὴν νέαν τάξιν πραγμάτων, τὸν οἰκουμενισμὸν καὶ λοιπὰ καταχθόνια σχέδια τῶν «φίλων μας», τῶν ὁποίων πασχίζουν παντοιοτρόπως νὰ ἐκτελέσουν τὰς ἐντολάς των...

2. Δὲν πιστεύουν εἰς τὸ Ἱερὸν Εὐαγγέλιον καὶ τὴν Θείαν Πρόνοιαν, ἀλλὰ χάριν τῆς «ὁμοφωνίας» συμπλέουν μὲ τὰς σκοτεινὰς δυνάμεις καὶ ὑπερψηφίζουν ἀκόμη καὶ τὰς πλέον ἀπανθρώπους καὶ ἀντιχριστιανικὰς ἀποφάσεις τοῦ ΝΑΤΟ, τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης , τοῦ ΟΗΕ καὶ ἐν γένει ὅλων τῶν σκοτεινῶν κύκλων.
Μόνον ὁ Ἐθνάρχης Ἐλευθέριος Βενιζέλος εἶχε τὸ εἰδικὸν ἠθικὸν βάρος, τὸν χαρακτῆρα καὶ τὸ θάρρος νὰ τονίσῃ: «ἡ Ἑλλὰς εἶναι πολὺ μικρὰ χώρα, διὰ νὰ πράξῃ ἕν τοιοῦτον ἀνοσιούργημα», ὅταν ἡ Ἀγγλία τοῦ ἐπρότεινε νὰ εἰσβάλῃ εἰς τὴν πρώην Γιουγκοσλαβίαν...

3. Οἱ μετὰ τὸν Καποδίστριαν πολιτικοί, δυστυχῶς, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἀκολουθοῦν τὰς παραπλανητικὰς ἰδιοτελεῖς συμβουλὰς τῶν διεθνῶν «γερακιῶν», Wall Street, Goldman Sachs, οἴκων ἀξιολογήσεως καὶ λοιπῶν κέντρων, τὰ ὁποῖα ἐνεργοῦν μὲ ἀπόλυτον ἀδιαφάνειαν καὶ ἰδιοτέλειαν καὶ μετὰ «ξεσκεπάζουν» αὐτὰς τὰς ἐλεεινὰς πράξεις τῶν κυβερνώντων τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ ἐκθέτουν συλλήβδην τὴν καθόλου ἀξιοπρέπειάν της καὶ νὰ μᾶς παριστάνουν ὡς ἄκρως ἀναξιοπίστους, διεφθαρμένους, σπάταλους καὶ ὀκνηρούς...

4. Ἐνῷ ὁ ἀνεπανάληπτος Κυβερνήτης Ἰωάννης Καποδίστριας ἐτόνιζεν εἰς τὴν ἀπὸ 6/18 Ἀπριλίου 1819 Ἐγκύκλιον ἐπιστολήν του, ὅτι «ὁ μόνος σκοπὸς ὡς τὸ κέντρον τῆς ἠθικῆς ἀνατροφῆς δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄλλος, παρ᾿ ἡ σύστασις τοῦ ἱερατείου» καὶ πρὸς τοῦτο «νὰ ψηφίζωνται εἰς τὰς πρώτας καὶ μεγάλας ἐπαρχίας Ἐπίσκοποι καὶ Μητροπολίται οἱ πλέον πεπαιδευμένοι καὶ οἱ πλέον ἀξιάγαστοι διὰ τὴν χρηστοήθειάν των», μετέπειτα κυβερνῆται, οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν πρᾶξιν δὲν ἐπίστευον καὶ δὲν πιστεύουν εἰς τὸ Εὐαγγέλιον καὶ εἰς τὰς ἀνεκτιμήτους ἠθικὰς καὶ πνευματικὰς ἀξίας τῆς φυλῆς μας, ἤτοι Θρησκείαν, Πατρὶδα καὶ Οἰκογένειαν, ἀλλ᾿, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ὡς ὄργανα τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, πασχίζουν παντοιοτρόπως νὰ ἐφαρμόζουν τὰ καταχθόνια σχέδια τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, κατακρημνίζουν τὰς ἠθικὰς καὶ πνευματικὰς ἀξίας τῆς φυλῆς μας . . .

5. Πρὸς τοῦτο συμβάλλουν νὰ μὴ ἐκλέγωνται ἠθικοί, ἐνάρετοι, ἀνιδιοτελεῖς, εὐσυνείδητοι, μὲ ἀκέραιον ἦθος, ταπεινοὶ καὶ εὐλαβεῖς ἐργάται τοῦ Εὐαγγελίου μὲ ἱεραποστολικὰ ἰδανικά, ἀλλὰ πολλάκις «δοτοί», διεφθαρμένοι σκανδαλοποιοί· οὕτω ἐπανέρχεται εἰς τὴν μνήμην μας ἡ κατωτέρω ἀπάντησις, ποὺ ἔλαβεν ὁ Μέγας Ναπολέων, ὅταν ἔλεγε «θὰ διαλύσω τὸ ἱερατεῖον καὶ τὴν ἐκκλησίαν»· «Μὴ κοπιᾶτε, Μεγαλειώτατε, αὐτὸ τὸ ἔργον τὸ ἔχομεν ἀναλάβει ἐμεῖς, οἱ κληρικοί»...

ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΟΝΤΕΣ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΝ ΠΤΩΧΕΙΑΝ
1. Τοιουτοτρόπως, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, οὐσιαστικῶς πολλοὺς ἀνάξιους τοιούτους κληρικούς, ἰδίως τοὺς Μητροπολίτες καὶ Ἐπισκόπους τοὺς ἀναδεικνύουν αἱ ζυμώσεις, αἱ διαπραγματεύσεις, ἡ συναλλαγή, αἱ σκοπιμότητες καὶ ὁ ἀγὼν ἐπικρατήσεως τῶν διαφόρων φατριῶν. Ὅταν δικαστικός, φίλος τοῦ τότε Ἀρχιεπισκόπου τῶν τάνκς κυροῦ Σεραφείμ, τὸν ἐρώτησε: «διατί ἐκάνατε τοὺς τάδε Ἐπισκόπους καὶ Μητροπολίτας, ἀφοῦ εἶναι γνωστὸν ὅτι εἶναι ἀνώμαλοι;» ἔλαβε τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν: «ἐπίτηδες τοὺς κάνω, διὰ νὰ τοὺς ἔχω εἰς τὸ χέρι μου καὶ νὰ τοὺς κάνω ὅ,τι θέλω»...

2. Ὁ Μητροπολιτικὸς Ναὸς Ἀθηνῶν, ὅπου ἐγένοντο χειροτονίαι καὶ εὐλαβεῖς καὶ εὐσυνείδητοι Χριστιανοὶ ἐχρησιμοποιοῦσαν τὸ Συνταγματικόν των δικαίωμα καὶ ἀνεφώνουν διὰ κάποιον Μητροπολίτην «ἀνάξιος», «ἐβάφετο μὲ αἷμα» ἀπὸ τὰ γκλόμπς τῶν ἀστυνομικῶν, διότι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῶν τάνκς Σεραφεὶμ ἔβγαινεν εἰς τὴν Ὡραίαν Πύλην καὶ τοὺς καθύβριζεν: «γ... τὸ κερατό σας»...

3. Ἐνῷ ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν οἱ ἰθύνοντες ὑπεστήριζον ἀνάξια καὶ ἐλεεινὰ ὑποκείμενα νὰ γίνουν Ἀρχιερεῖς, τὸ ἴδιον ἀντίχριστον κατεστημένον διὰ τῶν ὀργάνων του ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν μεγαλοποιεῖ τὴν ἀναξιότητα καὶ τὴν φαυλότητα τοιούτων κληρικῶν, ὄχι ἐπειδὴ πιστεύει εἰς τὴν ἀνάδειξιν ἐντίμων, ἠθικῶν καὶ ἐναρέτων, ἀλλὰ διὰ νὰ κτυπήσῃ τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν καθ᾿ ὅλου χριστιανικὴν διδασκαλίαν . . .

4. Ὅπως ἔχομεν ἐπανειλημμένως τονίσει καὶ εἰς τὰς προφορικάς μας ὁμιλίας, ἔχομεν κατασκευάσει ἕνα τοιοῦτον Χριστιανισμόν, κατὰ τὸν ὁποῖον οἱ πάντες, δυστυχῶς, δύνανται νὰ εἶναι Χριστιανοὶ ἐκτὸς τοῦ ἱδρυτοῦ Θεανθρώπου.

5. Αἱ ἐπιπτώσεις αὐτῶν τῶν καταστάσεων εἶναι λίαν ἐπιβλαβεῖς εἰς τὴν πνευματικότητα τῶν ἀνθρώπων. Παρασυρόμενοι ἀπὸ τὸν σατανᾶ, ἰσοπεδώνουν τὰ πάντα καὶ κακῶς θεωροῦν κάθε Ἀρχιερέα καὶ κληρικὸν φαῦλον.
Εἰς μάτην μοχθοῦμεν νυχθημερὸν νὰ διαφωτίζωμεν τοὺς σκανδαλισθέντας, ἐπαναλαμβάνοντες τὸ τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου: «διὰ πάντων ἐνεργεῖ, οὐ πάντας χειροτονεῖ»...

6. Ἐνῷ ὁ Καποδίστριας ἐτόνιζεν, ὅτι οἱ κληρικοὶ πρέπει νὰ εἶναι οἱ κατ’ἐξοχὴν διαφωτισταὶ καὶ καθοδηγηταὶ τῶν νεοελλήνων, οἱ σημερινοὶ κυβερνῆται λέγουν «ἔξω, ὄχι μόνον ἡ χριστιανικὴ διδασκαλία ἀπὸ τὰ σχολεῖα, ἀλλὰ καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ τὸν λόγον ἔχουν οἱ μυκτηρισταὶ τῆς πίστεώς μας καὶ τῶν αἰωνίων ἠθικῶν καὶ πνευματικῶν ἀξιῶν καὶ νὰ ἔρθουν οἱ σεξολόγοι, διὰ νὰ γίνωνται καὶ τὰ «μυράκια» καὶ οἱ «πιτσιρίκες» «ξεφτέρια» καὶ νὰ ἐξαπλωθῇ ὁ πανσεξουαλισμὸς παντοῦ.

Η ΑΦΙΛΟΧΡΗΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΚΑΙ Η ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ ΑΥΤΟΥ
1. Πρὶν ἔρθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ ἀναλάβῃ Κυβερνήτης ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσσίας, διαπρέψας ὡς ὁ σπουδαιότερος καὶ δεινότερος διπλωμάτης τῆς Εὐρώπης καὶ διεθνῶς, ἀπέστελνεν συνεχῶς εἰς τὴν ἀγωνιζομένην Ἑλλάδα πολεμοφόδια καὶ τρόφιμα καὶ ἐβοηθοῦσεν μὲ ἰδικά του ἔξοδα νὰ σπουδάζουν πολλοὶ ἑλληνόπαιδες εἰς εὐρωπαϊκὰ Πανεπιστήμια εἰς ὅλους τοὺς κλάδους, διὰ νὰ εἶναι ἐφικτὴ ἡ ἐπάνδρωσις τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, ὅταν θὰ κατώρθωνε νὰ ἀποτινάξῃ τὸν τουρκικὸν ζυγὸν καὶ ἠλευθερώνετο ἡ Ἑλλάς. Τὸ 1822 ὑπέβαλεν τὴν παραίτησίν του ἀπὸ Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσσίας, πλὴν ὅμως ὁ Τσάρος, λόγῳ τῆς πολυτίμου ὑπηρεσίας του, τὸν ἔκρινεν ἀναντικατάστατον καὶ δὲν τὴν ἐδέχθη, ἀλλὰ τοῦ ἔδωσεν ἄδειαν ἐπ᾿ ἀόριστον μὲ ὅλα τὰ προνόμια τοῦ ἀξιώματός του. Ἐγκατεστάθη εἰς τὴν Γενεύην, ὅπου, ἐνῷ ἠδύνατο νὰ κατοικήσῃ εἰς ἕν πολυτελέσατον οἴκημα, νὰ ἔχῃ 4 ἅμαξας καὶ ἱκανὸν ὑπηρετικὸν προσωπικόν, ὅμως ὁ Καποδίστριας κατώκησεν εἰς δύο πτωχικὰ δωμάτια, εἶχε μόνον μία ἅμαξαν καὶ ἕνα ὑπηρέτην. Εἰς τὰς ἐρωτήσεις τῶν ἀριστοκρατῶν καὶ λοιπῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων, διατί τὸ ἔπραττε αὐτό, ἔδιδε τὴν καταπληκτικὴν ἀπάντησιν, « κρούων ταυτοχρόνως τὴν θύραν τῶν πλουσίων καὶ τῶν πτωχῶν, ζητῶν τὸν ὀβολόν των διὰ νὰ ἀποστέλλω τρόφιμα καὶ πολεμοφόδια εἰς τὸν ἀγωνιζόμενον ἑλληνικὸν λαὸν, ἔπρεπε νὰ διδάσκω διὰ τοῦ παραδείγματος. Περιώρισα τὰ ἔξοδα διὰ ἐμὲ καὶ τὸν ὑπηρέτην μου μόνον εἰς 60 φράγκα τὸν μῆνα καὶ ὅλον τὸν ὑπόλοιπον μισθόν μου τὸν διαθέτω διὰ τὴν Ἑλλάδα».

2.. Ὅταν ἀνέλαβεν ὡς κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος τοῦ προσεφέρθη πολυτελὴς κατοικία. Ὁ Καποδίστριας δὲν τὴν ἐδέχθη συμμεριζόμενος τὴν δυστυχίαν, ἡ ὁποία ἐπεκράτη εἰς τὴν χώραν. Μὲ ἰδικά του ἔξοδα, ἐπεδιορθώθησαν ἁπλαὶ κατοικίαι εἰς τὴν Αἴγιναν καὶ τὸν Πόρον καὶ ἔζη λιτότατα. Ὁ ἀντικαποδιστριακὸς Γερμανὸς ἱστορικὸς Μέντελσον-Μπαρτολντι, ὁ ὁποῖος τὸν ἐπεσκέφθη, ἔγραψεν: «ἡ μοναδικὴ διακόσμησις τοῦ κυβερνητικοῦ "μεγάρου" εἶναι ὁ λαμπρὸς ἥλιος τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ λατρεία τῶν Ἑλλήνων μὲ τὴν ὁποίαν δικαίως τὸν περιβάλλουν». Ὁ γραμματεύς του Νικόλαος Δραγούμης διηγεῖται καὶ διὰ τὴν ἁπλὴν ἀμφίεσίν του κατὰ τὴν πρώτην περιοδείαν του εἰς τὴν Κόρινθον: «τῆς ὅλης κυβερνητικῆς πομπῆς προηγεῖτο ὁ ταχυδρομικὸς διανομεὺς Καρδάρας, ὅστις ἦτο ἐνδεδυμένος μὲ βελούδινον χρυσοκέντητο σεγκούνι, ἀκολουθοῦσε ἔφιππος ὁ κυβερνήτης ἐνδεδυμένος ἁπλούστατα καὶ κάτισχνος ἀπὸ τὴν ταλαιπωρίαν καὶ τὴν κακὴν διατροφήν. Οἱ αὐθορμήτως συγκεντρωθέντες ἐνόμιζαν ὅτι ὁ Κυβερνήτης ἦτο ὁ πολυτελῶς ἐνδεδυμένος διανομεὺς καὶ τὸν χειροκροτοῦσαν μὲ ἄπειρες ἐκδηλώσεις ἀγάπης. Ἀρχικῶς ὅλοι διασκέδασαν. Ὅμως ὁ Κολοκοτρώνης δὲν τὸ ἄντεξεν καὶ ἐπλησίασε τὸν Καποδίστριαν καὶ τοῦ εἶπε ὅτι ὁ λαὸς ἔπρεπε νὰ γνωρίσῃ τὸν κυβερνήτην του καὶ ὁ Καποδίστριας ἠρώτησε τὸν Κολοκοτρώνην: «τί θέλεις νὰ κάμνω Θεοδωράκη;» Καὶ ὁ Κολοτρώνης τοῦ ἀπήντησε: «ἡ ὑπερεξοχότης σου νὰ φορέσῃ τὴν κυβερνητικήν της στολήν». Κατόπιν τούτων ὡδήγησαν τὸν κυβερνήτην εἰς παρακείμενον χανίον καὶ τὸν ἠνάγκασαν νὰ ἐνδυθῇ τὴν στολήν, ἡ ὁποία οὐδόλως διέφερεν τῶν δασονόμων τῆς ἀντιβασιλείας!...».

3. Ὁ ἰατρός του βλέπων τὸν Καποδίστριαν τόσον καταβεβλημένον ἀπὸ τοὺς ἀδιακόπους μόχθους καὶ δραστηριότητάς του, τοῦ συνέστησεν αὐστηρῶς νὰ βελτιώσῃ τὴν τροφήν του. Ὁ Καποδίστριας τοῦ ἀπήντησε: «Οὐδέποτε θὰ ἐπιτρέψω εἰς τὸν ἑαυτόν μου νὰ βελτιώσω τὴν τροφήν, ἀλλὰ μόνον τότε, ὅταν θὰ εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνα Ἑλληνόπουλο, ποὺ νὰ πεινᾶ...»

4. Ὁ λίαν εὐσυνείδητος ἄνθρωπος καὶ Χριστιανός, γίγας τοῦ πνεύματος, Ἰωάννης Καποδίστριας εἶχε συλλάβει τὸ νόημα τῆς ζωῆς καὶ ἐμφορούμενος καὶ βιώνων τὸν ἑλληνοχριστιανικὸν πολιτισμὸν, ἐφήρμοζεν ἀπολύτως τὸ Παύλειον: «ἔχοντες δὲ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησόμεθα» (Α’ Τιμ. 6,8) καὶ ἐβίωνε τὴν διδασκαλίαν τοῦ Σωκράτους: «ὅσας ὀλιγωτέρας ἀνάγκας ἔχει ὁ ἄνθρωπος, τόσον πλησιέστερα πρὸς τὸ θεῖον ἐστί, τὸ γὰρ θεῖον ἀνενδεὲς ἐστί».


ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ -ΜΕΛΑΝΑ- ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
1. Ἀντιθέτως οἱ Πρωθυπουργοί, Βασιλεῖς, Πρόεδροι Δημοκρατίας καὶ ἐν γένει πολιτικοὶ ἀλλὰ καὶ ἀνώτατοι πνευματικοὶ καὶ θρησκευτικοὶ ἡγέτες μετὰ τὴν Ἐθνικήν μας Παλιγγενεσίαν, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, εἶχον καὶ ἔχουν τελείως ἀντίθετα φρονήματα καὶ ἄκρατον «φιλοτομαρισμόν», ἀπληστίαν, ἰδιοτέλειαν. Πάμπτωχοι εἰσήρχοντο εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ ἐγένοντο ζάπλουτοι, ἐξασφαλίζοντες καὶ τὰ τρισέγγονα καὶ τετρασέγγονα των νὰ ζοῦν πλουσιοπάροχα...

2. Ἐνῷ εἰς τὴν κατοχήν-κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ Β΄ Παγκοσμίου πολέμου καὶ τοῦ ἐμφυλίου σπαραγμοῦ κάθε 50 ἤ 100 μέτρα ἐσωριάζοντο οἱ ἄκρως ἐξηντλημένοι ἀπὸ τὴν πείναν καὶ δυστυχίαν Ἕλληνες, τέως Πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος ἀναισχύντως καὶ ἀνερυθριάστως καυχᾶται, ὅτι «εἶχε ἕνα κουτάλι εἰς τὴν τσέπην καὶ ἔτρωγε καθημερινῶς τρεῖς ἀνάλαδες φασολάδες !!!»...

3. Πάμπτωχα ἀνθρωπάκια, τὰ ὁποῖα πρὶν εἰσέλθουν εἰς τὴν πολιτικὴν δὲν εἶχον οὔτε τὸ ἐνοίκιόν των νὰ πληρώσουν, ἐν τούτοις, μὲ τὰς «διευκολύνσεις» πρὸς τοὺς ἔχοντας καὶ κατέχοντας, κατώρθωσαν νὰ ἀποκτήσουν καὶ πολυτελεῖς κατοικίας εἰς τὴν Πεντέλην, Διόνυσον καὶ λοιπὰς πλουσίας περιοχὰς καί, ἐνῷ ἔκαμαν τὴν Πεντέλην καὶ τὸν Διόνυσον «κόσκινον» ἀπὸ πολυτελεῖς κατοικίας, ἰησουητικῷ τῷ τρόπῳ, ἐκήρυξαν τὰ Κιούρκα, Μαραθῶνα, Καπανδρίτι καὶ ἄλλας λίαν μεμακρυσμένας περιοχάς, ὡς «Προστασία τοῦ Πεντελικοῦ κάλλους». Δηλαδὴ συμπεριφέρονται ὅπως οἱ ἰησουίτες, οἱ ὁποῖοι εἰσέβαλον εἰς τοὺς Ὀρθοδόξους Ναούς, ἀπέσπον 50-100 εἰκόνας καὶ ἐξερχόμενοι ἔδιδον 5 ἤ 10 εἰκόνας εἰς τὸν νεωκόρον ὑπὲρ τοῦ Ναοῦ, ἐξ οὗ καὶ ἡ ἰησουιτικὴ φιλανθρωπία...

ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ
1. Ὁ ὑψιπετὴς ἀετὸς τοῦ πνεύματος, τῆς ἀρετῆς, τῆς εὐπρεπείας, τῆς εὐποιΐας, τῆς ταπεινοφροσύνης, τοῦ ἀλτρουϊσμοῦ καὶ τῆς ἀνιδιοτέλειας Ἰωάννης Καποδίστριας οὐδόλως εἶναι δυνατὸν νὰ συγκριθῇ μὲ τοὺς ἰδιοτελεστάτους νάνους, τοὺς ἐγωϊστάς, φιλοτομαριστὰς καὶ ἐν γένει καταλυτικῶς, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, δρῶντας πολιτικούς μας.

2. Αἱ ἐθνοσυνελεύσεις καὶ ἡ γερουσία ἐψήφισαν τὴν ἀμοιβήν, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ δίδεται εἰς τὸν Κυβερνήτην. Δύο φορὰς ὁ Καποδίστριας ἠρνήθη νὰ τὴν δεχθῇ λέγων: «...εἶμαι εὐτυχής, διότι ἠδυνήθην νὰ προσφέρω... διὰ τὴν ἐθνικὴν ἀνεξαρτησίαν καὶ ἐλευθερίαν, διὰ αὐτὸ τὸ τόσον θεάρεστον ἔργον, τὰ λείψανα τῆς μετρίας καταστάσεώς μου εἰς τὸ θυσιαστήριον τῆς πατρίδος... Διὰ τὸν αὐτὸν τοῦτον λόγον θέλω ἀποφεύγει νὰ δεχθῶ τὴν προσδιοριζομένην ποσότητα διὰ τὰ ἔξοδα τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἐπικρατείας, ἀπεχόμενος, ἐν ὅσῳ τὰ ἰδιαίτερά μου χρηματικὰ μέσα μοῦ ἐπαρκοῦν, ἀπὸ τὸ νὰ ἐγγίσω μέχρι καὶ ὀβολοῦ τὰ δημόσια χρήματα πρὸς τὴν ἰδίαν μου χρῆσιν... ἀποστρέφομαι τὸ νὰ προμηθεύω εἰς τὸν ἑαυτόν μου τὰς ἀναπαύσεις τοῦ βίου, αἱ ὁποῖαι προϋποθέτουν τὴν εὐπορίαν, ἐνῷ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ μέσον ἐρειπίων περικυκλωμένοι ἀπὸ πλῆθος ὁλοκλήρων ἀνθρώπων βυθισμένων εἰς τὴν ἐσχάτην ἀμηχανίαν... ἐλπίζω ὅτι ὅσοι ἐξ ὑμῶν συμμετάσχουν εἰς τὴν κυβέρνησιν καὶ θέλουν γνωρίσει μετ᾿ ἐμοῦ ὅτι εἰς τὰς παρούσας περιπτώσεις ὅσοι εὑρίσκονται εἰς δημόσια ὑπουργήματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνουν μισθοὺς ἀνάλογους μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑψηλοῦ ὑπουργήματός των καὶ μὲ τὰς ἐκδουλεύσεις των ἀλλὰ ὅτι οἱ μισθοὶ οὗτοι πρέπει νὰ ἀναλογοῦν ἀκριβῶς μὲ τὰ χρηματικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἔχει ἡ κυβέρνησις εἰς τὴν ἐξουσίαν της» !!! (Καποδίστριας πρὸς τὴν Δ’ Ἐθνικὴν Συνέλευσιν εἰς Ἄργος 4.8.1829).

3. Οἱ περισσότεροι, μετὰ τὸν Καποδίστριαν, Πρωθυπουργοί, Βασιλεῖς καὶ Πρόεδροι τῆς Δημοκρατίας «εὐλογοῦσαν πάντοτε τὰ γένια των» καὶ ἀπεφάσιζον νὰ εἰσπράττουν δυσαναλόγως ὄχι μόνον μισθοὺς ἀλλὰ καὶ πληθώραν ἄλλων χορηγιῶν καὶ ἀποζημιώσεων, ὡς ἔξοδα λειτουργίας τῶν γραφείων των, διὰ τηλέφωνα, ταχυδρομικά, μέγαρα, λειτουργικὰ ἔξοδα Προεδρίας, Μαξίμου, πρωθυπουργικὰ ἀεροπλάνα καὶ λοιπὰ καὶ λοιπὰ φανερὰ ὀφέλη καὶ πολλαπλάσια ἀφανῆ ἀπὸ διευκολύνσεις «χοροῦ δισεκατομμυρίων» τῶν εἰς τὰ παρασκήνια δρώντων «πατριαρχῶν τῆς διαπλοκῆς καὶ ἀετονύχηδων». Οὕτω ὅλοι αὐτοὶ οἱ «ἀετονύχηδες καὶ πατριάχαι τῆς διαπλοκῆς» δύνανται ἀκόμη καὶ τὸν Πρωθυπουργὸν τῆς Ἑλλάδος νὰ κατασκοπεύουν καὶ νὰ μὴ τολμᾶ οὔτε εἰσαγγελεὺς νὰ κινήσῃ οὐσιαστικῶς τὰς διαδικασίας διώξεως τοιούτων κολοσσιαίων ἐγκληματικῶν ἐνεργειῶν...

4. Ὅταν δὲ μερικὰ κραυγαλέα σκάνδαλα ἔλθουν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, οἱ ἑκάστοτε Πρωθυπουργοὶ καὶ ἐν γένει πολιτικοὶ ἐπαναλαμβάνουν τὴν ἄκρως ἀχαρακτήριστον καὶ ἀπαράδεκτον στερεότυπον φράσιν των: «ὅποιος ἔχει στοιχεῖα, νὰ τὰ προσκομίσῃ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα»...

5. Μὲ τὰς σχετικὰς ὅμως κωλυσιεργίας καὶ τὰς διαιωνίσεις τῶν δῆθεν ἀνακρίσεων Εἰσαγγελέων, ἐξεταστικῶν ἐπιτροπῶν καὶ λοπῶν ἐνεργειῶν «κουκουλώματος» ἀμνηστεύονται ὅλα τὰ σκάνδαλα καὶ μὲ τήν «βούλα» τοῦ Εἰσαγγελέως ἤ τῶν ἐξεταστικῶν ἐπιτροπῶν καὶ λοιπῶν «συγχωροχαρτιῶν» «βγαίνουν», λόγῳ παραγραφῆς, «λάδι» καὶ οὔτε μίαν νύκτα δὲν διέρχονται εἰς τὸ κρατητήριον τῆς ἀστυνομίας. Ἑτεροκίνητα ἀνθρωπάκια τῶν ἰθυνόντων, ἔχουν κατασπαταλήσει ἀπὸ τὴν Ἀπελευθέρωσιν (1821) καὶ ἐντεῦθεν τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων δολλαρίων, ἤτοι ὄχι μόνον τὸν ἱδρῶτα τοῦ βαρύτατα φορολογουμένου πτωχοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ τὸ σχέδιον Μάρσαλ καὶ τὰ ἀμύθητα ποσά, ποὺ ἐδόθησαν εἰς τὴν Ἑλλάδα τὰ τελευταῖα τριάντα χρόνια ἀπὸ τὴν ΕΟΚ-Ἡνωμένην Εὐρώπην. Ἐπιπροσθέτως αὐτοὶ οἱ ἀχρεῖοι σφετερισταὶ τοῦ δημοσίου χρήματος ἔχουν ἐκποιήσει καὶ ὅλας τὰς ζωτικὰς καὶ ἐπικερδεῖς κρατικὰς ἐπιχειρήσεις, διὰ νὰ δύνανται νὰ ἀπολαμβάνουν αὐτοὶ καὶ αἱ στρατιαὶ τῶν ψηφοφόρων των, δημιουργοῦντες συνεχῶς θέσεις ἐργασίας, διὰ νὰ «βολεύουν» τὸν συρφερτὸν τῶν κλαδικῶν των, οἱ ὁποῖοι οὐσιαστικῶς δὲν εἶναι ἐργαζόμενοι, ἀλλὰ «βολευμένοι» περιεργαζόμενοι, ὡσὰν «βδέλλες λαίμαργες» καὶ ἀπομυζοῦν τὴν ἰκμάδα τῶν σκληρότατα ἐργαζομένων καὶ ἡ πλειονότης τούτων παρασιτοζωοῦν...

6. Ὡς νὰ μὴ ἤρκουν οἱ τεράστιοι φόροι τῶν βαρύτατα φορολογουμένων ἐργαζομένων καὶ παραγόντων πλοῦτον εἰς τὴν χώραν, τὰ ἔσοδα ἀπὸ τὰς κρατικὰς ἑταιρείας καὶ φορεῖς, ποὺ ἔχουν ἐκποιήσει, καθὼς καὶ οἱ 200 τόννοι χρυσάφι, ποὺ εἶχεν ἡ Ἑλλὰς ὡς παρακαταθήκην καὶ τοὺς ἐκποίησαν εἰς τὴν Ἑλβετίαν, ἐν τούτοις τὸ σχεδὸν μηδὲν χρέος, ποὺ εἶχεν ἡ Ἑλλὰς ἐδῶ καὶ 36 ἔτη, ἀνῆλθεν εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε τὴν ἔχουν τόσον πολὺ καταχρεώσει, καὶ ἐγγίζομεν τὰ πρόθυρα τῆς χρεωκοπίας. Οἱ ἰθύνοντες καὶ ὁ συφερτὸς αὐτῶν ἔχουν κατακλέψει πολλαπλάσια ἀπὸ ὅ,τι αἱ κατοχικὲς δυνάμεις τῶν Ἰταλῶν καὶ τῶν Γερμανῶν...

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΙΣ ΑΠΟΡΡΟΙΑ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ
1. Ὅπως ἐτονίσαμε καὶ εἰς τὴν μεγάλην πολιτιστικήν μας βραδιὰν τὴν 25.1.2010 εἰς τὸ Πολεμικὸν Μουσεῖον Ἀθηνῶν, ἡ οἰκονομικὴ κρίσις, εἰς τὴν ὁποίαν μᾶς ὡδήγησαν οἱ ἰθύνοντες, εἶναι οὐσιαστικῶς ἀπόρροια τῆς ἠθικῆς κρίσεως, τὴν ὁποίαν ἐπὶ πολλὰς δεκαετίας συστηματικῶς καλλιεργοῦν ἐντολοδόχοι τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, ἀποσκοποῦντες εἰς τὴν ἀποχριστιανοποίησιν καὶ τὸν ἀφελληνισμὸν τῶν Ἑλλήνων. Τώρα δὲ ποὺ μᾶς ἔφθασαν εἰς τὰ πρόθυρα τῆς πτωχεύσεως καὶ ἔχουν καταρρακώσει τὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ τὸ κύρος τῶν Ἑλλήνων διεθνῶς, ἤρχισαν νὰ ἐπιστρατεύουν τὸν πατριωτισμὸν τῶν Ἑλλήνων καὶ νὰ ἐπικαλῶνται τὰς ἠθικὰς ἀξίας...

2. Πῶς ὅμως εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἐμπιστευθῶμεν, ὅταν δὲν βλέπομε κανένα σημεῖον μεταμέλειάς των, ἀλλ᾿ἀπεναντίας βλέπομεν ὅτι συνεχίζουν νὰ εἶναι πειθήνια ὄργανα τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων ; ; ;

3. Ἐνῷ ὁ Καποδίστριας εἶχε τὸ σθένος νὰ ἐναντιωθῇ καὶ εἰς τὰς σκοτεινὰς δυνάμεις καὶ νὰ ἀποστείλῃ ἐγκύκλιον, ὅτι δημόσιοι λειτουργοὶ ἐπ᾿ οὐδενὶ λόγῳ ἐπιτρέπεται νὰ ἀνήκουν εἰς μυστικὰς ὀργανώσεις -καὶ αὐτὸ προεκάλεσεν τὴν μῆνιν τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων καὶ ἔβαλαν ἀνεγκεφάλους Ἕλληνας νὰ τὸν δολοφονήσουν-, οἱ σπουδαιότεροι Ἕλληνες ἀνήκουν εἰς τὰς μυστικὰς ὀργανώσεις καὶ ἀμέσως ἤ ἐμμέσως γίγνονται πειθήνια ὄργανα, μάλιστα δὲ καὶ πολλάκις φανατικοὶ θιασῶται τῶν ἀντιχριστιανικῶν καὶ ἀνθελληνικῶν καταχθονίων σχεδίων των καὶ πασχίζουν ἀμέσως ἤ ἐμμέσως διὰ τὴν πιστὴν ἐφαρμογήν των.

4. Τόσον ἡ πολιτειακή, ὅσον ἡ νομοθετικὴ καὶ ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία, καθὼς καὶ ἡ πνευματικὴ καὶ θρησκευτικὴ τοιαύτη καὶ ἰδίως οἱ κυβερνήσαντες καὶ οἱ κυβερνῶντες τῶν τελευταίων δεκαετιῶν, ἀλλὰ καὶ οἱ ἰδιοτελεῖς φανατικοὶ ὀπαδοί των, οἱ ὑψηλόβαθμοι κρατικοὶ λειτουργοὶ καὶ οἱ εὐνοούμενοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, δὲν παράγουν πλοῦτον, ἀλλὰ νοσφίζονται τὸν ἱδρῶτα τοῦ βαρύτατα φορολογουμένου πτωχοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἔχοντες «πορωμένην» συνείδησιν θὰ θεωρήσουν τὸν ἑαυτόν των ἀδικούμενον μελετῶντες αὐτὰς τὰς ἀπογοητευτικὰς διαπιστώσεις καὶ θὰ μᾶς κατηγορήσουν, ὅτι εἴμεθα παράλογοι, αἰσχροί, συκοφάντες, διαστρεβλωταὶ τῆς ἀληθείας...


ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ
1. Πρὸς τοῦτο οἱ ἰθύνοντες ἀποφασίζουν καὶ διατάσσουν αὐταρχικῶς καὶ ὄχι μὲ πλήρως ἐλεύθερα δημοκρατικὰ δημοψηφίσματα, οὔτε κὰν διὰ τὰ καίρια ζωτικὰ ἐθνικὰ καὶ κοινωνικὰ προβλήματα.
Ψηφίζουν νόμους νὰ κλείνουν εἰς τὰς φυλακὰς μικροπαντοπώλας, λαχανοπώλας καὶ κουρεῖς, ἐὰν δὲν πληρώσουν κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις καὶ τὸ ΦΠΑ. Ἀντιθέτως ἀπαλλάσουν ἀπὸ Φ.Π.Α. «μεγαλοκαρχαρίες», ὡς π.χ.: τραπεζίτας, οἱ ὁποῖοι μὲ τὰ «ψιλὰ» γράμματα τῶν μακροσκελῶν ὅρων «βραχυκυκλώνουν» τοὺς καταθέτας καὶ τοὺς «καταληστεύουν», ἤ τὰς ἰδιωτικὰς κλινικάς, ὅπου καταφεύγουν οἱ δυστυχεῖς ἀσθενεῖς διὰ νὰ ἀποφύγουν τὸ σχεδὸν ἄχρηστον Ι.Κ.Α. καὶ Ε.Σ.Υ., καὶ αἱ ὁποῖαι τὴν κλίνην τὴν χρεώνουν 500 ΕΥΡΩ, ἀλλὰ σὲ ὑποχρεώνουν νὰ πληρώνῃς πολλαπλάσια, χρεώνουσαι μέχρι καὶ τὴν τελευταίαν ὀδοντογλυφίδα καὶ τὸ τελευταῖον τεμάχιον βαμβακιοῦ καὶ λοιπά ἤ τὰ λησταρχεῖα, ποὺ λέγονται καζίνο καί «καταληστεύουν» ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀνοήτους, ποὺ πηγαίνουν εἰς τὰ καζίνο!!!

2. Ἀπεναντίας, ὡς πιστὰ ὄργανα τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, οἱ ἰθύνοντες ἐπιβάλλουν λίαν δυσβαστάκτους φόρους εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὰ μή κερδοσκοπικοῦ χαρακτῆρος φιλανθρωπικὰ Ἱδρύματα, μὲ ἀπώτερον σκοπὸν νὰ συρρικνωθῇ καὶ νὰ ἐξαφανισθῇ ἡ κοινωνικὴ των μέριμνα καὶ ἀναλάβῃ αὐτὴν τὸ ἁμαρτωλὸν κράτος. Οὕτω θὰ δύνανται μονοπωλιακῶς οἱ «ἡμέτεροι», μὲ ὑπερτιμολογήσεις, «λαδώματα» καὶ «μίζες», νὰ νοσφίζωνται καὶ νὰ κατασπαταλοῦν τὸν ἱδρῶτα τοῦ βαρύτατα φορολογουμένου πτωχοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐκεῖνον, τὸ ὁποῖον προκαλεῖ ἀλγεινοτάτην ἐντύπωσιν, εἶναι οὐσιαστικῶς ἡ λίαν χλιαρὰ ἀντίδρασις τῶν περισσοτέρων θρησκευτικῶν ἡγετῶν...

3. Δὲν θέλουν νὰ ἐννοήσουν οἱ ἀνεγκέφαλοι ἰθύνοντες, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ ἐπιπλέον φόρων εἰς βασικὰ ἀναγκαῖα ἀγαθὰ καὶ εἰς χαμηλοὺς μισθοὺς καὶ συντάξεις εἶναι μία «πισώπλατη μαχαιριά» εἰς τὴν πλάτην τῆς καθ᾿ ὅλου οἰκονομίας. Αὐτοὶ οἱ ἀνεγκέφαλοι, ἀντὶ νὰ περιορίσουν τὴν ἀλόγιστον κατασπατάλησιν τοῦ ἱδρῶτος τοῦ βαρύτατα φορολογουμένου πτωχοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, καταφεύγουν εἰς ὑπερβολικοὺς δανεισμούς, ὑποθηκεύοντες ἀκόμη καὶ μελλοντικὰ ἔσοδα διὰ κάλυψιν τῶν ἀφρόνων δαπανῶν, ποὺ κάμνουν, καὶ τοιουτοτρόπως καταχρεώνουν καὶ τὰ ἀγέννητα ἐγγόνια, δισέγγονα καὶ τρισέγγονά μας...

4. Μὲ τὰς «ταχυδακτυλουργικὰς μεθόδους», ποὺ κάμνουν αἱ στατιστικαὶ ὑπηρεσίαι τῆς χώρας μας, συμφώνως πρὸς τὰς ἐντολὰς τῶν ἰθυνόντων, ἔχομεν γίνει ἀναξιοπρεπεῖς παγκοσμίως καὶ κατέστημεν τόσον ἀναξιόπιστοι, ὥστε ἀκόμη καὶ κατὰ τὰς διαφόρους συνεδριάσεις τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης ἡ Ἑλλὰς δὲν θὰ ἔχῃ δικαίωμα νὰ ἐγείρῃ «βέτο» κατὰ τὰς διαφόρους ψηφοφορίας. Αὐτὸ θὰ γίνῃ «ταφόπλακα» ἐμμέσως διὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα...

5. Ἐνῷ λοιπὸν οἱ πάντες ἐθαύμαζον τὸν Ἰωάννην Καποδίστριαν, ὡς τὸν ἱκανότατον καὶ δεινότατον πολιτικὸν καὶ διπλωμάτην τῆς τότε ἐποχῆς καὶ τὸν ὑπελόγιζον, οἱ σημερινοὶ ἰθύνοντες κατέστησαν, λόγῳ τῆς ἀχαρακτηρίστου διαγωγῆς των, ἄκρως ἀνυπόληπτοι, ἀναξιόπιστοι καὶ μὴ ὑπολογίσιμοι...

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
1. Ἐὰν εἶχον ὅλοι αὐτοὶ καὶ ἐν γένει ὅλοι ἡμεῖς, ποὺ διατεινόμεθα, ὅτι ἐμφορούμεθα ἀπὸ τὸν ἑλληνοχριστιανικὸν πολιτισμὸν τοῦ Σωκράτους τό: «γνῶθι σαὐτόν» καὶ ἐφηρμόζαμε τὸ τοῦ Θεανθρώπου: «τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι» (Μαρ. 8,27) καὶ ἐπετρέπαμεν εἰς τοὺς ἀντικειμενικοὺς παρατηρητὰς νὰ ἐκφρασθοῦν τελείως ἐλευθέρως καὶ νὰ μὴ χρησιμοποιοῦν τὴν «ξύλινην» πολιτικάντικην καὶ διπλωματικὴν γλῶσσαν, δηλαδὴ χωρὶς νὰ ἔχουν ἀμέσως ἤ ἐμμέσως ἐπιπτώσεις ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἔκφρασιν τῆς γνώμης των, τὸ τί θὰ ἀκούαμε δὲν λέγεται...

2. Εἴμεθα λίαν δυστυχεῖς, διότι ἀδήριτος ἀνάγκη μᾶς ἐπιβάλλει νὰ ἐφαρμόζωμεν τό: «φίλος μὲν Πλάτων, φιλτάτη δὲ ἡ ἀλήθεια». Ἡ ἀλήθεια εἶναι μία ἀπὸ τὰς πολλὰς ἰδιότητας τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ. Ὡς γνωστόν, ὁ Θεὸς δὲν εἶναι μόνον ἀγάπη, φῶς, ζωή, ὁδός, ἀλλὰ καὶ ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ ἀλήθεια. Ἡ ἀπόκρυψις τῆς ἀληθείας (ὅλης ἤ ἐπὶ μέρους) καὶ ἡ διαστρέβλωσις αὐτῆς εἶναι ἐμμέσως μία θεοκτονία καὶ ἐπ᾿ οὐδενὶ λόγῳ ἐπιτρέπεται νὰ γινώμεθα θεοκτόνοι.

3. Ἔχοντες ὡς καθρέπτην, ἀκριβῆ ζυγὸν καὶ τέλειον μέτρον τὴν διδασκαλίαν τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τὴν ὁποίαν ἐβίωσεν ὁ ἀνεπανάληπτος Κυβερνήτης Ἰωάννης Καποδίστριας, τὸ συμπέρασμα θὰ εἶναι ὅτι «ἐκαθρεπτίσθησαν, ἐζυγίσθησαν καὶ ἐμετρήθησαν καὶ εὑρέθησαν ἐλλειπεῖς μέχρι καὶ ἐλλειπέστατοι»...

4. Ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας ἠγωνίζετο διὰ τὴν δικαίαν κατανομὴν τῶν βαρῶν καὶ ἰδίως τῶν παροχῶν καὶ ὄχι μονοπλεύρως. Ἐδίδασκε διὰ τοῦ παραδείγματός του μὲ νὰ μὴ λάβῃ οὔτε ἕνα ὀβολὸν ἀπὸ τὸ δημόσιον ταμεῖον καὶ νὰ ζῇ λιτῶς μὲ τὰς ἐλαχίστας ἀποταμιεύσεις του. Τὰ περισσότερα ἔσοδά του ἀνέκαθεν τὰ διέθετεν διὰ ἀνακούφισιν τῶν δυστυχούντων καὶ τῆς ὑποδούλου πατρίδος του, τουτέστιν γενικῶς διὰ τὸ κοινὸν καλὸν πρὸς δόξαν Θεοῦ.

Ἀντιθέτως ἀπὸ τοὺς μετέπειτα ἰθύνοντας τῆς πολιτειακῆς, πολιτικῆς-νομοθετικῆς-ἐκτελεστικῆς ἡγεσίας, καθὼς καὶ τῆς πνευματικῆς καὶ θρησκευτικῆς ἡγεσίας, οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν ἔχουν ὡς δόγμα των: «τὰ ἐμὰ ἐμὰ καὶ τὰ ἐσὰ ἐμά» καὶ «ὅλαι αἱ θυσίαι εἶναι διὰ τοὺς ἄλλους καὶ ὄχι δι΄ ἡμᾶς» καὶ ἁπλοϊκοὶ τίμιοι Ἕλληνες καλοῦνται νὰ πληρώσουν τὰ κλοπιμαῖα!!! Δηλαδὴ κατὰ τὴν λαϊκὴν ρῆσιν: «καὶ κερατωμένος καὶ δαρμένος»...

5. Ἀνάγκη ὅθεν, νὰ ἀφυπνισθῇ ἐπὶ τέλους ὁ κυρίαρχος λαὸς καὶ νὰ ἀπαιτήσῃ ἀπὸ τοὺς ἰθύνοντας νὰ τοῦ ἀναγνωρίσουν τὸ δικαίωμα, ὅτι δι᾿ ὅλα τὰ σπουδαῖα ἐθνικὰ καὶ κοινωνικὰ προβλήματα μόνον ὁ κυρίαρχος λαὸς δύναται νὰ ἀποφασίζῃ διὰ πραγματικὰ ἐλευθέρων δημοψηφισμάτων καὶ ὄχι οἱ ἰθύνοντες τῆς πολιτειακῆς, νομοθετικῆς καὶ ἐκτελεστικῆς καὶ τῆς ἀνίκανης πνευματικῆς καὶ θρησκευτικῆς ἡγεσίας.

6. Πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ μὴ «ναρκώνεται» (ἀφιονίζεται) ὁ δύσμοιρος λαὸς μὲ προαποφασισμένας δημοσκοπήσεις (τὰ λεγόμενα «gallop») ἤ πλύσιν ἐγκεφάλου, ποὺ κάνουν συστηματικῶς οἱ πουλημένοι κονδυλοφόροι καὶ οἱ χρῆσται μικροφώνων Μ.Μ.Ε., ἀλλὰ νὰ διεκδικήσῃ τὰ δικαιώματά του.