Γέροντα, ὁ Θεὸς νὰ σ' ἔχη καλά!!!

Ὁ μοναχὸς Ἰωσὴφ (κατὰ κόσμον Χρῆστος Μπαϊρακτάρης) εἶναι μόλις 48 ἐτῶν. Κατάγεται ἀπὸ τὸ χωριὸ Ἅγιος Βασίλειος τῆς Κορινθίας καὶ θεωρεῖται ἀπὸ τὴν οἰκογένεια τῆς Πολεμικῆς μας Ἀεροπορίας ὁ δικός της ἄνθρωπος. Τὸν γνωρίζουν ὅλοι οἱ πιλότοι τῶν ἀεροπλάνων Phantom, Corsair καὶ F-16, οἱ χειριστὲς δηλαδὴ ποὺ κάθε μέρα δίνουν τὸν δικό τους ἐπικίνδυνο ἀγῶνα γιὰ τὴν ἀξιοπρέπεια τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν ἑλληνικότητα τοῦ Αἰγαίου.
Ὁ πατὴρ Ἰωσὴφ μονάζει ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς δεκαετίας 1980 στὸ Ἅγιον Ὅρος. Ἀπὸ τὸ 1989 ἔχει ἀποσυρθῆ στὸ ἡσυχαστήριό του, στὴν ἄκρη... τοῦ πουθενά, πάνω στὰ βράχια τοῦ Ἀκρωτηρίου Ἄκραθως, πάνω ἀπὸ ἕνα γκρεμὸ βάθους 300 μέτρων.
Μόνος μὲ τὸν Θεό...
Διαβάζει, κάνει χειρωνακτικὲς ἐργασίες καὶ σώζει τὴν ψυχή του.
Ὁ πατὴρ Ἰωσήφ, ἐρημίτης τοῦ Ἁγίου Ὅρους, παρακολουθεῖ τὶς ἀερομαχίες στὸ Αἰγαῖο καὶ εὐλογεῖ τοὺς πιλότους τῶν μαχητικῶν μας. Ἀπὸ τὸ 1990 περίπου, ὅλοι οἱ Ἕλληνες πιλότοι, ὕστερα ἀπὸ κάθε ἐμπλοκὴ μὲ τοὺς Τούρκους πετοῦν πάνω ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ὄρος γιὰ νὰ πάρουν τὴν εὐχὴ τοῦ σεβασμίου γέροντος.
«Κάθε μέρα, ὅταν ἀκούω τὸν θόρυβο τῶν ἀεροπλάνων, πετιέμαι ἀπὸ τὸ κελλί μου. Βγαίνω ἔξω καὶ κυματίζω τὴν Ἑλληνικὴ σημαία. Δακρύζω ἀπὸ συγκίνησι, καθὼς αὐτὰ τὰ νέα παιδιὰ ἔρχονται πάντα ὕστερα ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἀποστολὴ στὸ Αἰγαῖο νὰ μὲ χαιρετίσουν καὶ νὰ τοὺς δώσω τὴν εὐχή μου».
Τὰ τέσσερα τουρκικὰ F-16 τρύπησαν σὰν βέλη τὰ πυκνὰ σύννεφα καὶ ξεχύθηκαν στὸν οὐρανὸ τοῦ Αἰγαίου. Στὸ Ἀρχηγεῖο Τακτικῆς Ἀεροπορίας στὴν Λάρισα εἶχε σημάνει ἤδη συναγερμός. Οἱ Τοῦρκοι ἀεροπόροι, ὅταν ἀντιλήφθηκαν ὅτι οἱ διῶκτες τους πλησίαζαν, ἑνώθηκαν στὸ βόρειο Αἰγαῖο μεταξὺ τῆς Λήμνου, τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ τῆς Μυτιλήνης. Οἱ Ἕλληνες χειριστές, μὲ ἀριστοτεχνικὸ τρόπο, «πῆραν» ὁ καθένας ἀπὸ ἕναν Τοῦρκο καὶ πολὺ σύντομα ἀπέκτησαν ἐπιχειρησιακὸ πλεονέκτημα. Τὰ VHF μὲ τὴν Λάρισα εἶχαν ἀνάψει. Ἐντολὲς καὶ ὁδηγίες ἔδιναν κι ἔπαιρναν, καὶ ἀπὸ τὸ ραντὰρ τοῦ Χορτιάτη καὶ τῆς Λήμνου οἱ ἐπιτελικοὶ ἀξιωματικοὶ τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας χαμογελοῦσαν μὲ ἱκανοποίησι, καθὼς ἔβλεπαν τοὺς Τούρκους νὰ χάνουν σιγά-σιγὰ τὴν μάχη καὶ νὰ παίρνουν τὸν δρόμο πρὸς τὶς ἀκτὲς τῆς Τουρκίας.
Τὰ τέσσερα Ἑλληνικὰ F-16, πρὶν ἐπιστρέψουν στὴ βᾶσι τους, ἔκαναν ὅτι κάνουν τὰ τελευταῖα 13 χρόνια ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἀεροπόροι... Πῆγαν νὰ πάρουν τὴν εὐχὴ ἀπὸ τὸν προστάτη τους! Τὸν γέροντα Ἰωσήφ, ποὺ ἀπὸ τὸ ἡσυχαστήριό του, στοὺς γκρεμοὺς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, παρακολουθοῦσε τὴν ἀερομαχία μὲ δάκρυα στὰ μάτια. Ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ σχηματισμοῦ ὁ ἀρχαιότερος σμηναγὸς καὶ ἀπὸ πίσω του τὰ ὑπόλοιπα 3 μαχητικά.Ὁ μοναχὸς Ἰωσήφ, σκαρφαλωμένος στὰ βράχια τοῦ ἀκρωτηρίου Ἄκραθως, μὲ τὸν ἐπικίνδυνο γκρεμὸ νὰ χάσκη κάτω ἀπὸ τὰ πόδια του, τὸ περίμενε. Στὰ χέρια του κρατοῦσε δύο τεράστιες σημαῖες, τὴν γαλανόλευκη κι ἐκείνη τοῦ Βυζαντίου. Σὲ πολὺ χαμηλὸ ὕψος, τὰ Ἑλληνικὰ ἀεροπλάνα πέρασαν πάνω ἀπὸ τὸν γκρεμὸ κουνῶντας τὰ φτερά τους. Ἡ φωνὴ τοῦ μοναχοῦ χάθηκε ἀπὸ τὸ μουγκρητὸ τῶν κινητήρων: «Νὰ ἔχετε τὴν εὐχή μου! Γυρίστε πίσω ὑγιεῖς καὶ πάντα νικητές...». Οἱ σημαῖες ἀνέμιζαν στὸν παγωμένο ἀέρα τοῦ Αἰγαίου κι ὁ ἐρημίτης μοναχὸς ἔμεινε πάνω στὰ βράχια μέχρις ὅτου τὰ ἀεροπλάνα ἔγιναν κουκκίδες καὶ χάθηκαν στὸν ὁρίζοντα.
«Τοὺς ἀγαπῶ ὅλους σὰν παιδιά μου. Κάποιους τοὺς ἔχω γνωρίσει κι ἀπὸ κοντά», μᾶς εἶπε ὁ ἐρημίτης Ἰωσὴφ σὲ συνομιλία ποὺ εἴχαμε μαζί του. «Ἔχω παρακολουθήσει πάρα πολλὲς ἀερομαχίες. Ἔχω νοιώσει φόβο καὶ ὑπερηφάνεια. Ἀλλὰ τὸ συναίσθημα, ἔπειτα ἀπὸ κάθε ἐμπλοκὴ νὰ περνοῦν πάνω ἀπὸ τὸ ἡσυχαστήριό μου γιὰ νὰ μὲ χαιρετήσουν, δὲν περιγράφεται...
Ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἀεροπορίας, πτέραρχος Γεώργιος Αὐλωνίτης, εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀξιωματικοὺς ποὺ ἔχουν συναντήσει τὸν μοναχὸ Ἰωσήφ. Καὶ ὅπως καὶ οἱ ὑπόλοιποι, ἔχει ἐντυπωσιασθῆ ἀπὸ τὸν γαλήνιο χαρακτῆρα του καὶ τὴν σοφία τῶν λόγων του.
Οἱ πιλότοι ἀπὸ ὅλες τὶς πολεμικὲς μοῖρες ἔχουν στείλει στὸ ἡσυχαστήριο τοῦ ἐρημίτη εὐχές, ἀναμνηστικὰ δῶρα, ἀλλὰ πάνω ἀπὸ ὅλα τὴν ἀγάπη τους, διότι ξέρουν ὅτι ἔπειτα ἀπὸ μία δύσκολη πτῆσι μὲ ὁποιονδήποτε καιρὸ πάνω ἀπὸ τὸ Ἀρχιπέλαγος, ὁ σύγχρονος «προστάτης» τους θὰ βρίσκεται ἐκεῖ, πάνω στὰ βράχια, γιὰ νὰ τοὺς εὐλογήση καὶ νὰ τοὺς ἐμψυχώση...

Ἀνακοινωθὲν Μητροπολίτου Πειραιῶς γιὰ τὴν οἰκονομικὴ κρίσι!

Πειραιεύς 18 Mαρτίου 2010

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Σχετικῶς πρός τόν μέγιστον θόρυβον τόν προκαλούμενον καθημερινῶς ἐξ αἰτίας τῆς περιελεύσεως τῆς φιλτάτης ἡμῶν πατρίδος, τῆς πεπροικισμένης ὑπό τοῦ Δημιουργοῦ δι’ ἐξαιρέτου καί ἐκπληκτικῆς φύσεως εἰς δεινοτάτην οἰκονομικήν ἀνάγκην καί δυσπραγίαν, ἕνεκεν τῆς ὑπερχρεώσεως τῆς χώρας ἀπό τήν λεγομένην μεταπολίτευσιν καί τῶν δηλουμένων φορολογικῶν καί ἄλλων μέτρων ὡς ὑπεραναγκαίων διά τήν ὑπέρβασιν τῆς ἐμφανιζομένης ὡς τραγικῆς καταστάσεως, συνοδευομένης ἀπό ἀφόρητον λαϊκισμόν καί ἀκατάσχετον ψευδολογίαν, ἐπιθυμοῦμεν νά ἀναφέρωμεν ὀλίγα τινά:

Ἀπό τῆς συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ἡ Ἁγιωτάτη ἡμῶν Ἐκκλησία, ἀριθμοῦσα βίον χιλίων ἑπτακοσίων ἐτῶν, κατά καιρούς προσέφερεν τό 96% τῆς περιουσίας αὐτῆς, διά τάς ἀνάγκας τοῦ Γένους καί ἀπό τό ἐναπομεῖναν 4%, τό 3% τυγχάνει δεσμευμένον διά διαφόρους λόγους, ὑπό τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας. Ἡ δέ «μυθώδης» Αὐτῆς περιουσία δέν εἶναι τόσον τεραστία ὡς θρυλεῖται. Συγκεκριμένως, ὁ κεντρικός Αὐτῆς ὀργανισμός ἔχει εἰς τήν κατοχήν του τό ὅλον, διά τήν τεραστίων διαστάσεων ὀπήν, τοῦ ἐκ 380 δισεκατομμυρίων Εὐρώ ὑπερχέους τῆς Χώρας, σταγόνα, ὕψους 150 ἑκατομμυρίων Εὐρώ, πού ἀντιστοιχεῖ εἰς 9 ἑκατομμύρια μετοχῶν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ἐν Πειραιεῖ, ἡ Ἁγιωτάτῃ ἡμῶν Ἐκκλησία παρέδωκεν διά τήν ἀνίδρυσιν τῆς πόλεως, καθ’ ὁλοκληρίαν τήν περιουσίαν τοῦ τότε βακουφίου τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Σπυρίδωνος Πειραιῶς ἐξικνουμένη καθ’ ἅπασαν σχεδόν τήν Πειραϊκήν χερσόνησον καί δι’ αὐτό ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς εὐγνωμονοῦσα ἀνεκήρυξεν τόν Ἅγιο Σπυρίδωνα ὡς Πολιοῦχον καί Προστάτην αὐτῆς. Ἑπομένως μαθήματα δεοντολογίας καί ἠθικῆς εἰς τήν Ἁγιωτάτην ἡμῶν Ἐκκλησίαν δέν τυγχάνει εὐπρεπές νά δίδωνται διά τήν ἀποδεδειγμένην ἱστορικῶς ἀλληλεγγύην αὐτῆς πρός τό Ἑλληνικόν Κράτος. Ἡ ἀτυχής καί δεικτική ἀναφορά ὁρισμένων διά τήν ἀνάληψιν ὑπό τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου τῆς μισθοδοσίας τοῦ Κλήρου τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας προσκρούει, ἀφ’ ἑνός μέν εἰς τήν ἀνωτέρω ἀδυσώπητον πραγματικότητα καί ἀφ’ ἑτέρου εἰς τήν συμβατικήν ὑποχρέωσιν τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας διά Νόμων αὐτῆς καθοριζομένην. Ἄλλωστε ἡ μισθοδοσία τῶν κληρικῶν ὡς οἱ ἀριθμοί ἀποδεικνύουν μηδέ τῶν Ἀρχιερέων ἐξαιρουμένων ἐξαντλεῖται εἰς τόν βασικόν μισθόν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἄνευ ἑτέρων ἐπιδομάτων. Συγκεκριμένως ἔγγαμος Κληρικός παραμένων ἐν ἐνεργείᾳ μέ 60ετή ἐφημερικήν ὑπηρεσίαν λαμβάνει ἀποδοχάς εἰς χεῖρας του 1.466,25 Εὐρώ.

Παρά ὅμως τά ἀνωτέρω πασίδηλα καί αὐταπόδεικτα διά κάθε ἐχέφρονα, ἐάν ἡ οἰκονομική δυσπραγία καί κρίσις τῆς χώρας προείρχετο ἐκ φυσικῆς τινός καταστροφῆς ἤ πανδημίας ἤ πολεμικῆς συρράξεως, ἡ Ἁγιωτάτη ἡμῶν Ἐκκλησία θά ἔδει νά πωλήσῃ τάς κανδήλας τῶν Ἱ. Ναῶν καί τά Ἱ. Σκεύη διά νά συμβάλῃ εἰς τήν ἀνακούφισιν τῆς Χώρας, ὡς κατά τήν μακραίωνα Αὐτῆς ἱστορικήν πορείαν πολλάκις ἔπραξεν. Δέν συμβαίνει ὅμως τί ἐκ τῶν ἀνωτέρω διότι οἱ πάντες γνωρίζουν ὅτι ἡ ὑπερχρέωσις τῆς Χώρας, ὀφείλεται εἰς τήν ἀπληστίαν τῶν ἐχόντων καί τῶν διαχειριστῶν ὑπό τήν σκανδαλώδη κάλυψιν τῶν πολιτικῶς ὑπευθύνων. Κατά τήν διάρκειαν τῆς μεταπολιτεύσεως ὑπῆρξε γενικός οἰκοδομικός ὀργασμός ἔργων πού ἀνεμόρφωσαν τήν Χώρα καί εἰσέρευσε καί τεράστιος πακτωλός κοινοτικῶν χρημάτων ἀλλά οἱ ὑπερβάσεις τοῦ κόστους τῶν ἔργων ἔφθασαν ἕως καί τό 120 τοῦ ἀρχικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἡ πλέον χαρακτηριστική περίπτωσις εἶναι ὁ Κηφισός πού ἐκόστισεν τελικῶς 60,3 ἑκατομμύρια Εὐρώ ἀνά χιλιόμετρον ἔναντι 45,5 ἑκατομμύρια Εὐρώ ἀρχικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐνῶ κατά μέσον ὅρον εἰς τήν Εὐρώπην τό χιλιόμετρον ἀντιστοίχως κοστίζει 30 ἑκατομμύρια Εὐρώ. Ἕτερον παράδειγμα ἡ Ἀττική ὁδός, πού ὑπερέβη εἰς τήν ἀξία κατασκευῆς αὐτῆς τό 120% τοῦ ἀρχικοῦ προϋπολογισμοῦ καί ἀπό προϋπολογισθέντα 9,6 ἑκατομμύρια Εὐρώ ἀνά χιλιόμετρον τελικῶς ἔφτασε εἰς τά 21,1 ἑκατομμύρια Εὐρώ, τά δέ λεγόμενα Ὁλυμπιακά ἔργα ἐκόστισαν πενταπλασίως τῶν προϋπολογισθέντων διά τῆς μεθόδου τῶν ἀπ’ εὐθείας ἀναθέσεων.

Μέ τήν διάσκεψιν τῶν Παρισίων, ἡ Γερμανική Πολιτεία ἀνέλαβεν τήν ὑποχρέωσιν νά καταβάλῃ εἰς τήν Ἑλληνικήν Πολιτείαν διά πολεμικάς ἀποζημιώσεις, ἀλλά καί διά τό ἀναγκαστικόν κατοχικόν «δάνειον», ποσόν ἀνάλογον τῶν 70 δισεκατομμυρίων Εὐρώ, τό ὁποῖον οὐδέποτε διεξεδικήθη καί οὐδέποτε κατεβλήθη. Βεβαίως ἡ ἀπάντησις εἰς τό ἐρώτημα διατί; εἶναι ἁπλουστάτη, διότι ἐάν οἱ κυβερνῶντες τοὐλάχιστον κατά τήν μεταπολίτευσιν, ἀπετόλμων νά διεκδικήσουν τά χρήματα αὐτά θά ἐξεβιάζοντο ὑπό τοῦ Γερμανικοῦ Κράτους μέ τάς ἀποκαλύψεις τῆς ἀρπαγῆς πού συνετελέσθη εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀπό τάς δραστηριοποιουμένας εἰς τήν Ἑλλάδα Γερμανικάς ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι προσέφεραν τήν ὑπερτιμολογημένην τεχνογνωσίαν καί τεχνολογίαν των καί φυσικῶς ἐμοίρασαν καί τάς σχετικάς προμηθείας εἰς τούς ὑπογράψαντας τάς ἀναλόγους συμβάσεις. Τυγχάνει ἡλίου φαεινότερον, ὅτι ὁ πολύς κ. Χριστοφοράτος «διεπορθμεύθη» εἰς τήν δωροδοκήσασα Γερμανικήν Πολιτείαν διά τῆς ἑταιρείας SIEMENS, ὑπό τῶν λεγομένων κομμάτων ἐξουσίας τῆς Πατρίδος ἡμῶν διά νά μήν ἀποκαλύψῃ τήν συμβολήν τῆς εἰρημένης SIEMENS εἰς τούς κορβανάδες καί ὄχι μόνον τῶν διαπλεκομένων δύο κομμάτων ἐξουσίας. Τοῦτο ἀπεδείχθη ὑπό τῶν ἀκριτομυθιῶν τοῦ κ. Χριστοφοράτου, ὑπό τῶν εἰρωνικῶν του μειδιαμάτων καί τῶν πολλαπλῶν του δηλώσεων ἀλλά καί ἀπό τήν ὁμολογίαν ὑψηλοῦ Κυβερνητικοῦ καί κομματικοῦ παράγοντος τῆς ἐποχῆς. Ἡ διαπόρθμευσις τοῦ κ. Χριστοφοράτου ἐγένετο ἐπί τῆς διαδόχου Κυβερνήσεως. Καί εὐλόγως ἀντιλαμβάνεται πᾶς τις τό παίγνιον τῶν δύο αὐτῶν κομματικῶν σχηματισμῶν.

Πότε ἐπί τέλους θά κατανοήσωμεν ὅτι ὁ Σιωνιστικός Ἀμερικανικός παράγων ἀπεργάζεται τήν καταδολίευσιν τῆς ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας καί τῆς οἰκονομικῆς μας εὐρωστίας καθώς καί παγκόσμιον κυριαρχίαν εἰς ὅλα τά ἐπίπεδα. Δέν γνωρίζομεν ὅτι τό λεγόμενον Διεθνές Νομισματικόν Ταμεῖον (ΔΝΤ) εἰς τήν ἀδηφάγον ἀγκάλην τοῦ ὁποίου μᾶς ὠθεῖ ἡ δῆθεν ἀλληλεγγύη τῶν ἑταίρων μας εἰς τήν Εὐρωπαϊκήν Ἕνωσιν ἀποτελεῖ ἐπιχειρησιακόν βραχίονα τοῦ πανισχύρου κοσμικῶς σατανιστικοῦ καί σιωνιστικοῦ, ἑβραϊκοῦ λόμπυ τῶν Η.Π.Α.; Διατί λοιπόν ἡ πολιτική καί πολιτειακή μας ἡγεσία ὁδηγεῖ τήν Χώραν εἰς αὐτήν τήν ἐξόχως τραγικήν διά τήν ἐπιβίωσίν της καταδυνάστευσιν; Διατί δέν ἐνστερνιζόμεθα τό ἡρωϊκόν φρόνημα τῶν μαρτύρων καί ἡρώων καί Πατέρων τοῦ Γένους νά ἀποσκορακίσωμεν ἐπί τέλους τόν ἰμπεριαλιστικόν, σιωνιστικόν Ἀμερικανικόν παράγοντα ἐκδιώκοντες τάς ἀλλοτρίων συμφερόντων στρατιωτικάς βάσεις ἐκ τῆς Χώρας καί μεταβάλοντες τήν πολιτική μας νά προσκαλέσωμεν τό ὁμόδοξον ἀντίπαλον δέος διά νά ναυλωχεῖ εἰς τό Αἰγαῖον καί τήν Μεσόγειον καί τότε de jure καί de facto θά δυνηθοῦμε νά ἐπεκτείνωμεν τά χωρικά μας ὕδατα ἀπό τά 6 εἰς 12 μίλια ὅπως προβλέπει τό διεθνές δίκαιο τῆς θαλάσσης, μεταβαλομένου τοῦ Ἀρχιπελάγους τοῦ Αἰγαίου εἰς κλειστήν Ἑλληνικήν λίμνην καί ἐξορύσσοντες τά δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου πού κατά τούς ἐγκύρους ἐπιστημονικούς ὑπολογισμούς τῶν εἰδικῶν Πανεπιστημιακῶν καθηγητῶν ὑφίστανται καί ὄχι μόνον, καθιστάμενοι οὕτω ἐνεργειακῶς αὐτάρκεις τοὐλάχιστον διά μίαν εἰκοσαετίαν καί ὑπερκαλύπτοντες τήν χαοτικήν ὀπήν τῆς ἀθέσμου ὑπερχρεώσεως.

Τίθεται ὅμως τό ἐρώτημα: ὑπάρχουν Ἕλληνες πολιτικοί ἄνδρες καί γυναῖκες ἀδέσμευτοι παντοιοτρόπως, ἕτοιμοι καί ἕτοιμαι νά ἐπωμισθοῦν αὐτό τό ῥηξικέλευθον, σωστικόν καί ἐπάναγκες ἔργον;

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Περὶ λαθρομεταναστεύσεως

τοῦ Ἱδρύματος Προασπίσεως Ἠθικῶν καὶ Πνευματικῶν Ἀξιῶν

ΣΥΝΕΠΕΙΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ ΕΙΣΟΔΟΥ ΤΙΝΟΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΧΩΡΑΣ

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΛΛΑΣ ΧΩΡΑΣ
1. Εἰς τὴν Βόρειον Κορέαν: ποινὴ δωδεκαετοῦς καθείρξεως εἰς ἀναγκαστικὰ ἔργα.
2. Εἰς τὸ Ἰράν: κρατεῖται ἐπ᾿ ἀόριστον.
3. Εἰς τὸ Ἀφγανιστάν: πυροβολεῖται ἐπὶ τόπου.
4. Εἰς τὴν Σαουδικὴν Ἀραβίαν: φυλακίζεται ἐπὶ μακρὸν καὶ ἐὰν εἶναι Χριστιανὸς καὶ τολμήσῃ νὰ κάνῃ τὸν σταυρόν του, τοῦ κόβουν τὸ χέρι.
5. Εἰς τὰς Η.Π.Α. : ξυλοκοπεῖται ἀγρίως ἀπὸ τὴν τοπικὴν Ἀστυνομίαν.
6. Εἰς τὴν Κίναν: ἐξαφανίζεται διὰ παντός.
7. Εἰς τὴν Βενεζουέλαν: θεωρεῖται ὡς κατάσκοπος καὶ φυλακίζεται.
8. Εἰς τὴν Κούβαν: ἰσόβιος κάθειρξις.
9. Σχεδὸν εἰς ὅλας τὰς ὑπολοίπους χώρας τῆς Ὑφηλίου ἔχει ἀναλόγους αὐστηρὰς ποινὰς μὲ ἐπιεικέστεραν ποινὴν τὴν τῆς ἀπελάσεως.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑΝ ΜΑΣ
Ὅμως, διασχίζοντας παρανόμως τὰ ἑλληνικὰ σύνορα τυγχάνει τις:
α) μιᾶς θέσεως ἐργασίας,
β) ἀδείας ὁδηγήσεως,
γ) κοινωνικῆς ἀσφάλισεως,
δ) ἐπιδόματος κοινωνικῆς προνοίας,
ε) δωρεὰν σιτίσεως,
στ) πιστωτικῶν δελταρίων,
ζ) ἐπιδοτήσεως ἐνοικίου,
η) δανείου κατοικίας,
θ) δωρεὰν παιδείας εἰς τὰ τέκνα του,
ι) δωρεὰν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως,
ια) εἶναι ἐλεύθερος εἰς τοὺς φωτεινοὺς σηματοδότας νὰ καθαρίζῃ τοὺς ὑαλοπίνακας αὐτοκινήτων ἤ νὰ πωλῇ μπανάνες, ἄνθη, χαρτομάνδηλα, «ὀμπρέλες», διάφορα λαθραῖα ἤ νὰ καθοδηγῇ μικρὰ παιδιὰ καὶ νὰ τὰ ἐπιτηρῇ νὰ ἐπαιτοῦν ἤ νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὰ Μέσα Μαζικῆς Συγκοινωνίας, ὅπου ἐπαιτοῦν παίζοντα «ἀκορντεόν»...
ιβ) Κατὰ δεκάδας ἤ ἑκατοντάδας μετὰ ὁμοεθνῶν των νὰ καταλαμβάνουν ὁλόκληρα πεζοδρόμια εἰς μῆκος ἑκατοντάδων μέτρων καὶ νὰ πωλοῦν τὴν ἄνευ δασμῶν «πραμάτεια» των ἄνευ Φ.Π.Α., φόρων, δημοτικῶν τελῶν καὶ λοιπῶν ἐπιβαρύνσεων, ποὺ καταβάλλουν οἱ Ἕλληνες καταστηματάρχαι, ἀδυνατοῦντες νὰ ἀνθέξουν εἰς αὐτὸν τὸν ἀδυσώπητον καὶ ἀθέμιτον ἀνταγωνισμόν, ὁπότε ἀναγκάζονται οἱ Ἕλληνες νὰ κλείνουν τὰ καταστήματά των καὶ νὰ προστίθενται καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν στρατιὰν τῶν ἀνέργων...

ΑΡΧΙΚΑΙ «ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΙΣ»
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ
1. Οἱ παρανόμως εἰσερχόμενοι εἰς τὴν Ἑλλάδα τυγχάνουν συνήθως δωρεὰν ὑπερασπίσεως ξενοκινήτων μὴ κυβερνητικῶν ὀργανώσεων, “ψευδοδιανοουμένων’’ καὶ “διαφωτιστῶν” τῶν Μέσων Μαζικῆς Ἐνημερώσεως, τὰ ὁποῖα «λασπολογοῦν» τὴν συντριπτικὴν πλειοψηφίαν τῶν σωστῶν γηγενῶν Ἑλλήνων, ὡς ἐθνικιστάς, ξενοφόβους, συντηρητικούς, μισαλοδόξους, «ρατσιστάς», «φασίστας» καὶ λοιπὰ χυδαῖα διακοσμητικὰ ἐπίθετα.
2. Διὰ νὰ στεφθοῦν μετ᾿ ἐπιτυχίας τὰ καταχθόνια σχέδια τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, αὐτὰ τὰ Μ.Μ.Ε. παραπληροφοροῦν, συσκοτίζουν καὶ ἐκμαυλίζουν τοὺς ἀνθρώπους, ἰδίως τὴν νεολαίαν, οὕτως ὥστε νὰ μὴ θέλουν οἱ νέοι τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐκτελοῦν διαφόρους χειρωνακτικὰς καὶ ρυπογόνους ἐργασίας, ἀλλὰ νὰ προτιμοῦν νὰ «μουχλιάζουν» εἰς «καφετέριες» ἤ «ξενυχτάδικα» παρὰ νὰ ἐργασθοῦν χειρονακτικῶς, τονίζοντες, ὅτι αὐταὶ αἱ ἐργασίαι εἶναι διὰ Ἀλβανούς, Πακιστανοὺς καὶ λοιποὺς καὶ ὅτι αὐτὰ τὰ δυστυχισμένα παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος δὲν εἶναι Ἀλβανοί, Πακιστανοὶ καὶ λοιπά. Τοιουτοτρόπως ἐμμέσως οἱ οὕτω φρονοῦντες καὶ ἐκφραζόμενοι νέοι μας νομιμοποιοῦν εἰς τὴν πρᾶξιν τὸ κάθε «καρυδιᾶς καρύδι», τὸ ὁποῖον προηγουμένως κατέκριναν. Οἱ νέοι τῆς Ἑλλάδος γίγνονται ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον αἰώνιοι φοιτηταὶ εἰς τὰ Ἀνώτερα καὶ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα τῆς χώρας καὶ λόγῳ φοβίας τῶν ἐκπαιδευόντων λαμβάνουν ἕν πτυχίον, ποὺ εἶναι, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, χρήσιμον μόνον διά «ταπετσάρισμα» τῶν τοίχων καὶ αὐτὰ τὰ νωθρὰ καὶ ἀνίκανα δυστυχισμένα πλάσματα ἀγωνίζονται νὰ ἀποδείξουν δραστηριότητας εἰς τὰς διαφόρους κομματικὰς ὀργανώσεις, διὰ νὰ ἀπαιτήσουν τὸ “βόλευμά” των εἰς κάποιαν δημοσίαν ὑπηρεσίαν, διὰ νὰ “παρασιτοζωοῦν” εἰς βάρος τοῦ συνόλου χωρὶς νὰ παραγάγουν . . .
3. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἀνεγκέφαλοι πολιτικοὶ τολμοῦν νὰ πράξουν τὸ μέγιστον ἀνοσιούργημα νὰ νομιμοποιήσουν εὐρέως τοὺς παρανόμως εἰσελθόντας εἰς τὴν ἑλληνικὴν Ἐπικράτειαν καὶ νὰ τοὺς παράσχουν καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι καὶ τοιουτρόπως νὰ ἐπιτευχθοῦν οἱ ἀπώτεροι σκοποὶ τῶν καταχθονίων σκοτεινῶν δυνάμεων, νὰ ἐξουθενώσουν τὰς αἰωνίους ἀνεκτιμήτους πνευματικὰς ἀξίας τῆς φυλῆς μας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἡ Πατρίς, ἡ Οἰκογένεια καὶ ἡ Θρησκεία καὶ τελικῶς νὰ διαλύσουν πλήρως τοὺς μέχρι τοῦδε συνδετικοὺς κρίκους τῆς φυλῆς μας, οἱ ὁποῖοι εἶναι τὸ ὅμαιμον, τὸ ὁμόδοξον, τὸ ὁμόγλωσσον, τὸ ὁμότροπον καὶ τὸ ὁμόθρησκον καὶ νὰ μᾶς μετατρέψουν εἰς μίαν πολυπληθυσμικὴν καὶ πολυεθνικὴν κοινωνίαν, εἰς «Γαλιλαία» τῶν ἐθνῶν...


ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
1. Τὰ ὀστᾶ τοῦ Γέρου τοῦ Μοριᾶ καὶ τῶν ἄλλων ἡρώων τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας θὰ τρίζουν καὶ θὰ βοοῦν: «Ἀνάθεμα εἰς τοὺς ἀνάξιους καὶ ἀνεγκέφαλους ἀπογόνους μας, οἱ ὁποῖοι ἐπανέφερουν πολλαπλάσιους μωαμεθανούς, ἀπὸ ὅ,τι ἐμεῖς οἱ “ξεβράκωτοι” -κατὰ τὴν μὴ εἰσέτι διαψευσθεῖσαν ρύσιν τοῦ σημερινοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου- ποὺ ἐκάμναμε τὸ κορμί μας “κόσκινον” καὶ ὑπέστημεν τὰ πάνδεινα, διὰ νὰ ἀπελευθερώσωμεν τὴν φιλτάτην πατρίδα μας»...
2. Διὰ αὐτὸ τὸ ζωτικώτατον ἐθνικὸν πρόβλημα, καθὼς ἐπίσης καὶ δι᾿ ὅλα τὰ ἄλλα μεγάλα κοινωνικὰ καὶ ἐθνικὰ προβλήματα ἐπιβάλλεται νὰ ἀποφασίζῃ ὁ κυρίαρχος λαὸς μὲ πραγματικῶς ἐλεύθερα καὶ ἐπὶ ἴσοις ὅροις διαφωτίσεως δημοκρατικὰ δημοψηφίσματα καὶ ὄχι μία σμικροτάτη ὀλιγαρχία τῶν κυβερνώντων κομμάτων νὰ ἐκτελοῦν τὰς ἐντολὰς τῆς στοᾶς Μπίλντεμπεργκ καὶ τῶν ἄλλων καταχθονίων σκοτεινῶν δυνάμεων καὶ νὰ ἀναγκάζουν διὰ τῆς κομματικῆς πειθαρχίας τοὺς βουλευτάς των νὰ κάμνουν ἀβαρίαν εἰς τὴν συνείδησίν των καὶ νὰ ἐφαρμόζουν τὴν κομματικὴν πειθαρχίαν...
3. Ὁποῖον αἶσχος εἶναι ἡ ἑκάστοτε ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευσις νὰ ἀπαιτῇ ἀνοικτὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν...
4. Ἐὰν ἐγένοντο τουλάχιστον μυστικαὶ ψηφοφορίαι, πολλοὶ ἐκ τῶν Ἑλλήνων Βουλευτῶν ὅλων τῶν παρατάξεων θὰ ἐψήφιζον κατὰ συνείδησιν καὶ θὰ ἠγνόουν τὴν κομματικὴν πειθαρχίαν. Μᾶς εἶναι τελείως ἀδιανότητον νὰ πιστέψωμεν ὅτι ὅλοι οἱ «ἐθνοπατέρες» κόπτονται καὶ ἐνεργοῦν ἀντικοινωνικῶς καὶ ἀντεθνικῶς...



ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΜΕΝΟΙ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΝ
1. Ὅπως ἐλέγαμε καὶ εἰς τὴν ἐνημερωτικὴν ὁμιλίαν μας τὴν 25.1.2010 εἰς τὸ Πολεμικὸν Μουσεῖον Ἀθηνῶν, ἐπιβάλλεται νὰ θεωροῦμεν ὡς Ἕλληνας καὶ νὰ τοὺς δίδωμεν πάραυτα τὴν ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν, ὅπως ὁ Ἰσοκράτης μᾶς τονίζει, τούς: «μετέχοντας τῆς ἑλληνικῆς παιδείας» καὶ ὅλους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι διαπρύσιοι κήρυκες τοῦ ἑλληνοχριστιανικοῦ πολιτισμοῦ, ὅπως ὁ Ἱσπανὸς καθηγητὴς J.Coderch καὶ χιλιάδες ἄλλοι Ἱσπανοί, Γερμανοί, Γάλλοι, Ἄγγλοι καὶ λοιποὶ φιλέλληνες. Ὅπως μᾶς καταντοῦν οἱ ἰθύοντες τῆς πολιτικῆς ἀλλὰ καὶ τῆς πνευματικῆς καὶ θρησκευτικῆς ἡγεσίας τῶν ἡμερῶν μας, κινδυνεύομεν νὰ σωθῇ ὁ ἑλληνισμὸς ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ ἀναφωνήσωμεν, ὅπως ὁ ἐθνικὸς ἡμῶν ποιητής: «φιλέλληνες, σώσατε τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας»...

ΜΕΡΙΚΑΙ ΑΗΘΕΙΣ «ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΙΣ»
ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ
1. Ἐνῷ διατρέχομεν τὸν μέγιστον κίνδυνον νὰ ἀλλοτριωθῶμεν ἀπὸ τὴν ἀθρόαν παράνομον εἴσοδον λαθρομεταναστῶν, ποὺ μᾶς «ξεφορτώνουν» καθημερινῶς οἱ «φίλοι μας» Τοῦρκοι, ἐν τούτοις οἱ ἰθύνοντες ὄχι μόνον δὲν ἐνεργοῦν οὐσιαστικῶς νὰ ἐπιβάλλουν εἰς τὴν Τουρκίαν τὴν ἐπιστροφὴν ὅλων αὐτῶν, ποὺ μᾶς «ξεφορτώνουν», (ὅπως ἐκτενῶς ἐγράψαμε ὡς π.χ. καὶ εἰς τὸ τεῦχος τῆς Φωτεινῆς Γραμμῆς 39 σελ. 72-75) ἀλλὰ οὔτε κἄν τὴν στοιχειώδη μέριμναν λαμβάνουν διὰ τὴν κοινωνικὴν ἔνταξιν αὐτῶν τῶν δυστυχισμένων πλασμάτων, διδάσκοντές εἰς αὐτοὺς τὴν ἑλληνικὴν γλῶσσαν, τὴν ἑλληνικὴν ἱστορίαν, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα, ἀλλ᾿ ἀπεναντίας ἐνισχύουν μὴ κυβερνητικὰς ὀργανώσεις καὶ «πουλημένους» δημοσιογράφους νὰ τοὺς καλλιεργοῦν τὰ ἰδικά των ἤθη καὶ ἔθιμα καὶ τὸν ἰδικόν των πολιτισμόν, ὑποκύπτοντες εἰς τὰ καταχθόνια σχέδια τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων. Βάσει τῆς ὁδηγίας (2010/C10/07) 21.1.2010 ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἐπιτροπὴ ἐδημοσίευσε πρόσκλησιν ὑποβολῆς προτάσεων διὰ τὴν ἐπιχορήγησιν Μ.Κ.Ο., ποὺ στηρίζουν τὴν πολιτικὴν ἔνταξιν ὑπηκόων τρίτων χωρῶν, ἐνισχύουσα π.χ. διά:
α) ἐνημέρωσιν καὶ εὐαισθητοποίησιν τῆς κοινωνίας ὑποδοχῆς μέσου ἐκστρατείας ἀπὸ τὰ Μ.Μ.Ε. καὶ διοργάνωσιν ἡμερίδος, μὲ στόχον τὴν ἐξάλειψιν ἀρνητικῶν στερεοτύπων, φαινομένων ρατσισμοῦ καὶ ξενοφοβίας, διὰ τὴν προβολὴν τῆς ποικιλομορφίας τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας καὶ τῆς ἀξίας τῆς διαπολιτισμικότητος, καθὼς καὶ τὴν ἀποδοχήν τῆς διαφορετικότητος 784.905,74 ΕΥΡΩ.
β) ἐνημερωτικὴν ἐκστρατείαν εἰς τὰ Μ.Μ.Ε καὶ παραγωγὴν καὶ διανομὴν φυλλαδίων διὰ τὴν ἐνημέρωσιν τῶν Υ.Τ.Χ. σχετικῶς μὲ τὴν διαδικασίαν ἀποκτήσεως τοῦ καθεστῶτος τοῦ «ἐπὶ μακρὸν διαμένοντος» καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰς ὑποχρεώσεις, ποὺ ἀπορρέουν ἀπὸ τὸ καθεστὼς αὐτό 723.217 ΕΥΡΩ.
γ) ἐκστρατείαν ἐντύπου ἐνημερώσεως πρὸς τοὺς ὑπηκόους τρίτων χωρῶν εἰς τοὺς τομεῖς ὑγείας, ἐπιχειρηματικότητος, ἐκπαιδεύσεως, ζητημάτων καθημερινότητος καὶ διὰ προβολὴν ἀξίας τῆς διαπολιτισμικότητος 200.000 ΕΥΡΩ.
δ) διοργάνωσιν ἀγῶνος δρόμου, ποδοσφαιρικοῦ τουρνουὰ καὶ τουρνουὰ cricket μὲ ὁμάδας Ἑλλήνων καὶ ὑπηκόων τρίτων χωρῶν 90.000 ΕΥΡΩ.
ε) διοργάνωσιν ἐργαστηρίων μὲ στόχον τὴν εὐαισθητοποίησιν τῶν δημοσιογράφων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν φαινομένων ρατσισμοῦ καὶ ξενοφοβίας 80.000 ΕΥΡΩ.
στ) πολιτιστικὴν ἐκδήλωσιν διὰ τὴν «ἡμέραν τοῦ μετανάστη» 80.000 ΕΥΡΩ.
ζ) προγράμματα ἐκπαιδεύσεως διαπολιτισμικῶν μεσολαβητῶν 70.200 ΕΥΡΩ.
η) δημιουργίαν διγλώσσου (ἑλληνικά, ἀγγλικά) ἱστοχώρου 16.000 Ε.

2. Πληθώρα ἄλλων ἀφανῶν καὶ φανερῶν κονδυλίων-χορὸς δεκάδων ἑκατομμυρίων διατείθενται ἀπὸ τὸ Κράτος διὰ νὰ «κόπτωνται» οἱ «πουλημένοι» δημοσιογραφίσκοι καὶ αἱ μὴ κυβερνητικαὶ ὀργανώσεις τῶν «ἡμετέρων» νὰ διασύρουν δυσφημοῦντες τὴν συντριπτικὴν πλειοψηφίαν τῶν ὑγιῶς φρονούντων Ἑλλήνων, ὅτι δῆθεν εἶναι «ξενόφοβοι, ρατσιστές, φασίστες» καὶ τὰ τοιαῦτα. Δηλαδὴ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐφαρμόζονται αἱ λαϊκαὶ παροιμίαι: «εἶπε ὁ γάϊδαρος τὸν πετεινὸν κεφάλα», διότι «ὅπου τρώγει ὁ σκύλος, γαυγίζει» . . .
3. Ἐπιπροσθέτως τεράστια ποσὰ δίδονται ἀπὸ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις εἰς «ἡμετέρας» Μ.Κ.Ο., αἱ ὁποῖαι «φυτρώνουν» συνεχῶς ὡσὰν τὰ μανιτάρια, μὲ ἀπώτερον σκοπὸν νὰ βολεύουν «ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους» καὶ ὄχι πραγματικῶς διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν δεινοπαθούντων συνανθρώπων μας. Καὶ διὰ «στάκτη εἰς τὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων» τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν θέτει λίαν δυσβαστάκτους ὅρους ὡς π.χ. συμμετοχὴν τῶν ἀντιστοίχων Μ.Κ.Ο.-φορέων τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ ἐγγυητικὰς ἐπιστολὰς καὶ τὰ τοιαῦτα, διὰ νὰ μὴ τολμοῦν οἱ ἰδεολόγοι καὶ ἀνιδιοτελεῖς φορεῖς νὰ συμμετέχουν καὶ ἐπιχορηγηθοῦν. Μεγάλα ποσὰ ἔλαβον διάφοραι Μ.Κ.Ο.
Περιοριζόμεθα νὰ μνημονεύσω μόνον διὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ὡς π.χ.:
,,Εὐρωπαϊκὴ προοπτική,, (τοῦ Καθηγητοῦ Π. Σκλιᾶ) 5.687.000 Ε,
,,Εὐρωπαϊκὸν Κέντρον Δημοσίου Δικαίου,, (τοῦ Καθηγητοῦ Σπ. Φλογαϊτη) 2.102.000 Ε,
,,Ἀλληλεγγύη,, 1.949.000 Ε,
,,Εὐρωπαϊκὸν Κέντρον Συνταγματικοῦ Δικαίου,, (τοῦ Καθηγητοῦ Δημητρίου Θ. Τσάτσου) 1.198.000 Ε,
,,IOCC,, (τοῦ τέως Γεν. Συμβούλου τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Γεωργ. Παπανδρέου, Ἀλεξ.Ρόντου) 1.093.000 Ε,
,,HUMANET,, (τῆς ἀδελφῆς τοῦ τέως Ὑφυπουργοῦ κ. Καλογιάννη) 903.000 Ε.
Ἀκολουθεῖ πληθώρα ἄλλων «ἡμετέρων», ὡς π.χ.Action Aid (τῆς κας Αλεξάνδρας Μητσοτάκη – Γκουρντέν, θυγατρὸς τοῦ τ. Πρωθυπουργοῦ Κων.Μητσοτάκη) καὶ λοιπά.
4. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔχομε ἀποστείλει ἀποδεδειγμένως ἐξ ἰδιων πόρων καὶ ἀπὸ τὸ ὑστέρημα τῶν εὐλαβῶν καὶ φιλευσπλάχνων ἀνθρώπων ἀνθρωπιστικὰς βοηθείας ἀνὰ τὴν ὑφήλιον καὶ ἑκατοντάδας φορτία εἰς πυροπαθεῖς, πλημμυροπαθεῖς, σεισμοπαθεῖς, πολυτέκνους καὶ λοιποὺς δεινοπαθοῦντας εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ μοχθοῦμεν ἀπὸ βαθέος ὄρθρου πρὸς δόξαν Θεοῦ, δὲν λαμβάνομε τὴν παραμικρὰν δεκάραν. Μᾶς ἀπορρίπτουν τὰς ἀρίστας οἰκονομοτεχνικάς μας μελέτας διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους.

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΙ
Μάλιστα δὲ ἀμέσως καὶ ἐμμέσως ἐβοήθησεν τὸ ξενοκίνητον κατεστημένον 150 κρανιοφόρους ἀριστερῶν ὀργανώσεων νὰ καταλάβουν τὴν 5ην.2..2010 τὴν Πρυτανείαν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ ἀπὸ πολὺ πρωὶ τῆς 6ης.2.2010 τὰ Προπύλαια καὶ ὅλους τοὺς πέριξ χώρους, διὰ νὰ μὴ δύνανται Ἕλληνες δημοκράται καὶ Ἁγιορεῖται πατέρες νὰ πραγματοποιήσουν τὴν πρὸ πολλοῦ ἀναγγελθεῖσαν συγκέντρωσίν των καὶ νὰ διαμαρτυρηθοῦν διὰ τὴν χορήγησιν τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας εἰς «κάθε καρυδιᾶς καρύδι». Σημειωτέον ὅτι βάσει Νόμου ἀπαγορεύονται αἱ ἀντισυγκεντρώσεις...

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ
1. Ὁ μύθος, ὅτι οἱ ξένοι συμβάλλουν περίπου 95% εἰς τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, εἶναι ψευδέστατος. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἡ ἀπασχόλησις τῶν λαθρομεταναστῶν δημιουργεῖ τὴν νωθρότητα τῶν νέων ἀνθρώπων εἰς τὰ χειρωνακτικὰ καὶ ρυπογόνα ἐπαγγέλματα καὶ τὰ «Μέσα Μαζικῆς Παραπληροφορήσεως» ἐνισχύουν τὸ μεγάλον «κηφηνεῖον ἡ Ἑλλάς». Τοιουτοτρόπως τὸ ρευστό-ζεστὸ χρῆμα εἰσρρέει εἰς τὰ θυλάκια των λαθρομεταναστῶν, αἱ Τράπεζαι τοὺς διευκολύνουν νὰ ἔχουν ἀτομικοὺς λογαριασμοὺς καὶ νὰ κάμνουν συχνὰ ἐμβάσματα μεγάλων ποσῶν εἰς τὰς πατρίδας των. Ἐξερχομένων καθημερινῶς ἐκ τῆς Ἑλλάδος πολλῶν ἑκατομμυρίων ΕΥΡΩ , οἱ ξένοι συμβάλλουν τὰ μέγιστα εἰς τὴν ἔλλειψιν ρευστότητος καὶ εἰς τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν, ποὺ διερχόμεθα, διότι ὁ παραγόμενος πλοῦτος ἐξέρχεται ἐκ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰς χώρας τῶν λαθρομεταναστῶν.
2.. Οὐσιαστικῶς τὸ ἑλληνικὸν κράτος ἐξοδεύει πολλαπλάσια ποσὰ διὰ τὴν ἐν γένει κοινωνικὴν μέριμναν τῶν λαθρομεταναστῶν ἀπὸ ὅ,τι αὐτοὶ συμβάλλουν εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς Ἑλλάδος.
3. Συμφώνως μὲ ὅλα τὰ στοιχεῖα ποὺ δίδει ἡ Παγκόσμιος Τράπεζα καὶ ἄλλοι ἔγκριτοι σχετικοὶ φορεῖς, τὸ κοινωνικὸν κόστος τῶν λαθρoμεταναστῶν ὑπερβαίνει τὸ 4% τοῦ Ἀκαθαρίστου Ἐθνικοῦ Προϊόντος (Α.Ε.Π.) ἔναντι τοῦ μόλις 1% τῆς προσφορᾶς των εἰς τὸ Α.Ε.Π. (ἴδ. Φωτεινὴ Γραμμὴ τεῦχος 33/Δεκέμβριος 2008).

Η ΕΞΑΡΣΙΣ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ
1. Ὡς νὰ μὴ μᾶς ἀρκοῦν τὰ ἐγκληματικὰ στοιχεῖα τῶν γηγενῶν, τὰ ὁποῖα βιαίως βιομηχανοποιοῦν τά «χαζοκούτια» καὶ λοιπὰ ἐκμαυλιστικὰ μέσα καὶ κέντρα τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, ἔχομεν καὶ τὴν εἰσαγωγὴν χιλιάδων ἐγκληματικῶν στοιχείων ἀπὸ τὰς διαφόρους χώρας καὶ τοιουτοτρόπως ὀργιάζουν καὶ τὰ ἐμπόρια ὅπλων, ναρκωτικῶν καὶ σωματεμπορίας. Οὕτω οἱ ἁπλοϊκοὶ Ἕλληνες ὑποφέρουν ἀφαντάστως ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ ἐγκληματικὰ στοιχεῖα καὶ φοβοῦνται ὄχι μόνον τὴν νύκτα, ἀλλ᾿ ἀκόμη καὶ τὴν ἡμέραν νὰ ἐξέρχωνται τῆς κατοικίας των...
2. Ὄχι μόνον τὸ Κράτος, ἀλλὰ καὶ οἱ κρατικοὶ φορεῖς δὲν λαμβάνουν μέτρα διὰ τὴν πραγματικὴν ἐνσωμάτωσιν τῶν λαθρομεταναστῶν, ἀλλ᾿ ἀκόμη δυστυχῶς καὶ ἡ πνευματικὴ καὶ ἡ θρησκευτικὴ ἡγεσία ἀδιαφοροῦν ἐγκληματικῶς, περιορίζοντες τὴν δραστηριότητά των, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, εἰς μερικὰς χιλιάδας μερίδας φαγητοῦ καὶ ἐν γένει μόνον καὶ κυρίως διὰ τὴν ὑλικὴν ἀνακούφισιν τῶν δυστυχισμένων πλασμάτων. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον ἔχουν μεγίστην ἀνάγκην, εἶναι ὁ ἐκπολιτισμός των καὶ ἡ πνευματική των ἀναγέννησις, διὰ νὰ εἶναι χρηστὰ μέλη τῆς κοινωνίας καὶ ὄχι ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος διὰ τὸν καθένα. Βέβαια ὅλοι οἱ μεγαλόσχημοι ἰθύνοντες τῆς πολιτειακῆς, πολιτικῆς, διοικητικῆς-ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας καθὼς καὶ τῆς πνευματικῆς καὶ θρησκευτικῆς τοιαύτης καὶ ἐν γένει ἐπίλεκτοι «ἡμετέροι» καὶ ἐπώνυμοι μεγαλοδημοσιογράφοι, διὰ τοὺς ὁποίους διατίθενται πολλοὶ ἀστυνομικοὶ νὰ φυλάττουν τὰς οἰκίας των καὶ συνοδεύουν αὐτοὺς καὶ τοὺς οἰκείους των, δὲν τρομοκρατοῦνται-δὲν κινδυνεύουν καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναισθανθοῦν τὸν φόβον καὶ τρόμον τῶν κοινῶν θνητῶν . . .

Η ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΔΥΣΤΥΧΕΙΣ ΠΤΩΧΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ
Διὰ τὴν ἐπὶ μέρους κάλυψιν ἀναγκῶν διὰ τὰς διαφόρους ἐποχικὰς ἐργασίας, ἔχομεν ἀναπτύξει ἐπανειλημμένως, ὅτι θὰ ἠμπορούσαμε νὰ ὀργανώνωμεν τὴν ἄφιξιν ἐποχιακῶν ἐργατῶν ἀπὸ διαφόρους ὀρθοδόξους χώρας, ὡς π.χ. τὴν Βουλγαρίαν, Ρουμανίαν, Γεωργίαν, Οὐκρανίαν, Σερβίαν, Βοσνίαν καὶ λοιπὰς καὶ κοινῇ συνεργασίᾳ Κράτους, πνευματικῶν φορέων καὶ τῆς Ἐκκλησίας νὰ τοὺς διαφωτίζωμεν καταλλήλως καὶ νὰ τοὺς βοηθῶμεν νὰ ἐκπολιτίζωνται, νὰ προσαρμόζωνται πρὸς τὰ ἑλληνικὰ ἤθη καὶ ἔθιμα, νὰ τοὺς συνδράμωμεν νὰ ἀναγεννηθοῦν πνευματικῶς, νὰ διαμένουν ἀξιοπρεπῶς εἰς κτίρια εἰδικῶς πρὸς τοῦτο κατασκευαζόμενα καὶ νὰ διαβιοῦν ὑπὸ ἀνθρωπίνας συνθήκας κατὰ τὰς περιόδους ἐποχιακῶν ἐργασιῶν καὶ μὲ τὰ χρήματα, ποὺ θὰ κερδίζουν, νὰ ἐπιστρέφουν εἰς τὰς οἰκογενείας των, διὰ νὰ ζοῦν ἄνετα τὸν ὑπόλοιπον χρόνον καὶ νὰ ἐπανέρχωνται εἰς καταλλήλους ἐποχάς, ὡς π.χ. διὰ διαφόρους περιόδους καλλιεργειῶν, θερισμοῦ, τρύγου, συλλογῆς τῶν διαφόρων καρπῶν καὶ λοιπὰ ἤ διὰ οἰκοδομικὰς ἐργασίας καὶ ὄχι καθ᾿ ὅλον τὸ ἔτος καὶ ὅταν δὲν ἔχουν ἡμεροκάματον νὰ μετατρέπωνται εἰς «κλεφτρόνια», διαρρήκτας, βιαστάς, σωματεμπόρους καὶ λοιπά. Μὲ τὴν ἐγκληματικὴν ἀδιαφορίαν τοῦ Κράτους, κρατικῶν φορέων, πνευματικῶν ἱδρυμάτων καὶ τῆς Ἐκκλησίας ἔχομεν τόσον πολλὰ ἐγκληματικὰ στοιχεῖα καὶ ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς, οὕτως ὥστε νὰ καταντοῦν φόβος καὶ τρόμος τῶν γηγενῶν. Περὶ αὐτῶν ὅμως ἔχομεν ἀναφερθῆ ἀνωτέρω καὶ ἐντενέστατα τόσον εἰς τὰς ὁμιλίας μας, ὅσον καὶ εἰς τὸ περιοδικόν μας Φωτεινὴ Γραμμή, ὡς π.χ. τεύχη 29 σελίδες 26-27 καὶ 145-147 καὶ 39 σελ. 72-75.

ΕΝΟΣ ΚΑΚΟΥ ΔΟΘΕΝΤΟΣ ΜΥΡΙΑ ΚΑΚΑ ΕΠΟΝΤΑΙ-
ΤΟ ΑΝΤΙΔΟΤΟΝ
1. Ὅμως διὰ νὰ ἐξαντλήσῃ κανεὶς ὅλας τὰς ἀρνητικὰς ἐπιπτώσεις, τὰς ὁποίας ἔχομεν ἐκ τῶν λαθρομεταναστῶν, τὴν ἐπιπόλαιον νομιμοποίησιν αὐτῶν καὶ τὴν ἐγκληματικὴν παραχώρησιν τῆς ἰθαγενείας εἰς τοὺς νομιμοποιουμένους λαθρομετανάστας, θὰ ἔπρεπε νὰ συγγράψῃ τόμους ὁλοκλήρους ἀναπτύσσων τὴν παροιμίαν: «ἑνὸς κακοῦ δοθέντος, μύρια κακὰ ἕπονται». . .
2. Ἐνῷ οἱ ἀγνώμονες ἰθύνοντες τῆς πολιτείας, τῆς πνευματικῆς καὶ θρησκευτικῆς ἡγεσίας ἐπὶ 180 ἔτη δὲν ἠθέλησαν νὰ συνειδητοποιήσουν ἐπιτακτικὴν τὴν ἀνάγκην νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἱερὰ ὑπόσχεσις τοῦ Γέρου τοῦ Μοριᾶ καὶ τῶν ἄλλων ἡρώων τῆς ἐθνικῆς μας παλιγγενεσίας, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν κάμνοντες τό «κορμί των κόσκινον», διὰ νὰ ἀνατινάξουν καὶ ἀπομακρύνουν τὸν μωαμεθανικὸν ζυγὸν τῶν Τούρκων, δηλαδὴ νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους, κόπτονται ὅλοι αὐτοὶ οἱ δυστυχισμένοι ἰθύνοντες ἀκόμη καὶ εἰς ἐκκλησιαστικὴν περιουσίαν νὰ οἰκοδομηθῇ μωαμεθανικὸν τέμενος. Ἀκόμη δὲ καὶ μωαμεθανικὸν κέντρον σπουδῶν, διὰ νὰ βιομηχανοποιῶνται ἐκεῖ «καμικάζι» καὶ νὰ πηγαίνουν εἰς διαφόρους ὑπηρεσίας καὶ κέντρα συναθροίσεως ἀνθρώπων καὶ νὰ ἐκτινάσωνται εἰς τὸν ἀέρα δολοφονοῦντες καὶ τραυματίζοντες καθημερινῶς ἑκατοντάδας καὶ χιλιάδας ἀνθρώπων . . .
3. Μὲ τὰς διαφόρους προφυλάξεις καὶ τὰς περίπου 500.000 ἐκτρώσεις ἐτησίως τῶν Ἑλληνίδων ἔχομεν οἰκογενείας ὑπὸ διάλυσιν μὲ ἕνα, δύο ἤ κανένα παιδί, ἐνῷ οἱ μωαμεθανοὶ τεκνοποιοῦν πέντε, δέκα ἤ καὶ περισσότερα τέκνα. Οὕτω κινδυνεύομεν νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ προβλέψεις τοῦ Δημογραφικοῦ Ἲστιτούτου τῆς Σουηδικῆς Ἀκαδημίας Ἐπιστημῶν (2001), ὅτι οἱ γηγενεῖς Ἕλληνες θὰ μειώνωνται καθημερινῶς καὶ εἰς ἐνίας δεκαετίας εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν θὰ ὑπερβαίνουν τὰ 2.000.000, ἐνῷ ἀντιθέτως οἱ ξένοι θὰ πολλαπλασιάζωνται, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ γίνωμεν μειοψηφία, ὄχι μόνον εἰς τὴν Θράκην καὶ τὴν ἑλληνικὴν ὕπαιθρον, ἀλλὰ εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, δηλαδὴ ΞΕΝΟΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΟΠΟΝ ΜΑΣ!!!
4..Οὕτω ἡ πλειοψηφία τῶν ξένων θὰ κατατυραννῇ τὴν μειοψηφίαν τῶν γηγενῶν Ἑλλήνων καὶ θὰ ἔχωμεν εἰς τὸν ἀπώτερον μέλλον ὁδομαχίας... Ἑλληνοποιηθέντες παράνομοι μετανάσται θὰ καταφέρωνται ἐναντίον τῶν γηγενῶν Ἑλλήνων καὶ θὰ χύνεται καθημερινῶς αἷμα. Τοιουτοτρόπως ἡ Ὀρθόδοξος Ἑλλὰς θὰ καταντήσῃ μωαμεθανικὸν κράτος καὶ ἡ πλειοψηφία θὰ ἀποφασίζῃ καὶ θὰ διατάσσῃ, ἐὰν οἱ Ἕλληνες θὰ σκλαβωθοῦν πάλιν εἰς τὸν μωαμεθανικὸν ζυγόν . . .
5. Πρὸς τοῦτο ἐπιβάλλεται νὰ ἀφυπνισθῶμεν ὅλοι καὶ νὰ κινηθῶμεν παντοιοτρόπως καὶ νὰ μὴ ψηφισθῇ ὁ Νόμος διὰ τὰς ἑλληνοποιήσεις τῶν μωαμεθανῶν, πρὶν αὔριον εἶναι πολὺ ἀργά, ὁπότε «ζήτω ποὺ καήκαμε».



«Στῶμεν καλῶς»...

5. Ἤδη ἐχάσαμε τὴν ἀξιοπιστίαν μας καὶ τὴν ἀξιοπρέπειάν μας διεθνῶς καὶ ἐφθάσαμε εἰς τοιοῦτον σημεῖον νὰ γινώμεθα περίγελως τῶν πάντων καὶ πολὺ φοβούμεθα, ὅτι μετ’ὀλίγον χρόνον θὰ πρέπῃ νὰ καλοῦμε Ἱσπανούς, Γερμανοὺς καὶ λοιποὺς ἑλληνιστὰς νὰ διδάξουν εἰς τοὺς ἀμιγεῖς Ἕλληνας τὰ σωστὰ ἑλληνικά...

6. Ἐκτενέστερον, παρακαλοῦμεν νὰ μελετήσητε εἰς τὸ διαδίκτυον τὴν ἱστοσελίδα μας

www.fotgrammi.gr

καὶ προσεχῶς εἰς τὸ περιοδικόν μας «ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ» τά:
ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΙΝ ΤΟΥ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ «Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ» ,
ΛΟΓΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΩΝ-ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ 25.1.2010 ΠΟΛΕΜΙΚΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ,
ΤΙΜΩΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΙΝ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ «Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ» τὴν 25.1.2010 εἰς το ΠΟΛΕΜΙΚΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ,

ὅπου περιληπτικῶς λέγομε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά των, ἐφαρμόζοντες τὸ τοῦ Θεανθρώπου: «...ἐγὼ παρρησίᾳ ἐλάλησα τῷ κόσμῳ· ἐγὼ πάντοτε ἐδίδαξα ἐν συναγωγῇ καὶ ἐν τῷ ἱερῷ, ὅπου πάντοτε οἱ Ἰουδαῖοι συνέρχονται, καὶ ἐν κρυπτῷ ἐλάλησα οὐδέν» (Ἰωαν. 18, 20).

Οὐ καταισχυνῶ ὅπλα τὰ ἱερά, τὴν δὲ πατρίδα οὐκ ἐλάσσω παραδώσω!

Γράφει ἕνας Ἕλλην Ἀξιωματικὸς

Εἶμαι ὁ ἴδιος. Ὅταν πετῶ στοὺς αἰθέρες τοῦ Αἰγαίου, ὅταν βυθίζωμαι στὰ καταγάλανα νερά του, ὅταν τρέμη τὸ χῶμα τῶν συνόρων ἀπὸ τὸ ἅρμα μου, ὅταν πάνω σὲ μία μηχανὴ ἢ σὲ ἕνα περιπολικὸ τριγυρίζω ἄγρυπνος τὴν νύχτα, ὅταν μπαίνω στὴν φωτιά, ὅταν παλεύω μὲ τὸ λιοπύρι καὶ τὸ ἀγιάζι στὰ λιμάνια. Πιλότος, Ναύτης, Στρατιώτης, Ἀστυνόμος, Πυροσβέστης, Λιμενικός.
Μπῆκα στὶς Ἔνοπλες Δυνάμεις σχεδὸν 17 χρονῶν. Δὲν δυσκολεύτηκα ἰδιαίτερα γιατί διάβαζα σὰν σκυλὶ γιὰ νὰ περάσω τὶς Πανελλήνιες, ἤμουν ἀθλητικὸς καὶ πέρασα τὰ ἀθλητικὰ τέστ εὔκολα, κι ἤμουν συνειδητοποιημένος κι ἔξυπνος ἀρκετὰ γιὰ νὰ περάσω τὰ ψυχολογικὰ τέστ στὰ ὁποῖα ὑποβλήθηκα. Μὰ ἕνα πρᾶγμα μὲ δυσκόλεψε τότε. Πῶς νὰ καταφέρω νὰ πείσω τὸν πατέρα μου νὰ ὑπογράψη γιὰ νὰ μπῶ στὴν Σχολή. Πῶς νὰ καταφέρω νὰ τοῦ κρύψω ὅτι ἀπὸ τοὺς 80 ποὺ τελικὰ θὰ μπαίναμε στὴν Σχολή, στατιστικῶς οἱ 11 δὲν θὰ ζοῦσαν μετὰ ἀπὸ μία 15ετία!
Σήμερα εἶμαι σχεδὸν 40.
Δὲν ξέρω ἂν θὰ γυρίσω στὴν οἰκογένειά μου τὸ μεσημέρι. Ποτὲ δὲν ρωτάω ἂν θὰ γυρίσω πίσω ἀπ' ὅπου μὲ στέλνεις.
Μὲ παλιὰ μηχανήματα, μὲ κατεστραμμένα αὐτοκίνητα, μὲ ὅ,τι κι ἂν μοῦ δώσης. Μὲ τὴν μέση θρύψαλα ἀπὸ τὰ G, μὲ τὰ χέρια γδαρμένα ἀπὸ τοὺς ἱμάντες τοῦ ἀλεξιπτώτου, μὲ τὴν ματιὰ στὴν θάλασσα καὶ τὸ δάκρυ στὴν φωτογραφία τῆς οἰκογένειας δίπλα ἀπ' τὴν εἰκόνα τοῦ Ἀη Νικόλα κάπου στ' ἀνοιχτὰ τῆς Σομαλίας, μὲ τὶς πληγές μου ἀνοιχτὲς ἔξω ἀπὸ τὸ Τμῆμα τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, μὲ τὶς παλάμες σάπιες ἀπ' τὴν ἁρμύρα νὰ βγάζω ἀπ' τὰ νερὰ τὰ παιδιὰ ἐκείνων ποὺ ξεβράζουν οἱ διακινητὲς στ' ἀκρονήσια. Ἂχ αὐτὰ τὰ μάτια ὅταν σώζωνται πὼς σὲ κοιτάζουν.
Σ' ἀπογοητεύω πολλὲς φορές. Τὸ ξέρω. Ἀλλὰ κι ἐσὺ δὲν ἦρθες στὴν κηδεία μου. Δὲν μοῦ ἄναψες ἕνα κερί. Δὲν ἔκανες μία γιορτὴ γιὰ μένα στὰ σχολεῖα. Δὲν κράτησες ἕνα δάκρυ γιὰ μένα ὅταν ἔπεφτα ἀπ' τὰ οὐράνια, οὔτε ὅταν μ' ἕνα ἑλικόπτερο πάλευα ἐκείνη τὴν νύχτα μὲσ’ στὸ σκοτάδι καὶ στὴν ἀντάρα τῶν Ἰμίων, οὔτε μὲ ἔκρυψες γιὰ νὰ μὴ μὲ δῆ ὁ Τοῦρκος ἀπὸ τὶς τηλεοράσεις σου. Δὲν ἦρθες στὸ νοσοκομεῖο δίπλα στὸ κρεβάτι μου νὰ μοῦ κρατήσης λίγη συντροφιὰ ὅταν μὲ καίγανε οἱ σφαῖρες καὶ οἱ μολότωφ ποὺ σφηνώθηκαν πάνω μου. Τώρα οὔτε σὲ παρέλαση δὲν θὲς νὰ μὲ βλέπης. Καὶ ἡ σημαία μου ἔχει σταυρὸ πάνω καὶ μπορεῖ νὰ σὲ ἐνοχλῆ.
Καὶ γιὰ τὰ παιδιά μου; Τὴν οἰκογένειά μου; Δὲν νοιάστηκες ὅταν γκρεμιζόμουν, ὅταν πνιγόμουν, ὅταν μὲ ἔλοιωναν οἱ ἑρπύστριες, ὅταν καιγόμουν στὴν φωτιά. Ποτὲ δὲν μὲ ρώτησες τὸν καιρὸ τῆς ἀφθονίας ἂν χρειάζωμαι κάτι. Ἔδινες στοὺς ἄλλους κι ἐγὼ σὲ περίμενα.
Μὴ μιλᾶς μοῦ λές. Μὴ ζητᾶς. Εἶσαι Στρατιώτης. Ἀλλὰ κι ἐγὼ ἤμουν πολὺ μακρυὰ γιὰ νὰ μ' ἀφουγκραστῆς. Στὰ σύνορα, στὸν οὐρανό, στὴν θάλασσα. Μέσα στὴν φωτιὰ νὰ παλεύω μὲ τὶς μάνικες καὶ τὰ Καναντέρ. Καμμιὰ φορὰ ἀπὸ κεῖ μακρυὰ ἄκουγα νὰ μὲ φωνάζης «καραβανᾶ» καὶ «μπάτσο» καὶ «ταβλαδόρο».
Γελοῦσα καὶ χαιρόμουν, γιατί κι ἐγὼ αὐτὴν τὴν ἐλευθερία ὑπερασπίζομαι. Νὰ μοῦ λὲς ὅ,τι θὲς κι ἐγὼ νὰ εἶμαι ἐκεῖ. Ἀκοίμητος καὶ Ἄγνωστος.
Τώρα μὲ βγάζεις στὰ κανάλια καὶ στὰ ραδιόφωνα. Μοῦ λὲς βάλε πλάτη, βοήθα κι ἐσὺ νὰ περάσουμε τὴν φουρτούνα. Δῶσε κι ἐσὺ νὰ καβατζάρουμε τὴν χρονιά. Μοῦ λὲς ὅτι μ' ἔχεις γεμίσει ἐπιδόματα καὶ σπίτια καὶ νοσοκομεῖα καὶ λέσχες, ὅλα δικά μου. Δὲν λὲς τὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ δὲν μὲ πειράζει.
Ὅταν σου ἔχω δώσει τὴν ζωή μου λὲς νὰ μὲ πειράξουν τὰ λίγα χρήματα; Ὅταν ἔχω σκοπὸ νὰ μείνω μὲ τὴν Ἑλλάδα στὴν αἰωνιότητα λὲς νὰ μὲ ἀπασχολῆ ἡ 25ετία;
Ἀλλὰ ξέρεις κάτι;
Μοῦ 'δωσες τὸ μεγαλύτερο προνόμιο ἀπ' ὅλα, ὅταν μου εἶπες ὅτι μὲ χρειάζεσαι διαθέσιμο 24 ὧρες τὸ 24ωρο, κάθε μέρα τῆς ζωῆς μου. Ὅταν σκοτώνωμαι εἶναι γιὰ τὴν Πατρίδα. Ὅταν τραυματίζωμαι εἶναι γιὰ τὴν Πατρίδα.
Δὲν βγαίνω στὴν σύνταξι. Μπαίνω στὴν Ἐφεδρεία. Δὲν πεθαίνω. Πάω νὰ γίνω ἕνα μὲ τὸν Ἡλιάκη καὶ τὸν Σιαλμᾶ, τὸν Γιαλοψό, τὸν Καραθανάση καὶ τὸν Βλαχᾶκο.
Διότι ἐγὼ τὸ ξέρω καλά. Οὔτε γεννιέσαι οὔτε γίνεσαι Ἕλληνας. Μόνο πεθαίνεις ὡς Ἕλληνας.

Ἀγαπᾶς τὴν γλῶσσα σου; Ἀπόδειξι!!!

Ἀρνητικῶς ἐπιδρᾷ στὴν ὀρθογραφικὴ ἱκανότητα τῶν μαθητῶν ἡ εὐρέως διαδεδομένη χρῆσις τῶν greeklish μέσῳ κινητῶν τηλεφώνων καὶ τοῦ διαδικτύου, συμφώνως μὲ ἔρευνα τοῦ Παιδαγωγικοῦ Τμήματος Νηπιαγωγῶν τοῦ Πανεπιστημίου Δυτικῆς Μακεδονίας, ποὺ διεξήχθη σὲ μαθητὲς ὅλων τῶν βαθμίδων τῆς δευτεροβαθμίου ἐκπαιδεύσεως.
Στὴν ἔρευνα, ποὺ διενήργησε τὸ Παιδαγωγικὸ Τμῆμα Νηπιαγωγῶν τοῦ Πανεπιστημίου Δυτικῆς Μακεδονίας (κατὰ τὴν σχολικὴ χρονιὰ 2008-09), τόσο σὲ μαθητὲς ὅλων τῶν βαθμίδων δευτεροβαθμίου ἐκπαιδεύσεως, σὲ σχολεῖα τῆς Κοζάνης (Γυμνάσιο, Λύκειο, ΕΠΑΛ) ὅσο καὶ σὲ φιλολόγους, διαπιστώνεται ὅτι, ἡ διαδεδομένη χρῆσις τῶν greeklish, ποὺ ξεκινᾷ ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸ δημοτικό, ὁδηγεῖ στὴν αὔξησι τῶν ὀρθογραφικῶν τους λαθῶν στὰ γραπτὰ τοῦ σχολείου.
Τὰ εἴδη τῶν λαθῶν τῶν μαθητῶν ἀφοροῦν κυρίως τὴν παράλειψι τονισμοῦ ἢ σημείων στίξεως καὶ τὴν χρῆσι ἀγγλικῶν σημείων στίξεως, τὸν συνδυασμὸ ἑλληνικῶν καὶ λατινικῶν γραμμάτων σὲ μία λέξι, ὀρθογραφικὰ λάθη (π.χ. ο ἀντὶ γιὰ ω), φωνητικὰ λάθη (κυρίως στοὺς φθόγγους π.χ. κς ἀντὶ γιὰ ξ), καθὼς ἐπίσης σύντμησι λέξεων (π.χ. tespa ἀντὶ τέλος πάντων, tpt ἀντὶ γιὰ τίποτα, dld ἀντὶ γιὰ δηλαδὴ κ.ἄ.).
Ἐπίσης, οἱ φιλόλογοι ἐδήλωσαν ὅτι συνήντησαν λέξεις γραμμένες σὲ greeklish σὲ γραπτά του σχολείου σὲ ποσοστὸ 64,3% καὶ ὅτι παρατηρήθηκαν καὶ μὴ ἀναμενόμενα λάθη, ὅπως ἀλλαγὴ χρόνου ἢ προσώπου στὰ ρήματα, ἀλλαγὴ πτώσεως στὰ οὐσιαστικά, ἀντικατάστασις λέξεως μὲ ἄλλη, μὲ ἐντελῶς διαφορετικὴ σημασία.
Ἀκόμη, σύμφωνα μὲ τὴν ἔρευνα, ποσοστὸ 77,4% τῶν μαθητῶν χρησιμοποιοῦν τὰ greeklish, μὲ ἀξιοσημείωτη αὔξησι χρήστων (καὶ ὄχι χρηστῶν) ἀπὸ τὸ γυμνάσιο στὸ λύκειο. Οἱ μαθητὲς ποὺ παραδέχτηκαν ὅτι τὰ χρησιμοποιοῦν στὸ γυμνάσιο φτάνουν τὸ 67,8%, στὸ ΕΠΑΛ τὸ 70,2% καὶ στὸ ΓΕΛ τὸ 88,5 %. Ἀπ' αὐτούς, περίπου τὸ 50% τὰ χρησιμοποιοῦν ἀπὸ δύο ἕως καὶ περισσότερα χρόνια, ἐνῶ πάνω ἀπὸ τὸ 63% τὰ χρησιμοποιεῖ καθημερινῶς ἢ πολλὲς φορὲς τὴν ἡμέρα.
Ἐπὶ πλέον, τὸ 19% τῶν μαθητῶν τῆς Α' καὶ τὸ 51,6% τῆς Β' τάξεως τοῦ Γυμνασίου ἐδήλωσε ὅτι χρησιμοποιεῖ τὰ greeklish τοὐλάχιστον δύο χρόνια, γεγονὸς ποὺ ὁδηγεῖ στὸ συμπέρασμα ὅτι, ἡ χρῆσις τους ξεκινᾷ ἀπὸ τὸ δημοτικό. Οἱ μαθητὲς ἐδήλωσαν ἀκόμη πὼς πέρα ἀπὸ τὰ ἠλεκτρονικὰ μέσα ἐπικοινωνίας (sms 52,8%, e-mail 78,2%, chat-forum 84,7%, smartphone 16,1%, pda 13,7%) χρησιμοποιοῦν τὰ greeklish καὶ σὲ χειρόγραφα (προσωπικὲς σημειώσεις, σχολικὲς ἐργασίες, σημειώματα κ.ἄ.) σὲ ποσοστὸ 15,7%.
Οἱ λόγοι χρήσεως τοῦ συγκεκριμένου τρόπου γραφῆς εἶναι κατὰ τοὺς μαθητὲς ἡ συνήθεια σὲ ποσοστὸ 83,9%, ἡ ἐξοικονόμησις χρόνου (75,8%), ἐπειδὴ τὸ θεωροῦν χρήσιμο ἢ βολικὸ ἐργαλεῖο (71,4%), γιὰ τὴν ἀποφυγὴ ὀρθογραφικῶν λαθῶν (38,7%) καὶ ... ἐπειδὴ εἶναι μόδα (33,9%).
Τέλος, στὴν ἴδια ἔρευνα, τὸ 58,5% τῶν μαθητῶν θεωρεῖ ὅτι ἡ χρῆσις τῶν greeklish ἀπειλεῖ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, ἐνῷ τὴν ἴδια ἄποψι ἔχει μόνο τὸ 64,3% τῶν φιλολόγων, ἐνῷ τὸ 53,6% ἔχει παρατηρήσει αὔξησι τῶν ὀρθογραφικῶν λαθῶν σὲ μαθητές, ποὺ παλαιότερα παρουσίαζαν καλύτερες ἐπιδόσεις στὸν γραπτὸ λόγο.

(Πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Τὸ ἄλλο της μάτι...

Ἡ μητέρα του εἶχε μόνο ἕνα μάτι...
Ντρεπόταν γι' αὐτὴν κι ὧρες-ὧρες τὴν μισοῦσε.
Ἡ δουλειά της ἦταν μαγείρισσα στὴν φοιτητικὴ λέσχη. Μαγείρευε γιὰ τοὺς φοιτητὲς καὶ τοὺς καθηγητὲς γιὰ νὰ βγάζη τὰ ἔξοδά τους.
Δὲν ἤθελε νὰ τοῦ μιλάη γιὰ νὰ μὴ μαθαίνουν ὅτι εἶναι παιδὶ μίας μητέρας μὲ ...ἕνα μάτι! Οἱ φοιτήτριες ἔφευγαν γρήγορα, ὅποτε τὴν ἔβλεπαν νὰ βγαίνη γιὰ λίγο ἀπὸ τὴν κουζίνα κι ἔλεγαν πὼς δὲν ἄντεχαν τὸ θέαμα καὶ πὼς τοὺς προκαλοῦσε ἀνυπόφορη ἀνατριχίλα...
Μὰ ἀπὸ μικρὸς εἶχε πρόβλημα μὲ τὴν εἰκόνα τῆς μητέρας του.
Μιὰ μέρα, ὅταν ἀκόμη πήγαινε στὸ δημοτικό, πέρασε ἡ μητέρα του στὸ διάλειμμα γιὰ νὰ τοῦ πῆ ἕνα γειά.

Ἔνοιωσε πολὺ στενοχωρημένος. «Πῶς μπόρεσε νὰ μοῦ τὸ κάνη αὐτό;», ἀναρωτιόταν...
Τὴν ἀγνόησε, τῆς ἔρριξε μόνο ἕνα μισητὸ βλέμμα κι ἔτρεξε.
Τὴν ἑπομένη ἡμέρα, ἕνας ἀπὸ τοὺς συμμαθητές του τοῦ φώναξε: «Ἔεεε, ἡ μητέρα σου ἔχει μόνο ἕνα μάτι...»
Ἤθελε νὰ πεθάνη, νὰ ἐξαφανισθῆ.
Ὅταν γύρισε στὸ σπίτι, τῆς εἶπε: «Ἂν εἶναι ὅλοι νὰ γελᾶνε μαζί μου ἐξ' αἰτίας σου, τότε καλύτερα νὰ πεθάνης!»
Αὐτὴ δὲν τοῦ ἀπήντησε...
«Δὲν μὲ νοιάζει τί εἶπα ἢ τί αἰσθάνθηκε, διότι ἤμουν πολὺ νευριασμένος», ἔλεγε ἀργότερα σ' ἕνα φίλο του.
«Ἤθελα νὰ φύγω ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ σπίτι καὶ νὰ μὴν ἔχω καμμία σχέσι μαζί της. Ἔτσι, διάβασα πάρα πολὺ σκληρά, μὲ σκοπὸ νὰ φύγω μιὰ μέρα μακρυὰ γιὰ σπουδὲς καὶ τὰ κατάφερα, μὰ ἦλθε κι ἔπιασε αὐτὴν τὴν δουλειὰ στὴν λέσχη γιὰ νὰ μὲ βοηθάη...
Δὲν μποροῦσε νὰ πάη πουθενὰ ἀλλοῦ;»
Ἀργότερα νυμφεύθηκε. Ἀγόρασε ἕνα δικό του σπίτι. Ἔκανε δικά του παιδιὰ κι ἦταν εὐχαριστημένος μὲ τὴν ζωή του, τὰ παιδιά του, τὴν γυναῖκα του καὶ τὴν δουλειά του.
Μιὰ μέρα -μετὰ ἀπὸ χρόνια ἀπουσίας, ὅπως ὁ ἴδιος τῆς ζήτησε- ἡ μητέρα του πῆγε νὰ τὸν ἐπισκεφθῆ. Δὲν εἶχε δῆ ποτὲ ἀπὸ κοντὰ τὰ ἐγγόνια της. Μόλις ἐμφανίσθηκε στὴν πόρτα, τὰ παιδιά του ἄρχισαν νὰ γελοῦν. Θύμωσε, ἐπειδὴ εἶχε πάει χωρὶς νὰ τοῦ τὸ ζητήση καὶ χωρὶς νὰ τὸν προειδοποιήση.
Τότε τῆς φώναξε: «Πῶς τολμᾶς νὰ ἔρχεσαι ξαφνικὰ στὸ σπίτι μου καὶ νὰ τρομάζης τὰ παιδιά μου; Βγὲς ἔξω! Φύγε!»
Ἡ μητέρα του ἀπήντησε γαλήνια: «Ἄ, πόσο λυπᾶμαι, κύριε! Μᾶλλον μοῦ ἔδωσαν λάθος διεύθυνσι!» κι ἐξαφανίσθηκε, χωρὶς νὰ καταλάβουν τὰ μικρὰ πὼς εἶναι γιαγιά τους...
Πέρασαν χρόνια καὶ μιὰ μέρα βρῆκε στὸ γραμματοκιβώτιο τοῦ σπιτιοῦ του μία ἐπιστολὴ γιὰ τὴν σχολικὴ συγκέντρωσι τῆς τάξεώς του ἀπὸ τὸ δημοτικὸ σχολεῖο, ποὺ θὰ γινόταν στὴν πόλι ποὺ γεννήθηκε...
Εἶπε ψέμματα στὴν γυναῖκα του, ὅτι θὰ ἔκανε ἕνα ἐπαγγελματικὸ ταξείδι καὶ πῆγε.
Ὅταν τελείωσε ἡ συγκέντρωσις τῶν συμμαθητῶν, πῆγε στὸ σπίτι ὅπου μεγάλωσε, ἀπὸ περιέργεια...
Οἱ γείτονες τοῦ εἶπαν ὅτι ἡ μητέρα του εἶχε πεθάνει προσφάτως.
Δὲν ἔβγαλε οὒτε ἕνα δάκρυ.
Τοῦ ἔδωσαν ἕνα γράμμα, ποὺ εἶχε ἀφήσει γι' αὐτόν:

«Ἀγαπημένε μου γυιέ, σὲ σκέφτομαι συνεχῶς.
Λυπᾶμαι ποὺ ἦρθα στὸ σπίτι σου καὶ φόβισα τὰ παιδιά σου.
Ἔμαθα ὅτι ἔρχεσαι γιὰ τὴν σχολικὴ συγκέντρωσι κι ἔνοιωσα χαρούμενη.
Ἀλλὰ φοβᾶμαι ὅτι μπορεῖ νὰ μὴν εἶμαι σὲ θέσι νὰ σηκωθῶ ἀπὸ τὸ κρεββάτι γιὰ νὰ ἔρθω νὰ σὲ δῶ.
Ἔγραψα αὐτὸ τὸ γράμμα γιὰ νὰ σοῦ τὸ δώσουν, ἂν δὲν μὲ προφθάσης.
Στενοχωριέμαι ποὺ σ' ἔφερνα σὲ δύσκολη θέσι καὶ ντρεπόσουν γιὰ μένα ὅσο ἤσουν μικρός.
Βλέπεις ...ὅταν ἤσουν πολὺ μικρός, εἶχες ἕνα σοβαρὸ ἀτύχημα κι ἔχασες τὸ μάτι σου.
Δὲν θὰ μποροῦσα νὰ σὲ βλέπω νὰ μεγαλώνης μὲ ἕνα μάτι.
Ἔτσι, σοῦ ἔδωσα τὸ δικό μου.
Ἤμουν τόσο ὑπερήφανη, ποὺ ὁ γυιός μου θὰ ἔβλεπε τὸν κόσμο μὲ τὴν δική μου βοήθεια, μὲ τὸ δικό μου μάτι...
Ἔχεις πάντα ὅλη τὴν ἀγάπη μου.
Ἡ μητέρα σου.»

Ἡ λαθρομετανάστευσις εἶναι ὁ Δούρειος Ἵππος τῆς ἁλώσεως τοῦ Ἑλληνισμοῦ!

Μὲ πρωτοβουλία τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ σὲ συνεργασία μὲ τὴν Ἐπιτροπὴ Ἐθνικῶν Θεμάτων τῆς Ὁμοσπονδίας Ἑλληνικῶν Σωματείων Μείζονος Νέας Ὑόρκης, πραγματοποιήθηκε τὴν Τρίτη, 26 Ἰανουαρίου 2010 καὶ ὥρα 8:00 μ.μ., στὸ Σταθάκειο Κέντρο τῆς Ὁμοσπονδίας, ἀνοικτὴ πανομογενειακὴ συγκέντρωσις μὲ θέμα τὶς ἐθνικὲς ἐπιπτώσεις τοῦ προτεινομένου ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνησι νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖο προβλέπει τὴν χορήγησι τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας σὲ ἑκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες. Οἱ παρευρισκόμενοι ἄκουσαν καὶ ἀνέλυσαν προσεκτικὰ τὶς ἀπόψεις τῆς ὁμιλητρίας κ. Αἰκατερίνης Λιβάνη, καθὼς καὶ τὶς παρεμβάσεις τοῦ συντονιστοῦ τῆς ἐκδηλώσεως Δρος Χαραλάμπους Β. Βασιλειάδου καὶ ἀφοῦ παρενέβησαν μὲ ἐρωτήσεις, σχόλια καὶ προτάσεις κατέληξαν στὸ ἑξῆς ψήφισμα:

ΨΗΦΙΣΜΑ

Οἱ συμμετέχοντες στὴν προαναφερομένη ἀνοικτὴ πανομογενειακὴ συγκέντρωσι, ὅλοι Ἕλληνες στὴν καταγωγή, ποὺ ζοῦμε στὴν μητροπολιτικὴ περιοχὴ τῆς Νέας Ὑόρκης, ἄνθρωποι ποὺ νοιαζόμαστε γιὰ τὴν πατρίδα μας ἂν καὶ ζοῦμε μακρυά της, ἄνθρωποι ποὺ ὑπηρετοῦμε τὴν πατρίδα μας ἐθελοντικῶς καὶ μὲ ἀνιδιοτέλεια καὶ ποὺ θυσιαζόμαστε γιὰ αὐτὴν ὅταν κληθοῦμε, καταλήξαμε στὰ ἑξῆς συμπεράσματα καὶ αἰτήματα:

1. Σὲ κάθε εὐνομουμένη πολιτεία εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ὑπάρχη ἰσορροπία -σὲ εὖρος καὶ συσχετισμούς- μεταξὺ τῶν δικαιωμάτων ποὺ παρέχει ἡ πολιτεία (καὶ πρέπει νὰ ἀπολαμβάνη κάθε πολίτης) ἀλλὰ καὶ τῶν ὑποχρεώσεων ποὺ τοῦ ἐπιβάλλει. Σὲ ἀντίθετη περίπτωσι, οἱ κοινωνίες ὁδηγοῦνται στὰ ἄκρα εἴτε τῆς ἀπολυταρχίας καὶ τῆς σκλαβιᾶς, εἴτε τῆς αὐθαιρεσίας καὶ τῆς ἀναρχίας.

2. Ζοῦμε στὶς ΗΠΑ, τὴν πρώτη χώρα ποὺ θεμελιώθηκε πάνω στὶς δημοκρατικὲς ἀρχὲς καὶ ἐμπνεύσθηκε ἀπὸ τὶς μεγάλες ἀξίες τῆς –ἀρχαίας ἀλλὰ καὶ σύγχρονης- Ἑλλάδος, τῆς πατρίδος μας, καὶ νοιώθουμε ἔντονη τὴν ἀνάγκη νὰ σεβώμαστε τὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξι καὶ νὰ στηρίζουμε τὶς θεμελιώδεις ἀρχὲς τοῦ κράτους δικαίου.

3. Νοιώθουμε, ὅσο λίγοι, τὰ μεγάλα καὶ σοβαρὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζουν οἱ μετανάστες, νόμιμοι ἢ μή, μιᾶς καὶ ὅλοι εἴμαστε μετανάστες ἢ γόνοι μεταναστῶν στὶς ΗΠΑ καὶ βιώσαμε παρόμοιες καταστάσεις.

4. Κρίνουμε ἀπαραίτητο, ἡ ἑλληνικὴ πολιτεία νὰ προστατεύη ὅλους τοὺς μετανάστες, ἀκόμη καὶ τοὺς παρανόμους, καὶ νὰ ἐντάσση στὸ δυναμικό της ὅσους ἀπὸ αὐτοὺς ἀποτελοῦν ὠφέλιμη καὶ δημιουργικὴ συνιστῶσα τῆς γενέτειράς μας, παρέχοντάς τους τὸ δικαίωμα τῆς νόμιμης ἐργασίας μὲ ὅλες τὶς ἀμφίδρομες δεσμεύσεις ποὺ ἀπαιτεῖ κάτι τέτοιο.

5. Ὡστόσο, εἴμαστε ἐναντίον τῆς μαζικῆς καὶ μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες χορηγήσεως τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας σὲ ἑκατοντάδες χιλιάδες νομίμους καὶ μὴ μετανάστες στὴν χώρα μας. Σᾶς διαβεβαιώνουμε ὅτι θὰ ἤμασταν ἐξ ἴσου ἀντίθετοι καὶ μὲ μαζικὲς ἀπελάσεις ἢ ὅποιες ἄλλες προθέσεις ἢ πράξεις ποὺ θὰ ἔπλητταν τὴν ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια καὶ εὐημερία σὲ ἐθνικὴ κλίμακα.

6. Κρίνουμε ὅτι ἡ μαζικὴ χορήγησις τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας δὲν μπορεῖ νὰ ἀποτελῆ ἁπλῶς μία διαδικασία τῆς κρατικῆς μηχανῆς καὶ μάλιστα μίας μηχανῆς ποὺ δὲν φημίζεται ἰδιαιτέρως γιὰ τὴν ἀποτελεσματικότητά της, ποὺ συχνὰ «ἐμπνέεται» ἀπὸ κομματικὲς κατευθύνσεις καὶ ποὺ «ταλαιπωρεῖται» ἀπὸ τακτικὲς ἐκλογικὲς ἀναμετρήσεις.

7. Εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ μαζικὴ χορήγησις τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας δὲν μπορεῖ νὰ προκύψη ἁπλῶς ἀπὸ τὴν ψήφισι ἑνὸς σχετικοῦ νόμου, τὴν στιγμὴ ποὺ γνωρίζουμε ὅτι τὰ μέλη τῆς κοινοβουλευτικῆς ἀντιπροσωπείας ψηφίζουν κατὰ βούλησι... τῶν πολιτικῶν τους ἀρχηγῶν ἀπαξιώνοντας ἔτσι οἱ ἴδιοι τὸν σπουδαῖο καὶ διακριτὸ ρόλο, ποὺ τοὺς ἀνέθεσε τὸ ἑλληνικὸ σύνταγμα μὲ τὴν ψῆφο τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν.

8. Κρίνουμε ὅτι ἡ μαζικὴ χορήγησις τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας δὲν ἐμπίπτει στὰ πλαίσια τῆς προστασίας τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Πιστεύουμε ὅτι ὁ ἔλεγχος, ἡ καταγραφὴ καὶ ἡ ἔκδοσις «πράσινης» κάρτας νομίμου παραμονῆς σὲ πρώτη φᾶσι θὰ συνέβαλε ἀποτελεσματικῶς στὴν προστασία αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, καὶ στὴν συνέχεια, μέσα ἀπὸ μία μακροπρόθεσμη ἐθνικὴ μεταναστευτικὴ πολιτική, στὴν ἔνταξι ὅσων πληροῦν κάποιες οὐσιαστικὲς προϋποθέσεις στὴν ἑλληνικὴ πολιτεία.

9. Κρίνουμε ὅτι τὸ ζήτημα τῆς χορηγήσεως τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας καὶ τῆς καταρτίσεως μεταναστευτικῆς πολιτικῆς θὰ πρέπη νὰ ἀντιμετωπισθῆ σὰν ἐθνικὸ καὶ νὰ ζητηθῆ μία εὐρυτέρα συναίνεσις ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τοῦ κοινοβουλίου. Διαφαίνεται ὅτι ἡ φιλοσοφία τοῦ προτεινομένου νομοσχεδίου διΐσταται (ἴσως καὶ νὰ ἀντιτίθεται) κατὰ πολὺ τοῦ κοινοῦ λαϊκοῦ αἰσθήματος μὲ κίνδυνο τὴν δημιουργία ἀνατρεπτικῶν καὶ ρατσιστικῶν δυναμικῶν ἀλλὰ καὶ τάσεων διασπάσεως καὶ τριβῆς μέσα στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία.

10. Ἡ σπουδὴ τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως νὰ ψηφίση τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιο μὲ ἐπείγουσα προτεραιότητα, καταμεσῆς μάλιστα μίας τεράστιας καὶ πρωτόγνωρης οἰκονομικῆς κρίσεως καὶ χρηματοπιστωτικῆς ἀπαξιώσεως ποὺ διέρχεται, κατὰ γενικὴ ὁμολογία, ἡ πατρίς μας, μᾶς δημιουργεῖ εὐλόγως πολλὰ ἐρωτηματικά, ἀκόμη καὶ ὑποψίες.
Εἶναι ἀλήθεια τόσο ἐπίκαιρο καὶ ἐπεῖγον τὸ ἐν λόγῳ ζήτημα; Ποιός θὰ εἶναι ἄραγε ὁ ἀντίκτυπος στὴν ἐθνικὴ καὶ θρησκευτικὴ ταυτότητα καὶ ὁμοιογένεια τῶν Ἑλλήνων; Θὰ διακυβευθοῦν τὸ ἐθνικὸ φρόνημα καὶ ἡ ὀρθόδοξος πίστις μας; Θὰ ἐπιφέρη ἀλλοίωσι τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος, πρὸς ὄφελος ἑνὸς ἢ δύο συγκεκριμένων κομμάτων; Σὲ μία ἐποχὴ ποὺ οἱ θέσεις ἐργασίας εἶναι ἐλάχιστες καὶ ἡ ἀνεργία καλπάζει, ποιός θὰ εἶναι ὁ ἀντίκτυπος στὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα καὶ στὰ κρατικὰ ταμεῖα ἀνεργίας καὶ ἐπιδομάτων; Συμφωνοῦμε ὅτι «ὁ φόβος εἶναι κακὸς ὁδηγός», ἀλλὰ δὲν φοβόμαστε. Τὸ νὰ ἐπεξηγοῦμε τὰ πάντα κάτω ἀπὸ τὸ πρίσμα τῆς ξενοφοβίας εἶναι ὑπεκφυγὴ καὶ ὄχι ἀντιμετώπισις. Ὁ Ἕλλην δὲν φοβήθηκε θεριά, τώρα θὰ φοβηθῆ; Τὸ νὰ ἀναφερώμαστε σὲ ἀνθρώπους ποὺ «ἡ ἀνέχεια καὶ ὁ πόλεμος τοὺς στέρησαν τὴν πρώτη τους πατρίδα» ἀποτελεῖ ἀπόπειρα παραπλανήσεως τοῦ κόσμου, θίγοντας τὶς εὐαίσθητες χορδὲς ἀνθρωπιᾶς τοῦ Ἕλληνος, προβάλλοντας μία περιωρισμένη μὰ τραγικὴ κατηγορία τῶν μεταναστῶν καὶ ὄχι μία ὁλοκληρωμένη καὶ ἐμπεριστατωμένη διάστασι τοῦ ζητήματος.
Δυστυχῶς ἐκτιμοῦμε ὅτι ἡ μαζικὴ χορήγησις τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας θὰ ἐπιδράση ἀρνητικῶς, ἕως καὶ καταλυτικῶς, μὲ συνέπειες ἀπρόβλεπτες καὶ ἴσως μὴ ἀναστρέψιμες.

11. Τελειώνοντας ἀναρωτώμεθα γιατί τὸ ἑλληνικὸ κράτος, ἂν ἤθελε πραγματικῶς νὰ «τακτοποιήση» ἐκκρεμότητες, δὲν φρόντισε μὲ τὴν ἴδια σπουδὴ νὰ ἱκανοποιήση τὸ πάγιο αἴτημα τῆς ἑλληνικῆς διασπορᾶς γιὰ χορήγησι δικαιώματος ψήφου στὶς χῶρες ποὺ κατοικοῦν τὰ μέλη της; Στὸ κάτω-κάτω ἐμεῖς οἱ ἀπόδημοι Ἕλληνες (ἀπεξαρτημένοι ἀπὸ ρουσφέτια, πακέτα καὶ ἐπιδοτήσεις) θὰ ψηφίζουμε μὲ ἀποκλειστικὸ γνώμονα τὸ ἐθνικὸ συμφέρον καὶ τὴν προοπτικὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Ἔτσι δὲν πρέπει;

12. Κρίνουμε ὅτι ἡ λαθρομετανάστευσις καὶ τὸ προτεινόμενο σχέδιο νόμου εἶναι ὁ Δούρειος Ἵππος τῆς ἁλώσεως τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Γιὰ τὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο,

Δημήτριος Καλαμαρᾶς
Πρόεδρος

Πέτρος Γαλάτουλας
Γενικὸς Γραμματεύς

Κανόνες Ὀρθογραφίας - Συνέχεια

11ος - Τὰ θηλυκὰ ποὺ τελειώνουν εἰς -ωρα καὶ τονίζονται εἰς τὴν παραλήγουσαν γράφονται μὲ ω.

π.χ.

ἡ ὀπώρα

ἡ αἰώρα

ἡ πληθώρα

ἡ χώρα

ἡ πρῷρα

ἡ ψώρα

ἡ ὥρα

ὁμοίως

ἡ Πανδώρα (ὀνόματα γυναικῶν)

ἡ Ἐλεονώρα

ἡ Θεοδώρα

ἡ Δώρα

Ἐξαιροῦνται

ἡ κόρα (κρούστα) καὶ

ἡ μπόρα

12ος - Τὰ θηλυκὰ ποὺ τελειώνουν εἰς -ορα καὶ τονίζονται εἰς τὴν λήγουσαν γράφονται μὲ ο.

π.χ.

ἡ ἀγορὰ
ἡ σπορὰ

ἡ δορὰ

ἡ ἀναφορὰ κτλ.

13ος - Τὰ θηλυκὰ ποὺ τελειώνουν εἰς -ων γεν. -ονος καὶ τονίζονται εἰς τὴν λήγουσαν, κατὰ κανόνα δὲν διατηροῦν τὸ ω εἰς ὅλας τὰς πτώσεις.

π.χ.

ἡ χελιδὼν -όνος -όνι -όνα -όνες -όνων -όσι -όνας

ἡ εἰκὼν

ἡ χιὼν

ἡ ἀηδὼν

ἡ τρυγὼν

ἡ Ἐλασσὼν

ἡ Καρχηδὼν κτλ.

Ἐξαιροῦνται

ἡ Αὐλὼν -ῶνος

ἡ Βαβυλὼν

ἡ Λισσαβὼν

καὶ ἡ Τολοφὼν

Τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δημοσιογράφου

Ἀφορμὴ γιὰ τὴν δημοσίευσι τοῦ κατωτέρω ἀποσπάσματος ἐστάθη ἕνα ἠλεκτρονικὸ μήνυμα, τὸ ὁποῖο μᾶς ἀπεστάλη, ἀναφερόμενο στὶς ἀμοιβὲς ἐπωνύμων καὶ μὴ δημοσιογράφων τῆς κρατικῆς τηλεοράσεως, οἱ ὁποῖες διέρρευσαν προσφάτως στὴν δημοσιότητα.

Ἐκ τῆς Συντακτικῆς Ἐπιτροπῆς

Ὁ Τζὼν Σουΐντον, προσωπάρχης τῶν New York Times μὲ τὴν φήμη τοῦ «κοσμήτορος τοῦ ἐπαγγέλματος», καλούμενος νὰ κάνη μία πρόποσι, τὸ 1953, ἐνώπιον τῆς Λέσχης τοῦ Τύπου τῆς Νέας Ὑόρκης, προέβη στὴν ἑξῆς ἀποκαλυπτικὴ ἐξομολόγησι:

«Δὲν ὑπῆρξε στὴν παγκόσμια ἱστορία, στὴν Ἀμερική, αὐτὸ ποὺ λέμε ἀνεξάρτητος τύπος. Τὸ ξέρετε καὶ τὸ ξέρω. Δὲν ὑπῆρξε οὔτε ἕνας ἀπὸ σᾶς ποὺ νὰ τολμᾷ νὰ γράψη τὴν εἰλικρινῆ του γνώμη, καὶ ἂν τὸ κάνατε, γνωρίζατε προκαταβολικῶς ὅτι ποτὲ δὲν θὰ ἐμφανιζόταν ἐκτυπωμένη. Πληρώνομαι ἕναν ἑβδομαδιαῖο μισθὸ γιὰ νὰ κρατῶ τὴν εἰλικρινῆ μου γνώμη ἐκτὸς τῆς ἐφημερίδος, στὴν ὁποία γράφω. Ἄλλοι ἀπὸ ἐσᾶς πληρώνονται παρομοίους μισθοὺς γιὰ παρόμοια πράγματα, καὶ ὅποιος ἀπὸ σᾶς θὰ ἦταν τόσο ἀνόητος ὥστε νὰ γράψη τὴν εἰλικρινῆ του γνώμη, θὰ βρισκόταν στὸν δρόμο καὶ θὰ ἔψαχνε γιὰ ἄλλη δουλειά. Ἐὰν ἐπέτρεπα στὴν εἰλικρινῆ μου γνώμη νὰ ἐμφανισθῆ σὲ μία ἔκδοσι τῆς ἐφημερίδος μου, πρὶν περάσουν 24 ὧρες θὰ βρισκόμουν χωρὶς δουλειά.
Τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δημοσιογράφου εἶναι νὰ καταστρέφη τὴν ἀλήθεια, νὰ ψεύδεται ἐντελῶς, νὰ διαστρεβλώνη, νὰ δυσφημῆ, νὰ φέρεται δουλοπρεπῶς στὰ πόδια τοῦ μαμμωνᾶ καὶ νὰ πουλάη τὴν πατρίδα του καὶ τὸ γένος του γιὰ τὸν ἐπιούσιο.

Τὸ γνωρίζετε καὶ τὸ γνωρίζω, καὶ τί εἴδους βλακεία εἶναι αὐτὴ νὰ κάνουμε πρόποσι γιὰ ἕναν ἀνεξάρτητο τύπο; Εἴμαστε τὰ ἐργαλεῖα καὶ οἱ δουλοπάροικοι πλουσίων ἀνδρῶν πίσω ἀπὸ τὴν σκηνή. Εἴμαστε οἱ μαριονέττες, ποὺ τοὺς τραβοῦν τοὺς σπάγκους καὶ χορεύουν. Τὰ ταλέντα μας, οἱ ἱκανότητές μας καὶ οἱ ζωές μας, εἶναι ὅλα περιουσιακὰ στοιχεῖα ἄλλων.

Εἴμαστε διανοούμενες πόρνες!»

Ἐγερτήριο σάλπισμα Ἑλληνίδας μάννας

τῆς κ. Κυριακῆς Παπαδοπούλου

Ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Πρόεδρο τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας

Κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας,

Ἀπεφάσισα νὰ σᾶς ἐνοχλήσω διότι ὡς πολίτης νοιώθω ὅτι βάλλομαι ἀπὸ κάθε πλευρά. Πρωτίστως ὅμως νοιώθω ὅτι βάλλεται ἡ ἀξιοπρέπεια καὶ ἡ λογική μου.
Κατάγομαι ἀπὸ Ἕλληνες πρόσφυγες τοῦ Πόντου. Γνωρίζω, ὅσο λίγοι δυστυχῶς, τὸ τί σημαίνει νὰ βάλλεται ἡ ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια καὶ ἡ ἐλευθερία. Γνωρίζω καὶ κατανοῶ ὅσο λίγοι ἴσως στὴν Πατρίδα μου, κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, τὸν κατατρεγμό. Γνωρίζω κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας τὸν διωγμό, τὴν φτώχεια, τὴν πεῖνα. Γνωρίζω τί σημαίνει ἡ ἀπώλεια γονέως σὲ μάχη. Ὁ πατέρας μου εἶναι ὀρφανὸς κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας ἀπὸ τὰ ὀκτώ του χρόνια. Διότι ὁ δικός του πατέρας πότισε μὲ τὸ αἷμα του τὰ ἅγια χώματα τῆς Μακεδονίας μας.

Ὅλα ὅσα περιγράφω δὲν τὰ γνωρίζω ἐκ προσωπικῆς πείρας ἀλλὰ ἀπὸ ἀνθρώπους, πολλοὺς ἀνθρώπους, ποὺ μοῦ τὰ εἶπαν καὶ μοῦ τὰ ξαναεῖπαν, τόσες πολλὲς φορὲς ποὺ εἶναι σὰν νὰ τὰ ἔζησα κι ἐγὼ μαζί τους. Δὲν κουβαλάω μῖσος στὴν καρδιά μου κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Πόνο καὶ θλίψι μόνον ἔχω. Καὶ γιὰ ὅλους αὐτοὺς ποὺ τὰ ἔζησαν καὶ γιὰ ὅλους αὐτοὺς ποὺ τὰ σκηνοθέτησαν.
Ἔχω ζήσει ἐπίσης κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, καὶ τὴν οἰκονομικὴ μετανάστευσι. Ὁ πατέρας μου, γιὰ πολλὰ χρόνια, ἐπέλεξε νὰ ἐργασθῆ ἐκτὸς Ἑλλάδος προκειμένου νὰ ζήση καὶ ὁ ἴδιος καὶ ἡ οἰκογένειά του.

Κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Ζήσαμε ἀρκετὰ χρόνια ΝΟΜΙΜΑ, σὲ περιβάλλοντα ξένα, ἀλλόγλωσσα, συχνὰ ἐχθρικά. Ὅμως ὁ στόχος ἦταν ἕνας. Νὰ ζήσουμε. Καὶ ζήσαμε κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας μὲ ἀξιοπρέπεια καὶ μὲ τὴν Ἑλλάδα στὴν καρδιά μας. Ποτὲ δὲν προσβάλαμε ὁτιδήποτε ἀπὸ τὶς χῶρες ποὺ μᾶς φιλοξένησαν. Ποτὲ δὲν βρεθήκαμε ἐκεῖ παρανόμως, δίχως ἰατρικὲς ἐξετάσεις κι ἐμβολιασμούς, ποτὲ δὲν κάναμε κάτι ποὺ θὰ προκαλοῦσε τὶς ἐκεῖ ἀρχὲς καὶ τὸν τρόπο ζωῆς. Ἀντιθέτως. Ζήσαμε εἰρηνικά, οἱ γονεῖς μου ἐργάσθηκαν σκληρά, σὲ ἰσλαμικὸ περιβάλλον, μὲ πολὺ μεγάλο πόνο ψυχῆς γιὰ τὴν ἀπουσία ἀπὸ τὴν Πατρίδα, ἀπὸ τὴν οἰκογένεια καὶ ἀπὸ τοὺς φίλους.

Κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Διάβασα τὸ βιογραφικό σας στὴν προσπάθειά μου νὰ ἐπικοινωνήσω μαζί σας. Δὲν ἔμαθα πολλὰ περισσότερα ἀπὸ ὅσα ἤδη γνώριζα. Ὅπως ἐπίσης δὲν διάβασα πουθενὰ στὸ βιογραφικό σας γιὰ τὴν μεγάλη ἀγάπη ποὺ δείξατε, λίγο καιρὸ πρὶν τὴν ἐκλογή σας, πρὸς τὴν γλῶσσα καὶ τὴν διατήρησί της. Πληροφορία ποὺ μὲ κάνει νὰ πιστεύω ὅτι κατὰ βάθος, ὁ Κάρολος Παπούλιας καὶ μᾶλλον ὄχι ὁ πρῶτος πολίτης αὐτῆς τῆς χώρας, διατηρεῖ μνήμη, διατηρεῖ συνείδησι, διατηρεῖ ἐλπίδα. Δὲν προσβάλλω μὲ τὴν προηγουμένη μου φρᾶσι τὸν Πρόεδρο ἀλλὰ θίγω τὴν ἀδυναμία τοῦ Προέδρου νὰ δράση οὐσιαστικῶς λόγῳ πολλαπλῶν ἐπεμβάσεων διαφόρων κυβερνήσεων ποὺ πέρασαν ἀπὸ τὸν τόπο μου. Ἐπίσης, κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, γνωρίζω τὴν μεγάλη ἀγάπη ποὺ διατηρεῖτε γιὰ τὸν τόπο σας καὶ ἰδίως γιὰ τὴν Ἤπειρο.

Ὅμως, κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας εἶσθε νομικὸς καὶ κατέχετε, γνωρίζετε. Εἶσθε ἕνα πρόσωπο μὲ πολιτικὴ δρᾶσι σὲ αὐτὸν τὸν ρημαγμένο τόπο. Εἶσθε ἕνας ἄνδρας ποὺ ἔδρασε δίπλα στὸν Ἀνδρέα Παπανδρέου καὶ τὸν ἀκολουθήσατε μὲ σύνεσι καὶ μέτρο. Βρεθήκατε ὑπουργὸς ἐξωτερικῶν ποὺ σεβόταν καὶ τὴν ἱστορία τῆς Πατρίδος του καὶ τὴν ἀξιοπρέπεια τῶν συμπολιτῶν του ποὺ τὸν εἶχαν ἐκλέξει.
Ὅλα αὐτὰ κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας ὅμως συνέβαιναν ἕως ἐχθές. Σήμερα, κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, προετοιμάζεστε γιὰ μία δεύτερη θητεία στὴν Προεδρία καὶ συγχαρητήρια γι’ αὐτό.
Θὰ ἤθελα ὅμως ὡς πολίτης νὰ σᾶς θέσω ἕνα καίριο ἐρώτημα. Τί ἀκριβῶς ἐκπροσωπεῖτε κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας; Μήπως ἕναν λαὸ ποὺ κινδυνεύει νὰ χάση τὴν ταυτότητά του;
Μήπως ἕναν λαὸ ποὺ ἀπὸ παντοῦ βάλλεται καθημερινῶς, τὴν μία μὲ οἰκονομικὰ μέτρα ποὺ τὸν κάνουν φτωχότερο, τὴν ἄλλη μὲ ἄθλια τηλεοπτικὰ προγράμματα ποὺ τὸν κάνουν ὅλο καὶ πιὸ ἄσκεφτο, τὴν ἄλλη μὲ διαρκεῖς προσβολὲς ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν του θεμάτων, τὴν ἄλλη μὲ διαρκῆ εἰσρροὴ ΛΑΘΡΟμεταναστῶν ποὺ ἁλώνουν ἐκ τῶν ἔσω τὴν ἐθνική του ὑπόστασι; Τί ἀκριβῶς λοιπὸν ἐκπροσωπεῖτε κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας; Ἐξ ὅσων γνωρίζω, θεωρητικῶς καὶ βάσει Συντάγματος ἐκπροσωπεῖτε τὸν Ἑλληνικὸ λαό. Μήπως ὅμως τὸν εἴδατε κάπου κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας;

Μήπως αὐτὸν τὸν καταβασανισμένο καὶ κουρασμένο λαὸ χρειάζονται κάποιοι γιὰ νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ πράττουν τὰ ὅσα πράττουν; Μήπως κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας πιστέψατε ἔστω καὶ γιὰ μία στιγμὴ ὅτι εἶστε Πρόεδρος μίας χώρας δίχως ταυτότητα καὶ δίχως ἱστορία; Μήπως κύριε Πρόεδρε ὅλο αὐτὸ τὸ σύστημα τῆς διαβρώσεως σᾶς ἔχει δηλητηριάσει κι ἐσᾶς μὲ τὸν τρόπο του καὶ μὲ τὶς μεθόδους του; Διότι ἐὰν συμβαίνη κάτι τέτοιο κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, μᾶλλον διαπράττω ἕνα μέγιστο λάθος γράφοντας αὐτὴν τὴν ἐπιστολή. Καὶ πρὸς ἐσᾶς, διότι σᾶς προσβάλλω, καὶ πρὸς ἐμένα διότι μὲ ἐκθέτω.
Ἐὰν ὅμως κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας δὲν διαπράττω λάθος, ἐὰν ὅλα αὐτὰ ποὺ προανέφερα καὶ θὰ ἀναφέρω παρακάτω ἀληθεύουν, τότε κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, ὀφείλετε, ἔχετε ἱερώτατο χρέος πρὸς τοὺς προγόνους σας, πρὸς τοὺς συμπολῖτες σας καὶ πρὸς τὸ Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος, τῆς ὁποίας εἶσθε Πρόεδρος, νὰ λάβετε θέσι. Να ἐνημερωθῆτε καὶ νὰ σκεφθῆτε.
Νὰ πράξετε ὅπως θὰ ἔπραττε οἱοσδήποτε Ἕλλην ἀρχηγὸς (ἔστω καὶ τύποις) προκειμένου νὰ διατρανώση ὅτι οἱ ἀξίες ποὺ ὑποτίθεται ἐκπροσωπεῖ, εἶναι ἀξίες Ἕλληνος στρατιώτου, μαχίμου ἐκ τοῦ χώρου ἐφ’ ᾧ ἐτάχθη. Ἐὰν κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας ἐξακολουθῆτε νὰ διατηρῆτε ἔστω καὶ μέρος τῶν ἀξιῶν σας, ὀφείλετε, χρωστᾶτε στοὺς συμπολῖτες σας τὴν λῆψι θέσεως καὶ τὴν ἐνημέρωσί τους. Ὀφείλετε τὴν λῆψι ἀποφάσεων.
Γνωρίζω ὅτι σᾶς ζητῶ τὰ μέγιστα κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας.
Γνωρίζω ὅτι ἡ θέσις ποὺ κατέχετε εἶναι ἀδύναμη ἀπὸ πολιτικῆς πλευρᾶς.

Ἀπὸ πλευρᾶς λόγου ὅμως κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀδύναμη;;; Ὁ κύριος Μίκης Θεοδωράκης ἔλαβε θέσι. Ὁ κύριος Στέφανος Ληναῖος ἔλαβε θέσι. Ἐγὼ καὶ χιλιάδες συμπολῖτες μας ἐλάβαμε θέσι. Ζητᾶμε τὴν πατρίδα ποὺ μᾶς ἄφησαν οἱ πρόγονοί μας ὁλόκληρη κι ὄχι κουτσουρεμένη. Ζητᾶμε νὰ κατοικῆται ἡ Ἑλληνικὴ ἐπικράτεια ἀπὸ Ἕλληνες. ΕΛΛΗΝΕΣ κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Αὐτοὺς τοὺς ξυπόλυτους ποὺ ἔφτιασαν πολλάκις πολιτισμοὺς καὶ τοὺς χάρισαν σὲ ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα. Γιατί ἐπιτρέπετε ἐσεῖς κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας τὴν ἐκ τῶν ἔσω ἅλωσι;
Γιατί δὲν μᾶς σέβεσθε; Γιατί δὲν ἔχετε μνήμη;
Διότι κύριε πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, Ἕλληνας σημαίνει μεγάλος. Ἀγαθός. Καλός. Δημιουργὸς πολιτισμῶν καὶ ἀνθρωπιᾶς. Εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀγκάλιασε κάθε πρόσφυγα ποὺ ἔφθασε σὲ αὐτὸν τὸν τόπο διότι κι ὁ ἴδιος ὑπῆρξε πολλάκις πρόσφυγας. Εἶναι αὐτὸς ποὺ μοιράσθηκε μὲ κάθε πεινασμένο τὸ παξιμάδι του διότι κι ὁ Ἕλληνας πολλάκις ὑπῆρξε πεινασμένος. Εἶναι αὐτὸς ποὺ περιέθαλψε κάθε κατατρεγμένο διότι κι ὁ Ἕλληνας πολλάκις ὑπῆρξε κατατρεγμένος. Εἶναι αὐτὸς ποὺ συγχώρησε κάθε κακία εἰς βάρος του διότι ὁ Ἕλληνας πάντα ἦταν μεγαλόψυχος. Πάντα ἦταν ἀγαθὸς καὶ φιλότιμος. Πότε κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας ἐλάβαμε ἐμεῖς κάτι ἀνάλογο; Πότε κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας κάποιος ἦταν τόσο μεγαλόψυχος καὶ τόσο ἀδικημένος ὅσο ὁ Ἕλληνας;

Καὶ τώρα κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας βιώνουμε μία ἰσοπέδωσι.
Τώρα κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας δὲν ἔχουμε τὴν δυνατότητα νὰ ζήσουμε τὰ παιδιά μας. Πάντα σὲ αὐτὸν τὸν τόπο οἱ ἄνθρωποι ἦσαν φτωχοί.
Ὅμως εἶχαν ὄνειρα. Ἐμεῖς εἴμαστε πιὸ φτωχοὶ ἀπὸ ποτέ. Μᾶς λείπει καὶ τὸ χρῆμα καὶ ὁ χρόνος καὶ τὰ ὄνειρα. Δὲν ἔχουμε τὴν ἱκανότητα νὰ σκεφθοῦμε διότι ἡ τηλεόρασις καὶ ἡ παραπληροφόρησις μᾶς νανουρίζουν γλυκά. Δὲν ἔχουμε τὴν δυνατότητα νὰ μάθουμε στὰ παιδιά μας τὴν ἱστορία τους καὶ τὴν γλῶσσα τους, καὶ διότι δὲν μᾶς τὴν ἔμαθαν καὶ λόγῳ ἐλλείψεως χρόνου, ἐπιτρέποντας στὶς Φιλιππινέζες νὰ τοὺς μαθαίνουν τὴν δική τους.
Δὲν προλαβαίνουμε διότι ἐργαζόμαστε νυχθημερόν. Δὲν προλαβαίνουμε νὰ τὰ ἀγαπήσουμε καὶ νὰ τὰ χαροῦμε, ἔχοντας ἀπόλυτη συνείδησι ὅτι αὐτὰ τὰ παιδιὰ ὡς ἐνήλικες αὔριο τὸ λιγώτερο ποὺ θὰ γίνουν εἶναι δυστυχισμένοι. Δὲν ἔχουμε τὸ κουράγιο νὰ μιλήσουμε ἢ νὰ ἀγγίξουμε ἢ νὰ δοῦμε τὸν σύντροφό μας. Δὲν γνωρίζουμε τὶς ἀνάγκες μας διότι δὲν ὑπάρχουμε ὡς ἄνθρωποι ἀλλὰ μόνον ὡς παραγωγικοὶ μηχανισμοί. Καὶ ξαφνικὰ κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας ξυπνήσαμε. Δεχθήκαμε τόσα χαστούκια καὶ δὲν ἀντιδράσαμε.
Ἀλλὰ τώρα, ξαφνικὰ ξυπνήσαμε.
Χάσαμε τὴν χαρά μας. Χάσαμε τὴν ζωή μας. Χάσαμε τὴν οἰκογένειά μας. Χάσαμε τὰ παιδιά μας. Χάσαμε τὶς ἐλπίδες μας.
Ὅμως κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας τώρα κινδυνεύουμε νὰ χάσουμε τὸ ἱερότερο ὅλων. Τὴν ΠΑΤΡΙΔΑ. Κι αὐτὸ ἀπὸ μόνο του μᾶς ξύπνησε. Μᾶς θύμισε ὅτι ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ, ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙ Η ΠΑΤΡΙΣ.

Τώρα κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας ζοῦμε στὴν Πατρίδα μας ὡς διωκόμενοι. Ἐπιθυμοῦμε παιδεία γιὰ τὰ παιδιά μας μὲ στόχο τὴν ἀξιοποίησι τῆς εὐφυΐας τους καὶ ὄχι τὴν ἀχρήστευσι τοῦ νοός τους. Ἀναζητοῦμε μία Ἑλλάδα ζωντανή, δίχως ρουσφέτια, προσωπικὰ συμφέροντα καὶ οἰκονομικὲς ἀτασθαλίες. Θέλουμε μία ὑγιῆ ἀγροτικὴ οἰκονομία, μία ὑγιῆ κτηνοτροφία, μία ὑγιῆ βιομηχανία. Ποῦ εἶναι ὅλα αὐτὰ κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας;
Ὅλα αὐτὰ ποὺ δὲν ἔκαναν οἱ κυβερνῶντες καλούμαστε νὰ τὰ πληρώσουμε μὲ τὸ αἷμα τῆς ψυχῆς μας. Καλούμαστε νὰ φωνάξουμε, νὰ ἀγωνισθοῦμε, νὰ θυσιασθοῦμε, ἐὰν αὐτὸ ἀπαιτῆται, γιὰ τὸ ἱερότερο ὅλων.
Ἡ Πατρίς, κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας δὲν εἶναι κάτι ἄψυχο. Εἴμαστε ὅλοι ἐμεῖς.
Εἶναι οἱ παπποῦδες μας, οἱ γονεῖς μας, ἐμεῖς. Εἶναι τὰ παιδιά μας, εἶναι τὰ ἐγγόνια μας. Εἶναι ὁ ἥλιος, ἡ θάλασσα, ὁ οὐρανός, ἡ γῆ μας. Εἶναι τὸ ΚΑΛΗΜΕΡΑ καὶ τὸ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ. Εἶναι ἡ ἱστορία μας. Εἶναι τὸ χθὲς καὶ τὸ αὔριο. Ἐὰν κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας δὲν ὑπάρχη αὔριο, δὲν ὑπάρχη ἐλπίς, τότε δὲν ὑπάρχει Πατρίς. Ἔχουμε αὐτὸ τὸ δικαίωμα κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας;
Κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, ἐμεῖς οἱ πολλοί, αὐτοὶ ποὺ ψηφίζουν καὶ δίνουν τὸ δικαίωμα σὲ κάποιους, συχνάκις ἄσκεφτους, νὰ μᾶς κυβερνοῦν δὲν ἔχουμε οὔτε πολιτικὲς βλέψεις, οὔτε κυβερνητικὲς θέσεις ἐπιθυμοῦμε, οὔτε μᾶς ἀρέσει ποὺ βγαίνουμε ἀπὸ τὴν ἀφάνειά μας. Εἶσθε ἔξυπνος ἄνθρωπος καὶ ἀντιλαμβάνεσθε τὰ τεκταινόμενα. Πιστεύω ὅτι ἔχετε τὴν πληροφόρησι ποὺ χρειάζεσθε γιὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὰ γεγονότα.
Ὁ κύριος Μίκης Θεοδωράκης καὶ ὁ κύριος Στέφανος Ληναῖος εἶναι δύο ἄνδρες ποὺ ἐκτέθηκαν λαμβάνοντας μία ἔντιμη θέσι ἀπέναντι στὶς τελευταῖες ἐξελίξεις. Κι ὄχι μόνον αὐτοί. Τὰ γεγονότα, στὰ ὁποῖα ἀναφέρομαι εἶναι εὐκόλως ἀναγνωρίσιμα. Ἅλωσις ἐκ τῶν ἔσω μὲ δύο τρόπους: Παιδεία καὶ ἀλλοίωσι πληθυσμιακή. Οἱ δύο τολμηροὶ ἄνδρες ποὺ προανέφερα (καὶ τόσοι ἄλλοι) τολμοῦν νὰ μιλήσουν καὶ νὰ πάρουν θέσι διότι δὲν προσβλέπουν κάπου. (Ἂς ἀφήσουμε τοὺς κομματικούς, ποὺ πάντα κάπου στοχεύουν).
Κανέναν μας δὲν τιμᾷ ἡ κατάντεια μας κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Οὐδεὶς ἐξ ὅσων γνωρίζω δὲν χαίρεται μὲ τὸ νὰ διδάσκωνται τὰ παιδιά του μία μεταλλαγμένη ἱστορία. Κανένας ἀπὸ ὅλους ὅσους γεννήθηκαν καὶ πόνεσαν σὲ αὐτὸν τὸν τόπο καὶ γιὰ αὐτὸν τὸν τόπο δὲν γνωρίζω νὰ παρακάμπτη τὴν σοβαρότητα τοῦ νομοσχεδίου ποὺ πρόκειται νὰ κατατεθῆ σὲ λίγες ἡμέρες. Κανένας Ἕλλην πολίτης, ποὺ γνωρίζει τὴν ἱστορία του καὶ ποὺ σίγουρα ἔχει κάποιον πρόγονο χαμένο ἢ σφαγμένο σὲ κάποια μάχη, δὲν πρόκειται νὰ δεχθῆ τὴν παράδοσι τῆς Ἑλληνικῆς ὑπηκοότητος ἄνευ λόγου καὶ αἰτίας, ὁμαδηδὸν καὶ ἀδιακρίτως. Πολλῷ δὲ μᾶλλον τὴν παράδοσι τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας.

Κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Σᾶς ζητῶ, σᾶς παρακαλῶ, σᾶς ἐκλιπαρῶ νὰ λάβετε μίαν ἀπόφασι. Μίαν ἀπόφασι ζωῆς. Σᾶς ζητῶ νὰ μελετήσετε, ἐκ νέου ἐὰν χρειάζεται, τὴν ἱστορία τοῦ τόπου μας. Νὰ μελετήσετε τὰ ἕως σήμερα γενόμενα. Νὰ μελετήσετε τὴν ἐκ τῶν ἔσω ἅλωσι τῆς ὡραίας Πατρίδος μου. Τῆς Πατρίδος σας. Καὶ τότε, κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας νὰ μιλήσετε. Νὰ ἀφυπνίσετε τοὺς συμπολῖτες σας ποὺ σκοταδιστικῶς καὶ ὀργανωμένα παραμένουν ἀνενημέρωτοι.
Νὰ λάβετε θέσι ὡς Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Νὰ λάβετε θέσι ὡς Ἕλλην στρατιώτης ποὺ εἶσθε. Ἐσᾶς θὰ σᾶς ἀκούσουν. Θὰ σᾶς προσέξουν καὶ θὰ σᾶς λάβουν ὑπ’ ὄψιν τους. Διότι εἶσθε κι ἐσεῖς ἕνας στρατιώτης κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Ἕνας στρατιώτης ποὺ ἐτάχθη νὰ προασπίζεται μὲ μεγάλη εὐθύνη τὴν ΕΛΛΗΝΙΚΗ Δημοκρατία. Τὴν Ἑλληνικὴ κύριε Πρόεδρε. Τὴν Ἑλληνική. ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.
Δὲν ἐπιθυμοῦμε παρὰ μόνον ἕνα πρᾶγμα κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Μόνον τὴν Πατρίδα μας. Καὶ νομίζω ὅτι τὴν δικαιούμεθα. Τὴν ἀξίζουμε. Ἂς μὴ ἐπιτρέψουμε σὲ ἄλλον ἕναν, ἀόρατο καὶ μὲ πολὺ χρῆμα ἐχθρὸ νὰ μᾶς ὑποδουλώση γιὰ πολλοστὴ φορά. Ὁ Φοῖνιξ, παρὰ τὸ ὅτι ἀναγεννᾶται ἀπὸ τὶς στάχτες του θὰ πρέπη νὰ ἔχη ἐπίγνωσι τοῦ ὅτι εἶναι ὁ Φοῖνιξ.
Εὐχαριστῶ πάρα πολὺ γιὰ τὸν χρόνο σας.

ΥΓ.1. Δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ φθάση ἡ παραπάνω ἐπιστολὴ σὲ ἐσᾶς. Θὰ κάνω τὴν προσπάθειά μου ἀλλὰ δὲν γνωρίζω τὸ ἀποτέλεσμά της.
ΥΓ.2. Τὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας θὰ τὴν δημοσιοποιήσω στὸ διαδίκτυο γιὰ εὐνοήτους λόγους.
ΥΓ.3. Δὲν εἴμαστε ρατσιστὲς ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Εἴμαστε καλοὶ ἄνθρωποι κι ἔχουμε μνήμη. Παντοῦ ὑπάρχουν ἐξαιρέσεις. Μὲ προσβάλλει ὅμως ὅταν χαρακτηρίζεται ἕνας λαὸς μὲ τέτοια ἱστορία καὶ τέτοια κατανόησι ρατσιστής. Ἐσᾶς κύριε Πρόεδρε δὲν σᾶς προσβάλλει;
ΥΓ.4. Ὁ Μακρυγιάννης κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας δὲν ἐγνώριζε ἱστορία. Ἐγνώριζε ὅμως τὶς πέτρες. Γι’ αὐτὲς τὶς πέτρες ἀγωνίσθηκαν οἱ ἥρωες τοῦ ’21. Νοιώθω ὅτι καὶ σήμερα, παρὰ τὸ ὅτι ὑποτίθεται ὅτι γνωρίζουμε καλύτερη ἱστορία, γι’ αὐτὲς τὶς πέτρες ὀφείλουμε νὰ ἀγωνισθοῦμε.

Πηγή: Ἐφημερὶς «ΦΛΟΓΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ» τῆς 30ῆς Ἰανουαρίου 2010

Πῶς κρίνουν οἱ ἀρχαῖοι μας πρόγονοι τὰ γεγονότα τῶν Ἰμίων καὶ τὴν «ἄψογη στάσι» ἀπέναντι στὴν τουρκικὴ ἀδιαλλαξία

[Ἐλαχίστη ἀπόδοσις τιμῆς στὰ Ἑλληνόπουλα ποὺ ἔπεσαν «τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι»]

τοῦ Ἀντωνίου Ἀ. Ἀντωνάκου, Καθηγητοῦ Φιλολόγου-Ἱστορικοῦ, Συγγραφέως, Ἀντιπροέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐνημερώσεως ἐπὶ τῶν Ἐθνικῶν Θεμάτων

Τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχουμε γίνει μάρτυρες μιᾶς νέας «ἄψογης στάσεως» ἀπέναντι στοὺς ἐξ ἀνατολῶν γείτονες. Τὸ τίμημα εἶναι ἡ ἐξασφάλισις τῆς πολυπόθητης εἰρήνης στὸν χῶρο τοῦ Αἰγαίου καὶ ἡ εὐημερία τῶν πολιτῶν στὶς δυὸ πλευρές του.
Ἡ ἐπιδίωξις τῆς εἰρήνης μᾶς εὑρίσκει πιστεύω ὅλους σύμφωνους, λαὸ καὶ πολιτικὴ ἡγεσία, ἐφ’ ὅσον αὐτὴ θὰ διασφαλίση τὴν πρόοδο τῶν πολιτῶν καὶ τὴν ἐξέλιξι τῶν κρατῶν. Οἱ ἐνστάσεις ποὺ παρουσιάζονται εἶναι ὅμως σχετικὲς μὲ τὸν τρόπο ποὺ αὐτὴ διασφαλίζεται καὶ μὲ τὴν ἔντιμη τήρησι τῶν ὅρων ποὺ τὴν καθιερώνουν.
Γιὰ παράδειγμα ἡ γείτων καὶ «φίλη» Τουρκία ἔχει ὑπογράψει διάφορες συνθῆκες εἰρήνης μὲ τὴν Ἑλλάδα, μὲ σημαντικώτερη, γιὰ τὸν 20ὸ αἰῶνα, τὴν συνθήκη τῆς Λωζάννης τοῦ 1923. Ἡ προαναφερθεῖσα συνθήκη ἔχει πολλοὺς σημαντικοὺς ὅρους, οἱ ὁποῖοι καθορίζουν τὸ πλαίσιο συνεργασίας τῶν δύο χωρῶν καὶ διαβιώσεως τῶν ἑτερογενῶν πληθυσμῶν τῆς κάθε μιᾶς.

Ἡ συνθήκη ὅμως αὐτή, ἐνῷ ἔχει τηρηθῆ ἀπὸ πλευρᾶς τῆς Ἑλλάδος, ἔχει καταστρατηγηθῆ καὶ παραβιασθῆ δεκάδες φορὲς ἀπὸ πλευρᾶς τῆς Τουρκίας.
Σημαντικὲς ἐκφάνσεις ἀλλὰ καὶ συνέχεια αὐτῶν τῶν παραβιάσεων καὶ ὄχι μόνον, ἀποτελοῦν ἡ νύχτα τῶν Σεπτεμβριανῶν του 1955, ὅπου ἐξεδιώχθη ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς Ἑλλήνων τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τὸ κλείσιμο τῆς θεολογικῆς σχολῆς τῆς Χάλκης, ἡ ἐρήμωσις τῆς Ἴμβρου καὶ τῆς Τενέδου, ἡ χρησιμοποίησις ἀρχαίων θεάτρων καὶ χριστιανικῶν ναῶν ὡς χώρων διασκεδάσεως, ἡ ἀμφισβήτησις τῆς ὑφαλοκρηπῖδος τῶν ἑλληνικῶν νησιῶν καὶ τοῦ ἐναερίου χώρου τῆς Ἑλλάδος, ἡ ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας μας ἐπὶ χιλιάδων ἑλληνικῶν βραχονησίδων, χαρακτηριζομένων ὡς γκρίζων περιοχῶν, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν κρίσι τῶν Ἰμίων καὶ τὸν θάνατο τῶν τριῶν ἡρωϊκῶν ἀξιωματικῶν κ.λπ., χωρὶς νὰ παραβλέπουμε βεβαίως καὶ ἄλλες εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος ἐνέργειες ἀπὸ πλευρᾶς Τουρκίας, ὅπως γιὰ παράδειγμα τὴν τραγῳδία καὶ τὸ αἱματοκύλισμα τῆς Κύπρου.

Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἡ πολιτική τοῦ «δὲν διεκδικοῦμε τίποτα», εἶχε ὡς ἄμεσα ἀποτελέσματα τὴν ἀνοχὴ τῶν συνεχῶν καὶ καθημερινῶν παραβιάσεων τοῦ ἐθνικοῦ ἐναερίου χώρου μας, τὴν ἐπίσημη ἀναγνώρισι τῶν Στενῶν τοῦ Βοσπόρου ὡς τουρκικῶν στενῶν ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν τότε ὑπουργὸ ἐξωτερικῶν της Ἑλλάδος, τὴν ὑποστήριξι τῆς ἐντάξεως τῆς Τουρκίας στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσι (καὶ μάλιστα χωρὶς κανένα ἀντάλλαγμα), τὴν παραχώρησι ἀεροδιαδρόμων στὰ πολεμικὰ καὶ ὄχι μόνο ἀεροσκάφη τῶν γειτόνων, καὶ πλεῖστα ἄλλα.
Οἱ σημαντικώτερες ἔγκριτες ἑλληνικὲς ἐφημερίδες ἔγραφαν: «ριψοκίνδυνο παιχνίδι συνδιαχείρισης στὸ Αἰγαῖο» [ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21-9-2003], «Αἰγαῖο-Νέο καθεστὼς στὸν ἀέρα» [ΕΘΝΟΣ 17-9-2003], «Ἡ Ἑλλάδα δίνει χῶρο γιὰ παράνομες τουρκικὲς πτήσεις- Ὑποχώρηση στὸ Αἰγαῖο» [ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 17-9-2003], «Συνδιαχείριση τοῦ ἐναέριου χώρου τοῦ Αἰγαίου μὲ Τουρκία» [ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 18-9-2003] καὶ πολλὰ ἄλλα νεώτερα.

Ὡς πρὸς τὰ προηγουμένως γραφέντα, οἱ ἀρχαῖοι μας πρόγονοι εἶχαν ἕνα σημαντικὸ δόγμα: Τὸ ἀναφέρει ὁ Ἰσοκράτης στὸν περίφημο «Πανηγυρικό» του καὶ λέει πολὺ σημαντικὰ πράγματα:
Ὁ Ἰσοκράτης, λοιπόν, θεωροῦσε ὅτι συνθῆκες ὑφίστανται μόνο στὴν περίπτωσι ποὺ τὰ συμβαλλόμενα κράτη ἀντιμετωπίζονται σὲ βᾶσι ἰσοτιμίας [«Τίς γὰρ οὐκ οἶδεν, ὅτι συνθῆκαι μέν εἰσιν, αἵτινες ἂν ἴσως καὶ κοινῶς ἀμφοτέροις ἔχωσιν, προστάγματα δὲ τὰ τοὺς ἑτέρους ἐλαττοῦντα παρὰ τὸ δίκαιον;» (Ἰσοκράτους Πανηγυρικὸς 176) ποὺ σημαίνει: «Διότι ποιός ἀγνοεῖ ὅτι συνθήκη σημαίνει συμφωνία, ἡ ὁποία μὲ ἰσότητα καὶ δικαιοσύνη ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα καὶ τῶν δύο συμβαλλομένων, ἐνῷ διαταγὴ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖο παρὰ κάθε ἔννοια δικαίου δημιουργεῖ μειονεκτικὴ θέσι στὸν ἕνα;»]

Ἄρα καὶ μόνο ἀπὸ τὴν πρώτη παραβίασι ἡ συνθήκη αὐτὴ θὰ ἔπαυε νὰ ἰσχύη γιὰ τοὺς προγόνους μας, οἱ ὁποῖοι καὶ θὰ εἶχαν ἀπαντήσει στοὺς παραβιάσαντες μὲ τὸν πλέον κατάλληλο, ὑπερήφανο καὶ ἑλληνικὸ τρόπο.

Τὴν νύχτα τῆς 31ης Ἰανουαρίου ζήσαμε ἕνα ταπεινωτικὸ προκλητικὸ ἐπεισόδιο ἀπὸ πλευρᾶς Τουρκίας. Μεθωδεύθη καὶ ἠμφισβητήθη ἡ κυριαρχία τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ τῶν βραχονησίδων τῶν Ἰμίων, μὲ ἀποτέλεσμα ἕνα θερμὸ ἐπεισόδιο στὸ Αἰγαῖο, ὅπου σκοτώθηκαν τρία παλληκάρια, ἀξιωματικοὶ τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ, ὑπεστάλη ἡ ἑλληνικὴ σημαία ἀπὸ τὴν βραχονησῖδα καὶ ἀπηγορεύθη ἡ ἐπίσκεψίς της ἀπὸ Ἕλληνες.

Τὸ σκεπτικὸ ἦταν ἁπλὸ καὶ ἀκουγόταν ὡραῖο. «Ἡ τήρησις τῆς εἰρήνης». Ἡ ἴδια ἡ πολιτικὴ ἡγεσία, ποὺ ἀπέτρεψε τὸ θερμὸ αὐτὸ ἐπεισόδιο, ἐρωτοῦσε ρητορικὰ ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς: «Τί θέλατε δηλαδή, νὰ κάναμε πόλεμο;»
Ἡ ἀπάντησις στὸ ρητορικὸ αὐτὸ ἐρώτημα ἔρχεται κατ’ εὐθεῖαν ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους πατέρες μας, ποὺ εἶχαν πάντα μία ὑπερήφανη ἑλληνικὴ ἀπάντησι νὰ δώσουν, ἡ ὁποία ὅμως σὲ κάθε περίπτωσι προέκυπτε μέσα ἀπὸ τὴν ἠθικῶς δίκαιη καὶ τὴν λογικῶς ἔντιμη καὶ νόμιμη ἀνάλυσι παρομοίων γεγονότων.

Συγκεκριμένα, ὁ Πολύβιος (Δ,31, 3-8), παραθέτει ἕνα σπουδαῖο ἀπόσπασμα γιὰ παρόμοιο γεγονός, ποὺ δείχνει καὶ τὸν διαφορετικὸ τρόπο ἀντιλήψεως τῶν γεγονότων ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους σὲ σχέσι μὲ τοὺς νεοέλληνες. Τὸ πλῆρες κείμενο ἀναφέρει τὰ ἑξῆς:

«ἐγὼ γὰρ φοβερὸν μὲν εἶναί φημι τὸν πόλεμον, οὐ μὴν οὕτω γε φοβερὸν ὥστε πᾶν ὑπομένειν χάριν τοῦ μὴ προσδέξασθαι πόλεμον. ἐπεὶ τί καὶ θρασύνομεν τὴν ἰσηγορίαν καὶ παρρησίαν καὶ τὸ τῆς ἐλευθερίας ὄνομα πάντες, εἰ μηδὲν ἔσται προυργιαίτερον τῆς εἰρήνης; …εἰρήνη γὰρ μετὰ τοῦ δικαίου καὶ πρέποντος κάλλιστόν ἐστι κτῆμα καὶ λυσιτελέστατον, μετὰ δὲ κακίας ἢ δειλίας ἐπονειδίστου πάντων αἴσχιστον καὶ βλαβερώτατον.»

Ἂς παρακολουθήσουμε λίγο τὰ λόγια σὲ σύγχρονη ἀπόδοσι:
«Διότι ἐγὼ παραδέχομαι μὲν ὅτι ὁ πόλεμος εἶναι κάτι τὸ φοβερό, ὄχι ὅμως τόσο φοβερό, ὥστε νὰ ὑπομένη κανεὶς ὁ,τιδήποτε γιὰ νὰ μὴ δεχθῆ τὸν πόλεμο. Ἄλλωστε, γιατί τάχα ὅλοι ὑποστηρίζουμε μὲ θάρρος τὸ δικαίωμα τῆς (πολιτικῆς) ἰσότητος, τῆς ἀφόβου ἐκφράσεως τῆς σκέψεως (τῆς ἐλευθεροστομίας) καὶ τὸ ὄνομα τῆς ἐλευθερίας, ἂν τίποτε δὲν εἶναι ἐπωφελέστερο ἀπὸ τὴν εἰρήνη; ...Ἡ εἰρήνη, ὅταν συνοδεύεται ἀπὸ τὸ δίκαιο καὶ τὸ πρέπον, εἶναι τὸ ὡραιότερο καὶ ἐπωφελέστερο ἀπόκτημα τοῦ ἀνθρώπου, ὅταν ὅμως συνυπάρχη μαζὶ μὲ αὐτὴν ἡ κακία (ἢ ἡ προστυχιά) ἢ ἡ ἐπονείδιστη δειλία, τότε εἶναι τὸ αἴσχιστο καὶ τὸ ἐπιβλαβέστερο ἀπὸ ὅλα.»

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Ὁ Πολύβιος, λοιπόν, θέλοντας νὰ τονίση τὸ πόσο σημαντικὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία γιὰ τοὺς Ἕλληνες τὴν συγκρίνει μὲ τὴν εἰρήνη, γιὰ τὴν ὁποία ξετυλίγει τὶς σκέψεις του:
· Ἡ εἰρήνη εἶναι πράγματι σπουδαῖο πρᾶγμα καὶ ὁ πόλεμος φρικτό. Ὅμως δὲν πρέπει νὰ ὑπομένουμε ὁ,τιδήποτε γιὰ νὰ μὴ γίνη πόλεμος.
· Ἂν ὅμως ἦταν τὸ σημαντικώτερο πρᾶγμα ἡ εἰρήνη, τότε γιατί ὁ κόσμος πολεμᾷ γιὰ ἐλευθερία, πολιτικὴ ἰσότητα, καὶ γιὰ ἐλευθερία λόγου;
· Ἡ εἰρήνη εἶναι τὸ ἐπωφελέστερο ἀπόκτημα τοῦ ἀνθρώπου, ὅταν ὅμως συνοδεύεται ἀπὸ τὸ δίκαιο καὶ τὸ πρέπον.
· Καὶ καταλήγει στὸ τελικὸ συμπέρασμα: «ὅταν ἡ εἰρήνη συνυπάρχη μαζὶ μὲ τὴν κακία (ἢ τὴν προστυχιά) ἢ τὴν ἐπονείδιστη δειλία, τότε εἶναι τὸ αἴσχιστο καὶ τὸ ἐπιβλαβέστερο ἀπὸ ὅλα.» Καὶ ἡ ἑλληνικὴ αὐτὴ ἄποψις κυριαρχοῦσε γιὰ χιλιάδες χρόνια στὶς ψυχὲς τῶν Ἑλλήνων, μέχρι τὴν τραγικὴ ἐκείνη νύχτα.

Ἂς διδαχθοῦμε λοιπὸν ἀπὸ τὰ λόγια τῶν ἀρχαίων προγόνων μας καί, ἴσως, ξαναβροῦμε τὸν δρόμο ποὺ ὁδηγεῖ στὴν χαμένη μας ἀξιοπρέπεια, μία ἀρετὴ ποὺ καθώριζε πάντα τὴν ψυχή μας καὶ τὴν ὡδηγοῦσε στὸ ἑλληνικὸ θαῦμα.

Ἐπιχείρησις «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ»

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ 1974

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ

ΚΥΠΡΟΣ 1974

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ»

Κινήσεις τῆς ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ

ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ (Ἐπιστρατευμένη ἀπὸ τὴν Πολεμικὴ Ἀεροπορία)

Τὰ δύο Β-707 τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἀεροπορίας, SX-DBA καὶ SX-DBC, τῶν ὁποίων οἱ πτήσεις 259 πρὸς Λονδῖνο καὶ 201 πρὸς Παρίσι ἐματαιώθησαν, ἀπεγειώθησαν στὶς 13:50 γιὰ τὴν Σμύρνη μὲ ἀποστολὴ τὴν παραλαβὴ τῶν γυναικοπαίδων καὶ ἀνδρῶν τοῦ Διπλωματικοῦ Σώματος καθὼς καὶ τῶν γυναικοπαίδων καὶ ἀξιωματικῶν τοῦ ἐκεῖ κλιμακίου τοῦ ΝΑΤΟ, ὅπου καὶ ἔφθασαν σὲ 35 λεπτά. Τὸ πλήρωμα τοῦ SX-DBA ἦσαν οἱ Ζορμπᾶς (κυβερνήτης), (+)Καβάσιλας (συγκυβερνήτης), Θύμιος Καρδάσης (ἱπτάμενος μηχανικός), ἐνῷ τοῦ SX-DBC οἱ Πούλιος Ζαφειρόπουλος (κυβερνήτης), Μίλτος Χατζηγιαννάκης (συγκυβερνήτης), Γιῶργος Φιλιππίδης (ἱπτάμενος μηχανικός). Στὶς 16:40 ἀπεγειώθη τὸ πρῶτο μὲ 140 ἐπιβάτες καὶ τὸ δεύτερο μὲ 135 ἀντιστοίχως. Μετὰ ἀπὸ πτῆσι 45 λεπτῶν προσεγειώθησαν στὸ Ἑλληνικό.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Νο 1 (Σάββατο 20 Ἰουλίου 1974)

Τὸ ζητούμενο στὴν ἀποστολὴ αὐτὴ ἦταν ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη στὴν Λευκωσία τῆς 2ας ΜΚ, περίπου 400 καταδρομέων μὲ τὸν ἀτομικὸ ὁπλισμό τους καθὼς καὶ ἡ μεταφορὰ τοῦ βαρέως ὁπλισμοῦ τοῦ τάγματος. Τὰ μόνα κατάλληλα ἐπιβατικὰ ἀεροσκάφη τὴν δεδομένη χρονικὴ στιγμὴ ἦσαν τὰ Β-707. Ἡ πτῆσις ἀπὸ Ἀθήνα πρὸς Θεσσαλονίκη ἔγινε στὸ κανονικὸ ὕψος καὶ ἡ τελευταία προσγείωσις ἔγινε στὶς 16:10. Τὰ καύσιμα ἦσαν ἀρκετὰ γιὰ ταξείδι Θεσσαλονίκης-Κρήτης.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 1 SX-DBC. Κυβερνήτης ὁ (+) Ἰωάννης Μυσσίρης, συγκυβερνήτης ὁ Μιλτιάδης Ἤτουνας, ἱπτάμενος μηχανικὸς ὁ (+) Διονύσιος Μεταξᾶς.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 2 SX-DBP. Κυβερνήτης ὁ Γιῶργος Τζουτζουράκης, συγκυβερνήτης ὁ Εὐθύμιος Ἀποστολόπουλος, ἱπτάμενος μηχανικὸς ὁ Ἠλίας Καραστατήρης.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 3 SX-DBB. Κυβερνήτης ὁ Ζαφείρης Ρουσσίδης, συγκυβερνήτης ὁ Ἀντώνης Γιαλούρης, ἱπτάμενος μηχανικὸς ὁ Σπύρος Κορακιανίτης, τεχνικὸς ἐδάφους (μηχανικὸς) ὁ Πρόδρομος Παπαϊωάννου.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 4 SX-DBE. Κυβερνήτης ὁ (+) Νῖκος Ἀνδριανάκης, συγκυβερνήτης ὁ Λουκᾶς Γραμματικός, ἱπτάμενος μηχανικὸς ὁ Νῖκος Καϊμάκης, τεχνικὸς ἐδάφους (μηχανικὸς) ὁ Νῖκος Χρυσικόπουλος.

Διοικητὴς τῆς 2ας Μοίρας καταδρομῶν ἦταν ὁ ταγματάρχης Γιῶργος Ζβόλης καὶ ὑποδιοικητὴς ὁ ταγματάρχης Δεμέστιχας. Ἀργὰ τὸ ἀπόγευμα ἀπεγειώθησαν γιὰ τὸν ἀερολιμένα τῶν Χανίων πρὸς ἀνεφοδιασμό. (Ὁ χῶρος ποὺ ἔχει δοθῆ στὴν ΥΠΑ γιὰ ἐξυπηρέτησι ἀπὸ τὴν 115 Π.Μ. εἶναι πολὺ μικρός, ἱκανὸς νὰ φιλοξενήση μόνο 2 ἐπιβατικὰ ἀεροπλάνα.) Ὁ σχηματισμός, ἀκολουθῶντας τὴν διαδρομὴ μέσῳ Ἠπείρου, Κερκύρας, Ζακύνθου, Ἀράξου, Καλαμάτας προσεγειώθη στὴν Σούδα στοὺς παρακάτω χρόνους: Τὸ Ἀλέξανδρος 1 στὶς 21:23 καὶ ἐστάθμευσε στὴν θέσι Νο 1. Τὸ Ἀλέξανδρος 2 στὶς 21:25 καὶ ἐστάθμευσε στὴν θέσι Νο 2. Τὸ Ἀλέξανδρος 4 στὶς 21:40 καὶ ἐστάθμευσε στὸν μικρὸ τροχόδρομο, ποὺ ὁδηγεῖ ἀπὸ τὸν κυρίως διάδρομο στὴν πίστα. Τὸ Ἀλέξανδρος 3 στὶς 21:45 καὶ ἐστάθμευσε ἀπέναντι ἀπὸ τὸν μικρὸ τροχόδρομο, δεξιὰ τοῦ κυρίως διαδρόμου, ἀπ' ὅπου ξεκινᾷ ὁ μεγάλος τροχόδρομος, ποὺ ὁδηγεῖ στοὺς χώρους σταθμεύσεως τῶν μαχητικῶν ἀεροσκαφῶν. Αὐτὸς ὁ τροχόδρομος εἶχε μεγάλη κλίσι καὶ ἦταν ἀκατάλληλος γιὰ στάθμευσι. Ἐτοποθετήθησαν τροχοεμποδιστῆρες, ἀπὸ ἕνας σὲ κάθε ἀεροσκάφος ἀντὶ γιὰ δύο, λόγω ἐλλείψεως. Τὸ Ἀλέξανδρος 3, λόγῳ βάρους (μετέφερε τὸν βαρὺ ὁπλισμό), κατηφόρας καὶ βλάβης (διαρροὴ τῆς metering valve τοῦ συστήματος φρένων) ἐκύλισε πρὸς τὰ πίσω, πρὸς τὸν διάδρομο 11. Τὸ ἀεροσκάφος ἐκύλισε στὰ χαλίκια, ποὺ ὑπάρχουν στὰ πλάγια τοῦ διαδρόμου καὶ ἐκτύπησε στοὺς ἀνασχετῆρες (Barriers) μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐκραγοῦν 2 ἐλαστικά του, νὰ ἀκινητοποιηθῆ καὶ νὰ βγῆ ἐκτὸς πτητικῆς ἱκανότητος. Μὲ τὴν ἄμεση κινητοποίησι τῶν τεχνικῶν καὶ τῶν καταδρομέων ἀπελευθερώθηκε ὁ διάδρομος καὶ ἐπαναφορτώθηκε ὁ ὁπλισμὸς στὰ ὑπόλοιπα 3 ἀεροσκάφη. Τὰ τρία ἀεροσκάφη ἦσαν ἕτοιμα ἀπὸ καύσιμα, ὁπλισμὸ καὶ καταδρομεῖς στὶς 00:30. Τὸ κάθε Β-707 εἶχε μέσα ἀπὸ 130 καταδρομεῖς καὶ τὸ Ἀλέξανδρος 4 εἶχε 140. Ὁ διοικητὴς τῆς 2ας ΜΚ ἀπέτρεψε τὴν ἄμεση ἀπογείωσι καὶ μεταφορὰ στὴν Κύπρο κωλυσιεργῶντας διαρκῶς. Γεγονὸς ὅμως ἦταν ὅτι ὁ κύριος διάδρομος τοῦ ἀεροδρομίου Λευκωσίας ἦταν κατεστραμμένος. Τὴν Κυριακή, 21 Ἰουλίου τοῦ 1974, τὸ Ἀλέξανδρος 1 μπῆκε στὸν διάδρομο 29 στὶς 01:50 καὶ περίμενε ἄδεια γιὰ ἀπογείωσι. Τὰ ἄλλα δύο θὰ ἦσαν ἕτοιμα σὲ 10 λεπτὰ λόγῳ ὑπάρξεως μίας μόνο γεννητρίας γιὰ τὴν ἐκκίνησι τῶν κινητήρων. Ἡ ἄδεια ἦρθε ἀλλὰ ἦταν γιὰ τὴν Θεσσαλονίκη, διότι ὁ διοικητὴς τῆς 2ας ΜΚ ἐζήτησε καὶ ἐπέτυχε τὴν ματαίωσι τῆς ἀποστολῆς λόγῳ τῆς μὴ ἐπαρκείας χρόνου. Τὸ Ἀλέξανδρος 1 ἀπεγειώθη στὶς 02:00 καὶ σὲ 40 λεπτὰ προσεγειώθη στὴν Θεσσαλονίκη. Τὸ Ἀλέξανδρος 2 τὸ ἀκολούθησε μετὰ μία ὥρα. Τὸ Ἀλέξανδρος 4 ἐπέστρεψε στὴν Ἀθήνα γιὰ ἀντικατάστασι τοῦ πληρώματος. Τὸ Ἀλέξανδρος 3 παρέμεινε στὴν Σούδα ὅπου ἔγινε πρόχειρη ἐπισκευὴ καὶ προωθήθηκε στὴν Ἀθήνα στὶς 20:00.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Νο 2

Στὸ Β-707 ποὺ προσεγειώθη στὸ Ἑλληνικὸ ἔγινε ἀλλαγὴ πληρώματος μὲ τούς: Κυβερνήτη τὸν Ἰωάννη Καλεντέρη, συγκυβερνήτη τὸν Δημήτρη Δουκάκη, ἱπτάμενο μηχανικὸ τὸν Δημήτρη Καλιπόζη. Ἐπίσης ἀπεφασίσθη ἡ ἀποστολὴ ἑνὸς ἀεροσκάφους YS-11A στὴν Θεσσαλονίκη γιὰ ἀντικατάστασι τῶν ἐκεῖ πληρωμάτων τῶν Β-707 μὲ τοὺς κάτωθι: Κυβερνῆτες τοὺς Σπῦρο Κατσιλέρο καὶ Σπῦρο Χωραφᾶ, συγκυβερνῆτες τοὺς Γιῶργο Κοντέο καὶ Γιῶργο Ἀλεβιζάκη, ἱπταμένους μηχανικοὺς τοὺς Ἀποστόλη Χαλικιᾶ καὶ Χρῆστο Οἰκονόμου. Λόγῳ ἀρχαιότητος, ὁ Κατσιλέρος ὠρίσθη ἀρχηγὸς σχηματισμοῦ τῶν Β-707.

Στὶς 15:00 εἶχαν προσγειωθῆ στὴν Θεσσαλονίκη, καὶ στὶς 18:00 ἔγινε συμβούλιο γιὰ τὸ σχέδιο πτήσεως. Ἀπεφασίσθη νὰ πᾶνε ἕως τὴν Κρήτη πετῶντας πάνω ἀπὸ ἑλληνικὸ ἔδαφος, σὲ κανονικὸ ὕψος ὄχι πάνω ἀπὸ 24.000 πόδια, καὶ μετὰ πετῶντας στὰ 500 πόδια καὶ χρησιμοποιῶντας τὰ ραντὰρ τοῦ ἀεροσκάφους σὲ διαμόρφωσι χαρτογραφήσεως νὰ προσεγγίσουν τὴν Κύπρο ἀπὸ νότια. Θὰ περνοῦσαν δηλαδὴ πάνω ἀπὸ τὴν Λάρνακα σὲ πολὺ χαμηλὸ ὕψος ἔχοντας κάθετο διαχωρισμὸ 200 πόδια καὶ ὁριζόντιο μισὸ ναυτικὸ μίλι. Στὶς 20:00 τὰ τρία Β-707 (Ἀλέξανδρος 1,2,3) ἦσαν ἕτοιμα γιὰ τὴν ἀποστολή. Ὁ κατεστραμμένος κύριος διάδρομος τοῦ Ἀεροδρομίου Λευκωσίας δὲν ἐπέτρεπε προσγείωσι. Στὶς 20:40 ἡ ἀποστολὴ ἐματαιώθη καὶ ἡ δύναμις τῶν καταδρομῶν ἀπεβιβάσθη καὶ στὶς 21:35 τὰ τρία Β707 διετάχθησαν νὰ ἀναχωρήσουν γιὰ Κέρκυρα καὶ Ἄραξο γιὰ νὰ μὴ ἀποτελοῦν εὔκολο στόχο τῆς Τ.Α. Οὕτως ἢ ἄλλως ΔΕΝ ὑπῆρχε ἀεροδρόμιο στὴν Κύπρο γιὰ νὰ προσγειωθοῦν.

111 Π.Μ. (Ν. Ἀγχίαλος) Τὴν πρώτη ἡμέρα τοῦ πολέμου, Σάββατο 20 Ἰουλίου, 20ΝΜ βορείως του Ἁγ. Νικολάου Κρήτης, ἐκτὸς τοῦ ἑλληνικοῦ FIR, ἀναγνωρίζονται ἀπὸ ἀεροσκάφη τῆς Π.Α. μαχητικὰ τῆς RAF, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν ἀναγνώρισι ἔλαβαν ἐπιθετικὴ θέσι. Ἐπίσης, ἀεροσκάφη τοῦ 6ου Στόλου ἐκτελοῦν ἀσυνήθιστες πτήσεις ἐκτὸς τοῦ ἑλληνικοῦ FIR σὲ ἀπόστασι 60 ΝΜ νοτίως καὶ ἀνατολικῶς τῆς Κρήτης μέχρι τὴν Ρόδο, ποὺ δημιουργοῦσαν ἕνα εἶδος «φράγματος» μεταξὺ τοῦ ἑλληνικοῦ καὶ τοῦ κυπριακοῦ FIR. Ζεῦγος μαχητικῶν F-5 τῆς Π.Α. ἐμπλέκεται σὲ ἀερομαχία μὲ ζεῦγος ἀμερικανικῶν F-4 στὴν περιοχὴ τῆς Μήλου. Τὰ ἑλληνικὰ εὑρέθησαν σὲ πλεονεκτικὴ θέσι 2 φορὲς καὶ ἐζήτησαν ἄδεια ἐκτελέσεως βολῶν, ποὺ δὲν ἐνεκρίθη. Ἡ 337 ΜΑΗ (Μοίρα Ἀναχαιτίσεως Ἡμέρας) ἦταν ἐφοδιασμένη μὲ ἀεροσκάφη F-5Α/Β (Freedom Fighters). Τὴν 2α ἡμέρα τοῦ πολέμου, Κυριακὴ 21 Ἰουλίου 1974, τὸ ζεῦγος ἀναχαιτίσεως ἑτοιμότητος ἀπετελεῖτο ἀπὸ τούς: Ὑποσμηναγὸ Ἰωάννη Δινόπουλο, ἀ/φος Νο 1, Ἀρχηγὸ ζεύγους καὶ Ἀνθυποσμηναγὸ Θωμᾶ Σκαμπαρδώνη, ἀ/φος Νο 2, μὲ χαρακτηριστικὸ κλήσεως Μοίρας Ghost (Φάντασμα). Στὶς 12:00 ἐδόθη Scramble. Ὁ Νο 1 (Δινόπουλος), διεπίστωσε ὅτι δὲν λειτουργοῦσε ὁ ἀσύρματός του. Λόγῳ ὅμως ὑπερβάλλοντος ζήλου, ἀκμαιοτάτου ἠθικοῦ καὶ πολεμικῆς διεγέρσεως, τὸ ἀπέκρυψε καὶ ἔδωσε τὴν πρώτη θέσι τοῦ σχηματισμοῦ στὸν Νο 2 ἀφοῦ μὲ χειρονομίες τοῦ ἐξήγησε τὸ πρόβλημα. Ἀπεγειώθησαν καὶ ὁ Νο 2 ἦταν μπροστὰ ἀκολουθῶντας τὶς ὁδηγίες τοῦ ραντὰρ ἐδάφους Τζόκερ, μὲ τὸν Νο 1 νὰ διατηρῆ ὀπτικὴ ἐπαφή. Τὸ Τζόκερ εἰδοποίησε τὸν Νο 2 γιὰ ἐχθρικὸ σχηματισμὸ 2 ἀεροσκαφῶν. Μεταξὺ Λήμνου καὶ Ἁγ. Εὐστρατίου ἔγινε ὀπτικὴ ἐπαφὴ μὲ τὸ ζεῦγος τῶν τουρκικῶν μαχητικῶν τύπου F-102 ἐνῷ εἶχαν ταχύτητα περίπου 450 μίλια. Ἀκολούθησε ἐμπλοκή, μὲ τὸν Νο 2 νὰ βρίσκεται σὲ δύσκολη θέσι καὶ μὲ τὰ τουρκικὰ ἀεροσκάφη νὰ ἐξαπολύουν ἐναντίον του πύραυλο ΦΑΛΚΟΝ, τὸν ὁποῖο ὁ Νο 2 ἀπέφυγε μὲ πολὺ δύσκολο χειρισμό. Τὰ ἐχθρικὰ ἀεροπλάνα, προσπαθοῦσαν καὶ τὰ δύο νὰ παγιδεύσουν τὸν Νο 2. Ὁ Νο 1 ἐπενέβη ἀποφασιστικῶς καὶ ἐξαπέλυσε ἕναν πύραυλο, ποὺ ἀστόχησε λόγῳ μὴ προθερμάνσεως τοῦ συστήματος, ἀλλὰ ὁ δεύτερος, ποὺ ἐξαπέλυσε κατέρριψε τὸ τουρκικὸ F-102. Τὸ δεύτερο τουρκικὸ F-102 συνετρίβη κατὰ τὴν φᾶσι τῆς ἀναγκαστικῆς προσγειώσεως λόγῳ ἐλλείψεως καυσίμων, ἐνῷ καὶ οἱ δύο Τοῦρκοι χειρισταὶ ἀπεβίωσαν…

Μετὰ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν Ἀγχίαλο, οἱ δύο χειρισταὶ συνελήφθησαν καὶ ὠδηγήθησαν σὲ ἀνακριτικὲς διαδικασίες!!! Σὲ κανενὸς ἀπὸ τοὺς δύο πιλότους δὲν ἀνεγράφη στὸ μητρῶο ἡ πολεμικὴ αὐτὴ ἀποστολὴ καὶ δὲν τοὺς ἐδόθη καμμία ἠθικὴ ἀνταμοιβή. Ὁ Δινόπουλος, ἐνῷ ἦταν ἥρως πρὸς μίμησι, ἐκρίθη ὑπὸ τῆς ἀναξίου καὶ ἀπαξιωτικῆς ἡγεσίας ὡς μὴ παραγωγικὸς (!!!) καὶ ἀπεστρατεύθη ὡς ἀντισμήναρχος τὸ 1987. Ὁ Σκαμπαρδώνης ἀπεστρατεύθη ὡς ταξίαρχος λίγο ἀργότερα.

Ἀξίζει νὰ σημειωθῆ ἡ προσπάθεια τῆς Τουρκικῆς προπαγάνδας γιὰ ἀποσιώπησι τῶν καταρρίψεων τῶν τουρκικῶν ἀεροσκαφῶν. Διέδιδαν παντοῦ ὅτι τὰ τουρκικὰ ἀεροσκάφη κατέρριψαν τὰ ἑλληνικά. Μετὰ ἀπὸ χρόνια, ὁ Σκαμπαρδώνης ὑπηρετοῦσε στὸ ΝΑΤΟ ὅταν συναντήθηκε μὲ ἕναν Τοῦρκο ἀεροπόρο, ὁ ὁποῖος προπαγανδίζοντας ἰσχυρίσθηκε πὼς στὴν ἀερομαχία τότε κατερρίφθησαν τὰ ἑλληνικὰ ἀεροσκάφη. Ὁ Σκαμπαρδώνης τότε τὸν ἐρώτησε ἂν μοιάζη μὲ φάντασμα, ἐξηγῶντας ὅτι αὐτὸς ἦταν στὴν ἀερομαχία καὶ ὁ Τοῦρκος αἰσθάνθηκε ἐντελῶς ἠλίθιος μὲ τὰ ψέμματα τῆς προπαγάνδας τῆς φασιστικῆς πατρίδος του. Ἀλλὰ ὅταν μέσα ἀπὸ ἐφημερίδες (Ἐλεύθερος Τύπος 18 Μαρτίου 1997) καὶ περιοδικὰ (ΠΤΗΣΗ τεύχη 81-85), ἡ παραπάνω ἀερομαχία ἔγινε γιὰ πρώτη φορὰ γνωστὴ στὸν ἑλληνικὸ λαό, ἡ τουρκικὴ προπαγάνδα κατεχώρησε πληρωμένη διαφήμισι στὸ ἀγγλικὸ περιοδικὸ COMBAT AIRCRAFT, τὸν Νοέμβριο 1997, στὴν ὁποία ἔχουν φωτογραφία τουρκικοῦ F-102 μὲ λεζάντα ὅτι αὐτὸ κατέρριψε 2 ἑλληνικὰ ἀεροσκάφη τὸ 1974!!!

112 Π.Μ. (Ἐλευσίς) Στὴν 112 Πτέρυγα Μάχης στὴν Ἐλευσίνα, ὑπῆρχαν ἐκτὸς ἀπὸ τὴν 354 μὲ τὰ Νοράτλας, ἡ 355 Μοῖρα Μεταφορῶν μὲ Ντακότα καὶ ἡ 353 Μοῖρα Ναυτικῆς Συνεργασίας μὲ Ἄλμπατρος. Διοικητὴς τῆς 112 Π.Μ. ἦταν ὁ σμήναρχος Νῖκος Μάγειρος καὶ ὑποδιοικητὴς ὁ σμήναρχος Γιῶργος Χατζηδάκης. Στὴν 112 Π.Μ., τὰ ἐκεῖ εὑρισκόμενα Νοράτλας εἶχαν ἐφοδιασθῆ μὲ λάδια καὶ καύσιμα καὶ ἦσαν ἐπιχειρησιακὰ καὶ ἑτοιμοπόλεμα. Τὰ περισσότερα ἀεροπλάνα (12) εὐρίσκοντο διασκορπισμένα σὲ ὅλα τὰ ἀεροδρόμια τῆς χώρας καὶ ἐκτελοῦσαν τὶς μεταφορὲς τῶν πολεμικῶν Μοιρῶν. Στὴν 354 Μοῖρα Μεταφορῶν στὴν Ἐλευσίνα, εἶχαν ἐνεργοποιηθῆ περὶ τὰ 45 Νοράτλας καὶ λόγῳ τῶν ἐπιστράτων ποὺ προσῆλθαν, ἔγιναν 30λεπτες πτήσεις ἐξοικειώσεως σ' ὅσους ὑπῆρξαν κυβερνῆτες. Τὰ διαθέσιμα πληρώματα ἦσαν 20.
114 ΠΜ (Τανάγρα) Τὴν Δευτέρα 22 Ἰουλίου, ὁ ἀνθυποσμηναγὸς Δημήτριος Χατζηαντωνίου, ἐτῶν 26, τῆς 343, μετὰ ἀπὸ ἀναχαίτισι τουρκικοῦ σχηματισμοῦ ἐκτελεῖ ἀναγκαστικὴ προσγείωσι λόγῳ ἀπωλείας καυσίμων. Τὸ ἀεροσκάφος ἀναφλέγεται καὶ καταστρέφεται ὁλοσχερῶς φονεύοντας τὸν χειριστή.

115 Π.Μ. (Σούδα) Στὴν 115 Π.Μ., στὴν Σούδα, ἐστάθμευαν οἱ 340 καὶ 338 Μοῖρες Ἐλαφροῦ Βομβαρδισμοῦ ἐφοδιασμένες μὲ ἀεροσκάφη F-84F. Ἡ δύναμις κάθε Μοίρας ἦταν 30 ἀεροσκάφη, δηλαδὴ σύνολο 60 ἐνῷ ὑπῆρχαν καὶ ἄλλα 50 σὲ κατάστασι διαλύσεως. Οἱ μηχανικοὶ καὶ τεχνικοὶ τῆς 340 καὶ 338 Μοίρας κατάφεραν νὰ ἐνεργοποιήσουν, μετὰ ἀπὸ διαταγὴ τοῦ ΓΕΑ, σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα καὶ μὲ τιτάνειες προσπάθειες, περίπου 50 F84F. Ἔτσι, ἡ 115 Π.Μ. εἶχε στὸ δυναμικό της περίπου 100 ἀεροπλάνα ἐλαφροῦ βομβαρδισμοῦ ἕτοιμα γιὰ πόλεμο. Ἀπὸ αὐτά, ἐπελέγησαν 26 γιὰ βομβαρδισμὸ στὸ σημεῖο ἀποβάσεως τῶν Τούρκων στὴν Κύπρο καὶ ἐστάλησαν στὸ ἀεροδρόμιο Ἡρακλείου. Τὰ ὑπόλοιπα ἀεροσκάφη ἐξωπλίσθηκαν πλήρως γιὰ ἀποστολὲς στὴν Τουρκικὴ ἐνδοχώρα καὶ εὐρίσκοντο ὅλα σὲ κατάσταση ἑτοιμότητος 30'. Οἱ χειρισταὶ ἐνημερώθηκαν ἐνδελεχῶς γιὰ τὶς ἀποστολές τους καὶ τὸ ἠθικὸ ἦτο ἀκμαιότατο. Διαταγὴ ἀπογειώσεως δὲν ἐδόθη ποτέ...

ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ Τὴν Πέμπτη, 18 Ἰουλίου 1974 μετεστάθμευσαν 10 F-5Α ἀπὸ τὴν Ἀγχίαλο στὸ Καστέλι Πεδιάδος Ἡρακλείου. Τὴν Πέμπτη, 18 Ἰουλίου 1974, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς διοικητὴ τοῦ κλιμακίου τὸν ἐπισμηναγὸ Ἀθανάσιο Μπουρολιᾶ μετεστάθμευσαν στὸ Καστέλι Πεδιάδος Ἡρακλείου τὰ 26 F-84F μὲ τὸν παρακάτω ἐξοπλισμὸ τὸ κάθε ἕνα: 1. 2 βόμβες τῶν 500 λιβρῶν (Μ-64). 2. 2 φορεῖς ρουκετῶν τῶν 5 ἰντσῶν, συνολικὰ 8. 3. 6 πυροβόλα τῶν 20 χιλιοστῶν μὲ ἀπόθεμα 600 βλήματα τὸ καθένα. 4. πύραυλοι jato γιὰ ἐπιπρόσθετη ὤσι κατὰ τὴν φᾶσι τῆς ἀπογειώσεως. Ἡ θέσις ἑτοιμότητος ἦταν τῶν 30 λεπτῶν. Μετὰ τὴν ἀπόβασι τοῦ Σαββάτου 20 Ἰουλίου, ἡ ἀποστολὴ 20 ἐξ αὐτῶν ἦταν νὰ βομβαρδίσουν τὴν τουρκικὴ ἀπόβασι στὴν Κυρήνεια μὲ διπλὴ διέλευσι καὶ ἀκολούθως νὰ κατευθυνθοῦν -ἂν μποροῦσαν- πρὸς Βηρυττό.

Ἡ ἐπιστροφὴ στὴν Ἑλλάδα ἦτο ἀδύνατος λόγῳ ἀποστάσεως καὶ συνεπῶς ἐλλείψεως καυσίμων. Ὡς ἀρχηγοὶ τετράδων ἐπελέγησαν 5 ἔμπειροι Ὑποσμηναγοί (ἐκτὸς τοῦ Μπουρολιᾶ, οἱ Λαγουβάρδος, Καλιβρετάκης, Πολυράκης, ὅλοι Κρῆτες), ἐνῷ τὰ ὑπόλοιπα ἀεροσκάφη ἐπάνδρωσαν ἄπειροι χειριστές. 15 χειριστὲς εἶχαν ἐλάχιστη ἐκπαίδευσι (8 μῆνες ἀξιωματικοί), ἐνῷ οἱ ὑπόλοιποι 5 ἕνα ἔτος στὸν συγκεκριμένο τύπο. Τὰ 20 αὐτὰ ἀεροσκάφη θὰ ἀντιμετώπιζαν τουρκικά, τὰ σύγχρονα γιὰ τὴν ἐποχὴ F-102, F-104 καὶ F-5 καὶ θὰ ἦτο ἕνας ἐντελῶς ἄνισος ἀγὼν λόγῳ ὑπερπαλαιότητος τῶν F-84F σὲ σχέσι μὲ τὰ τουρκικά. Ἦταν ἀποστολὴ αὐτοκτονίας ποὺ ἑκουσίως καὶ μὲ ἀκμαιότατο ἠθικὸ θὰ ἐπιτελοῦσαν οἱ ἀεροπόροι. Τὴν Δευτέρα 22 Ἰουλίου 1974, ὥρα 05:00 τὸ πρωί, οἱ χειριστὲς εἶναι στὰ ἀεροσκάφη περιμένοντας τὴν διαταγὴ ἀπογειώσεως. Ὥρα 05:10 σκάει ἡ πράσινη φωτοβολὶς καὶ τὰ ἀεροσκάφη ταυτοχρόνως ἐκκινοῦν τὶς μηχανές τους. Τὰ πρῶτα ἀεροσκάφη τροχοδρομοῦν πρὸς ἀπογείωσι. Ὥρα 05:15 σκάει ἡ κόκκινη φωτοβολίς, ἡ ὁποία ἀκυρώνει τὴν ἀποστολὴ μόλις πρὶν ἀπογειωθῆ τὸ πρῶτο ἀεροσκάφος τῆς ἀποστολῆς τιμωρίας τῶν Τούρκων...

Ὁ κύριος ρόλος βομβαρδισμοῦ καὶ ἀναχαιτίσεως εἶχε ἀνατεθῆ θεωρητικῶς στὶς Μοῖρες τῶν Φάντομς F-4Ε ποὺ μετεστάθμευσαν στὸ Ἡράκλειο Κρήτης. Δυστυχῶς ὅμως τόσο τὰ ἱπτάμενα πληρώματα ὅσο καὶ οἱ τεχνικοὶ δὲν ἦσαν πλήρως ἐξοικειωμένοι μὲ τὴν χρησιμοποίησι τοῦ ἀεροσκάφους αὐτοῦ. Τὸ πρωῒ τῆς Κυριακῆς 21 Ἰουλίου 1974 διετάχθη ἡ μεταστάθμευσις 4 ἀεροσκαφῶν F-4E Δ/Β ἀπὸ τὴν 117 Π.Μ (Ἀνδραβίδα) καὶ 2 F-102 ἀπὸ τὴν Τανάγρα στὸ Ἡράκλειο. Τὸ ἑτοιμοπόλεμο τῶν ἀεροσκαφῶν F-4E ἀξιολογεῖται μέχρι τότε ὡς μηδαμινὸ καὶ ἡ τεχνικὴ ὑποστήριξίς τους σχεδὸν ἀδύνατος, λόγῳ ἐλλείψεως τοῦ μηχανισμοῦ ἐλέγχου τοῦ συστήματος πυρός. Ὡς χρόνος ἑτοιμασίας τους γιὰ τὴν ἐκτέλεσι τῆς ἀποστολῆς εἶχε προβλεφθῆ ἡ 01:30-02:00 τῆς Δευτέρας 22 Ἰουλίου.

Τὴν ἴδια ἡμέρα -Κυριακὴ 21 Ἰουλίου- τὸ μεσημέρι, ἄλλα 4 F4E Δ/Β διετάχθησαν γιὰ τὴν μεταστάθμευσί τους στὸ Ἡράκλειο, ἀπὸ τὴν Ἀνδραβίδα. Τὸ Νο 3 τοῦ σχηματισμοῦ καθυστέρησε κατὰ τὴν ἀπογείωσι, στὴν συνέχεια ὅμως ἀνέπτυξε ταχύτητα καὶ προσεγειώθη πρῶτο στὸ Ἡράκλειο ὅπου ὁ Πύργος Ἐλέγχου τὸ ἐξέλαβε ὡς Νο 1 διότι δὲν εἶχε ἐνημερωθῆ γιὰ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἀριθμοῦ κλήσεως. Ἀκολούθως προσεγειώθη τὸ κανονικὸ Νο 1, ποὺ ὁ πύργος ἐλέγχου τὸ ἐθεώρησε ὡς Νο 2. Ἐνῷ τὰ δύο πρῶτα ἀεροσκάφη τροχοδρομοῦσαν πρὸς τὸν χῶρο σταθμεύσεως, προσγειώνεται τὸ κανονικὸ Νο 2, ποὺ ὁ Πύργος Ἐλέγχου νομίζει ὅτι εἶναι τὸ Νο 3. Κατὰ τὴν προσγείωσι ἔσκασαν τὰ λάστιχα τῶν τροχῶν του καὶ τὸ ἀεροσκάφος ἄρχισε νὰ καίγεται. Ὁ Πύργος Ἐλέγχου βλέπει τὴν πυρκαϊὰ στὸ Νο 2 (ποὺ νομίζει ὅτι εἶναι τὸ Νο 3) καὶ ἀπὸ τὰ μικρόφωνα φωνάζει «Νο 3 ἔπιασες φωτιά». Τότε, τὸ πλήρωμα τοῦ Νο 3 ποὺ εἶχε προσγειωθῆ πρῶτο καὶ τροχοδρομοῦσε πρὸς στάθμευσιν, νομίζοντας ὅτι αὐτὸ φλέγεται, ἐκτινάσσεται!!! Τὸ δὲ φλεγόμενο ἀεροσκάφος Νο 2 ἐγκαταλείπεται καὶ καίγεται ὁλοσχερῶς. Τὸ τελευταῖο ἀεροσκάφος, τὸ Νο 4 προσεγειώθη στὴν Σούδα. Τὴν Δευτέρα 22 Ἰουλίου, οἱ χειρισταὶ 6 Φάντομ ἦσαν ἐντὸς τῶν ἀεροσκαφῶν σὲ τρίλεπτη ἐπιφυλακή.

Τελικῶς ἐδόθη διαταγὴ βομβαρδισμοῦ τοῦ τουρκικοῦ προγεφυρώματος τὴν Δευτέρα 11:07. Ἀπόστασις ἀπὸ τὸν στόχο 30' περίπου.

Στὶς 11:09 ἐδόθη ἀκύρωσις τῆς ἀποστολῆς!

Στὶς 12:24 διετάχθη ἐκ νέου ἡ ἀπογείωσις τοῦ σμήνους μὲ τὴν ἴδια ἀποστολή.

Στὶς 12:26 ἐδόθη ὁριστικὴ ματαίωσις τῆς ἀποστολῆς!!!

Ὁ λεβέντης Μητροπολίτης Πειραιῶς ζητεῖ τὴν διάλυσι τῶν ἐν Ἑλλάδι μασονικῶν στοῶν!

ΠΡΟΣΦΥΓΗ

Μητροπολίτου Πειραιῶς

Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ

Πρὸς τὸν

Ἐξοχώτατον Ὑπουργὸν Οἰκονομίας κ. Γεώργιον Παπακωνσταντίνου

ΚΑΤΑ

Τοῦ ἀπό 10/12/1927 Π.Δ. ὡς ἔχει τροποποιηθῆ, τό ὁποῖον ἔχει ἐγκρίνει τόν Ὀργανισμό τοῦ ἐν Ἀθήναις Τεκτονικοῦ Ἱδρύματος, πού ἑδρεύει ἐν Ἀθήναις, ἐπί τῆς ὁδοῦ Ἀχαρνῶν καί Σουρμελῆ καί τῆς Ἐθνικῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος, πού ἑδρεύει ἐν Ἀθήναις, ἐπί τῆς ὁδοῦ Ἐρεσοῦ 38

ΑΙΤΗΜΑ

Ἡ διάλυσις τοῦ Τεκτονικοῦ Ἱδρύματος καί τῆς Ἐθνικῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος καί τῶν Στοῶν-Ναῶν αὐτῶν συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 118 τοῦ Α.Κ.

Ἐξοχώτατε Κύριε Ὑπουργέ,

Τὸ ἵδρυμα μὲ τὴν ἐπωνυμίαν «ΤΕΚΤΟΝΙΚΟΝ ΙΔΡΥΜΑ» συνεστήθη δυνάμει τοῦ Π.Δ. τῆς 10/12/1927, ἐν συνεχείᾳ δὲ ἐτροποποιήθη δυνάμει τοῦ Β.Δ. τῆς 19/7/1949 καὶ τοῦ Β.Δ. τῆς 16/11/1956. Σκοπὸς τοῦ ὡς ἄνω ἱδρύματος εἶναι ἡ εὐόδωσις ἔργων εὐποιΐας, ἰδὶᾳ διὰ περιθάλψεως ἐνδεῶν καὶ μορφώσεως ἀπόρων παίδων.

Σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρο 118 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, ἕν ἵδρυμα διαλύεται δι' ἐκδόσεως σχετικοῦ διατάγματος ἐὰν παρεκκλίνῃ τοῦ σκοποῦ του (ἀνεξαρτήτως ἐὰν ὁ νέος σκοπός του εἶναι νόμιμος ἢ ὄχι, βλ. Τούση Γεν. Ἀρχ., σελ. 340, ὑποσ. 17). Περαιτέρω, ἐπίσης σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρο 118 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, ἕν ἵδρυμα διαλύεται δι’ ἐκδόσεως σχετικοῦ διατάγματος ἐὰν ὁ σκοπός του ἔγινε παράνομος.

Ἐν προκειμένῳ, τὸ ὡς ἄνω ἵδρυμα ἔχει ὡς κύριο ἔργο του τὴν ἵδρυσι, λειτουργία καὶ συντήρησι Μασονικῶν Στοῶν καὶ τὴν προώθησι τῆς λατρείας τοῦ Μεγάλου Ἀρχιτέκτονος τοῦ Σύμπαντος (Μ.Α.Τ.Σ.). Περαιτέρω πραγματοποιεῖ μυήσεις καὶ ἐμφανίζεται ὡς -δῆθεν- σωματεῖο, χωρὶς ὅμως νὰ ἔχῃ τηρήσει τὶς ἐκ τοῦ νόμου τεθεῖσες προϋποθέσεις ἀναγνωρίσεώς του, ἐν αἷς καὶ ὁ δικαστικὸς ἔλεγχος τῶν σκοπῶν του. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸν καὶ ὑπὸ τὸν ἀνωτέρω νομικὸ μανδύα λειτουργεῖ τὸ ὡς εἴρηται Ἵδρυμα ἐνῷ στὴν πραγματικότητα ἀποτελεῖ ἔκφρασι μιᾶς θρησκείας (τοῦ μασονισμοῦ ἢ τεκτονισμοῦ ἢ ἐλευθεροτεκτονισμοῦ).

Ἀξιοσημείωτη εἶναι ἐν προκειμένῳ ἡ Ἀπόφασις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (1933) κατὰ τὴν ὁποία : «Ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος... ἐπιληφθεῖσα τῆς... ἐξετάσεως τῆς Μασονίας, τοῦ διεθνοῦς τούτου μυστικοῦ ὀργανισμοῦ,... κατέληξε ὁμοφώνως εἰς τὰ ἑπόμενα... συμπεράσματα: Ἡ Μασονία δὲν εἶναι ἁπλῆ τις φιλανθρωπικὴ ἕνωσις ἢ φιλοσοφικὴ Σχολή, ἀλλ' ἀποτελεῖ μυσταγωγικὸν σύστημα, ὅπερ ὑπομιμνήσκει τὰς παλαιὰς ἐθνικὰς μυστηριακὰς θρησκείας ἢ λατρείας... Ἀποδεδειγμένως τυγχάνει θρησκεία μυστηριακή, ὅλως διάφορος... καὶ ξένη τῆς Χριστιανικῆς Θρησκείας...» Συνεπῶς ἔχει πληρωθῇ τὸ πραγματικὸ τοῦ ἄρθρου 118 τοῦ Α.Κ.

Ἐπιπροσθέτως:

α. Τὸ Τεκτονικό Ἵδρυμα ὀφείλει τὴν ἵδρυσί του στὴν ἐξαπάτησι τοῦ Κράτους. Ἱδρύθηκε μὲ σκοπὸ τὴν «εὐόδωσι ἔργων εὐποιΐας, ἰδίᾳ περιθάλψεως ἐνδεῶν καὶ μορφώσεως ἀπόρων παίδων» ἐνῷ πρόκειται γιὰ ἀμιγῆ σατανολατρεία διότι ὁ κρυπτογραφικῶς ἀναφερόμενος ὡς Μ.Α.Τ.Σ.-ὑπέρτατο ὄν, ὡς τὰ προσαγόμενα στοιχεῖα ἀποδεικνύουν, τυγχάνει ὁ λεγόμενος Μέγας Ἀρχιτέκτων τοῦ Σύμπαντος, ποὺ ὀντοποιεῖται στὸ πρόσωπο τοῦ Ἑωσφόρου. Ὑπὸ τὸ προσωπεῖο ἑπομένως τῆς δῆθεν φιλανθρωπίας τοῦ Τεκτονικοῦ Ἱδρύματος προωθεῖται στὴν χώρα μας ἡ θρησκευτικὴ παραδοχὴ τοῦ Σατανισμοῦ.

β. Οἱ Μασονικές στοές-ναοὶ τῆς Σατανολατρείας ὀφείλουν ἐπίσης τήν ἀναγνώρισί τους ὡς Μασονικῶν σωματείων στὴν ἐξαπάτησι τῆς δικαιοσύνης ἀπὸ τὴν ὁποία ἀπέκρυψαν δολίως, κάθε τί, τὸ ὁποῖο θὰ ἀπεκάλυπτε τὸ σατανιστικό τους περιεχόμενο. Ἀπόδειξις ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 739/8.2.1935 ἀπόφασις τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, ποὺ ἐνέκρινε τὴν ἵδρυσι τῆς στοᾶς «ΜΕΛΗΣ» ἐντελῶς τυπικῶς, ἐνῷ ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 2060/2969 ἀπόφασις τοῦ Πολυμελοῦς Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, ποὺ ἐξεδόθη μετ’ ἔλεγχον τῶν σχετικῶν μασονικῶν κειμένων ὑπῆρξε ἀπορριπτικὴ τῆς ἱδρύσεως τῆς στοᾶς «ΔΗΛΙΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝ».

γ. Τὸ Τεκτονικὸ Ἵδρυμα ἀποκρύπτει τὸ ὑπ’ ἀριθμ. 3 Landmark (δόγμα), τὸ ὁποῖο «οὐδεμία ἀνθρωπίνη δύναμις δύναται νά θίξῃ ἢ τροποποιήσῃ» καὶ «ἐπιβάλλει ὡς θεὸ τῆς Μασονίας τὸν Ἑωσφόρο».

δ. Τὸ Τεκτονικό Ἵδρυμα πραγματοποιεῖ μυήσεις-εἰσδοχὴ μελῶν χωρὶς νὰ εἶναι σωματεῖο διότι δὲν κέκτηται τὴν ἀνάλογη δικαστική ἀναγνώρισι.

ε. Τὸ Τεκτονικὸ Ἵδρυμα γίνεται δεκτὸ καὶ νομιμοποιεῖται ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Πολιτεία ὡς φιλανθρωπικὸ ἵδρυμα, ἐνῷ ὁ σκοπὸς αὐτοῦ εἶναι ἡ προώθησις, ἵδρυσις καί συντήρησις Ναῶν-Στοῶν ἀνιδρυομένων πρὸς δόξαν τοῦ κρυπτογραφικῶς ἀναφερομένου θεοῦ Μ.Α.Τ.Σ.

Ὡσαύτως τὴν προώθησι τῆς ἰδίας θρησκευτικῆς παραδοχῆς ἔχει ἀναλάβει καὶ ἡ ἐκ τοῦ ὡς ἄνω λεγομένου Τεκτονικοῦ ἱδρύματος ἀποσχισθεῖσα κατὰ τὸ ἔτος 1986 Ἐθνικὴ Μεγάλη Στοὰ τῆς Ἑλλάδος, ἡ ἐν ὁδῷ Ἐρεσοῦ 38 ἑδρεύουσα.

Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς καὶ δι’ ὅσους ἀναφέρομεν εἰς τὸ συνημμένον ἡμέτερον ὑπόμνημα καὶ διὰ τῶν συνημμένων ἀποδεικτικῶν στοιχείων τῶν τυπικῶν μυήσεως καὶ τῆς ἐσωτερικῆς βιβλιογραφίας τῆς Μασονίας εἰς ἥν ἀποκαλύπτεται ὁ Ἑωσφόρος ὡς ὁ κρυπτογραφικῶς ἀναφερόμενος Μ.Α.Τ.Σ. πρὸς τιμὴν τοῦ ὁποίου ἄρχονται καὶ κλείονται αἱ συνεδρίαι, μυοῦνται τὰ μέλη καὶ ἀναπέμπεται λατρεία ἐντὸς τῶν Στοῶν, ζητοῦμεν τὴν διάλυσιν τοῦ Τεκτονικοῦ Ἱδρύματος καὶ τῶν παραρτημάτων αὐτοῦ ἀνὰ τὴν Ἐπικράτειαν διότι ἔχει παρεκκλίνει τοῦ σκοποῦ ἱδρύσεώς του καὶ προωθεῖ μίαν θρησκευτικὴν πίστιν κρυφίως καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιβάλλεται, ὅπως ἐκδοθῇ διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἀνακαλοῦνται ἢ καὶ καταργοῦνται τὰ διατάγματα συστάσεως τοῦ ἱδρύματος, ἤτοι τὸ ὡς ἄνω Π.Δ. τῆς 10/12/1927, Β.Δ. τῆς 19/7/1949 καὶ Β.Δ. τῆς 16/11/1956 ὡς καὶ τῆς ἐξ αὐτῆς ἀποσχισθείσης Ἐθνικῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος καθ’ ὅ μέρος αὕτη ἐμφαίνεται ὡς Ἵδρυμα ἀποκαλούμενο Μέγα Ἀγαθοεργὸ Σῶμα (Μ.Α.Σ.) τῆς Ε.Μ.Σ.τ.Ε.

Ἡ ὡς ἄνω προσφυγή, ἀφιεροῦται εἰς τὴν Ἱερὰν Μνήμην τῶν Γεραρῶν Ἀγωνιστῶν τῆς Ἀληθείας ἀοιδίμων Ἀποστόλου Μακράκη, Παναγιώτου Τρεμπέλα, Μιχαήλ Γαλανοῦ, Παναγιώτου Μπρατσιώτου, Ἀρχιμ. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου καὶ Νικολάου Ψαρουδάκη.

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 15ῃ Ἰανουαρίου 2010

Ο Π Ρ Ο Σ Φ Ε Υ Γ Ω Ν

+ ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς

ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Πηγή: http://www.imp.gr/